Απονεμήθηκε η ύψιστη λογοτεχνική διάκριση

Ο Πατρίκ Μοντιανό, Παρίσι (2007).

Πριν από λίγο, ανακοινώθηκε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας, το οποίο η Σουδική Ακαδημία απένειμε στον Πατρίκ Μοντιανό. Ο Πατρίκ Μοντιανό γεννήθηκε το 1945 στο Boulogne-Billancourt. Από το 1967 ασχολείται επαγγελματικά με το γράψιμο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους συγγραφείς.

Έχει τιμηθεί με το μεγάλο βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1972, με το βραβείο Goncourt το 1976, με το βραβείο του Ιδρύματος Pierre de Monaco το 1984 και με το μεγάλο βραβείο λογοτεχνίας Paul Morand, για το σύνολο του έργου του, το 2000 Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του:

"Οδός σκοτεινών μαγαζιών" (Κέδρος),

"Κυριακές του Αυγούστου" (Καστανιώτης),

"Ντόρα Μπρούντερ" (Πατάκης),

"Η χαμένη γειτονιά" (Χατζηνικολή),

"Άνθη ερειπίων" (Οδυσσέας) και "Το άρωμα της Υβόννης "(Λιβάνης).

Έχει γράψει το σενάριο για την ταινία του Λουί Μαλ "Lacombe Lucien". Άλλα έργα του:

"La place de l 'etoile",

"Livret de famille",

"Une jeunesse",

"De si παλικάρια σερβιτόρους",

"Vestiaire de l' enfance",

"Voyage de noces",

"Un cirque passe" ,

"Du plus loin de l 'oubli",

"Des inconnues",

"Παρίσι tendresse".    

(2013) Η μικρή Μπιζού, Πόλις (2008) Στο café της χαμένης νιότης, Πόλις (2005) Νυχτερινό ατύχημα, Πόλις (2004) Ήταν όλοι τους τόσο καλά παιδιά ..., Πόλις (1999) Ντόρα Μπρούντερ, Εκδόσεις Πατάκη (1996) Κυριακές του Αυγούστου, Εκδόσεις Καστανιώτη (1995) Το άρωμα της Υβόννης, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη (1992) Άνθη ερειπίων, Οδυσσέας (1988) Οδός σκοτεινών μαγαζιών, Κέδρος (1987) Η χαμένη γειτονιά, Χατζηνικολή   

«Πυροβολήστε με δειλοί. Θα σκοτώσετε έναν άνθρωπο, όχι τις ιδέες μου»

H σορός του Τσε Γκεβάρα  

Ήταν Κυριακή 9 Οκτωβρίου του 1967, όταν ο επαναστάτης Αργεντίνος και ηγέτης των Γκερίλα Τσε Γκεβάρα, θα έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες του βολιβιανού στρατού σε ηλικία 39 ετών. Αποτέλεσε σύμβολο των εξεγερμένων σε όλη την υφήλιο, ενώ η φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1960 από τον Alberto Korda με τον χαρακτηριστικό μπερέ εμφανίστηκε σε αμέτρητες αφίσες και T-shirts.   Η εμβληματική εικόνα του επαναστάτη  

Η λήψη της φωτογραφίας από τον Alberto Korda  

Βολιβιανοί στρατιώτες, με την υποστήριξη της CIA, εντόπισαν μετά από πληροφορίες χωρικών, τον Τσε Γκεβάρα στις 8 Οκτωβρίου στην τοποθεσία Κεμπράδα Ντελ Ιούρο. Δόθηκε σκληρή μάχη. Οι περισσότεροι από τους 17 συντρόφους του Τσε σκοτώθηκαν, μεταξύ των νεκρών ήταν και οι σωματοφύλακές του, Αντόνιο και Πάντσο. Oι υπόλοιποι, κατάφεραν να διαφύγουν. Ο Τσε τραυματίστηκε από πυρά στο πόδι και συνελήφθη. Όπως θα υποστηρίξουν κάποιοι στρατιώτες, τους είπε: «Μη με πυροβολείτε. Είμαι ο Τσε Γκεβάρα και αξίζω περισσότερο ζωντανός παρά νεκρός», άλλοι θα πουν ότι ο Τσε φώναξε: «Μη με πυροβολείτε. Είμαι ο Τσε Γκεβάρα και απέτυχα».  

Μετά τη σύλληψή του στη Βολιβία  

Την επόμενη μέρα (9 Οκτωβρίου), ο Τσε μεταφέρθηκε στην αίθουσα ενός εγκαταλελειμμένου σχολείου στο χωριό Λα Χιγκέρα. Η διαταγή του δικτάτορα Μπαριέντος, ήταν σαφής. Ο Τσε έπρεπε να πεθάνει. Ωστόσο όλα θα έπρεπε να συνηγορούν ότι σκοτώθηκε στη μάχη. Παρά το γεγονός ότι πολλοί ήταν αυτοί που θέλησαν να δώσουν τη χαριστική βολή στον μεγάλο επαναστάτη, ο άνθρωπος από τον οποίο θα έπεφτε νεκρός, ήταν ο λοχίας Μάριο Τεράν. Όταν αντιλήφθηκε τι επρόκειτο να συμβεί, φώναξε:«Πυροβολήστε με δειλοί. Θα σκοτώσετε μόνο έναν άνθρωπο, όχι τις ιδέες μου». Συνολικά 9 σφαίρες "τρύπησαν" τον Τσε, στο θώρακα και το στήθος.  

Ήταν 5 το απόγευμα της 9ης Οκτωβρίου στο αεροδρόμιο έξω από τη μικρή πόλη της Βαγιεγκράντε στη νοτιοανατολική Βολιβία. Το σώμα του Τσε μεταφέρθηκε δεμένο στα πέδιλα προσγείωσης ενός ελικοπτέρου. Τον περίμενε ένα αυτοκίνητο μαζί με περισσότερους από τους 10.000 κατοίκους της πόλης Βαγιεγκράντε. Οι Βολιβιανοί στρατιώτες προσπάθησαν να κρατήσουν μακριά το πλήθος, αλλά μόλις το ελικόπτερο προσγειώθηκε, έχασαν τον έλεγχο. Ακόμη και οι ίδιοι έτρεξαν να δουν τον νεκρό. Το σώμα του Τσε μεταφέρθηκε στο αυτοκίνητο και ο οδηγός κατευθύνθηκε γρήγορα στο νοσοκομείο της Βαγιεγκράντε, προκειμένου να επιδειχθεί η σορός στους εκπροσώπους του Τύπου.  

Ένας στρατιωτικός γιατρός τού ακρωτηρίασε τα δύο χέρια ως αποδεικτικό στοιχείο και στη συνέχεια το υπόλοιπο της σορού του τάφηκε σε άγνωστο σημείο. Ο τάφος του αποκαλύφθηκε το 1997 κοντά στο αεροδρόμιο του Βαγιεγκράντε από μια ομάδα κουβανών ιατροδικαστών. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Κούβα και τάφηκαν στο Μαυσωλείο της Σάντα Κλάρα. Στην τελετή παρευρέθηκε ο Πρόεδρος Φιντέλ Κάστρο και χιλιάδες Κουβανοί.  

Ο Τσε Γκεβάρα (πάνω αριστερα) με την οικογένειά του  

Σε ηλικία 22 ετών (1951)  

Στη Γάζα το 1959  

Με τον Ζαν Πολ Σαρτρ και τη Σιμόν Ντε Μποβουάρ 1960  

Ο Τσε Γκεβάρα      

Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα

Ο Ernesto Rafael Guevara de la Serna γεννήθηκε σε μια εύπορη οικογένεια στην Αργεντινή το 1928. Παράλληλα με τις σπουδές ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, ταξίδεψε στη Νότια Αμερική με τη μοτοσικλέτα του. Έγινε μάρτυρας της φτώχειας και της καταπίεσης των κατώτερων τάξεων. Πήρε το πτυχίο της ιατρικής το 1953 και συνέχισε τα ταξίδια του στη Λατινική Αμερική. Τότε ξεκίνησε να ασχολείται με αριστερές οργανώσεις. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Γκεβάρα συναντήθηκε με τον Φιντέλ Κάστρο και την ομάδα των εξόριστων επαναστατών στο Μεξικό. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάληψη της εξουσίας του Κάστρο από τον Κουβανό δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα το 1959 και αργότερα υπηρέτησε ως το δεξί χέρι του Κάστρο και υπουργός βιομηχανίας. Αντιτάχθηκε σθεναρά στην κυριαρχία των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική και τάχθηκε υπέρ των αγροτών που επαναστατούσαν για την καταπολέμηση της κοινωνικής αδικίας. Ο Κάστρο τον περιέγραψε αργότερα ως "καλλιτέχνη του επαναστατικού πολέμου."  

Ο Τσε Γκεβάρα παραιτήθηκε-μερικοί λένε ότι απολύθηκε- από τη θέση του στην κουβανική κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1965, πιθανότατα λόγω των διαφορών που είχε με τον Κάστρο για την οικονομική και εξωτερική πολιτική της χώρας. Στη συνέχεια εξαφανίστηκε από την Κούβα, ταξίδεψε στην Αφρική και τελικά επανήλθε στη Βολιβία, όπου και σκοτώθηκε. Μετά το θάνατό του, ο Γκεβάρα έγινε σύμβολο αντι-ιμπεριαλισμού και  επανάστασης.  Ωστόσο, δεν τον θεωρούν όλοι ήρωα: Κατηγορείται, μεταξύ άλλων, ότι ευθύνεται για τους θανάτους εκατοντάδων ανθρώπων σε φυλακές της Κούβας κατά τη διάρκεια της επανάστασης.  

Η είδηση του θανάτου του βύθισε στο πένθος ένα μεγάλο κομμάτι του πλανήτη.

Πηγή: lifo

Οι μέρες που τα κινητά χωρούσαν στην πίσω τσέπη έχουν περάσει. Το iPhone 6 Plus ακολουθώντας το Samsung Galaxy έχει κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται: τώρα πού θα βάζουμε τα τηλέφωνα μας; Για τη βιομηχανία της μόδας αυτό μπορεί να είναι μπελάς ή ευκαιρία για νέο design.Εκπρόσωπος της γιαπωνέζικης εταιρείας Uniqlo είπε πρόσφατα στο Quartz ότι η εταιρεία «αυτή την εποχή συζητάει με το τμήμα ανάπτυξης σχετικά με την τεχνολογία συνολικά και πώς τα ρούχα μας μπορούν να προσφέρουν συμβατότητα».  

Μερικές ακόμη εταιρείες δεν δεσμεύονται για το μέλλον αλλά έχουν δηλώσει στο Mashable ότι αυτό το θέμα είναι μέσα σε αυτά που τους απασχολούν.   American Eagle: "Αυτή τη στιγμή οι τσέπες στα αντρικά ρούχα είναι αρκετά μεγάλες ώστε να χωρούν το iPhone 6 Plus. Οι τσέπες των γυναικείων βρίσκονται υπό εξέταση."  

Levi's: «Το μάντρα μας, όπως του Στηβ Τζομπς, είναι ότι πάντα θα σχεδιάζουμε προϊόντα που θα κάνουν τις ζωές των ανθρώπων λίγο καλύτερες».  

L.L. Bean: "Εντός ορισμένων γραμμών παραγωγής, όπως στον σπορ ρουχισμό, ειδικότερα στα παντελόνια με πλάγιες τσέπες, χρησιμοποιούμε τηλέφωνα iPhone και Samsung στην φάση σχεδιασμού για να εξασφαλίσουμε ότι οι τσέπες είναι αρκετά μεγάλες."  

J. Crew: "Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού λαμβάνουμε υπόψη μας κάθε πτυχή της ζωής των πελατών μας και η τεχνολογία δεν αποτελεί εξαίρεση. Σκεφτόμαστε όλες αυτές τις λεπτομέρειες – νέα αξεσουάρ ή το νέο iPhone – ή ειδικές τσέπες για τα iPad και τα tablet."  

Lee Jeans: «Είναι κάτι που σκεφτόμαστε πάντα, είναι το θέμα της λειτουργικότητας των ρούχων. Φυσικά πάντα μας απασχολεί να κάνουμε κάτι που θα κολακεύει τον καταναλωτή...»

Πηγή: lifo

Κλαίνε για τα κτίρια, χέστηκαν για τους ανθρώπους

"Αυτός αγαπάει τον Τύρναβο -την Αθήνα θα αγαπήσει;!"    

Εχω μια σταθερή, προαιώνια αντιπάθεια για τον κύριο αυτό -αν και μου θυμίζει το ξηγημένο γεροντάκι του Up! Κι είμαι νομίζω δικαιολογημένος: Ο Χατζηφωτίου, ή Ίακχος, ή δε ξέρω 'γω τι άλλο ψευδώνυμο έχει (διότι έχει  πολλές ζωές, όλες μέτριες, αν κρίνω από το ίχνος που άφησαν) είναι ο πρώτος ρατσιστής Αθηναιολάτρης που βγήκε στην ελληνική τηλεόραση. Και ο μεγαλύτερος.  

Aφού είχε διαγράψει μια εμετική τροχιά ως κοσμικογράφος του Ταχυδρόμου, φωτογραφίζοντας κάθε βδομάδα τις γκρανγκάσες του Κολωνακίου να τρώνε αθηναϊκή μαγιονέζα, να  παίζουν μπιρίμπα και να φοράνε Μπίλλυ Μπο, το έριξε στη τηλεόραση, σαν μουλάς σε έκσταση: βασικά, να βρίσει με απεριόριστη περιφρόνηση και αηδία τους εσωτερικούς μετανάστες. Το ρατσιστικό του υβρεολόγιο μεταδιδόταν φυσικά από το χουντικό κανάλι του Στρατού -άναβε και τσιγάρο live, σμίγοντας τα φρύδια, για να πει τις βαρυσήμαντες κατινιές του.  

Δυστυχώς βλέπω την ίδια αθηναιολατρεία να επαναλαμβάνεται. Από αβρούς killers, με το σεις και με το σας, διαπλεκόμενους με τεχνικά γραφεία, συμφέροντα του real estate, ξεπουλημένους πολιτικούς κ.ο.κ. Και λέω, χίλιες φορές το χυμαδιό, παρά αυτή η τάξις που ευαγγελίζονται.  

Το είδος του Αθηναιολάτρη (σχεδόν πάντα δεξιό, χουντικό ή βασιλόφρον)  εσαεί θα γειτνιάζει με αυτόν τον γηραλέο τραμπούκο. Είναι το αηδέστερο είδος ρατσιστή: η καλαίσθητη λουλού που εξανίσταται με τα κακώς κείμενα και αδημονεί να τελειώσει το λογύδριό του,  για να πάει να χαϊδολογήσει καμμια  βίζιτα ή να πει "πνευματώδεις" κοινοτυπίες στο βαρετό, βουλιαγμένο δείπνο των Δεληκώστα.  

Τους θεωρώ τραμπούκους και δεξιούς τους Αθηναιολάτρες, διότι κάνουν αυτό που κάνει ο νεοφιλελευθερισμός: βάζουν την αισθητική πάνω από την ανάγκη. Την στατιστική πάνω από την επιβίωση. Τους αριθμούς πάνω από τους ανθρώπους. Ο ακαλαίσθητος "βλάχος"  που ήρθε από το χωριό και όντως δεν φέρεται σωστά στο (άξενο, αν όχι εχθρικό) περιβάλλον της πόλης, για αυτούς είναι μια ενοχλητική ανορθογραφία, ένα αγροίκο στραβάδι που πρέπει επειγόντως να μπει στα άρια τρένα και να μας ξεφορτωθεί. Ο βλάχος (ή ο μετανάστης, ή ο διαδηλωτής, ή...), γι αυτούς, δεν έχει πόδια, δεν έχει χέρια, δεν έχει στομάχι -προσγειώθηκε ουρανοκατέβατος στον κήπο της αυλής τους, για να τους χαλάσει τον καλλιεπή και ευώδη ρεμβασμό.  

Βεβαίως υποκρίνονται και ως προς την ίδια, τη δική τους φύση, που δεν αντέχει τόση πάστρα, αγαπητή μου, εξ ου κι οι ίδιοι, απ΄έξω είναι είναι κούκλες κι από μέσα πανούκλες. Ας μην επεκταθώ - άλλωστε αυτά είναι δικά τους ζόρια.  

Ξαναβλέπω αυτόν τον καραγκιόζη να κορδακίζεται κάνοντας τον κομψό, και μούρχεται σαν ωστικό κύμα ο φασισμός πού φάγαμε με το κουτάλι τόσα χρόνια από τα κρατικά μέσα, υπό τον μανδύα της αστικής ευπρέπειας.  

Και δυστυχώς βλέπω την ίδια αθηναιολατρεία να επαναλαμβάνεται. Από αβρούς killers, με το σεις και με το σας, διαπλεκόμενους με τεχνικά γραφεία, συμφέροντα του real estate, ξεπουλημένους πολιτικούς κ.ο.κ Και λέω, χίλιες φορές το χυμαδιό, παρά αυτή η τάξις που ευαγγελίζονται.

Πηγή:lifo