Όταν ο Χατζιδάκις έλεγε τα κάλαντα στους δημοσιογράφους!

Στον εξάψαλμο του Μάνου Χατζιδάκι για τους δημοσιογράφους, που ίσως πρέπει να τον κορνιζάρουμε στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ακριβώς δίπλα στο καταστατικό μας.

Αν είσαστε απ’ αυτούς και απ’ αυτές που χαρίζουν βιβλία στις γιορτές (ξέρω, ξέρω, εικοστός αιώνας…), το καλύτερο δώρο είναι τα “Σχόλια του Τρίτου”.

Η συμπυκνωμένη σοφία δηλαδή του Μάνου Χατζιδάκι, όπως ακούστηκε από την δημόσια ραδιοφωνία τη διετία Μάιος 1978-Απρίλιος 1980.

Ρίχνοντας και ο ίδιος τις μπηχτές του, φυσικά, για πρόσωπα και καταστάσεις όχι και τόσο παρφουμέ, όχι και τόσο μπριλάντε.

Προς γνώση και συμμόρφωση:

“Ο δημοσιογράφος είναι και ποιητής.
Ο ποιητής αμφισβητείται αν τύχει να μην είναι και δημοσιογράφος.
Ο δημοσιογράφος είναι και θεατρικός συγγραφέας.
Ο θεατρικός συγγραφέας δεν είναι αποδεκτός αν τύχει και δεν είναι δημοσιογράφος.
Ο δημοσιογράφος είναι, μπορεί να είναι και σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ο σκηνοθέτης χλευάζεται αν δεν είναι και δημοσιογράφος. Ο δημοσιογράφος είναι και τεχνοκρίτης και μουσικοκριτικός –κατά κανόνα.
Τεχνοκρίτης και μουσικοκριτικός δεν υπάρχει χωρίς να είναι δημοσιογράφος.
Ο δημοσιογράφος μπορεί να είναι και πολιτικός σχολιαστής.
Πολιτικός σχολιαστής δεν γίνεται χωρίς ταυτότητα δημοσιογράφου.
Ο δημοσιογράφος είναι και εκφωνητής και τηλεοπτικός παρουσιαστής για κάθε θέμα. Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό.
Τηλεοπτικός παρουσιαστής, εκφωνητής και εν γένει τηλεοπτικός παράγων δεν γίνεται χωρίς να ‘ναι δημοσιογράφος.
Ο δημοσιογράφος είναι ιερός.
Τα ιερά δεν είναι ιερά αν δεν υπηρετούν δημοσιογράφους και δημοσιογραφικά.
Και τέλος:
Ηθικόν, ό,τι έχει ελευθέρας και δημοσιογραφικόν.
Αληθές, ό,τι μας φανερώνουν των εφημερίδων οι γραφές.
Και Εθνικόν, ό,τι αληθές για τις εφημερίδες και ηθικόν”.

Y.Γ. 1: Τα “Σχόλια του Τρίτου” πρωτοκυκλοφόρησαν τον Οκτώβριο του 1980 από τις εκδόσεις Εξάντας σε επιμέλεια Γιώργου Χρονά.
Επανακυκλοφόρησαν προ ολίγων εβδομάδων από τις εκδόσεις Ίκαρος, με νέα σελιδοποίηση και διορθώσεις της Ευδοξίας Μπινοπούλου.