"το Δημόσια γυμνό είναι uniform": η καλλιτέχνης που πόζαρε γυμνή στο Μουσείο Ορσέ

Οι Επιδόσεις της καλλιτέχνη Deborah de Robertis συζητά «πολιτική γύμνια», αστυνομικές ανακρίσεις και μαγνητοσκόπηση πρόσφατη ντύσιμο της προς τα κάτω σε ένα μουσείο του Παρισιού

Η Deborah de Robertis μπήκε μέσα το Musée d'Orsay στο Παρίσι και το έριξε μακριά γούνα-collared παλτό της μπροστά της ζωγραφικής Εντουάρ Μανέ για την Ολυμπία για να αποκαλύψει τη δική γυμνό κορμί της, δεν ήταν γραφτό ως μια φευγαλέα ακροβατική επίδειξη δημοσιότητας . Φορούσε μια κάμερα GoPro δεμένο στο κεφάλι της για να συλλάβει ό, τι εκτυλίχθηκε.

Το αποτέλεσμα είναι μια ταινία μικρού μήκους, Ολυμπία , ενωθεί μετά την απελευθέρωσή της από την επιτήρηση της αστυνομίας με πλάνα βολή από τα τηλέφωνα των φίλων. Το βίντεο εννέα λεπτών, συνοδεία του χαρακτηριστικού ήχου με μια προκλητική παγίδα-ραπ ρυθμό, δείχνει χαοτική σκηνές ως φύλακες μουσείο κινηθεί γρήγορα για να καλύψει De Robertis με παλτά και απόκρυψη της από γκαλερί-θεατών με κουβέρτες.

Η Γυμνή καλλιτέχνης Deborah de Robertis συνελήφθη για ποζάρει γυμνή δίπλα στην Ολυμπία του Μανέ

Σε ένα σημείο, ένα εμπόδιο τέντωμα ιμάντα και δύο θέσεις είναι συσκευασμένα το διαχωρισμό της από το πλήθος, φαινομενικά επικυρώνει τις επιδόσεις της ως ένα γνήσιο έργο τέχνης, όπως οι ίντσες melee ανησυχητικά κοντά στο ανεκτίμητο Μανέ στον τοίχο πίσω της.

Η ενσωμάτωση της Ολυμπίας ήταν μέρος της παράστασης Μουσείο Ορσέ, λέει ο Guardian, κάθεται σε ένα καφενείο στην σκιά του Πύργου του Άιφελ. "Έφερα κάτι για αυτή την έκθεση. Θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι. Θα πρέπει να με ευχαριστήσει. "

Η De Robertis έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα τη δική γυμνό της ως μια δήλωση στο έργο της -her τελευταία παράσταση ήταν μια σοβαρή προσπάθεια για να αντιπροσωπεύουν τις γυναίκες, τα μοντέλα και τις πόρνες που έχουν αποτελέσει αντικείμενο αμέτρητων άνδρες καλλιτέχνες όλα αυτά τα χρόνια - για να τους δώσει μια φωνή και μια ενσάρκωση της πραγματικής ζωής.

Η Ολυμπία, σε μια προσπάθεια να φέρει διαβόητη 1863 η ζωγραφική του Μανέ στη ζωή, ήταν επίσης μια άμεση πρόκληση για τον Guy Cogeval, διευθυντής του το Μουσείο Ορσέ, αφού η γκαλερί σταμάτησε το 2014 την απόδοσή της, στο οποίο πραγματοποιήθηκε ανοικτή χείλη της μπροστά του Gustave Courbet του ζωγραφική η προέλευση του κόσμου.

Η De Robertis επέλεξε το Orsay για Λάμψη και τη δυστυχία: Φωτογραφίες από πορνεία 1850-1910 για να παραδώσει την απάντησή της: ένα γράμμα διαβάζει δυνατά, όπως αυτή αφαιρεθεί για δεύτερη φορά και το οποίο περιγράφει ως "δικαίωμα απάντησης" της στο μουσείο.

«Φέρτε τα παιδιά σας για να δείτε γυμνών ανθρώπων» ... αφίσα από το Musee D'Orsay, Παρίσι.

Λέει ότι πάντα ήξερε ότι θα «κάνει κάτι με αυτό το ζωγραφική", αλλά η οποία καταλύεται από την πρόσφατη εκστρατεία μάρκετινγκ του μουσείου επίχρισμα μέσω του δικτύου Μετρό του Παρισιού, ενθαρρύνοντας τους γονείς να "φέρετε τα παιδιά σας για να δείτε γυμνών ανθρώπων". Μια έκθεση φωτογραφίας στο Μουσείο με τίτλο Ποιος φοβάται τη Γυναίκες Φωτογράφοι; της ωθούμενη μόνο.

Δεδομένου ότι γδυθεί, ένιωσε σαν την Ολυμπία τον εαυτό της, λέει ο De Robertis. παρωδίας εξύμνηση του Μανέ μιας πόρνης συγκλόνισε το κοινό του 19ου αιώνα, με άμεση βλέμμα της. headcam του καλλιτέχνη που προορίζεται να αμφισβητήσει τους θεατές σε μια παρόμοια συγκρουσιακό τρόπο. «Εγώ συνήθως λαμβάνουν τη θέση του μοντέλου, αλλά εδώ είμαι τόσο ο καλλιτέχνης και το μοντέλο ή το μοντέλο με την κάμερα», λέει. «Ο θεατής νομίζει ότι είναι εγώ να θεωρηθεί, ως μια γυμνή γυναίκα. Αλλά στην πραγματικότητα είμαι να τους βλέπουν. "

Και στις δύο περιστατικά απογύμνωση, De Robertis έσπασε γαλλική νομοθεσία σχετικά με τη σεξουαλική επιδειξιομανία, αλλά μετρητές, λέγοντας ότι παραλείποντας να αναγνωρίσουμε το έργο της ως τέχνη και την επισήμανση ότι ένα έγκλημα, το μουσείο έχει σπάσει το άγραφο κώδικα του σεβασμού και της κατανόησης μεταξύ των καλλιτεχνών και ιδρύματα τέχνης .

Οι σκηνές αυτές δείχνουν την πρόσκληση Cogeval να έρθει και να δει την απόδοσή της, πριν επιμένοντας επιτρέπουν την τέχνη της να συνεχίσει και να shushing το κοινό, ώστε να μπορεί να παραδώσει την ομιλία της. Τέλος, εμφανίζεται ένα απλό-ντυμένος αστυνομικός, μπλοκάροντας φακό της κάμερας της. De Robertis απαιτεί να δει σήμα του.

Αργότερα, υπό κράτηση στο αστυνομικό τμήμα, που στάλθηκε για ψυχιατρική εκτίμηση. "Μου αντιμετωπίζεται σαν ένα άρρωστο άτομο. Άκουσαν για μένα που εξηγεί την τέχνη και ο γιατρός είπε ότι δεν ήξερε τίποτα για την τέχνη », λέει ο de Robertis. «Ήταν ένα μεγάλο λάθος. - Να μην ασκήσει καλλιτέχνη σε ψυχιατρική κλινική" Όταν ένας δεύτερος γιατρός "πιο εξοικειωμένοι με τον ιμπρεσιονισμό της» αξιολόγησε το επόμενο πρωί, De Robertis λέει ότι άρχισε να αισθάνεται λιγότερο ιατρού πράξης.

Είναι έτοιμη να υπηρετήσει χρόνο φυλακή για την τέχνη της; "Ελπίζω ότι ποτέ δεν πρέπει να, αλλά ναι», λέει. Ο δικηγόρος της, Τιούφικ Bouzenoune ο οποίος εκπροσωπεί επίσης τον ακτιβιστή πρώην Femen Eloise Bouton, ο οποίος διαμαρτύρεται τόπλες σε Παρίσι εκκλησία το 2013, αγωνίζεται για να αλλάξει το νόμο για επιδειξιομανία.

"Θέλει να εισαγάγει την έννοια της πρόθεσης», λέει ο De Robertis. "Υποστηρίζω αυτόν τον αγώνα. Δεν πρέπει να υπάρχει σύγχυση μεταξύ των καταστρεπτικών πράξεων και εποικοδομητικές πράξεις. Ο νόμος επιδειξιομανία δεν πρέπει να ισχύει για τη δουλειά μου ή οποιουδήποτε καλλιτέχνη ή ακτιβιστής χρησιμοποιώντας γυμνό να πω κάτι. Όταν χρησιμοποιούμε δημόσιους χώρους, δεν είναι πλέον ιδιωτική ή προσωπική, είναι μια δημόσια γύμνια. Γίνεται ένα ομοιόμορφο -. Σαν ένα μπάτσο "

Όχι σεξ σε αυτή την πόλη: το γυμνό-που αντιμετωπίζουν μάγουλο από τις πιο αισθησιακές μουσείο του Παρισιού

Σε δημοσιογράφους οι οποίοι επισημαίνουν τη δουλειά της ως ενδοτική - απλά δίνοντας τους άνδρες ό, τι θέλουν - De Robertis αποσπάσματα από Geneviève Fraisse, η σύγχρονη φεμινίστρια φιλόσοφος που γράφει για «πολιτική γύμνια». «Ένας τρόπος για [να επικρίνουν την πατριαρχία] είναι να αναλύσει και να καταγγείλει στερεότυπα και κυριαρχία», λέει ο De Robertis. "Αυτός είναι ο τρόπος με τον παραδοσιακό φεμινισμός έχει δουλέψει μέχρι τώρα. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλει στην πραγματοποίηση αυτών των στερεοτύπων υπάρχουν, τους βοηθά και να τους τροφοδοτεί. Ο άλλος τρόπος είναι να επικρίνουν την κυριαρχία, επιλέγοντας να σταθεί στον τομέα της χειραφέτησης.

"Μπορώ να περπατήσετε μέσα στο Μουσείο Ορσέ και να καθίσουν μπροστά η προέλευση του κόσμου. Δεν έχω να ρωτήσω. Το κάνω χωρίς να κραυγάζει ή να ζητήσει δύο φορές - θα ήθελα απλώς να λάβει τη θέση, θα ήθελα απλώς να κάνω με το σώμα μου. Αυτό είναι το πώς αισθάνομαι ελεύθερη. "

Πηγή:Guardian