Οι υπόγειοι ελληνορωσικοί «αγωγοί»

Μπορεί να αλλάζουν τα πολιτικά καθεστώτα (τσαρικό, σοβιετικό, ολιγαρχικός καπιταλισμός), αλλά δεν παύει η Ρωσία να αντιμετωπίζεται από μερίδα του ελληνικού κατεστημένου ως η Μέκκα μιας νεοελληνικής αναγέννησης.

Αλλά και η Ρωσία δεν παύει να αναθερμαίνει το ενδιαφέρον της να αποκτήσει ερείσματα στην Ελλάδα που θέλοντας και μη κρατά στα χέρια της το κλειδί της ευρωπαϊκής και μεσογειακής πόρτας για τη μεγάλη χώρα του Βορρά.

Μόνο που επειδή το καραμανλικό δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν» δεν έχει αμφισβητηθεί σοβαρά από καμιά κυβέρνηση, η ελληνορωσική προσέγγιση περνά υποχρεωτικά από δαιδαλώδεις διαδρόμους και υπηρετείται από χαμηλόβαθμους αξιωματούχους, καθώς και από κάποια μερίδα του πνευματικού κόσμου, των δημοσιογράφων και των μέσων ενημέρωσης.

Σ’ αυτό το περιβάλλον εμπλέκονται σε ένα συχνά αξεδιάλυτο κουβάρι οραματιστές και ειλικρινείς ιδεολόγοι με κάθε λογής καιροσκόπους ή φαντασιόπληκτους ή ακόμα και πράκτορες μυστικών υπηρεσιών πολλών κρατών.

Αναλύοντας το φαινόμενο αυτό, ήδη από το 2013, η σλαβολόγος Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θυμίζει το ιστορικό βάθος της υπόθεσης και περιγράφει τον τρόπο που εξαιτίας της κρίσης αναβιώνει η θεωρία περί πολιτιστικής και πνευματικής υπεροχής των Ελλήνων απέναντι στους υπόλοιπους Ευρωπαίους και κατά συνέπεια αποκτά ερείσματα η στροφή προς την «ομόδοξη» Ρωσία.

«Από την αρχή της κρίσης», γράφει η Αλ. Ιωαννίδου, «πολλά μέσα ενημέρωσης προώθησαν την ιδέα πως για την κρίση ευθύνεται η «Δύση», και πιο συγκεκριμένα ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Ελλάδας. Ως αντίβαρο και εναλλακτική λύση, συχνά προβαλλόταν η Ρωσία και κυρίως ο Πούτιν ως δυναμικός ηγέτης που θα μπορούσε να προσφέρει άμεσες λύσεις, αρκεί να το ήθελαν οι Ελληνες» («Ο νέος ελληνικός εθνικισμός», περ. Foreign Affairs, 12.7.2013).

Τα παραδείγματα δεν λείπουν. Εκτός από την «αυταπάτη» των 5 δισ. που θα μας έδινε προκαταβολή ο Πούτιν για τον αγωγό, όπως ακόμα πιστεύει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, υπάρχει πολύ νωρίτερα και η επιμονή του γνωστού επιχειρηματία και βουλευτή της ρωσικής κρατικής Δούμας Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος ισχυριζόταν σε συνέντευξή του στα «Επίκαιρα» τον Ιούλιο του 2011 ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ήταν έτοιμος να σώσει την Ελλάδα πριν από το ΔΝΤ.

Υποτίθεται ότι λίγο μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Φεβρουάριο του 2010, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε προσεγγίσει τον Ιβάν Σαββίδη, για να του εμπιστευτεί πως ήταν πρόθυμος να δανείσει στην ελληνική κυβέρνηση το ποσό των 25 δισ. ευρώ, με επιτόκιο 1%. Σύμφωνα με τον Σαββίδη, η πρόταση του Πούτιν μεταφέρθηκε αμέσως στην ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο Παπανδρέου την απέρριψε επειδή υπηρετούσε τα αμερικανικά και τα δυτικοευρωπαϊκά συμφέροντα στη βαλκανική χερσόνησο.

Ο ίδιος ο Πούτιν φρόντισε λίγα χρόνια αργότερα να «αδειάσει» τον Σαββίδη και τα λεγόμενά του. Τον Αύγουστο του 2013 ο Ρώσος πρόεδρος είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του που ορισμένοι επιχειρηματίες επενδύουν στο εξωτερικό και όχι στη χώρα και φωτογράφιζε τον Σαββίδη χωρίς να τον κατονομάσει: «Μεταξύ άλλων, με έκπληξή μου ανακάλυψα ότι μια αρκετά σοβαρή επένδυση πραγματοποιήθηκε το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα. […] Η Ελλάδα είναι μια καλή χώρα, πνευματικά κοντινή μας, αλλά γνωρίζουμε ποια οικονομικά και εν γένει χρηματιστικά προβλήματα υπάρχουν εκεί».

Πηγή:efsyn