Λ. Σεπούλβεδα - «Αγωνίζομαι για να μην ξεχάσω ότι είμαι ελεύθερος»
- Κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
- 0 σχόλια
Η οικονομία συμπεριφέρεται σαν ληστής που υφαρπάζει από την πολιτική τη δεοντολογία και την ηθική» είχε πει ο ο Λ. Σεπούλβεδα, σε μία συνέντευξη το 2011, ο γνωστός Χιλιανός συγγραφέας που πέθανε χθες από κορoναϊό.
«Φυλάκιση από το καθεστώς του Πινοσέτ, εξορία, συμβίωση με φυλές Ινδιάνων στον Αμαζόνιο, συμμετοχή στη Διεθνή ταξιαρχία Σιμόν Μπολίβαρ για την απελευθέρωση της Νικαράγουας, ενεργή δράση στο οικολογικό κίνημα: Πρόκειται για λίγους μόνο απ’ τους σταθμούς της ζωής του Χιλιανού συγγραφέα, που διαμόρφωσαν την πνευματική του συγκρότηση και επηρέασαν το πλούσιο έργο του» έγραφε η Κ. Κιτίδη στον πρόλογο. Σήμερα σταχυολογούμε λόγια του από συνεντεύξεις που έδωσε, σε διεθνή και ελληνικά έντυπα, μέσα από τις οποίες φαίνεται, ο δικός του αγώνας για την ελευθερία. Εξάλλου ο ίδιος είχε δηλώσει ότι: «Αγωνίζομαι για να μην ξεχάσω ότι είμαι ελεύθερος».
«Η λέξη βία είναι ένας όρος απεχθής, εφόσον σήμερα οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις ασκούν μια βία απαίσια εναντίον των πολιτών. Όταν κάποιος περπατά στους δρόμους της Αθήνας και βλέπει ότι σε κάθε δέκα καταστήματα, τα τέσσερα ή τα πέντε είναι κλειστά, αυτό σημαίνει ότι διεξάγεται μια τρομερά βίαιη ενέργεια από το οικονομικό σύστημα ενάντια στην ελευθερία για εργασία, στην ελευθερία για συναλλαγή και στη ζωή των ανθρώπων που εργάζονταν σε αυτές τις επιχειρήσεις. Η απάντηση των πολιτών δεν μπορεί να είναι βίαιη με τη μορφή του ένοπλου αγώνα, γιατί η δύναμη του καπιταλισμού είναι πολύ ισχυρή. Αλλά, πρέπει να είναι βίαιη πνευματικά. Πρέπει να είναι μια πνευματική βία φοβερή, που θα εξηγήσει τις μεγάλες αλήθειες, το πώς έχουν τα πράγματα, ώστε να εξαλειφθούν στις ανθρώπινες σχέσεις και στην πολιτική οι ευφημισμοί που κρύβουν τις πραγματικότητες. Σήμερα, για παράδειγμα, χρησιμοποιείται ένας ευφημισμός που είναι πολύ κυνικός: το ελληνικό χρέος».
«Γιατί δεν μίλησα για τα βασανιστήρια που πέρασα από το καθεστώς Πινοσέτ; Μα από σεβασμό για τους συντρόφους που πέθαναν. Δεν είμαι επιδειξίας να δείχνω τις πληγές μου. Υπάρχει αυτό που λέμε ηθική του συγγραφέα»
«Οι χούντες στη Λατινική Αμερική, στη Χιλή, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, δεν κατέλυσαν μόνο τη δημοκρατία αλλά επέβαλαν και ένα συγκεκριμένο είδος οικονομίας: την «ελεύθερη αγορά». Η Χιλή, επί δικτατορίας Πινοσέτ, έχασε τη βιομηχανική της παραγωγή, οπισθοχώρησε οικονομικά, φτάσαμε στο σημείο να μην παράγουμε τίποτα και να εισάγουμε από καρφιά μέχρι ηλεκτρονικούς υπολογιστές»
«Πρέπει, στο επίπεδο της αντίδρασής μας, να σκεφτόμαστε τον Μαχάτμα Γκάντι. Μια αντίσταση ειρηνική αλλά με πιο αποτελεσματικά μέσα. Φέτος στις 18 Μαρτίου οι πολίτες της Ευρώπης κλήθηκαν να κλείσουν τα φώτα για μία ώρα και ένα ποσοστό του 15% το έπραξε. Ξέρετε τι σήμαινε αυτό για το ενεργειακό λόμπι της Ευρώπης; Μια απώλεια εσόδων της τάξεως των 7 δις ευρώ! Η δύναμη των πολιτών είναι ακόμα ισχυρή αρκεί να το συνειδητοποιήσουν»
«Αυτό που αποκαλούμε καταστροφή του περιβάλλοντος, πρέπει να το αντιληφθούμε στην πολιτική ρίζα του. Οτι ξεκινά επειδή κάποιοι λίγοι κερδίζουν πολλά από την αδιάκριτη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.... «Ωστόσο κάποιοι αριστεροί, σαν να μην έχουν μετακινηθεί από το 1917, επιμένουν να συνεχίσει η λειτουργία τους για να μη χαθούν θέσεις εργασίας. Αποψη θεμιτή φυσικά, μονάχα που εκεί πρέπει να έχει κανείς την ευφυΐα να βρει έναν τρόπο να συνεχίσουν να λειτουργούν τα εργοστάσια, κατασκευάζοντας όμως σακούλες από ανακυκλώσιμο υλικό. Είναι δύσκολη αυτή η συζήτηση, αλλά είναι και μια άσκηση φαντασίας. Δυστυχώς, ο λόγος της Αριστεράς- και μιλάω ως αριστερός- είναι καμιά φορά φτωχός. Κι όμως, εκείνο ακριβώς που χρειάζονται οι κοινωνίες σήμερα είναι η φαντασία που θα τους επιτρέψει να “δουν” την καταστροφή που γίνεται και να εμπνευστούν εναλλακτικές λύσεις».