Τομεάρχες και αναπληρωτές τους θα οργώσουν τη χώρα με στόχο την εξειδίκευση των μέτρων που ανακοινώθηκαν από τη Θεσσαλονίκη

Tα επόμενα βήματα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης το προσεχές διάστημα τέθηκαν επί τάπητος κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του πολιτικού κέντρου υπό την προεδρία του Αλέξη Τσίπρα.

 Μία από τις αποφάσεις αφορά και τον ίδιο σύμφωνα με πληροφορίες, αφού θα ξεκινήσει περιοδείες, όχι κατ’ ανάγκην στις πρωτεύουσες νομών. Κάποιες από τις επισκέψεις του ενδεχομένως να αφορούν τόπους με υψηλό συμβολισμό. Οι συγκεκριμένες περιοδείες εντάσσονται στο γνωστό σχήμα προηγούμενων επισκέψεων, στις οποίες οι πολίτες με τις παρεμβάσεις τους είχαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Παράλληλα με το πρόγραμμα του προέδρου της ΕΛΑΣ, τομεάρχες και αναπληρωτές τους θα οργώσουν τη χώρα με στόχο την εξειδίκευση των μέτρων που ανακοινώθηκαν από τη Θεσσαλονίκη. Σε κάποιες από τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις θα δίνει κατά περίπτωση το «παρών» και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας. Στο εξής θα δίνεται μάλιστα μεγαλύτερη έμφαση στο αναπτυξιακό σκέλος του οικονομικού προγράμματος.

Κατά συνέπεια «εξωστρέφεια και εξορμήσεις» ήταν το μότο που κυριάρχησε στη χθεσινή συνεδρίαση. Με τελικό στόχο «το μήνυμα να φτάσει παντού» έλεγε συμμετέχων στη σύσκεψη.

Στα «προσεχώς», όχι του κόμματος, αλλά του Ινστιτούτου, η συζήτηση για την εισφορά που θα επιβληθεί στο πλουσιότερο 1%. Από τη λεωφόρο Αμαλίας δεν πέρασε απαρατήρητη μια είδηση που ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού – συγκεκριμένα η πρόταση-ανοιχτή επιστολή έξι βραβευμένων με το Νόμπελ Οικονομίας (ανάμεσά τους ο Τζόζεφ Στίγκλιτς) να επιβληθεί εφάπαξ εισφορά 5% (σ.σ. πενταπλάσια δηλαδή από την πρόταση της ΕΛΑΣ) στους δισεκατομμυριούχους στην Πολιτεία της Καλιφόρνιας. Σύμφωνα με τους έξι νομπελίστες, το εν λόγω μέτρο θα μπορούσε να γίνει αφετηρία ενός κινήματος για την καθιέρωση φόρων περιουσίας για τους δισεκατομμυριούχους σε όλες τις Πολιτείες.

Καραμέρος – Κεδίκογλου

Αναφορικά δε με την εκπροσώπηση του κόμματος στα ΜΜΕ, παράλληλα με τους εκπροσώπους και τους τομεάρχες δύο πρόσωπα που εκτιμάται ότι μπορούν να βοηθήσουν είναι οι πρώην βουλευτές Συμεών Κεδίκογλου και Γιώργος Καραμέρος.

του Βινσέντ Ντουράκ, UCD | The conversation

Η σύγκρουση στην Υεμένη, που βρισκόταν σε ύφεση, αναζωπυρώθηκε καθώς οι αντάρτες Χούθι κατέλαβαν τις τελευταίες εβδομάδες την πόλη-λιμάνι Μόχα στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και ορισμένα νησιά που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων της Υεμένης. Με την προέλασή τους, οι Χούθι απέκτησαν στρατηγικό έρεισμα κοντά στα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ, έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς διαύλους που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη.

Η προέλαση των Χούθι έχει προκαλέσει ανησυχία στη βόρεια γείτονα της Υεμένης, τη Σαουδική Αραβία για τρεις βασικούς λόγους:

Πρώτον, η προέλασή τους κατά μήκος των ακτών συνιστά στρατιωτικό πλήγμα για τη Σαουδική Αραβία και τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης, τις οποίες το Ριάντ υποστηρίζει εδώ και χρόνια στρατιωτικά και οικονομικά.

Δεύτερον, μετά το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, που ακολούθησε το ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν τον Φεβρουάριο του 2026, η Σαουδική Αραβία εξαρτάται περισσότερο από ποτέ από την πρόσβαση στα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ για τις εξαγωγές του πετρελαίου της. Ο έλεγχος της δυτικής ακτής της Υεμένης θα επέτρεπε στους Χούθι να περιορίσουν ακόμη περισσότερο τις ενεργειακές εξαγωγές της Σαουδικής Αραβίας.

Τρίτον, οι Χούθι διατηρούν στενή συμμαχία με το Ιράν. Αυτό σημαίνει ότι η Τεχεράνη αποκτά δυνητικά τη δυνατότητα να ελέγχει δύο από τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα για τη διακίνηση πετρελαίου παγκοσμίως. Τον Ιούνιο, από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ διερχόταν περίπου το 7% των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.

Η αναζωπύρωση των εχθροπραξιών σηματοδοτεί το τέλος της κατάπαυσης του πυρός στη σύγκρουση της Υεμένης, η οποία διατηρούνταν σε μεγάλο βαθμό από το 2022.

Οι Χούθι εμφανίστηκαν αρχικά τη δεκαετία του 1990 ως κίνημα με στόχο την προστασία των συμφερόντων της πολυπληθούς κοινότητας των Ζαϊντιτών σιιτών μουσουλμάνων της Υεμένης. Στο παρελθόν είχαν εμπλακεί σε ένοπλες συγκρούσεις με τον επί μακρόν πρόεδρο της χώρας, Άλι Αμπντάλα Σάλεχ.

Μετά την αναγκαστική παραίτηση του Σάλεχ το 2012, η οποία ακολούθησε τις μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις κατά της αυταρχικής διακυβέρνησής του, η χώρα εισήλθε σε περίοδο αστάθειας. Οι Χούθι εγκατέλειψαν το προπύργιό τους στο βόρειο τμήμα της χώρας και προέλασαν προς την πρωτεύουσα, Σαναά, την οποία κατέλαβαν το 2014.

Αποφασισμένη να αποτρέψει το ενδεχόμενο η νότια γείτονά της να περάσει υπό τον έλεγχο δυνάμεων που συνδέονται με το Ιράν, η Σαουδική Αραβία εξαπέλυσε πόλεμο πλήρους κλίμακας τον Μάρτιο του 2015. Στόχος της ήταν η επαναφορά στην εξουσία της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης του Αμπντ Ράμπου Μανσούρ Χάντι, πρώην αντιπροέδρου του Σάλεχ, τον οποίο είχε διαδεχθεί στην προεδρία.

Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν για αρκετά χρόνια, αν και σχετικά νωρίς διαμορφώθηκε ένα στρατιωτικό αδιέξοδο. Παρότι οι προσπάθειες για την επίτευξη μόνιμης ειρηνευτικής συμφωνίας απέτυχαν, όλες οι πλευρές συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός τον Απρίλιο του 2022. Η συμφωνία έληξε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ωστόσο οι δύο πλευρές απέφυγαν σε μεγάλο βαθμό ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σοβαρή κλιμάκωση, με αποτέλεσμα η ένταση της σύγκρουσης να παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα.

Οι ελπίδες για μια πιο ουσιαστική συμφωνία μεταξύ των εμπόλεμων πλευρών αναπτερώθηκαν πρόσκαιρα τον Μάρτιο του 2023. Εκείνον τον μήνα, η Κίνα μεσολάβησε για την προσέγγιση μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας, οδηγώντας στην αποκατάσταση των διπλωματικών τους σχέσεων, οι οποίες είχαν διακοπεί το 2016.

Ωστόσο, σε μια σαφή επίδειξη της ανεξαρτησίας τους από το Ιράν, η ηγεσία των Χούθι απέρριψε κατηγορηματικά την άποψη ότι η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο περιφερειακών δυνάμεων θα έπρεπε να οδηγήσει και σε συμφωνία μεταξύ των Χούθι και της Σαουδικής Αραβίας.

Οι προοπτικές επίτευξης μιας μακροπρόθεσμης συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης δέχθηκαν ένα ακόμη πλήγμα εξαιτίας της αντίδρασης των Χούθι στη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία ακολούθησε τη φονική επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023.

Λίγο μετά την έναρξη του πολέμου, μαχητές των Χούθι εκτόξευσαν πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον ισραηλινού πλοίου στην Ερυθρά Θάλασσα. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατέρριψε επίσης πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που είχαν εκτοξεύσει οι Χούθι με κατεύθυνση το ισραηλινό έδαφος. Επρόκειτο για την πρώτη αμερικανική στρατιωτική ενέργεια για την υπεράσπιση του Ισραήλ από την έναρξη της σύγκρουσης στη Γάζα.

Η ένταση κλιμακώθηκε περαιτέρω τον Ιανουάριο του 2024, όταν οι Χούθι εξαπέλυσαν επίθεση μεγάλης κλίμακας εναντίον αρκετών πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στην Ερυθρά Θάλασσα. Ακολούθησαν αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου εναντίον στόχων των Χούθι. Τον Μάιο του 2025, οι ΗΠΑ και οι Χούθι κατέληξαν σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, με τη μεσολάβηση του Ομάν.

Η σχετική ηρεμία που ακολούθησε ανατράπηκε τον Ιούλιο του 2026. Στις 13 Ιουλίου, οι Σαουδάραβες επιτέθηκαν στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Σαναά, προκειμένου να εμποδίσουν την προσγείωση αεροσκάφους που μετέφερε αντιπροσωπεία των Χούθι στην κηδεία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος είχε σκοτωθεί. Η κυβέρνηση της Υεμένης και η Σαουδική Αραβία υποστήριξαν ότι η πτήση συνιστούσε παραβίαση της κυριαρχίας της Υεμένης.

Σε αντίποινα, οι Χούθι εξαπέλυσαν πυραυλικές επιθέσεις εναντίον αεροδρομίων στη νότια Σαουδική Αραβία, ενώ παράλληλα ανακοίνωσαν την επιβολή αυστηρού ναυτικού αποκλεισμού στα σαουδαραβικά πλοία. Μέσω Telegram, ο αξιωματούχος των Χούθι, Γιαχία Σαρί, ανακοίνωσε το τέλος αυτού που αποκάλεσε «φάση αποκλιμάκωσης» της σύγκρουσης.

Η πρόσφατη ταχεία προέλαση των Χούθι κατά μήκος της δυτικής ακτής της Υεμένης έχει στρέψει την προσοχή στη δυνατότητά τους να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερες διαταραχές στον παγκόσμιο εφοδιασμό πετρελαίου. Ωστόσο, η επίθεσή τους έχει επίσης σημαντικές επιπτώσεις για την ίδια την Υεμένη.

Συνιστά σοβαρό πλήγμα για τις δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία στην Υεμένη, οι οποίες είναι πολύ πιο ανομοιογενείς απ’ ό,τι συνήθως θεωρείται. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι δυνάμεις υπό τον έλεγχο του Τάρεκ Σάλεχ, ανιψιού του ανατραπέντος αυταρχικού ηγέτη, καθώς και ομάδες του νότου που επιδιώκουν την αυτονομία, αλλά και άλλες φυλετικές και τοπικές δυνάμεις.

Η προέλαση αποτελεί, ωστόσο, πρόκληση και για τους ίδιους τους Χούθι. Πλέον ελέγχουν μια εκτεταμένη νέα εδαφική περιοχή και, μαζί με αυτήν, έναν μεγαλύτερο πληθυσμό. Εγείρονται, επομένως, ερωτήματα σχετικά με την ικανότητά τους να αποκρούσουν τις αναπόφευκτες προσπάθειες εκδίωξής τους από τις νέες θέσεις τους.

Σε προηγούμενη φάση της σύγκρουσης, το 2015, οι Χούθι είχαν καταφέρει να θέσουν υπό τον έλεγχό τους περιοχές στον νότο, όπως το Άντεν, το Αμπιάν και το Λαχτζ. Ωστόσο, σύντομα απωθήθηκαν από τις κυβερνητικές δυνάμεις και τους μαχητές της αντίστασης και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις περιοχές αυτές.

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ζήτησε από τις ΗΠΑ να εξαπολύσουν αεροπορικές επιδρομές εναντίον των Χούθι. Το αίτημα φέρεται να απορρίφθηκε, ωστόσο είναι μάλλον απίθανο αυτή να είναι η τελευταία εξέλιξη στη φαινομενικά ατέρμονη σύγκρουση μεταξύ του Ριάντ και των αντιπάλων του στη νότια γείτονά του.

Πηγή: infowar

Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι διαφωνίες αφορούν κυρίως τη διάρκεια της παράτασης της συμφωνίας.

ΛΟΝΔΙΝΟ, 21 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία για την παράταση της εμπορικής τους εκεχειρίας, με τις προμήθειες σπάνιων γαιών να συγκαταλέγονται στα σημεία διαφωνίας, ανέφεραν οι Financial Times (FT), επικαλούμενοι αμερικανικές πηγές μετά από συνομιλίες μεταξύ του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ ​​Μπέσεντ, και του Κινέζου αντιπροέδρου της κυβέρνησης Χε Λίφενγκ στη Νέα Υόρκη στις 20 Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με το άρθρο, οι διαφωνίες αφορούν κυρίως τη διάρκεια της παράτασης της συμφωνίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν για μια εξάμηνη παράταση, ενώ το Πεκίνο θέλει η συμφωνία να παραταθεί για το υπόλοιπο της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ.

Επιπλέον, μια πηγή των FT ανέφερε ότι η Ουάσινγκτον πιστεύει ότι η Κίνα εκπληρώνει μόνο περίπου τα δύο τρίτα των δεσμεύσεών της σχετικά με τις προμήθειες σπάνιων γαιών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Μπέσεντ δήλωσε ότι και οι δύο πλευρές θέλουν να διατηρήσουν τη σταθερότητα στο εμπόριο που παρατηρήθηκε τον τελευταίο χρόνο.

Ο καγκελάριος Μερτς αναγνώρισε μια καταστροφή, αφού το κόμμα του δεν κατάφερε να περάσει το όριο για πρώτη φορά στην μεταπολεμική του ιστορία και ψηφίστηκε για να αποχωρήσει από το περιφερειακό κοινοβούλιο.

Η Γερμανός Καγκελάριος έχασε τις εκλογές στο Μεκλεμβούργο

Η δήλωση του Γερμανού Καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς περί «καταστροφής» μετά τις εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την πραγματικότητα για την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU). Το μέγεθος της καταστροφής πηγάζει από την αποβολή του κόμματος από το τοπικό κοινοβούλιο (Landtag) μετά την ιστορική χαμηλή συγκέντρωσή του στο 4,9% των ψήφων, αποτυγχάνοντας να ξεπεράσει το όριο του 5% για πρώτη φορά στην μεταπολεμική του ιστορία. Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) κέρδισε τις εκλογές με 38,2% των ψήφων.

Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι στις παράλληλες εκλογές στο Βερολίνο, το CDU έχασε το προβάδισμά του από το Αριστερό Κόμμα (Die Linke), το οποίο συγκέντρωσε ποσοστό ρεκόρ 25,7%.

Εντός του ίδιου του CDU, πολιτικοί επιστήμονες και περιφερειακοί ηγέτες ήδη δηλώνουν ανοιχτά ότι η αποχώρηση του Καγκελάριου είναι μόνο θέμα χρόνου. Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας Χέντρικ Βυστ και ο ηγέτης του CSU Μάρκους Σέντερ αναφέρονται ως πιθανοί διάδοχοι. Ωστόσο, ο Βουστ θεωρείται ευρέως απίθανο να κερδίσει τους ψηφοφόρους από το AfD, και ο Σέντερ τους θεωρεί «ριζοσπάστες», κάτι που δεν είναι πλέον «της μόδας».

Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε δύο εβδομάδες αφότου το AfD κέρδισε ποσοστό ρεκόρ 43,8% των ψήφων στη γειτονική Σαξονία-Άνχαλτ (επίσης πρώην Ανατολική Γερμανία). Ο σχηματισμός κυβέρνησης χωρίς το AfD και στα δύο κρατίδια είναι πιθανός, αλλά θα οδηγούσε σε κρίση και σε μείωση της δημοτικότητας μιας ποικιλόμορφης κυβέρνησης που θα αποτελείται από κόμματα με αντίθετες απόψεις για την οικονομία, τη μετανάστευση και την ενέργεια.

Επιπλέον, ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού θα νιώσει ότι οι φωνές του έχουν αγνοηθεί. Αυτό θα δημιουργήσει ισχυρή πίεση διαμαρτυρίας και θα δώσει στο AfD τεράστιο πλεονέκτημα για να μπλοκάρει το έργο των περιφερειακών κοινοβουλίων. Θα είναι σε θέση να καθυστερήσει την ψήφιση νόμων, να ξεκινήσει ατελείωτες κοινοβουλευτικές έρευνες και να χρησιμοποιήσει αυτήν την πλατφόρμα για να ασκήσει σκληρή κριτική στον συνασπισμό που ο πληθυσμός θεωρεί μη δημοφιλή, κερδίζοντας έτσι έδαφος για τις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές.

Η νίκη του AfD σε ένα δεύτερο συνεχόμενο κρατίδιο ενισχύει τον ισχυρισμό του ότι είναι η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Ανατολική Γερμανία και μια τρομερή δύναμη σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Αυτό δεν μπορεί πλέον να σταματήσει από καμία ομοσπονδιακή απαγόρευση ή προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης.