Ο 65χρονος αστέρας επέστρεψε στο γνώριμο και αγαπημένο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για να παραλάβει αυτή τη φορά τον τιμητικό Χρυσό Λέοντα, σε μια λαμπερή εξαήμερη παρουσία που έρχεται να υπενθυμίσει τη μακρά σχέση του με την Ιταλία και τη νέα του ζωή στην Ευρώπη

Υπάρχουν σταρ που φτάνουν σε ένα φεστιβάλ και υπάρχουν σταρ που κάνουν ολόκληρη την πόλη να μοιάζει με σκηνικό φτιαγμένο ειδικά για την άφιξή τους. Ο Τζορτζ Κλούνεϊ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Με το χαρακτηριστικό χαμόγελο, μαύρη μπλούζα και γυαλιά ηλίου, ο κάποτε νεαρός «γιατρός» του «Στην Εντατική», έπειτα ο σούπερ σταρ του εμπορικά σινεμά αλλά παράλληλα και ο σκεπτόμενος οσκαρικός τού «Syriana», τού «Καληνύχτα και καλή τύχη», και του «Argo», και πάντα ένα σύμβολο της γοητείας της αμερικανικής βιομηχανίας του θεάματος,  έφτασε στη Βενετία διά θαλάσσης, για να παραλάβει τον Χρυσό Λέοντα για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο –μόλις στα 65 του.

Οπως παρατήρησε η απεσταλμένη της Repubblica, Κιάρα Ουγκολίνι, η άφιξη του Κλούνεϊ στη Γαληνοτάτη για το 83ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου (2-12 Σεπτεμβρίου) είναι κάτι περισσότερο από μια ακόμη εμφάνιση στο κόκκινο χαλί: είναι η επιστροφή ενός σταρ που «γεννήθηκε» στη Βενετία και εδώ και χρόνια έχει κάνει την Ευρώπη δεύτερη πατρίδα του.

Ο πιο ευρωπαϊκός Αμερικανός του Χόλιγουντ

 Στα 65 του, ο Κλούνεϊ έχει πλέον εξελιχθεί στον πιο «ευρωπαϊκό» Αμερικανό του Χόλιγουντ. Διατηρεί εδώ και 24 χρόνια τη Villa Oleandra στη λίμνη Κόμο, ενώ στα τέλη της περασμένης χρονιάς εγκαταστάθηκε μαζί με τη σύζυγό του, δικηγόρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αμάλ Κλούνεϊ, και τα εννιάχρονα δίδυμά τους, Έλα και Αλεξάντερ, στη γαλλική εξοχή.

Μια ζωή μακριά από την εικόνα του τυπικού αμερικανού σταρ και πολύ κοντά σε αυτό που η Repubblica περιγράφει ως την πιο ευρωπαϊκή εκδοχή του.

Η άφιξη δύο σταρ: Αμάλ και Τζορτζ Κλούνεϊ φθάνουν στην αγαπημένη τους Βενετία, όπου είχαν παντρευτεί πριν 12 χρόνια (Photo by Jacopo Raule/FilmMagic)

Η σχέση του με τη Βενετία, πάντως, είναι ιδιαίτερη. Εδώ παντρεύτηκε την Αμάλ τον Σεπτέμβριο του 2014, σε μια γιορτή που κράτησε ουσιαστικά τέσσερις ημέρες και μετέτρεψε την πόλη σε σκηνικό ενός από τους πιο λαμπερούς γάμους της δεκαετίας. Τώρα επέστρεψε για το 83ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου θα παραμείνει τις επόμενες ημέρες, φιλοξενούμενος στο πολυτελές Belmond Hotel Cipriani στη Τζιουντέκα, εκεί όπου είχαν καταλύσει και αρκετοί από τους καλεσμένους του γάμου του.

Φλας, θαυμαστές και ένα «ιερό τέρας»

Εξω από το Palazzo del Cinema, το κοινό είχε ήδη πάρει θέση. Φανς είχαν στήσει σκηνές εδώ και ημέρες, περιμένοντας μια ματιά, ένα χαμόγελο, ίσως μια φωτογραφία από τον άνθρωπο που παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η παρουσιάστρια της τελετής, Γκρέτα Σκαράνο, έχει μάλιστα περιγράψει την αμηχανία της ίδιας και των συνεργατών της μπροστά στο ερώτημα τι μπορεί να ειπωθεί από τη σκηνή για «ένα ιερό τέρας που δεν χρειάζεται συστάσεις».

Η Λόρα Ντερν και η συγκινητική έκπληξη

Το βράδυ, την τιμητική παρουσίαση για τον Κλούνεϊ θα κάνει η Λόρα Ντερν, φίλη και συνάδελφός του. Οι δυο τους είχαν γνωριστεί στις αρχές της καριέρας τους, στα γυρίσματα της ταινίας τρόμου «Grizzly II: The Predator», μιας παραγωγής που έμεινε ανολοκλήρωτη όταν τελείωσαν τα χρήματα.

Περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες αργότερα, ξαναβρέθηκαν στα γυρίσματα του «Jay Kelly» του Νόα Μπόμπακ. Η ταινία μοιάζει σχεδόν προφητική. Ο Κλούνεϊ υποδύεται έναν σταρ του Χόλιγουντ που προσκαλείται σε ένα μικρό και κάπως ανοργάνωτο φεστιβάλ της Τοσκάνης για να παραλάβει ένα βραβείο καριέρας. Λίγο πριν από την απονομή, προβάλλεται ένα βίντεο με στιγμές από τη ζωή του κινηματογραφικού ήρωα, όμως ο Κλούνεϊ αντιλαμβάνεται ότι στην πραγματικότητα παρακολουθεί τη δική του καριέρα να περνά μπροστά από τα μάτια του. Ο Μπόμπακ δεν του είχε αποκαλύψει τη σκηνή και η συγκίνησή του μπροστά στην κάμερα ήταν αληθινή.

Έξι ημέρες γεμάτες κινηματογράφο

Η φετινή παρουσία του στη Βενετία, άλλωστε, δεν περιορίζεται στο κόκκινο χαλί. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα ανοιχτό masterclass με το κοινό, ενώ ακολουθεί και συζήτηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Έξι ημέρες, τρεις διαφορετικές εμφανίσεις και ένας πρωταγωνιστής που εξακολουθεί να συγκεντρώνει πάνω του τα φλας, ακόμη και όταν δεν βρίσκεται μπροστά από την κάμερα.

Από την… «Εντατική» στα Οσκαρ

Η καριέρα του ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη νεαρός, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Η Βενετία τον υποδέχθηκε για πρώτη φορά το 1998, με το «Out of Sight» του Στίβεν Σόντεμπεργκ, και ενώ το τηλεοπτικό «ER» τον είχε καθιερώσει (και ίσως παγιδεύσει) ως τηλεοπτικό αστέρα. Εκείνο το φεστιβάλ τα άλλαξε όλα. Τότε ακόμα υπήρχε μια διακριτική μόνο αίσθηση ότι εκείνος θα ήταν ο επόμενος μεγάλος σταρ του αμερικανικού κινηματογράφου. Ο Κλούνεϊ δεν είχε ακόμη καθιερωθεί στη μεγάλη οθόνη –είχε εμφανιστεί σε λίγες κινηματογραφικές παραγωγές, ανάμεσά τους και σε μια απελπιστικά μέτρια εκδοχή του «Batman»– και η τηλεόραση τον κρατούσε ερμηνευτικά «αιχμάλωτο».

Ομως εκείνος ο ρόλος, δίπλα στην υπέροχη Τζένιφερ Λόπεζ, μέσα από τον αργό και απολαυστικό φακό του Σόντεμπεργκ, τον έκανε τον νέο αστέρα της Εβδομης Τέχνης.  Στην πορεία έγινε σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός και φυσικά ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς του, κερδίζοντας και δύο Οσκαρ, για τον ρόλο του στο «Syriana» (2006) και την παραγωγή του «Argo» (2013), ενώ έχει μετρήσει άλλες έξι υποψηφιότητες για το χρυσό αγαλματάκι της Ακαδημίας, μεταξύ αυτών για τη σκηνοθεσία και το σενάριο του «Good Night, and Good Luck» (2005).

Μακριά από την Αμερική του Τραμπ

Πίσω από τη λάμψη, όμως, υπάρχει και ένας Κλούνεϊ που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει σαφείς αποστάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ. Η επιλογή της Γαλλίας ως νέας οικογενειακής βάσης θεωρήθηκε από πολλούς συμβολική. Ο ίδιος δεν έχει κρύψει την απογοήτευσή του, θυμίζοντας ότι μεγάλωσε στο Κεντάκι, πούλησε ασφάλειες από πόρτα σε πόρτα, γυναικεία παπούτσια και εργάστηκε νύχτες σε κατάστημα ποτών. «Δεν είχα ασφάλιση υγείας για οκτώ χρόνια», έχει πει, απορρίπτοντας την εικόνα του αποκομμένου από την πραγματικότητα «σταρ της ελίτ του Χόλιγουντ».

Και έτσι, ανάμεσα στα κανάλια της Βενετίας, τα φλας των φωτογράφων και τον Χρυσό Λέοντα που τον περιμένει, ο Τζορτζ Κλούνεϊ βρίσκεται ξανά στο κέντρο μιας μεγάλης κινηματογραφικής σκηνής. Μόνο που αυτή τη φορά δεν υποδύεται κανέναν. Είναι ο ίδιος ο Κλούνεϊ, ο σταρ που πέρασε από το Κεντάκι στο Χόλιγουντ, από το Χόλιγουντ στη λίμνη Κόμο και από εκεί στη Βενετία — για να αποδείξει, στα 65 του, ότι ορισμένες γοητείες δεν χρειάζονται δεύτερη λήψη 

Ο διάσημος Αμερικανός ηθοποιός μεταμορφώνεται σε σαρωτικό Χαλκ κάθε φορά που ένας ολιγάρχης διανοείται να πλήξει τα δικαιώματα των εργατών και των μεταναστών, το περιβάλλον ή την εθνική κυριαρχία.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΙ οι ηθοποιοί στο Χόλιγουντ που πλέον ενώνουν τη φωνή τους με Ευρωπαίους συναδέλφους τους υπογράφοντας συλλογικές επιστολές ή παραχωρώντας συνεντεύξεις σε ειδικευμένα media για να εναντιωθούν σε κοινωνικές αδικίες και να πάρουν θέση σε φλέγοντα πολιτικά ζητήματα, συχνά προκαλώντας ενόχληση στους συντηρητικούς κύκλους, αλλά και θυμηδία σε μερίδα του κοινού που πιστεύει πως, γενικότερα μιλώντας, οι κακομαθημένοι πλούσιοι σταρ καλά θα κάνουν να κάτσουν στα προνόμια και στον πλούτο τους, αντί να «σοσιαλίζουν», παίρνοντας το μέρος του φτωχών και καταφρονεμένων underdogs. Η περίπτωση του Μαρκ Ράφαλο έχει αποκτήσει πρόσθετο ενδιαφέρον, γιατί όταν τόλμησε να χρησιμοποιήσει τη λέξη γενοκτονία, μια εκστρατεία αμαύρωσης του χαρακτήρα του φαίνεται να δρομολογήθηκε. Ωστόσο, δεν προτίθεται να την αφήσει να περάσει αμαχητί.

Εμπρός στον δρόμο που χάραξε η Τζέιν Φόντα, and beyond: η ακάματη αφοσίωση του Ράφαλο στην ηθική ορθότητα, τουλάχιστον έτσι όπως αυτός την αντιλαμβάνεται, φαίνεται να ξεκίνησε το 2008, όταν μια εταιρεία φυσικού αερίου απείλησε με υδρορρηγμάτωση γη που κατέχει η οικογένειά του σε μια κωμόπολη στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Δεν έχασε χρόνο. Έδωσε τηλεοπτικές συνεντεύξεις και μίλησε ανοιχτά για παραβάσεις που δεν πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις εγκατάστασης, προσωποποιώντας ένα θέμα που συνήθως περνά στα ψιλά των ειδήσεων. Ο ρόλος του στο «Dark Waters» του 2019 μοιάζει να εμπνέεται δραματουργικά από την υπόθεση εκείνη.

Είναι πολύ πιθανό o Ράφαλο να έχει ήδη φέρει σε αμηχανία και τα στούντιο με τα οποία συνεργάζεται, και που ενδεχομένως να διπλοτσεκάρουν τις πιθανότητες να αναστείλουν την εμπιστοσύνη τους στο μαχητικό πρόσωπό του.

Έκτοτε, ο περιβαλλοντικός ακτιβισμός του συγκρίνεται μόνο με τις πολιτικές τοποθετήσεις του, εντός και εκτός συνόρων. Καθαρά υπέρ των Δημοκρατικών (ο Τραμπ είναι προφανής στόχος), δεν παραλείπει να κριτικάρει κάποιους από τους υποψηφίους του κόμματος για τις θέσεις ή την αδράνειά τους, δίνοντας παράλληλα τη δική του ψήφο εμπιστοσύνης κυρίως στον Μπέρνι Σάντερς, αναγκαστικά στη Χίλαρι Κλίντον και πρόσφατα στην Κάμαλα Χάρις. Συχνά χρησιμοποιεί την πλατφόρμα των επίσημων απονομών, των κόκκινων χαλιών αλλά και των εδράνων της Γερουσίας για να αναφερθεί σε θέματα που τον αφορούν – όπως όταν φόρεσε το pin «Be Good» για το θύμα των πρακτόρων του ICE, Ρενέ Γκουντ.

Μάλωσε την Έλεν ντε Τζένερις για τις φιλικές της σχέσεις με τον υπαίτιο του πολέμου στο Ιράκ, πρώην Πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον νεότερο, υποστήριξε τους Αρμένιους στο θέμα της γενοκτονίας, τάχθηκε υπέρ της Ουκρανίας και του Ζελένσκι, και παλιότερα υπέρ της «πράσινης» Μαρίνα Σίλβα στις βραζιλιάνικες εκλογές και του Εργατικού Τζέρεμι Κόρμπιν στις αντίστοιχες βρετανικές. Κι ενώ οι αντιδράσεις στις πολλές δράσεις του είναι λίγες, όπως η απόρριψη εκ μέρους της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας (που υποστηρίζει) όταν δεν είχε καμία αντίρρηση με το κάστινγκ του Ματ Μπόμερ στο ρόλο τρανς γυναίκας στο φιλμ «Anything», τον τελευταίο μήνα φαίνεται να απέκτησε έναν σοβαρό και πανίχυρο εχθρό: την οκογένεια Έλισον.

Ο Ράφαλο επισήμανε πως εκτός από τον οφθαλμοφανή μονοπωλιακό της χαρακτήρα, η εξαγορά της Warner από την Paramount θα προκαλέσει μεγάλους κλυδωνισμούς στη βιομηχανία και πολλές απολύσεις, παρά τις διαβεβαιώσεις των στελεχών, περίπου όπως είχε γίνει με τη συγχώνευση της Paramount με τη Skydance. Αυτό που θα προκύψει, κάπως σαν Para Bros, αν βέβαια εγκριθεί από επιτροπές που ακόμη συσκέπτονται και καθυστερούν να βγάλουν οριστική απόφαση σε ένα από τα μεγαλύτερα σίριαλ στον χώρο, θα είναι καταστροφικό γιατί θα χαθούν δουλειές και θα συρρικνωθεί το απειλούμενο επάγγελμα, κατά τον Ράφαλο. Εκεί που προκάλεσε τη μήνι ωστόσο ήταν όταν συνέδεσε τα συμβόλαια μιλιταριστικής τεχνολογίας της Oracle του πατέρα Λάρι Έλισον με την ισραηλινή κυβέρνηση Νετανιάχου, λέγοντας πως πίσω από την Paramount του υιού Ντέιβιντ Έλισον σαφώς και κρύβονται δισεκατομμύρια που σπέρνουν θάνατο στη Γάζα.

Ενώ είχε ζητήσει συγγνώμη για παλιότερες δηλώσεις του περί γενοκτονίας, τώρα σκόπιμα δεν απέφυγε τη διατύπωση, προξενώντας την έντονη ένσταση των κορυφαίων εβραϊκών λόμπι για δυσφήμιση, αλλά και μια αρκετά ψύχραιμη, αν και στακάτη απάντηση από την Paramount, που χαρακτήρισε τις θέσεις του βαθιά αντισημητικές. «Αποκρουστικά αβάσιμες» θεώρησε τις κατηγορίες αυτές ο Ράφαλο, και λίγοι θαρραλέοι, όπως η Χάνα Έιμπιντερ και ο Τζον Κιούζακ, τάχθηκαν υπέρ του. Ίσως η απουσία στήριξης δικαολογείται από έναν άτυπο μακαρθισμό που ο Ράφαλο έχει διακρίνει πρόσφατα, μιλώντας στις τάξεις του σωματείου των ηθοποιών για φόβο. Δεν έχει εντελώς άδικο. Η Μεξικανή Μελίσα Μπαρέρα απολύθηκε από το «Scream», ενώ καιρό έχουμε να ακούσουμε τη Σούζαν Σαράντον, μετά το backlash των αρχικών της απόψεων για έναν πόλεμο που, όσο συνεχίζεται, θα προκαλεί ρήξη και διχασμό ακόμη και στη συνήθως ομόφωνα φιλελεύθερη κοινότητα του ευρύτερου Χόλιγουντ.

Ο ηθοποιός με τις ιταλικές και γαλλοκαναδικές ρίζες, που ξεκίνησε με καλές σπουδές υποκριτικής, διαφημιστικά και μικρούς ρόλους όπως οι περισσότεροι, για να εξελιχθεί σε πολύ υπολογίσιμο μελάνζ ιδιοσυγκρασιακού πρωταγωνιστή και ικανότατου καρατερίστα, με τις δυο υποψηφιότητες για Όσκαρ για το «The kids are alright» και το «Foxcatcher» και μια υποψηφιότητα για Τόνι και τη συνεχή παρουσία σε ταινίες δημιουργών, δεν έμεινε στις επιλογές που του προσφέρει το επάγγελμα, αλλά άσκησε το δικαίωμα που του προσφέρει το Σύνταγμα για ελεύθερο, συχνά αντιπολιτευτικό λόγο, καταδικάζοντας ολιγαρχικά συμφέροντα, μονοπωλιακές τακτικές και αντεργατικές κινήσεις – ένας ακραιφνής anti-corporate πολίτης που έχει γίνει αγκάθι, χωρίς να σκιάζεται για τις προσωπικές και επαγγελματικές συνέπειες του ακτιβισμού του. Είναι πολύ πιθανό να έχει ήδη φέρει σε αμηχανία και τα στούντιο με τα οποία συνεργάζεται, και που ενδεχομένως να διπλοτσεκάρουν τις πιθανότητες να αναστείλουν την εμπιστοσύνη τους στο μαχητικό πρόσωπο του.

Δεν τον είδαμε στο promotion του τελευταίου «Spider-Man». Τυχαίο;

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ σημείωσε ότι ο νυν ομοσπονδιακός καγκελάριος και το επιτελείο του συνεχίζουν το θλιβερό έργο των προκατόχων τους.

ΜΟΣΧΑ, 3 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Οι σημερινές γερμανικές αρχές επιστρέφουν στους ναζιστικούς τρόπους των προγόνων τους, ξεχνώντας προφανώς ότι έχασαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ απαντώντας σε ερωτήσεις του τηλεοπτικού καναλιού RT κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Ομοσπονδιακή Περιφέρεια της Σιβηρίας.

«Συμβαίνουν εκπληκτικά πράγματα όσον αφορά τη Γερμανία. Η νυν γερμανική ηγεσία, ο ομοσπονδιακός καγκελάριος και ορισμένοι συνεργάτες του έχουν ξεκινήσει μια πορεία λησμονώντας τα αποτελέσματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου», δήλωσε ο Μεντβέντεφ.

«Αυτό είναι ακόμη και εκπληκτικό, δεδομένου ότι, όπως φαίνεται, η θέση τους ήταν διαφορετική μόλις πρόσφατα. Αλλά σήμερα, τόσο ο νυν ομοσπονδιακός καγκελάριος όσο και το επιτελείο του, ουσιαστικά, συνεχίζουν το θλιβερό έργο των προκατόχων τους - για μερικούς, αυτοί είναι συγγενείς, για άλλους, ίσως, κάποια ιδεολογικά είδωλα. Δηλαδή, ουσιαστικά, συμπεριφέρονται σαν νεοναζί που προσπαθούν να πολεμήσουν τη χώρα μας με διάφορους τρόπους», δήλωσε ο Μεντβέντεφ.

Ένας εκπρόσωπος της ρωσικής πρεσβείας στο Βερολίνο δήλωσε ότι αυτό θα συνέβαινε εάν αυτά τα συστήματα στοχεύουν τη Ρωσία.

ΜΟΣΧΑ, 4 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Οι τοποθεσίες ανάπτυξης των σχεδιαζόμενων συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς της Γερμανίας θα γίνουν νόμιμοι στόχοι σε περίπτωση που στοχεύσουν τη Ρωσία, δήλωσε η εφημερίδα Izvestia επικαλούμενη αξιωματούχο της ρωσικής πρεσβείας στο Βερολίνο.

«Οι επικριτές της αχαλίνωτης στρατιωτικοποίησης της Γερμανίας ορθώς επισημαίνουν ότι οι τοποθεσίες ανάπτυξης τέτοιων όπλων αναπόφευκτα θα γίνουν οι νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι της Ρωσίας», δήλωσε ο αξιωματούχος.