"Αστεροειδής Γλυκάνισος"
Απόσπασμα από τη νουβέλα "Αστεροειδής Γλυκάνισος"
της Βάλιας Καραμάνου
Τη δέκατη νύχτα,αποκαμωμένη από την αϋπνία και την ολιγοφαγία, ξάπλωσε στο πάτωμα μπροστά στη σκιά. Έκλεισε τα μάτια της και γλίστρησε έξω στον κήπο από το ανοιχτό παράθυρο. Ανάλαφρη πέταξε ως το διαμέρισμα του Νίκου. Κρυφά σαν αεράκι νυχτερινό μπήκε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα και έφτασε στο συζυγικό κρεβάτι –αχ !αυτό το καταραμένο κρεβάτι! Κοιμόντουσαν βαθιά. Η Έλενα κάθισε πάνω στο Νίκο και έσκυψε προς το μέρος του. Το πρόσωπό του πλημμύρισε από τα μαλλιά της, τα ρουθούνια του γέμισαν από τη μυρωδιά της και ξαφνιασμένος άνοιξε τα μάτια του.
-Σσσσς!...έκανε εκείνη κλείνοντας το στόμα του με την παλάμη της…
Την ξύπνησε ο ήχος του κινητού της τηλεφώνου. Σχεδόν κοιμισμένη απάντησε άχρωμα :
-Ναι;
-Έλενα! Ακούστηκε η φωνή του Νίκου όλο τρυφερότητα και συντριβή.
Αμέσως τινάχτηκε πάνω σα να τη διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα! Ήταν ο Νίκος! Ακουγόταν χάλια. Της εξομολογήθηκε ότι υπέφερε όλες αυτές τις μέρες μακριά της, ότι δεν κοιμόταν σχεδόν καθόλου και ότι μόλις το κατάφερε για λίγο την περασμένη νύχτα, συνέβη κάτι ανεξήγητο: ξύπνησε απότομα έχοντας την αίσθηση ότι ήταν πάνω του εκείνη! Αισθανόταν τη ζεστή σάρκα της, τη μυρωδιά των μαλλιών της! Δεν μπόρεσε να ξανακοιμηθεί από εκείνη την ώρα. Κάθισε ως το ξημέρωμα στη βεράντα και κάπνιζε χαζεύοντας το ολόγιομο φεγγάρι…
]
]
Ένα κύμα γλυκιάς ανακούφισης διαπερνούσε την Έλενα σε όλη τη διάρκεια του τηλεφωνήματος. Ή φωνή του ήταν βάλσαμο στην ψυχή της! Κανόνισαν να συναντηθούν άμεσα για να μιλήσουν.
Όταν τελικά έκλεισε το τηλέφωνο πετούσε από τη χαρά της . Ντύθηκε, έφαγε και ετοιμάστηκε να βγει για έναν περίπατο στον κήπο. Όταν περνούσε μπροστά από τον καμβά με την αλλόκοτη μορφή στάθηκε και την κοίταξε. Θυμήθηκε το χτεσινό της όνειρο, τις ικεσίες, την πανσέληνο…Στύλωσε τα καταπράσινα μάτια της πάνω σε εκείνα τα πορφυρά και μουρμούρισε μ’ ευγνωμοσύνη:
σ' ευχαριστώ
Τελευταία τροποποίηση στιςΚυριακή, 04 Ιανουαρίου 2015 15:19