Η περίπτωση Αβραμόπουλου μπορεί να εξελιχθεί σε νέο πεδίο εσωκομματικής διαμάχης εντός ΝΔ. Τα καρφιά του πρώην Επιτρόπου στον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη. Ο κακός χαμός με την Λάουρα Κοβέσι και τον Άρειο Πάγο.

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, έχουν μεγάλο γούστο τελικά οι ψηφοφόροι της ΝΔ, οι φανατικοί τουλάχιστον. Αυτοί που έβγαιναν στις ρούγες επί ΣΥΡΙΖΑ και ανέβαιναν στα κάγκελα με φωνές υπέρ της Ευρώπης και κατά των τρισκατάρατων Αριστερών.

Θεσμικοί a la carte

Που εμφανίζονταν θεσμικοί βεβαίως, βεβαίως και καλωσόριζαν οτιδήποτε ερχόταν από την Εσπερία και καταδίκαζε με κάποιον τρόπο την κυβέρνηση Τσίπρα. Επήλθε λοιπόν η μετάλλαξις. Τώρα που η Ευρώπη ασχολείται με τη γαλάζια διακυβέρνηση του Κυριάκου, οι και καλά Ευρωπαίοι δεξιοί έγιναν πατριώτες που νοιώθουν ότι απειλείται η θεάρεστος κυβέρνηση και κάνουν του κόσμου τα καραγκιοζιλίκια.

Κατά της Κοβέσι

Κάπως έτσι άρχισαν να πανηγυρίζουν για το «άκυρο» που έριξε ο Άρειος Πάγος στην προσφυγή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο θέμα της χρονικής διάρκειας της ανανέωσης των εισαγγελέων που υπηρετούν στο γραφείο της Αθήνας. Και βγήκαν στις ρούγες των social media και άρχισαν τα γαλλικά κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως Λάουρας Κοβέσι. Εκείνο που δεν ξέρουν βέβαια είναι ότι το πιο πιθανό είναι η Ελλάδα να βρεθεί κατηγορούμενη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επειδή δεν συμμορφώνεται με την πρακτική των χωρών της Ε.Ε. Εκεί, αν υπάρξει καταδίκη -που το πιο πιθανό είναι να υπάρξει- θα φτάσει για να κοπούν τα χαμόγελα…

Σε «σημείο βρασμού»

Όταν ένας άνθρωπος ευγενής και ηπίων τόνων, όπως είναι κατά τεκμήριο ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, χρησιμοποιεί την φράση «δεν απολογούμαι σε κανένα κερατά», αντιλαμβάνεται κανείς ότι ήδη βρίσκεται σε … «σημείο βρασμού». Και είναι λίγο πριν από την έκρηξη! Εδώ κάτι συμβαίνει. Η κατ΄ αρχήν απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Παύλου Μαρινάκη ήταν εξαιρετικά προσεκτική παραπέμποντας στην αρχική δήλωση του πρώην επιτρόπου. Τα πράγματα όμως περιπλέχθηκαν και μάλιστα αρκετά.

Μύλος!

Ο κ. Αβραμόπουλος – επί της ουσίας – κατήγγειλε τον υπουργό προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ότι είχε τρεις μέρες στα χέρια του ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και ότι ο ίδιος ενημερώθηκε από το γραφείο του πρωθυπουργού – δηλαδή από το Μέγαρο Μαξίμου. Χθες μετά από την αντίδραση με τον … «κερατά», ανέλαβαν να απαντήσουν στον κ. Αβραμόπουλο οι … «πηγές» του Χρυσοχοΐδη και μάλιστα σε αυστηρό τόνο – κάνοντας λόγο περί … ισονομίας. Την σκυτάλη αμέσως μετά πήρε ο κ. Μαρινάκης, ο οποίος τροποποιώντας την προχθεσινή του στάση και παίρνοντας εμφανώς αποστάσεις δήλωσε πως «δεν είμαι δικαστής. Δεν θα αξιολογήσω τις απαντήσεις του κ. Αβραμόπουλου. Δεν τον καταδικάζω, ούτε τον αθωώνω». Τόμπολα!

Θα είναι υποψήφιος;

Εχω την υποψία ότι μετά δυσκολίας ο πρώην επίτροπος θα είναι εν νέου υποψήφιος στο νομό Ηλείας – θέση την οποία σκέφτεται, αφού του έχει γίνει πρόταση, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης. Δύο πρώην υπουργοί σε ένα ψηφοδέλτιο δεν χωράνε – αφήστε που υπάρχει και τρίτος εν ενεργεία υφυπουργός.

Η αλαζονεία ενός … εν αναμονή

Ετσι εκτός από τον κ. Αβραμόπουλο που προσπαθεί να πείσει ότι οι κατηγορίες του Βέλγου εισαγγελέα είναι «μπούρδες», το θέμα έχει πέσει στα πολύ μαλακά. Το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου «παιανίζει» την ρύθμιση για τους – τυχερούς – δανειολήπτες του «νόμου Κατσέλη». Για τους άτυχους που καταστράφηκαν οικονομικά γιατί δεν «τα έβγαζαν πέρα», η θέση τους είναι στον κοινωνικό … «Καιάδα»! Μάλιστα ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κυριάκος Πιερρακάκης με την αλαζονεία που πλέον τον διακρίνει, απάντησε στην κριτική του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκου Ανδρουλάκη λέγοντας ότι στον ανταγωνισμό του με τον κ. Αλέξη Τσίπρα είναι «έτοιμος να εισβάλει στο Νομισματοκοπείο»! Και ισχυρίστηκε για μία ακόμη φορά ότι για την ρύθμιση – την κουτσή… – δεν υποχρεώθηκε από την απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά ήταν προϊόν … κοινωνικής ενσυναίσθησης, που ως γνωστόν χαρακτηρίζει αυτή την κυβέρνηση!

Με «ομπρέλες»

Τώρα στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν προμηθευτεί … «ομπρέλες» για να «προστατευθούν» από την επόμενη – οσονούπω – «καταιγίδα» των δημοσκοπήσεων. Προς το παρόν βέβαια τίμησαν την μνήμη του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου εκδράμοντας σύμπαντες στο Καλέντζι. Δεν γνωρίζω αν φώναξαν και το παλιό σύνθημα «σήκω Ανδρέα για να δεις τα παιδιά της αλλαγής»! Δεν το νομίζω όμως, διότι η εκδήλωση δεν σήκωνε black humor….

Η πιο δραστήρια

Ισως θα έχετε προσέξει ότι από τους «οπλαρχηγούς» του ΠΑΣΟΚ, η πιο δραστήρια στη δημόσια σφαίρα είναι η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου. Μετά από τον δήμαρχο Αθηναίων κ. Χάρη Δούκα, σειρά είχε ο κ. Αλέξης Τσίπρας – οπότε ήταν «εντός γραμμής» και δεν πρόκειται να της κάνει παρατήρηση ο κ. Ανδρουλάκης. Για την κινητικότητα όμως της κυρίας Διαμαντοπούλου υπάρχει λόγος και μάλιστα σοβαρός. Επειδή – όπως το απέδειξε ως τώρα – έχει φιλοδοξίες και σκοπεύει να έχει ρόλο στην επόμενη μέρα του ΠΑΣΟΚ που πλησιάζει με ταχείς ρυθμούς, απαιτείται πρωτίστως να εκλεγεί βουλευτής!

Δύο ή ένας;

Όπως είναι γνωστό θα είναι υποψήφια στο Νότιο Τομέα. Εκεί όμως βουλευτής είναι ο κ. Παύλος Χρηστίδης. Εντάξει, θα πείτε, το κίνημα θα εκλέξει δύο βουλευτές. Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει στην Αττική το ποσοστό του από περίπου 7,5% που ήταν το 2023 να φτάσει στο περίπου 10%. Εσείς τώρα το βλέπετε πιθανό με την δημοσκοπική πίεση που δέχεται από την ΕΛΑΣ; Ακόμη κι αν δεν βρίσκεται σήμερα σε μονοψήφιο ποσοστό. Ως εκ τούτου, λοιπόν πρέπει να τερματίσει πρώτη. Είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο, θα πείτε. Σωστά.

Όλα για όλα

Όμως στο Νότιο Τομέα από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας είναι υποψήφιος ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος – που μαζί με την κυρία Διαμαντοπούλου, αρδεύουν από την ίδια δεξαμενή ψήφων, τους κεντρώους – θυμάστε την προ ημερών αναφορά του υπουργού Υγείας κ. Αδωνι Γεωργιάδη πως «είναι αργά για δάκρυα Αννα»; Ο κ. Γεωργιάδης τον έχει «πάρει επ΄ ώμου» τον κ. Λοβέρδο. Ετσι τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Με βάση τα σημερινά δεδομένα η κυρία Διαμαντοπούλου παίζει την τύχη της πολιτικής της επιστροφής. Και μία λεπτομέρεια: Ο κ. Χρηστίδης, ο σημερινός βουλευτής του Νότιου Τομέα του ΠΑΣΟΚ είναι στενός φίλος του κ. Ανδρουλάκη – και σε μία ενδεχόμενη μελλοντική εκλογή προέδρου του κόμματος ίσως να είναι και ο άνθρωπος που θα στηρίξει για διάδοχο…

«Με τη δημιουργία και την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ανοίγουμε έναν νέο πολιτικό κύκλο».

O Αλέξης Τσίπρας ανάρτησε μπακστέιτζ βίντεο στο Tiktok από την χθεσινή του συνέντευξη στον Alpha και τον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ.

Το βίντεο ξεκινάει με έναν άνδρα να ρωτάει τον κ. Τσίπρα τι είναι η ΕΛΑΣ, και εκείνος να του απαντάει «μη μιλάς και μη γ-ΕΛΑΣ» με τους παρευρισκόμενους να ξεσπούν στα γέλια.

Στην συνέχεια με το που μπήκε στο κτίριο λέει στην κάμερα που τον ακολουθούσε, σε χαλαρή διάθεση: «πάμε να δώσουμε συνέντευξη στον Alpha και στον Αντώνη Σρόιτερ». Στην συνέχεια ρώτησε κάποιον, ο οποίος δεν φαίνεται στην κάμερα, με ποια ομάδα είναι στο Μουντιάλ 2026, με εκείνον να του αποκρίνεται ότι υποστηρίζει την Αγγλία, με τον πρόεδρος της ΕΛΑΣ να του λέει με χιουμοριστική διάθεση «και το λες χωρίς να ντρέπεσαι;»

Οταν συναντήθηκε με τον Αντώνη Σρόιτερ και δώσανε τα χέρια, του ανέφερε σε χαλαρό τόνο ότι «περάσανε (τα χρόνια) Αντώνη μου, περάσανε» με το βίντεο να δείχνει πίσω από τις κάμερες το πλατό του Alpha, την στιγμή της συνέντευξης.

Η λεζάντα που συνόδευσε το βίντεο ο Αλέξης Τσίπρας:

«Με τη δημιουργία και την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ανοίγουμε έναν νέο πολιτικό κύκλο.
Με ένα νέο κόμμα, με νέα πρόσωπα, με τις ίδιες αξίες αλλά με διαφορετική αντίληψη για το πώς κάνουμε πολιτική και με την ανάγκη να συσπειρώσουμε δυνάμεις από τον ευρύτερο δημοκρατικό – προοδευτικό χώρο».

Το αρχοντικό λαδερό του καλοκαιριού ζητά μελωμένη, ζουμερή γέμιση και μια δόση από φρέσκα μυρωδικά τόσο μεγάλη ώστε να πρασινίσει το μείγμα!

Ο σεφ Χριστόφορος Πέσκιας μας δείχνει βήμα βήμα ντομάτες γεμιστές, με κουκουνάρια, σταφίδες και μυρωδικά:

(Δείτε τη δοσολογία των υλικών της συνταγής και την εκτέλεση προς το τέλος του άρθρου)

Διαδικασία

Πρώτη δουλειά είναι να ετοιμάσω τις ντομάτες για τη γέμιση. Κόβω οριζοντίως ένα καπάκι (από την πλευρά που έχει το κοτσάνι) και με ένα κουταλάκι αφαιρώ και πετάω τα σπόρια. Κρατάω στην άκρη τα καπάκια. Έπειτα, πάλι με το κουταλάκι, αφαιρώ την ψίχα, αφήνοντας ένα κέλυφος περίπου 1 εκ. Ψιλοκόβω την ψίχα (δεν τη λιώνω στο μούλτι) και την αφήνω σε ένα μπολ, γιατί θα χρειαστεί στη γέμιση.

Αλατίζω εσωτερικά τις ντομάτες και τις αφήνω στην άκρη, μέχρι να ετοιμάσω τη γέμιση. Δεν τις αναποδογυρίζω, είναι σημαντικό αυτό! Τις αλατίζω γενναιόδωρα, να βγάλουν τα υγρά τους, τα οποία θα τις κρατήσουν ζουμερές στο ψήσιμο και θα τις νοστιμίσουν. Δεν θέλω να τις στεγνώσω. Τις βάζω μετά στη σειρά στο μεγάλο ταψί του φούρνου, να χωράνε ίσα ίσα. Αν χρειαστεί, βγάζω 1-2 ντομάτες.

Γέμιση πληθωρική, ζουμερή και καταπράσινη

Η γέμιση πρέπει να είναι, πρώτον, ζουμερή και αφράτη και, δεύτερον, πληθωρική και έντονα αρωματική, μια και το ρύζι, από μόνο του, δεν έχει αρωματικό ενδιαφέρον. Το ίδιο γίνεται και με τα γιαλαντζί ντολμαδάκια: τα άφθονα φρέσκα μυρωδικά είναι που τα νοστιμίζουν. Μην ξαφνιαστείτε με τη μεγάλη ποσότητα μυρωδικών: η γέμιση πρέπει να πρασινίσει! Να σας πω, επίσης, ότι προτιμώ τη μισομαγειρεμένη γέμιση, όχι την ωμή. Πιστεύω πως έτσι το φαγητό αποκτά μεστή, γλυκιά γεύση, πιο μερακλίδικη, πιο δυνατή. Αρχικά, ετοιμάζω το κρεμμύδι. Η πληθωρικότητα ισχύει και εδώ: βάζω μπόλικο κρεμμύδι, τόσο πολύ ώστε να φαίνεται υπερβολή, αλλά δεν είναι. Όπου μπαίνει το κρεμμύδι κάνει το μείγμα ζουμερό, μελωμένο, γλυκό και κρεμώδες. Αλλά, για να μην πνιγεί το φαγητό στην κρεμμυδίλα, το σοτάρω πρώτα, για να γλυκάνει και να βγάλει ωραίο άρωμα. Έτσι, λοιπόν, σοτάρω το κρεμμύδι στα 200 ml από το λάδι, ώστε να ψηθεί, να ξανθύνει, αλλά να μην καραμελώσει, να μη σκουρύνει. Αυτό θα πάρει κάπου 10 λεπτά, σε μέτρια φωτιά. Στη συνέχεια ρίχνω το τζίντζερ και το σκόρδο και σοτάρω για άλλα 3-4 λεπτά, μέχρι να βγάλουν τα αρώματά τους.

Ρίχνω το ρύζι, σοτάρω για 2 λεπτά, μέχρι να γυαλίσει καλά, έπειτα προσθέτω την ψιλοκομμένη ψίχα ντομάτας και αφήνω το μείγμα να μαγειρευτεί με τα υγρά της ντομάτας για 10-12 λεπτά, ανακατεύοντας συχνά, μέχρι να μισογίνει το ρύζι. Ρίχνω τα κολοκυθάκια, το κουκουνάρι και τις σταφίδες, στραγγισμένες από το ποτό, αλλά όχι στυμμένες, γιατί είναι πολύ νόστιμο το ποτό που έχουν τραβήξει. Ανακατεύω και αποσύρω από τη φωτιά.

Έξω από τη φωτιά, ρίχνω όλα τα μυρωδικά, και τα 6 ματσάκια, ψιλοκομμένα, και ανακατεύω καλά. Το μείγμα θα γίνει σχεδόν πράσινο, αλλά αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Τα υπόλοιπα υλικά της γέμισης δεν έχουν δυνατή μυρωδιά, πλην του μαγειρεμένου κρεμμυδιού. Έτσι χρειάζονται μια αρωματική ενίσχυση, την οποία δίνει με τον καλύτερο τρόπο το μείγμα των μυρωδικών, που προσδίδει επίσης υπέρτατη δροσιά και φρεσκάδα στο φαγητό, ακόμη και μετά το ψήσιμο. Αλατοπιπερώνω και ανακατεύω καλά. Η γέμιση είναι έτοιμη. Την αφήνω να κρυώσει, να αποκτήσει θερμοκρασία δωματίου.

Το σωστό γέμισμα, τα μυστικά του ταψιού, άρτιο ψήσιμο

Οι αλατισμένες ντομάτες που έχω αφήσει στην άκρη είναι έτοιμες για γέμισμα. Σίγουρα θα έχουν βγάλει υγρά, τα οποία σε καμία, το τονίζω, σε καμία περίπτωση δεν πετάω, γι’ αυτό και δεν τις αναποδογύρισα. Είναι νοστιμότατα αυτά τα ζουμιά, όπως και αυτό που έβγαλαν τα τριμμένα κολοκυθάκια όταν τα έστυψα. Αυτά τα δύο υγρά λοιπόν τα ρίχνω στη γέμιση και ενισχύω τη νοστιμιά της και την υγρασία της. Είναι σημαντική αυτή η νοστιμιά από τα ταπεινά ζουμιά, μην την υποτιμάτε.

Με ένα κουτάλι γεμίζω τις ντομάτες με τη γέμιση, κατά τα τρία τέταρτα. Όχι μέχρι επάνω, γιατί το ρύζι θα διογκωθεί με το ψήσιμο και είτε θα πετάξει τα καπάκια της ντομάτας είτε θα τις σκάσει και θα καεί η γέμιση. Έπειτα σκεπάζω τις ντομάτες με τα καπάκια. Ανάμεσα στις ντομάτες, όπου υπάρχουν κενά, βάζω τις κυδωνάτες πατάτες για να τα καλύψω. Οι πατάτες στα γεμιστά δεν είναι για χόρταση, οπότε μην το παρακάνετε. Ο μοναδικός τους ρόλος είναι… να πιουν τη νοστιμιά των υγρών του ψησίματος. Αν περισσέψουν πατάτες αφού καλύψω τα κενά, τις τηγανίζω, τις βράζω, τις κάνω κάτι άλλο, πάντως δεν τις στριμώχνω στο ταψί.

Επίσης, δεν βάζω στο ταψί τη γέμιση που τυχόν περίσσεψε. Τα υγρά του ταψιού χρειάζονται για να ψηθούν τα γεμιστά σωστά και να γίνει η γέμισή τους ζουμερή και νόστιμη. Σε αυτό το ζουμί θα ψηθούν καλά και οι πατάτες, και στο τέλος το κοκκινωπό λάδι που θα μείνει θα είναι η λιγοστή σάλτσα για το φαγητό.

Αν λοιπόν περισσέψει γέμιση, προτείνω να την κάνετε ένα πιλάφι ή ένα ριζότο και όχι να τη ρίξετε στο ταψί.

Ανακατεύω τον χυμό ντομάτας με το υπόλοιπο λάδι και 1 νεροπότηρο νερό και αδειάζω το ζουμί αυτό στο ταψί, ανάμεσα στις ντομάτες, περιχύνοντας τις πατάτες. Αλατοπιπερώνω γενναιόδωρα και καλύπτω όλο το ταψί με αλουμινόχαρτο. Ψήνω σε φούρνο καλά προθερμασμένο στους 180°C, για περίπου 40-45 λεπτά. Το ταψί θα έχει ακόμα πολύ ζουμί, τόσο αυτό που έριξα όσο και αυτό που θα βγάλουν οι ντομάτες στο ψήσιμο. Αφαιρώ με προσοχή το αλουμινόχαρτο, πασπαλίζω τις ντομάτες με το τυρί και τις ψήνω ξεσκέπαστες για άλλα 45 λεπτά, στην ίδια θερμοκρασία, μέχρι να ζαρώσουν και να ροδίσουν, να γίνει η γέμιση, να μελώσει το ζουμί του ταψιού και οι πατάτες να ροδοκοκκινίσουν.

Αφήνω το φαγητό για τουλάχιστον 2 ώρες πριν το σερβίρω, όπως κάνω με όλα τα λαδερά. Δεν τρώγονται τα λαδερά καυτά, είναι άλλη η γεύση τους σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Την επομένη επίσης είναι έξοχα, αλλά όχι κατευθείαν από το ψυγείο, πρέπει να μείνουν λίγο έξω. Λίγο ωμό ελαιόλαδο από πάνω δεν είναι πλεονασμός, είναι μια νόστιμη σάλτσα που δίνει έξτρα φρεσκάδα και ένταση στο φαγητό. Συνοδεύω με φέτα βαρελίσια ή γιαούρτι πρόβειο, με την πέτσα του.

Για την ώρα υπάρχουν τρία καλά νέα. Το πρώτο, ότι η Μaserati δεν πωλείται. Το δεύτερο, ότι θέλει να επαναφέρει το χειροκίνητο κιβώτιο για να ικανοποιήσει (και) παραδοσιακούς πελάτες. Το τρίτο, ότι σκέφτεται ακόμα και για έναν V8 κινητήρα. Υπάρχει όμως και ένα κακό. Λεπτομέρειες εντός

 Η επικαιρότητα λέει ότι, σύμφωνα με το Bloomberg, ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου Stellantis, Αντόνιο Φιλόζα, δήλωσε πως εξετάζονται δύο πιθανοί συνεργάτες, οι οποίοι θα μπορούσαν να εισφέρουν τεχνογνωσία και νέες δυνατότητες για την επόμενη μέρα της Maserati. Οι συζητήσεις γίνονται τη στιγμή που ο Φιλόζα καλείται να καθησυχάσει τις ανησυχίες των εμπλεκόμενων φορέων σχετικά με το μακροπρόθεσμο βιομηχανικό πλάνο της Stellantis στην Ιταλία, αλλά και την ολοένα αυξανόμενη δικτύωσή της με κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες. Απαντώντας σε ερωτήσεις για τη Maserati και το εργοστάσιο του Κασίνο, όπου κατασκευάζονται μοντέλα της Maserati και της Alfa Romeo, ο Φιλόζα υπογράμμισε:

«Είμαστε σε διαβουλεύσεις με δύο ισχυρούς συμμάχους που μπορούν να φέρουν στο τραπέζι τεχνολογίες και μια σειρά από εξαιρετικές ιδέες. Αυτό που αποφασίζουμε τώρα είναι με ποιον από τους δύο θα συμπορευτούμε στο μέλλον». Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι η Stellantis δεν έχει καμία πρόθεση να βγάλει στο σφυρί τη Maserati ή τις εγκαταστάσεις του Κασίνο. «Η Maserati προφανώς και δεν πωλείται, όπως ακριβώς δεν πωλείται και το Κασίνο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η Maserati είναι υπερήφανη -και δικαίως- για τον V6 Nettuno κινητήρα της. Ωστόσο, δήλωσε πως σκέφτεται σοβαρά να παρουσιάσει και έναν V8 (Stellantis)

Ταυτόχρονα, η Maserati παίρνει μια απόφαση που μοιάζει με ρομαντική ανταρσία σε μια εποχή με εξελιγμένα αυτόματα κιβώτια. Συγκεκριμένα, επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να εξοπλίσει ένα μελλοντικό, εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής supercar, με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στους κύκλους των ρομαντικών φίλων της μάρκας. Οπως κυκλοφορεί στους μιντιακούς κύκλους, η ζήτηση από τους συλλέκτες είναι ξεκάθαρη: «Σχεδόν το 50% των πελατών μας απαιτούν χειροκίνητο κιβώτιο και κινητήρα εσωτερικής καύσης», δήλωσε επικεφαλής σχετικού τμήματος της εταιρείας.

Οι πληροφορίες λένε ότι θα πρόκειται για ένα few-off μοντέλο, το οποίο πιθανότατα θα αναπτυχθεί πάνω στην πλατφόρμα της GranTurismo, σε άμεση συνεργασία με την Alfa Romeo, ακολουθώντας δηλαδή το παράδειγμα της Alfa Romeo 33 Stradale που μοιράζεται τα σωθικά της με την MC20. Για την Ιστορία, η Maserati έχει να προσφέρει χειροκίνητο κιβώτιο σε αυτοκίνητό της σχεδόν δύο δεκαετίες (από την εποχή της Coupe/4200 GT με τον V8 της Ferrari), ενώ για να βρει κανείς κεντρομήχανο και χειροκίνητο μοντέλο με το σήμα της τρίαινας πρέπει να ανατρέξει στην ιστορική Bora της δεκαετίας του ’70.

Ο 52χρονος CEO της Stellantis, Αντόνιο Φιλόζα, έχει να επιλύσει σοβαρά θέματα σχετικά με την επόμενη ημέρα της μάρκας (Stellantis)

Δεν είναι πάντως όλα ρόδινα. Εχοντας συμπληρώσει μόλις 12 μήνες στο τιμόνι της εταιρείας, ο 52χρονος διευθύνων σύμβουλος επιχειρεί να μετριάσει τους φόβους των άμεσα ενδιαφερομένων μερών, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης της Ιταλίας.

Οι ανησυχίες αυτές πηγάζουν από την πρόθεση της Stellantis να διοχετεύσει το μεγαλύτερο κομμάτι των προσεχών κεφαλαίων της σε αγορές εκτός Ευρώπης. Παράλληλα, το γεγονός ότι η Stellantis έχει προχωρήσει σε πληθώρα συμφωνιών με κατασκευαστές από την Κίνα (βλ. Leapmotor, Dongfeng κ.λπ.), έχει θορυβήσει έντονα τόσο τον πολιτικό κόσμο όσο και τα εργατικά σωματεία. Και κάπως έτσι το στόρι της πολυπαθούς Maserati συνεχίζεται.