Αλεξανδρινός μεζές: κιμαδοπιτάκια φουρνιστά
Την αλεξανδρινή καταγωγή μου δεν την μνημονεύω συχνά. Μόνο όταν μπαίνω στην κουζίνα και, τηλεφωνώντας σε μαμά και…
Η πορτοκαλόπιτα του πρωινού μου
Τα Ναβαλίνα (navelina) έκαναν και φέτος την εμφάνισή τους στα μανάβικα. Είναι τα αγαπημένα μου πορτοκάλια γιατί δεν…
Σέσκουλα ογκρατέν εκ Προβηγκίας
Το σέσκουλο είναι στενός συγγενής με το παντζάρι και το όνομά του είναι παραφθορά της αρχαίας λέξης «τεύτλο»,…
Χαλβάς ανατολίτικος, ο αλλιώτικος
Τον χαλβά στην Ελλάδα τον συνηθίζουμε με ελαιόλαδο, που πραγματικά του δίνει έναν υγιεινό χαρακτήρα και σε κάνει…
Σούπα με πιπερόριζα και πατάτες
Όποτε πρέπει να παραδεχτώ πως η ιστορία που έχω να διηγηθώ για κάποια τρόφιμα δεν είναι και τόσο…
Το «βλαστάρι»: στο φλιτζάνι βλέπω τον κήπο
Δεν μ' αρέσει η επίσημη λέξη «αφέψημα», προτιμώ το παραπειστικό «βλαστάρι», που έλεγε η πεθερά μου απ την…
γαλατόπιτα μισόγυμνη
Και στη Μεσσηνία την συνηθίζουν και η Καστοριά έχει τη δική της και στη Θεσσαλία ξέρω πως από…
Το δικαίωμα στη λιχουδιά
Η σκέψη τριβέλιζε στον νου μου εδώ και τρία χρόνια. Από τότε που καλοί συνάδελφοι στο γραφείο αποφάσισαν…
Πίτα με κιμά: τα έχει όλα
Αυτή η πίτα έχει πολλά χαρίσματα: Πρώτ' απ' όλα είναι εξαιρετικά εύγευστη. Ο κιμάς “παντρεύεται” θαυμάσια με τα…