Μια ιστορία με δύο αγάλματα - Ο Πούτιν, ο Στάλιν, και της Ρωσίας το αιματηρό παρελθόν

Αυτή που ο Αλεξάντερ Μπαϊνόφ, διευθυντής της ιστοσελίδας του CarnegieMoscow Center, διηγείται στο Foreign Affairs, είναι η ιστορία της Ρωσίας του Πούτιν μέσα από δυο αγάλματα. Το ένα στήθηκε στο Κρεμλίνο στις 4 Νοεμβρίου προς τιμή του Βλαδίμηρου του Μέγα, ρώσου ηγεμόνα του 10ου αιώνα.

Το άλλο αναγέρθηκε στο Οριόλ, νοτιοδυτικά της Μόσχας, προς τιμήν του Ιβάν του Τρομερού. Το πρώτο, εξηγεί ο Μπαϊνόφ, στήθηκε με τις ευλογίες του άλλου Βλαδίμηρου, του σημερινού ενοίκου του Κρεμλίνου.

Γιατί, εξηγεί ο ρώσος αναλυτής, «ο Πούτιν δεν μοιράζεται μόνο το ίδιο όνομα με τον παλιό ηγεμόνα. Επιπλέον, έχει την αίσθηση ότι θα κάνει τη Ρωσία μεγάλη και πάλι όπως την είχε κάνει εκείνος ο Βλαδίμηρος».

Αντίθετα, με το άγαλμα του Ιβάν του Τρομερού έχει πρόβλημα. Γιατί; «Επειδή παρά το γεγονός ότι καταπιέζει τις ελευθερίες όπως έκανε ο Ιβάν ο Τρομερός αλλά και ο Στάλιν, δεν θέλει να συγκρίνεται με κάποιους που προχώρησαν σε αιματηρές εκκαθαρίσεις των ελίτ».

Ο κ. Πούτιν, λέει ο ρώσος αναλυτής, επαναλαμβάνει συχνά ότι εάν θυσιάσεις τον περιβάλλον σου, δεν θα μείνει κανένας για να δουλέψει μαζί σου στο μέλλον. «Σε σύγκριση με πολλούς ξένους ηγέτες που κατέφυγαν στον λαϊκισμό, ο Πούτιν παραμένει ένας ελιτιστής. Είναι στον πυρήνα του συστήματος όχι μια εναλλακτική σε αυτό. Και ο κλασικός αυταρχικός συντηρητισμός του δεν έχει σχέση με επαναστατικές δραστηριότητες και εκκαθαρίσεις».

Τα αγάλματα το ξέρουν;