Πού στοχεύει το «Chinagate» του Τραμπ;

Ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του την Πέμπτη, ισχυρίστηκε ότι η Κίνα χάκαρε τα εκλογικά αρχεία των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να αποκτήσει «220 εκατομμύρια φακέλους Αμερικανών ψηφοφόρων», στερώντας του τη νίκη στις εκλογές του 2020. Η ομιλία, που μεγάλα φιλελεύθερα τηλεοπτικά δίκτυα επέλεξαν να μην καλύψουν, επαναφέρει τους γνωστούς ισχυρισμούς του Αμερικανού προέδρου για νοθεία στις εκλογές του 2020, αυτή τη φορά ακολουθώντας τη συνταγή των εκλογικών αντιπάλων του, δηλαδή τη νεοψυχροπολεμικού τύπου επίκληση ξένου δάκτυλου.

Συγκεκριμένα, ο Τραμπ ισχυρίζεται πώς η Κίνα απέκτησε τα προσωπικά δεδομένα 220 εκατομμυρίων Αμερικανών ψηφοφόρων, που υποτίθεται πως περιλαμβάνουν ονόματα, διευθύνσεις, αριθμούς τηλεφώνου και πολιτικές πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2020, κάνοντας λόγο για τη μεγαλύτερη διαρροή πληροφοριών ψηφοφόρων των ΗΠΑ στην ιστορία. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ γνώριζαν για αυτήν την παραβίαση σε τουλάχιστον 18 πολιτείες και την κράτησαν κρυφή από τον πρόεδρο και το Κογκρέσο.

Οι καταγγελίες, που συνοδεύονται από την απελευθέρωση αποχαρακτηρισμένων αρχείων με τον τίτλο «Ακεραιότητα των εκλογών», υποτίθεται πως προσφέρουν στοιχεία ότι η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν, η Βόρεια Κορέα και … η Βενεζουέλα παρεμβαίνουν ή μπορούν να παρέμβουν στις εκλογές των ΗΠΑ.

Eνδεικτικά, ένα από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα που δημοσίευσε ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι, στις αρχές του 2022, ένας Κινέζος είχε κατεβάσει πληροφορίες ψηφοφόρων πολιτειών από το 2013 έως το 2021, οι οποίες ήταν διαθέσιμες σε εμπορικούς ιστότοπους των ΗΠΑ. Το υπόμνημα κάνει λόγο για «ενδιαφέρον» της Κίνας για τις αμερικανικές εκλογές, σημειώνοντας πως αυτά τα δεδομένα, «θεωρητικά», λέει το υπόμνημα, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για «επιχειρήσεις επηρεασμού των εκλογών», παραδεχόμενο ότι το πραγματικό κίνητρο ήταν «άγνωστο». Άλλωστε, ειδικοί στις ΗΠΑ σημειώνουν, πως πρόκειται για δημόσια διαθέσιμα δεδομένα.

Ένα άλλο αποχαρακτηρισμένο υπόμνημα, αυτή τη φορά από το Εθνικό Συμβουλίο Πληροφοριών του Ιανουαρίου 2020, ανέφερε ότι η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, καθώς και άλλες μη κρατικοί παράγοντες, «έχουν την ικανότητα να θέσουν σε κίνδυνο την εκλογική υποδομή των ΗΠΑ για τις προεδρικές εκλογές του 2020». Το αρχείο απλώς σημειώνει πως βάσεις εγγραφής ψηφοφόρων, τα και οι επίσημοι ιστότοποι των εκλογών «είναι πιο ευάλωτα στην εκμετάλλευση, προσθέτοντας ότι αυτό θα μπορούσε να «διαταράξει τις εκλογικές διαδικασίες» εάν γινόταν πρόσβαση σε τέτοια συστήματα. Ωστόσο, το ίδιο υπόμνημα ανέφερε ότι αυτά τα συστήματα «θα ήταν δύσκολο να χειραγωγηθούν σε αρκετά μεγάλη κλίμακα ώστε να αλλάξουν το αποτέλεσμα των εκλογών».

Αλλού αναφέρεται μια έκθεση του FBI του Σεπτέμβριου του 2020, που ισχυρίζεται ότι η κινεζική κυβέρνηση σχεδίαζε να κατασκευάσει πλαστές άδειες οδήγησης των ΗΠΑ και να τις χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει δεκάδες χιλιάδες ψήφους μέσω ταχυδρομείου. Ο ισχυρισμός προέρχεται από φερόμενη επαφή της κινεζικής κυβέρνησης, και όπως προκύπτει από τα έγγραφα, αμφισβητήθηκε από το ίδιο το FBI ως προς την αξιοπιστία του, με αποτέλεσμα η έκθεση να μην επανεκδοθεί.

Στην πιο περίεργη μεταξύ των καταγγελιών, ο Αμερικανός πρόεδρος επικαλείται έκθεση της CIA, που υποστηρίζει πως αξιωματούχοι της Βενεζουέλας ανέπτυξαν την ικανότητα να χειραγωγούν τα ηλεκτρονικά συστήματα ψηφοφορίας στις δικές τους εκλογές, χωρίς ωστόσο να αναφέρεται κάποια σύνδεση με τις εκλογές στις ΗΠΑ. Μάλιστα, η έκθεση παραδέχεται ότι δεν κατάφερε να επιβεβαιώσει ούτε καν νοθεία στις εκλογές της Βενεζουέλας, οι οποίες αξίζει να σημειωθεί πως διαθέτουν διπλό σύστημα  επικύρωσης της ψήφου, ψηφιακό και αναλογικό.

Στη τελευταία περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με ανακύκλωση ισχυρισμών ακροδεξιών υποστηρικτών του Τραμπ από το 2020, ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Βενεζουέλας νόθεψε ψήφους στις ΗΠΑ μέσω της εταιρείας λογισμικού εκλογών Smartmatic. Σύμφωνα με την παραπάνω αφήγηση, η εταίρεία ελέγχεται από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Καράκας (ή από την «οργάνωση ANTIFA»), παρότι η Smartmatic είχε πρωταγωνιστήσει με την εκστρατεία απονομιμοποίησης των εκλογών στην Βενεζουέλα από την Ουάσινγκτον, αλλά και του ότι το λογισμικό της χρησιμοποιήθηκε σε μία μόλις κομητεία των ΗΠΑ.

Με αλλα λόγια, οι πολυαναμενόμενες «αποκαλύψεις» του Τραμπ  αφορούν εσωτερικές ανησυχίες των ΗΠΑ, ως προς την ευαλωτότητα του εκλογικού τους συστήματος, αλλά κανένα στοιχείο για παρέμβαση ξένων δυνάμεων στις εκλογές του 2020 ή οποτεδήποτε. Όπως είναι λογικό, οι καταγγελίες αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία από μεγάλα φιλελεύθερα ΜΜΕ στις ΗΠΑ, που επέλεξαν να μην καλύψουν την ομιλία του Τραμπ, με αποτέλεσμα ο πρόεδρος των ΗΠΑ να τα κατηγορήσει για συγκάλυψη, απειλώντας με ανάκληση των αδειών τους. Τα ίδια ΜΜΕ δεν είχαν δείξει, βέβαια, την ανάλογη καχυποψία απέναντι στους ισχυρισμούς ότι η Ρωσία παρενέβη στις εκλογές του 2016 με στόχο να σαμποτάρει τη Χίλαρυ Κλίντον και να ενισχύσει τον Τραμπ, αλλά συμμετείχαν στο νεομακαρθικό ντελίριο των Δημοκρατικών, παρότι η έρευνα για το λεγόμενο «Russiagate» διήρκεσε δύο χρόνια και κόστισε εκατομμύρια δολάρια χωρίς να καταλήξει κάπου.

Αυτό που μένει να ερμηνευτεί είναι γιατί ο Τραμπ επιλέγει να αντιγράψει τους εκλογικούς του αντιπάλους του, επικαλούμενος τις αφηγήσεις περί ξένης παρέμβασης στις εκλογές των ΗΠΑ. Ενδεχομένως, η κυβέρνησή του ανησυχεί για τις εκλογικές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η άγρια καταστολή του ICE και ο αποτυχημένος πόλεμος κατά του Ιράν, που έχει προκαλέσει άνοδο των τιμών ενέργειας.

Η επίκληση ξένης παρέμβασης βοηθάει τους Ρεπουμπλικάνους να προωθήσουν το νομοσχέδιο εκλογικής μεταρρύθμισης, το γνωστό ως SAVE Act (Safeguard American Voter Eligibility Act), που επικρίνεται πως μπορεί να στερήσει το δικαίωμα ψήφου σε εκατομμύρια Αμερικανούς πολίτες, όπως για παράδειγμα σε περίπτωση αναντιστοιχίας του ονόματος με το πιστοποιητικό γέννησης σε γυναίκες που έχουν υιοθετήσει το επίθετο του συζύγου τους ή σε τρανς άτομα, ή όπως σε όσους δεν έχουν την ταυτότητα ψηφοφόρου που έχει εκδοθεί από την κυβέρνηση, πολλοί από τους οποίους είναι Αφροαμερικάνοι και Λατινοαμερικάνοι.

Άλλωστε, όπως γνωρίζουμε από την εποχή του μακαρθισμού, η επίκληση ξένης παρέμβασης λειτουργεί ως το τέλειο πρόσχημα για την καταστολή της διαφωνίας, ιδιαίτερα στις πολεμικές συνθήκες της εποχής μας. Επιπλέον, θα μπορούσε να συσπειρώσει τη βάση MAGA, την οποία ο Τραμπ θυσίασε υπέρ των πιο ακραίων φονταμενταλιστών του ισραηλινού λόμπι, καθώς πρόκειται για ψηφοφόρους που -παρότι επικρίνουν τον πόλεμο στην Ουκρανία και εσχάτως τον πόλεμο στο Ιράν- έλκονται από την νεοψυχροπολεμική προπαγάνδα κατά της Κίνας, τον αντικομμουνισμό και την αποστροφή στις μειονότητες.

Ωστόσο, ο ανανεωμένος νεομακαρθισμός μπορεί να έχει και ανάποδα αποτελέσματα. Αφενός δεν είναι βέβαιο πως θα πείσει γενικώς του MAGA ψηφοφόρους, που είχαν συνηθίσει να αποδομούν αντίστοιχα αφηγήματα την περίοδο του «Russiagate». Αφερέρου, έκανε το λάθος να βάλει στο ίδιο κάδρο την Ρωσία, την Κίνα, την Κορέα και το Ιράν, κάτι που φανερώνει την αποτυχία της προηγούμενης προσπάθειάς του Τραμπ να διεμβολίσει τη συνεργασία των αντιπάλων των ΗΠΑ.

Ήδη η ρωσική κυβέρνηση, την οποία ο Τραμπ στην αρχή της θητείας ήλπιζε να επαναπροσεγγίζει ώστε να διασπάσει την σινορωσική συνεργασία, διαπιστώνει πως όσο έκεινη διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ για τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Τραμπ υιοθετεί τις πολιτικές των προκατόχων του, τόσο εξοπλίζοντας το Κίεβο, όσο και ανακυκλώνοντας τις κατηγορίες περί ξένης ανάμειξης στις εκλογές των ΗΠΑ. Το Κρεμλίνο απάντησε, κάνοντας λόγο για ανυπόστατες, αβάσιμες κατηγορίες, επαναλαμβάνοντας πως δεν έχει ποτέ παρέμβει σε εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών.

Αντίστοιχη διάψευση έκανε και η Κίνα, υπενθυμίζοντας με νόημα πως ο κόσμος έχει γίνει μάρτυρας του ποιος ακριβώς έχει παρέμβει αδικαιολόγητα στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών.

Άλλωστε, δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη για να αναρωτηθεί κανείς πως γίνεται οι αντίπαλοι των ΗΠΑ να συνωμοτούν να νοθεύσουν τις εκλογές, τη στιγμή που κατηγορούνται πως το έκαψαν υπέρ διαφορετικών κομμάτων. Τι συνωμοσία είναι, δηλαδή, αυτή στην οποία οι Ρώσοι νοθεύουν τις εκλογές υπέρ των Ρεπουμπλικάνων, ενώ οι Κινέζοι το κάνουν υπέρ των Δημοκρατικών; Και τελικά, τι άλλο θα κάνουν οι εκάστοτε ένοικοι του Λευκού Οίκου για να επιβεβαιώσουν την δομική κρίση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ωθώντας σε περαιτέρω συνεργασία του αντιπάλους του;

Πηγή: tpp