Μέριλ Στριπ - Η τσαρίνα της μόδας

Το πολυαναμενόμενο «Ο Διάβολος Φοράει Prada 2» έφτασε στην Ευρώπη - στην Ελλάδα φτάνει στις 30 Απριλίου - με την κορυφαία ηθοποιό να επιστρέφει ως πρωταγωνίστρια «στον πιο αντιπαθητικό ρόλο» της ζωής της!

Υπήρχαν 326 εκατομμύρια λόγοι για να γυριστεί το σίκουελ – τα έσοδα της πρώτης ταινίας ανήλθαν στα 326 εκατ. δολάρια ενώ το κόστος παραγωγής της δεν ξεπέρασε τα σαράντα. Τα ρεκόρ του «Ο Διάβολος Φοράει Prada 2» ξεκίνησαν ήδη από το πρώτο τρέιλερ. Τον περασμένο Φεβρουάριο, είχε 222 εκατομμύρια προβολές μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την κυκλοφορία του ενώ την περασμένη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη η παγκόσμια πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης ταινίας (στους ελληνικούς κινηματογράφους από την Πέμπτη 30η Απριλίου).

Η απολύτη σταρ του «Ο Διάβολος Φοράει Prada» στο Λονδίνο, για την ευρωπαϊκή πρεμιέρα του σίκουελ. (Tristan Fewings/ Getty Images for The Walt Disney Company Limited/ Ideal Image)

Ντυμένη για πασαρέλα -όπως και χτενισμένη, στολισμένη και βαμμένη- και πατώντας αποφασιστικά πάνω στις χαρακτηριστικές ψηλοτάκουνες γόβες της, η «κακιά βασίλισσα» της μόδας, η διευθύντρια του (φανταστικού) νεοϋορκέζικου περιοδικού Runway, επιστρέφει, είκοσι χρόνια αφότου συστήθηκε στο παγκόσμιο κοινό. Το πρωταγωνιστικό καστ είναι το ίδιο, όπως και ο σκηνοθέτης, Ντέιβιντ Φράνκελ, και η σεναριογράφος Αλίν Μπρος ΜακΚένα.

Οσο για την απόλυτη πρωταγωνίστρια, η Μέριλ Στριπ, ενέδωσε, τελικά, στον πειρασμό να υποδυθεί εκ νέου την «Μιράντα Πρίστλι», η οποία και αυτή τη φορά είναι «όλο δουλειά και μοναξιά, δεσποτική, ιδιότροπη, ανυπόμονη, απειλητική», όπως συνοψίζει ο Βαλέριο Καπέλι, κριτικός κινηματογράφου της ιταλικής Corriere della Sera. «[Είναι] ο πιο αντιπαθητικός χαρακτήρας που έχω υποδυθεί ποτέ. Στο σίκουελ είναι πιο ελεύθερη και σε επισφαλή θέση και είναι ακόμα λίγο πιο κακιά, όπως και εγώ, γιατί με τον καιρό δεν μας νοιάζει πια τίποτα.

Ομως… τη γνωρίζω πολύ καλά, και δεν ήταν διασκεδαστικό να είμαι εκείνη, γιατί στην πραγματικότητα δεν της μοιάζω», σημείωσε από την πλευρά της η πολυβραβευμένη (τρις με Οσκαρ) αμερικανίδα ηθοποιός.

Η Αν Χάθαγουει επιστρέφει στο Runway όχι ο ως βοηθός αλλά ως επιτυχημένη δημοσιογράφος. (Gareth Cattermole/ Getty Images/ Ideal Image)

Αρχικά ήταν διστακτική: «Πώς θα μπορούσαμε να ξεπεράσουμε τον πρώτο Διάβολο; Δεν είχα ιδέα γιατί σημείωσε τόση επιτυχία· ίσως ήταν η καινοτομία της γυναίκας – αφεντικού, περιτριγυρισμένης από άλλες φιλόδοξες γυναίκες.

Ηταν όλα καινούργια και διασκεδαστικά. Πλέον πρόκειται για κάτι το φυσιολογικό. Ηταν ιντριγκαδόρικο να ακολουθήσουμε τη “Μιράντα” στο απόγειο της επιτυχίας της, κι όμως ένας σεισμός σημειώνεται, τώρα, κάτω από τα πόδια της». Στη νέα ταινία o θηλυκός «Διάβολος» της μόδας βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν κόσμο που πλέον δεν είναι ολόδικός του. Η παρακμή του έντυπου Tύπου και η ταχύτατη μετάβαση της μόδας στη ψηφιακή εποχή αναγκάζουν τη θρυλική διευθύντρια να επαναπροσδιορίσει τη θέση της σε έναν κλάδο που αλλάζει ριζικά, ώστε να διασώσει το περιοδικό της.

Εκείνο που δεν έχει αλλάξει είναι η όρεξή της για τον κόσμο. Αλλά, πλέον, δεν είναι στα πενήντα αλλά στα εβδομήντα της, όπως, άλλωστε, και η ίδια η Μέριλ Στριπ. «Πήραμε την αρχική λευκή περούκα και της αφαιρέσαμε πολλές τρίχες», ανέφερε σχετικά η ηθοποιός. Στην εποχή των influencers και σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο μιντιακό τοπίο θα καταφέρει η τσαρίνα της μόδας να συμβαδίσει με την ψηφιακή και τεχνολογική επανάσταση; Πάντως στην αρχή της ταινίας κινδυνεύει ακόμα και να χάσει τη δουλειά της.

Το βασικό καστ από αριστερά προς τα δεξιά: Μέριλ Στριπ, Αν Χάθαγουει, Στάνλεϊ Τούτσι και Εμιλι Μπλαντ. (Ian West/ PA Images via Getty Images/ Ideal Image)

«Η έντυπη δημοσιογραφία έχει αλλάξει, ο κόσμος έχει αλλάξει -δήλωσε ο σκηνοθέτης- το πρώτο iPhone κυκλοφόρησε έναν χρόνο μετά από την πρώτη μας ταινία: ήταν η αρχή του τέλους μιας εποχής. Στο πλαίσιο αυτής της παρακμής, χρόνο με τον χρόνο, είχε νόημα να αφηγηθούμε αυτή την αλλαγή. Μας γοήτευε η σκέψη του πώς η Μιράντα θα διαχειριζόταν τον θάνατο της αυτοκρατορίας της, τους συμβιβασμούς που θα έπρεπε να γίνουν για να σωθούν καριέρες, αλλά η μοίρα του σίκουελ εξαρτιόταν από το “ναι” της Μέριλ», παραδέχτηκε ο Ντέιβιντ Φράνκελ.

Για πόσο καιρό, όμως, ακόμα θα μπορεί να κάνει αυτήν τη δουλειά; Η «Μιράντα» βρίσκει την καλύτερη σύμμαχό της στο πρόσωπο της «Αντι Σακς» (Αν Χαθαγουέι), πρώην δεύτερης βοηθού της, η οποία έχοντας διακριθεί στη δημοσιογραφία, επιλέγει να επιστρέψει στο περιοδικό. Αυτή τη φορά η «Μιράντα» καλείται να αντιμετωπίσει την «Εμιλι Τσάρλτον» (Εμιλι Μπλαντ), πρώην πρώτη βοηθό της, η οποία, πλέον, είναι υψηλόβαθμο στέλεχος σε έναν κολοσσό πολυτελών ειδών που ελέγχει τα διαφημιστικά κονδύλια τα οποία το Runaway χρειάζεται απεγνωσμένα.

Οσο για τον «Νάιτζελ Κίπλινγκ» (Στάνλεϊ Τούτσι), το δεξί χέρι της «Μιράντα» επί σειρά ετών, εξακολουθεί να βρίσκεται στο πλευρό της.

Μπορούσε να λείπει από την παγκόσμια πρεμιέρα; Η σιδηρά κυρία της Vogue, Αννα Γουίντουρ, όχι! (Mike Coppola/ Getty Images for 20th Century Studios/ Ideal Image)

Η Μέριλ Στριπ μίλησε και για τη «συμφορά» τού να περπατάς, φορώντας ψηλοτάκουνες γόβες: «Επαθα σχεδόν μετατραυματικό στρες, επειδή φορούσα ψηλοτάκουνα επί δεκαέξι εβδομάδες… Με αυτά τα πράγματα στα πόδια, έβγαλα κότσι, τι πόνος. Θα έπρεπε να μου δώσουν μετάλλιο ανδρείας»! Οσο για την πραγματική «σιδηρά κυρία» της μόδας, την Αννα Γουίντουρ, διευθύντρια της αμερικανικής Vogue επί 37 χρόνια (από το 1988 έως τον Ιούνιο του 2025), λέγεται ότι η «Μιράντα Πρίστλι» είναι πλασμένη κατ’ εικόνας της.

Μάλιστα οι δύο διάσημες γυναίκες, με αφορμή την επικείμενη έναρξη της προβολής της ταινίας σε όλον τον κόσμο, πόζαραν μαζί για το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους του εμβληματικού αμερικανικού περιοδικού μόδας (θα κυκλοφορήσει την 28η Απριλίου). Μιλώντας για τον ρόλο της «Μιράντα Πρίστλι» και τη σχέση με την Αννα Γουίντουρ, η Μέριλ Στριπ σημείωσε πως, «επιστρέφοντας σε αυτόν τον χαρακτήρα 20 χρόνια αργότερα, σκέφτηκα ειλικρινά την Αννα και προσπάθησα να φανταστώ πώς είναι να φέρεις την ευθύνη της και να ενδιαφέρεσαι για τον κόσμο και να είσαι τόσο περίεργη όσο έπρεπε να ήταν εκείνη.

Αυτό είναι το κλειδί, νομίζω, για να είσαι ζωντανή… Αλλά το διασκεδαστικό με αυτόν τον χαρακτήρα είναι ότι χρησιμοποιούσα τα πρότυπά μου, διαφορετικούς ανθρώπους που γνωρίζω, και οι περισσότεροι από αυτούς είναι άνδρες. Αυτό μου έδωσε και κάποια ελευθερία».