"σφηκοφωλιά" - ο κατήφορος
Σε περιπάτους που κάνω καθημερινά βλέπω πολλά, κωμικά, παλαβά, Κηφισιώτικα.
Μαθαίνω πρόσφατα από εργαζόμενο στη υπηρεσία πρασίνου ότι τα δένδρα που χρειάζεται να κλαδευτούν ή όταν έχουν την έγκριση να κοπούν, πάει ο αντιδήμαρχος Βαγγέλης Αυ—της τα ζητάει, αφού τα κόψουν σε μικρότερα τεμάχια, να τα πάνε να τα αποθηκεύσουν στο σπίτι του.
Και τα μικρότερα και λεπτότερα, -κλαδιά δηλαδή-, σε μέγεθος να τα παίρνουν για την ξυλόσομπα που έχει τα κτήριο που στεγάζετε η υπηρεσία Πρασίνου στη Πολιτεία.
Στους περιπάτους μου έβλεπα αρκετές φορές την υπηρεσία πρασίνου να κόβει τα ξύλα. Δύο φορές παρατήρησα να είναι παρών με το αυτοκίνητό του, να εποπτεύει ο αντιδήμαρχος επιχειρηματικότητας Βαγγέλης Αυ—της. Να παρακολουθεί, παρατηρεί τους εργαζόμενους στο έργο τους.
Μου προξένησε το ενδιαφέρον αλλά δεν πήγε το μυαλό ποτέ εκεί. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι αντιδήμαρχος να δίνει εντολή στους υπαλλήλους του Δήμου να του πηγαίνουν τα ξύλα στο σπίτι.
Η σύζυγός του Αφρ. Παπαποστόλου Αυλίτη, παίρνει «εργολαβικά» δικηγορικές δουλειές μέσω του αντιδημάρχου προφανώς, μέχρι για το κόψιμο πεύκων.
Ο αντιδήμαρχος επιχειρηματικότητας Βαγγέλης Αυ—της, και κουμπάρος του Δημάρχου Κηφισιάς Γ. Θωμάκου, δίνει εντολές στου υπαλλήλους του Δήμου να πάνε τα κομμένα ξύλα στο σπίτι.
Η Ντροπή προφανώς είναι μια άγνωστη λέξη, έννοια, για αυτούς του ανθρώπους. Καθώς όνειδος είναι και για το Δήμαρχο Γ. Θωμάκο, να εξακολουθεί να έχει στις τάξεις της παράταξής του, τέτοια ποταπά άτομα, που το μόνο που γνωρίζουν καλά είναι πως θα τρώνε από παντού.
Πόσο πιο χαμηλά.