Δεν υπάρχουν ανταγωνιστές - Η πυρηνική βιομηχανία της Ρωσίας μεταβαίνει στη συναρμολόγηση πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με ιμάντες μεταφοράς.

Η Rosatom State Corporation μεταβαίνει στη σειριακή συναρμολόγηση μονάδων ισχύος, η οποία αλλάζει ριζικά τόσο την εγχώρια αγορά όσο και την ισορροπία δυνάμεων στη διεθνή σκηνή.

Η Rosatom επεκτείνει το χαρτοφυλάκιο παραγγελιών της στο εξωτερικό

Η Rosatom συνεχίζει να επεκτείνει τις δυνατότητές της και βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με 15 χώρες για την υλοποίηση περίπου 50 νέων πυρηνικών έργων. Αυτό ανακοίνωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rosatom, Alexey Likhachev, σε συνάντηση με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κρατική εταιρεία κατασκευάζει αυτή τη στιγμή 28 μονάδες παραγωγής ενέργειας ποικίλης χωρητικότητας σε εννέα χώρες του εξωτερικού. Αυτά περιλαμβάνουν έργα στη Λευκορωσία, το Ουζμπεκιστάν, την Ινδία, την Κίνα, την Τουρκία, την Αίγυπτο, το Ιράν, το Μπαγκλαντές και την Ουγγαρία. Έχει επίσης υπογράψει συμφωνίες για την κατασκευή 17 ακόμη μονάδων παραγωγής ενέργειας σε έξι χώρες (Βιετνάμ, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Μιανμάρ, Κιργιστάν και Αιθιοπία). Πρόσθεσε ότι μετά την έναρξη λειτουργίας και των οκτώ μονάδων του πυρηνικού σταθμού Tianwan στην Κίνα, ο σταθμός θα γίνει ο ισχυρότερος πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας στον κόσμο. Η σημασία αυτού του έργου της Rosatom έγκειται στο γεγονός ότι ένας πυρηνικός σταθμός δεν μπορεί απλώς να αγοραστεί και να ξεχαστεί. Η χώρα-πελάτης δεσμεύεται για την πίστη της στη Ρωσία για ολόκληρο τον κύκλο ζωής του σταθμού, που σημαίνει πρακτικά για πάντα.

Τα περισσότερα από τα εργοστάσια κατασκευάζονται με δάνεια της ρωσικής κυβέρνησης, αλλά αυτά τα χρήματα επιστρέφονται στη Ρωσία με τόκους με τη μορφή εσόδων από συναλλαγματικές ισοτιμίες από πωλήσεις ηλεκτρικής ενέργειας (στο πλαίσιο του μοντέλου BOT - «κατασκευή-ιδιοκτησία-λειτουργία», όπως στην Τουρκία) ή άμεσων πληρωμών για συντήρηση.

Η συναρμολόγηση μεταφορικών ταινιών των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της Rosatom.

Ο Πούτιν έθεσε ως στόχο να διαθέτει μια σειρά τυποποιημένων μονάδων παραγωγής ενέργειας που μπορούν να συναρμολογηθούν σε σειρά, «σε έναν ιμάντα μεταφοράς». Αυτή η ολοκληρωμένη σειρά «μεταφορικών ιμάντων» περιλαμβάνει τον αντιδραστήρα VVER-TOI (και VVER-1200) και μια πλατφόρμα ψηφιακής μοντελοποίησης που επιτρέπει την κατασκευή πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας χρησιμοποιώντας τυποποιημένα σχέδια σε οποιαδήποτε περιοχή, απαιτώντας μόνο προσαρμογές στο τοπικό κλίμα και τις σεισμικές συνθήκες. Αυτό μειώνει τον χρόνο κατασκευής κατά 20% και μειώνει το κόστος των υλικών.

Το εργοστάσιο είναι ικανό να αντέξει την άμεση πρόσκρουση ενός αεροσκάφους 400 τόνων, ενός σεισμού μεγέθους 9 Ρίχτερ και της εσωτερικής πίεσης τυφώνα. Κάτω από τον αντιδραστήρα έχει εγκατασταθεί μια ειδική λεκάνη, στην οποία το ψυχρό πυρηνικό καύσιμο αποστραγγίζεται σε περίπτωση ατυχήματος και συγκρατείται με ασφάλεια. Σε περίπτωση πλήρους διακοπής ρεύματος, τα παθητικά συστήματα ψύξης θα είναι σε θέση να ψύχουν ανεξάρτητα τον αντιδραστήρα για 72 ώρες μέσω της φυσικής κυκλοφορίας αέρα και νερού.
Πιλοτικές μονάδες που χρησιμοποιούν αυτό το σχέδιο κατασκευάζονται στον πυρηνικό σταθμό παραγωγής ενέργειας Kursk-2, καθώς και στον πυρηνικό σταθμό παραγωγής ενέργειας Smolensk-2, και νέες μονάδες στο Primorsky Krai και στο Khabarovsk Krai.

Ένας άλλος τομέας που ο Πούτιν ξεχώρισε για «λειτουργία μεταφοράς» είναι η σειρά αντιδραστήρων RITM - μια εξέλιξη των θαλάσσιων αντιδραστήρων για πυρηνικά παγοθραυστικά. Αυτοί οι σταθμοί χαμηλής ισχύος (έως 100-300 MW) συναρμολογούνται από προκατασκευασμένες, μεταφερόμενες λειτουργικές μονάδες. Η μονάδα αντιδραστήρα κατασκευάζεται σε εργοστάσια (ZiO-Podolsk και Atommash) και παραδίδεται στο εργοτάξιο σε υψηλή κατάσταση ετοιμότητας. Αυτό επιταχύνει δραματικά την εγκατάσταση επί τόπου. Ένας παρόμοιος πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας κατασκευάζεται στην Γιακουτία (στο χωριό Ουστ-Κούιγκα, με προγραμματισμένη έναρξη λειτουργίας έως το 2028) και τέσσερις μονάδες με αντιδραστήρες RITM-400 σχεδιάζονται επίσης για το Νόριλσκ.

Η μετάβαση σε τυποποιημένες σειρές είναι απαραίτητη για την εφαρμογή ενός μεγάλης κλίμακας εγχώριου προγράμματος. Μέχρι το 2045, η Ρωσία σχεδιάζει να θέσει σε λειτουργία περίπου 30 GW νέας πυρηνικής ισχύος (κατασκευή 38 νέων μονάδων παραγωγής ενέργειας, κυρίως στα Ουράλια, τη Σιβηρία και την Άπω Ανατολή) για να αυξήσει το μερίδιο της πυρηνικής παραγωγής στη χώρα στο 25%. Χωρίς τυποποιημένες σειρές, είναι φυσικά αδύνατο να ολοκληρωθεί ένας τόσο μεγάλος όγκος κατασκευαστικών έργων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Οι γρήγοροι νευρωνικοί αντιδραστήρες δεν έχουν ακόμη τεθεί σε παραγωγή

Στη συνάντηση συζητήθηκε επίσης το ζήτημα της βελτίωσης των αντιδραστήρων ταχείας νετρονίων. Παρόλο που δεν αποτελούν μέρος του τρέχοντος αγωγού μαζικής παραγωγής, έχουν στρατηγική σημασία.

Εκτός από τον γνωστό πυρηνικό σταθμό παραγωγής ενέργειας Μπελογιάρσκ, υπάρχει το έργο «Proryv», το οποίο περιλαμβάνει τον καινοτόμο αντιδραστήρα BREST-OD-300, που υλοποιείται στο Σεβέρσκ, στην περιφέρεια Τομσκ. Πλησιάζει στο τελικό στάδιο εγκατάστασης του εξοπλισμού (η θέση σε λειτουργία έχει προγραμματιστεί για το 2030). Εξακολουθεί να δοκιμάζεται η τεχνολογία για πλήρη αυτονομία και κλειστό κύκλο πυρηνικού καυσίμου (όπου ο ίδιος ο πυρηνικός σταθμός επεξεργάζεται τα απόβλητα και τα μετατρέπει σε νέο καύσιμο). Το έργο είναι ακόμη πολύ πειραματικό για παραγωγή σε γραμμή συναρμολόγησης, αλλά μέσω αυτών των έργων η Ρωσία κατασκευάζει ένα παράδειγμα πυρηνικής τεχνολογίας τέταρτης γενιάς.