Πώς ένα παράνομο φιλί της Elizabeth Taylor και του Richard Burton γέννησε το επάγγελμα των παπαράτσι

Ένα κλεμμένο φιλί στο κατάστρωμα μιας θαλαμηγού στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τον παγκόσμιο Τύπο. Αυτή είναι η ιστορία της φωτογραφίας που κατέστρεψε δύο γάμους, παραλίγο να χρεοκοπήσει ένα στούντιο και γέννησε το επάγγελμα των παπαράτσι.

Μεταξύ του Τύπου και της κινηματογραφικής βιομηχανίας ίσχυε ένα άτυπο συμβόλαιο τιμής: η ιδιωτική ζωή των ηθοποιών παρέμενε στο σκοτάδι, εκτός αν το ίδιο το στούντιο επέλεγε να διοχετεύσει ελεγχόμενες πληροφορίες για να τονώσει την προβολή μιας ταινίας. Κανένας φωτορεπόρτερ δεν διανοούνταν να παραβιάσει το ιδιωτικό άσυλο ενός πρωταγωνιστή. Όλο αυτό το σκηνικό ασφάλειας κατέρρευσε με πάταγο όταν η 20th Century Fox ξεκίνησε στην Ιταλία τα γυρίσματα της πιο δαπανηρής και ταλαιπωρημένης υπερπαραγωγής στην ιστορία του σινεμά: της «Κλεοπάτρας».

Το παρασκήνιο της «Κλεοπάτρας» και το ξέσπασμα του σκανδάλου

Η μεταφορά των γυρισμάτων στα θρυλικά στούντιο της Τσινετσιτά στη Ρώμη συνέπεσε με μια περίοδο όπου η ιταλική πρωτεύουσα αποτελούσε το επίκεντρο της διεθνούς καλλιτεχνικής ζωής, αλλά και τη βάση μιας νέας γενιάς ανήσυχων, ανεξάρτητων φωτορεπόρτερ. Η Elizabeth Taylor, η μεγαλύτερη σταρ του πλανήτη, εισέπραττε το μυθικό για την εποχή συμβόλαιο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Στον ρόλο του Μάρκου Αντώνιου επιλέχθηκε ο Richard Burton, ένας κορυφαίος Σαιξπηρικός ηθοποιός με εξίσου μεγάλη φήμη αμετανόητου γυναικά.

Η χημεία μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών αποδείχθηκε εκρηκτική από την πρώτη στιγμή. Στο πλατό ψιθύριζαν ότι οι δυο τους συνέχιζαν τις ερωτικές σκηνές ακόμα και αφού ο σκηνοθέτης Joseph L. Mankiewicz φώναζε "Cut".

Το πρόβλημα είχε βαθιές κοινωνικές και νομικές προεκτάσεις, καθώς και οι δύο ήταν παντρεμένοι: η Elizabeth Taylor με τον τραγουδιστή Eddie Fisher –έναν γάμο που είχε ήδη προκαλέσει σάλο, καθώς τον είχε αποσπάσει από την εθνική αγαπημένη της Αμερικής, Debbie Reynolds– και ο Richard Burton με τη Sybil Williams, μητέρα των παιδιών του.

Οι φήμες στη Ρώμη οργίαζαν, όμως τα μεγάλα αμερικανικά στούντιο πίεζαν απεγνωσμένα για να αποσιωπηθεί το θέμα, φοβούμενα το πουριτανικό μποϊκοτάζ των Αμερικανών θεατών. Οι Ιταλοί φωτογράφοι, ωστόσο, οι οποίοι είχαν ήδη λάβει το προσωνύμιο "Paparazzi" από τον ομώνυμο χαρακτήρα της ταινίας La Dolce Vita του Φεντερίκο Φελίνι (1960), δεν δεσμεύονταν από τα συμβόλαια του Χόλιγουντ. Αναζητούσαν το μεγάλο αποκλειστικό θέμα που θα άλλαζε την καριέρα τους.

Η εμφάνιση του φιλμ από τον Marcello Geppetti πυροδότησε έναν παγκόσμιο επικοινωνιακό σεισμό. Η δημοσίευση της φωτογραφίας στα διεθνή πρωτοσέλιδα κατέρριψε κάθε απόπειρα διάψευσης από την πλευρά των μάνατζερ. Για πρώτη φορά, το κοινό είδε την αλήθεια χωρίς το ρετούς των στούντιο.

Η κατακραυγή ήταν άμεση και σφοδρή. Το Βατικανό προχώρησε σε επίσημη ανακοίνωση, καταδικάζοντας τη συμπεριφορά του ζευγαριού ως «ερωτική αλητεία», ενώ στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών κατατέθηκαν προτάσεις για την ανάκληση της βίζας τους. Το γεγονός αυτό, που έμεινε στην ιστορία ως "Le Scandale", απέδειξε στους εκδότες τη τεράστια εμπορική αξία της «κλεμμένης» φωτογραφίας.

Μέσα σε μια νύχτα, η ιδιωτική ζωή των επωνύμων μετατράπηκε σε εμπορεύσιμο προϊόν υψηλής κερδοφορίας. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες φωτογράχοι συνειδητοποίησαν ότι η παραβίαση της κλειδαρότρυπας απέφερε αστρονομικά ποσά, θέτοντας τις βάσεις για τη δημιουργία των σύγχρονων ταμπλόιντ και του μόνιμου κυνηγιού των διασήμων.

Οικονομικό ναυάγιο και ένας θυελλώδης γάμος

Το σκάνδαλο λειτούργησε καταστροφικά για τα οικονομικά της παραγωγής. Οι συνεχείς καθυστερήσεις λόγω της κλονισμένης υγείας της Elizabeth Taylor, οι διαρκείς σεναριακές αναθεωρήσεις και η αλόγιστη διαχείριση εκτίναξαν το τελικό κόστος της «Κλεοπάτρας» στο πρωτοφανές ποσό των 44 εκατομμυρίων δολαρίων (περισσότερα από 400 εκατομμύρια δολάρια σε σημερινή αξία).

Παρά το γεγονός ότι η ταινία αναδείχθηκε στην κορυφαία εισπρακτική επιτυχία του 1963, το δυσθεώρητο κόστος της είχε ως αποτέλεσμα να αποτύχει παταγωδώς να καλύψει τα έξοδά της κατά την πρώτη περίοδο προβολής της. Η 20th Century Fox οδηγήθηκε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και υποχρεώθηκε να πουλήσει τεράστιες εκτάσεις ακινήτων στο Λος Άντζελες για να αποφύγει το κλείσιμο.

Στον αντίποδα της οικονομικής αποτυχίας της ταινίας, ο έρωτας των δύο πρωταγωνιστών επισημοποιήθηκε. Το 1964, αμέσως μετά την έκδοση των διαζυγίων τους, η Elizabeth Taylor και ο Richard Burton παντρεύτηκαν. Ξεκίνησε έτσι μια κοινή πορεία δύο δεκαετιών, συνυφασμένη με ακραία πολυτέλεια, μυθικά κοσμήματα, αλλά και δημόσιους, οξύτατους καυγάδες, οι οποίοι τροφοδοτούσαν καθημερινά τα πρωτοσέλιδα των παπαράτσι που τους ακολουθούσαν πλέον σε κάθε τους βήμα.

Ο επίλογος μιας μυθικής σχέσης

Η φθορά δεν άργησε να έρθει. Το πάθος τους, συνδυασμένο με την κατάχρηση αλκοόλ και την ένταση των ισχυρών χαρακτήρων τους, οδήγησε τη σχέση σε τέλμα. Το 1974 εκδόθηκε το πρώτο τους διαζύγιο. Σε μια προσπάθεια επανασύνδεσης, παντρεύτηκαν για δεύτερη φορά το 1975, όμως ο γάμος αυτός κατέρρευσε οριστικά μόλις έναν χρόνο αργότερα, το 1976.

Η αυλαία της διασημότερης σχέσης του 20ού αιώνα έπεσε οριστικά τον Αύγουστο του 1984, όταν ο Richard Burton απεβίωσε αιφνιδίως από εγκεφαλική αιμορραγία στην Ελβετία, σε ηλικία 58 ετών. Η Elizabeth Taylor δεν παρέστη στην εξόδια ακολουθία, καθώς η οικογένεια του εκλιπόντος εξέφρασε έντονους φόβους ότι η παρουσία της θα μετέτρεπε την τελετή σε ένα ανεξέλεγκτο επικοινωνιακό τσίρκο από τα μέσα ενημέρωσης.

Το φιλί στην Ίσκια εκείνο το καλοκαίρι του ‘62, κατέγραψε την ιστορική μετάβαση σε μια νέα δημοσιογραφική πραγματικότητα, όπου τα όρια μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής σφαίρας καταργήθηκαν οριστικά, διαμορφώνοντας τους κανόνες της σύγχρονης βιομηχανίας του θεάματος.

Πηγή: Grace