Η Camille Henrot δεν πιστεύει ότι η τέχνη δίνει λύσεις

Πιστεύει όμως ότι μπορεί να εμπνεύσει και να συσπειρώσει ανθρώπους γύρω από έναν κοινό σκοπό. Ως βραβευμένη καλλιτέχνιδα, προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο ή τουλάχιστον να σεβαστεί την παράλογη, καμιά φορά, φύση του.

Τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης σε έναν κόσμο που περνάει κρίση, και μάλιστα κλιματική; Μπορεί η τέχνη να αλλάξει τον κόσμο; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα με τα οποία βρίσκεται συχνά αντιμέτωπη η γαλλικής καταγωγής, με έδρα τη Νέα Υόρκη καλλιτέχνιδα Camille Henrot. Κατά τη γνώμη της, υπάρχει μια βαθιά σύγκρουση μεταξύ της επιθυμίας για δημιουργία και της συνειδητοποίησης ότι «όλα όσα κάνουμε παράγουν απόβλητα». Το δίλημμα αυτό φορτίζεται ιδιαίτερα στο πλαίσιο της κλιματικής κρίσης. Ως καλλιτέχνιδα και μητέρα, την προβληματίζει το παράδοξο ότι, μερικές φορές, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε ίσως είναι να μην κάνουμε τίποτα. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί έκκληση για παθητικότητα, αντίθετα είναι μια απόπειρα διερεύνησης του πώς η ενοχή και η θλίψη διαμορφώνουν τις πράξεις μας και πώς ακόμη και μικρές χειρονομίες μπορούν να έχουν συναισθηματικό βάρος: «Δεν επιλύει τη σύγκρουση, αλλά την κάνει ορατή». Αντί να προσφέρει εύκολες απαντήσεις ή ηθικές επιταγές, η Henrot παλεύει με τα όρια της τέχνης και το βάρος που επωμίζονται οι καλλιτέχνες να παράγουν νόημα, ή ακόμα και λύσεις, ως απάντηση σε παγκόσμιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Πηγή: Louisiana Channel