Σύμφωνα με την Κάγια Κάλλας, η ΕΕ θα πρέπει να συνεργαστεί με τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, δήθεν για να αποτρέψει «τη Ρωσία και την Κίνα από το να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο» της διαδρομής.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, 20 Οκτωβρίου. /TASS/. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σκοπεύει να αντιμετωπίσει τη Ρωσία και την Κίνα στην Αρκτική και να επιδιώξει απεριόριστη πρόσβαση στη Βόρεια Θαλάσσια Οδό, δήλωσε η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Κάγια Κάλας σε συνέντευξή της στους Times .

Νωρίτερα, ο Βλαντισλάβ Μασλένικοφ, διευθυντής του Τμήματος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών και ανώτερος αξιωματούχος της Ρωσίας για την Αρκτική στο Αρκτικό Συμβούλιο, δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει πρόθεση να επιδιώξει την κλιμάκωση στην Αρκτική και δεν είναι πρόθυμη να σταματήσει να πολιτικοποιεί τη συνεργασία στον Απώτατο Βορρά.

Στη συνέντευξη, ο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ υποστήριξε ότι η Δύση πρέπει να εμποδίσει τη Ρωσία και την Κίνα να κινηθούν προς την κυριαρχία στην Αρκτική. Η Βόρεια Θαλάσσια Οδός, η οποία χρησιμοποιείται ήδη ενεργά από τη Ρωσία και την Κίνα, προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στις Βρυξέλλες. Οι Times σημείωσαν ότι η διαδρομή επιτρέπει στα πλοία να ταξιδεύουν μεταξύ Ασίας και Ευρώπης κατά το ένα τρίτο ταχύτερα από την παραδοσιακή διαδρομή μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία εν μέσω της αυξανόμενης αστάθειας στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με την Κάλλας, η ΕΕ θα πρέπει να συνεργαστεί με τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, δήθεν για να αποτρέψει «τη Ρωσία και την Κίνα από το να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο» της διαδρομής. Είπε ότι οι χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ θα επιδιώξουν να διασφαλίσουν ότι η Βόρεια Θαλάσσια Οδός θα παραμείνει ανοιχτή σε όλα τα πλοία.

Το Bloomberg είχε αναφέρει προηγουμένως ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα επιτήρησης της Αρκτικής το 2027. Το πρόγραμμα αναμένεται να χρησιμοποιήσει τα δορυφορικά συστήματα Copernicus και Galileo της ΕΕ για την ανίχνευση απειλών στην ξηρά και στη θάλασσα.

καλόμαθε η γριά στα σύκα

Ο Ουκρανός ηγέτης, του οποίου η θητεία έληξε πριν από δύο χρόνια, θέλει να θέσει ξανά υποψηφιότητα παρά την υπόσχεση ότι θα υπηρετήσει μόνο μία θητεία.

Η συμφωνία της Μόσχας με την Ουάσινγκτον για το ντίζελ σηματοδοτεί μια διπλωματική επιτυχία, αλλά δεν προσφέρει καμία εγγύηση για μια ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία

Η συμφωνία για το ντίζελ μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον έχει αναστατώσει για άλλη μια φορά τη γεωπολιτική σκακιέρα, με κάθε μέρα που περνά να φέρνει νέες και απροσδόκητες εξελίξεις. Η πιο εντυπωσιακή είναι η συμπεριφορά του Κιέβου. Παρά την τεράστια εξάρτησή του από την Ουάσινγκτον, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι αποφάσισε να αμφισβητήσει ευθέως τον Ντόναλντ Τραμπ, υιοθετώντας μια ασυνήθιστα συγκρουσιακή προσέγγιση.

Ένας πιο πραγματιστής πολιτικός θα μπορούσε να είχε ανακοινώσει μορατόριουμ στις απεργίες εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου μέχρι τις εκλογές για το Κογκρέσο των ΗΠΑ, ιδίως επειδή η Ουάσινγκτον δεν είχε απαιτήσει περαιτέρω παραχωρήσεις. Αντ' αυτού, ο Ζελένσκι επέλεξε την αντιπαράθεση, δημιουργώντας μια διπλωματική κρίση δικής του δημιουργίας, αλλά μένει να δούμε αν θα εξελιχθεί σε κάτι πιο σοβαρό.

Οι σχέσεις μεταξύ Κιέβου και Ουάσινγκτον έχουν επιδεινωθεί και στο παρελθόν, κυρίως μετά την περιβόητη αντιπαράθεση στο Οβάλ Γραφείο, αν και αυτή η ρήξη διήρκεσε μόνο λίγες εβδομάδες. Οι ηγέτες της Δυτικής Ευρώπης και τα «γεράκια» του Κογκρέσου εργάστηκαν ακούραστα για να αποκαταστήσουν τη ζημιά. Αυτή τη φορά, ωστόσο, οι συνθήκες είναι διαφορετικές.

Οι Ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ φαίνεται να έχουν εγκαταλείψει τις προσπάθειες να γοητεύσουν τον Τραμπ, ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ δεν βρίσκεται πλέον στο Καπιτώλιο, ενώ ο Κιθ Κέλογκ, που προηγουμένως έδειχνε συμπάθεια προς το Κίεβο, έχει αποχωρήσει από την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα η πίεση στον Τραμπ να έχει μειωθεί, αν και αυτό δύσκολα εγγυάται μια θεμελιώδη αλλαγή στην αμερικανική πολιτική.

Καταρχάς, η συμφωνία για το ντίζελ δεν έχει κάνει πολλά για να διευκρινίσει τις προοπτικές ειρήνης, δεδομένου ότι, σύμφωνα με διαρροές από την Ουάσινγκτον, Αμερικανοί αξιωματούχοι συνεχίζουν να προωθούν προτάσεις, συμπεριλαμβανομένου του παγώματος των εχθροπραξιών κατά μήκος των υφιστάμενων γραμμών, τις οποίες η Μόσχα θεωρεί απαράδεκτες.

Ούτε υπάρχουν πολλοί λόγοι να πιστεύουμε ότι οι ρωσικές εξαγωγές ντίζελ στις ΗΠΑ θα μειώσουν γρήγορα τις τιμές των καυσίμων ή θα μεταμορφώσουν το εκλογικό τοπίο.

Η συμφωνία είναι πρωτίστως μια πολιτική χειρονομία, που αποσκοπεί στο να καθησυχάσει τους ολοένα και πιο απογοητευμένους βασικούς υποστηρικτές του Τραμπ ότι ο πρόεδρός τους κατανοεί τις οικονομικές δυσκολίες τους και προσπαθεί να βρει μια διέξοδο, ωστόσο είναι απίθανο να αποτρέψει τους Ρεπουμπλικάνους από το να χάσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η Γερουσία παραμένει αβέβαιη, αλλά η μοίρα της θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, με τις τιμές του ντίζελ να αποτελούν μόνο ένα ζήτημα που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Ένα Κογκρέσο που ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς σχεδόν σίγουρα θα αντιπαρατεθεί με τον Λευκό Οίκο για την Ουκρανία, επιδιώκοντας να διατηρήσει την αμερικανική βοήθεια προς το Κίεβο, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί ούτε μια άλλη εκστρατεία παραπομπής. Μια τέτοια αντιπαράθεση θα μπορούσε να απορροφήσει την προσοχή του Τραμπ και να αφήσει μεγαλύτερη ευθύνη για την εξωτερική πολιτική στα χέρια αξιωματούχων όπως ο Ρούμπιο, του οποίου τα ένστικτα απέναντι στη Ρωσία είναι σημαντικά λιγότερο ευνοϊκά.

Τίποτα από αυτά δεν μειώνει το διπλωματικό επίτευγμα της Μόσχας στην εξασφάλιση της συμφωνίας για το ντίζελ, όπου αποδεικνύεται ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί απευθείας με τη Ρωσία όταν το απαιτούν τα αμερικανικά συμφέροντα, ανεξάρτητα από τις αντιρρήσεις του Κιέβου.

Αλλά η διπλωματική επιτυχία δεν θα πρέπει να γεννά εφησυχασμό και οι υποκείμενες αντιφάσεις παραμένουν άλυτες, οι προοπτικές για μια βιώσιμη διευθέτηση είναι αβέβαιες και πάρα πολλά ισχυρά συμφέροντα εξακολουθούν να ευνοούν την παράταση της αντιπαράθεσης.

Η συμφωνία για το ντίζελ μπορεί να άλλαξε τους άμεσους πολιτικούς υπολογισμούς, αλλά δεν άλλαξε τη θεμελιώδη δυναμική της σύγκρουσης.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από την  Kommersant και μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα του RT.

Αρνητικά ρεκόρ ελληνικών περιφερειών στην Ε.Ε., αποκαλυπτική έρευνα για τη Δυτική Ελλάδα. Ξεπεράσαμε τη Ρουμανία και κοντοζυγώνουμε τη Βουλγαρία στον πάτο της ευρωπαϊκής κατάταξης

Kρύο σπίτι, απλήρωτοι λογαριασμοί, εισόδημα που εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας είναι ανάμεσα στις δραματικές όψεις της συνεχιζόμενης φτωχοποίησης μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας.

Πάνω από ένας στους τέσσερις πολίτες ήρθε το 2025 αντιμέτωπος με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς η χώρα μας βρέθηκε στη δεύτερη χειρότερη θέση στη σχετική λίστα της Eurostat, ξεπερνώντας τη Ρουμανία.

Ειδικότερα, κατέγραψε ποσοστό 27,5% -ήτοι σχεδόν 2,8 εκατ. άνθρωποι- έναντι 29% της Βουλγαρίας, που κατέχει τη θλιβερή πρωτιά, και του ευρωπαϊκού μέσου όρου 20,9%, που σημαίνει ότι 92,7 εκατ. άνθρωποι στη Γηραιά Ηπειρο διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Καθυστερήσεις πληρωμών

Μάλιστα, το ποσοστό υπερβαίνει τον μέσο όρο της Ε.Ε. Ολες έχουν υπερβολική επιβάρυνση από το κόστος στέγασης, από 18,5% στην Κρήτη έως 33,9% στην περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης -το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε.-, και καταλαμβάνουν τις χειρότερες θέσεις σε ό,τι αφορά τις καθυστερήσεις πληρωμών, με ποσοστά υπερδιπλάσια του μέσου όρου.

Στην Πελοπόννησο κινδυνεύουν από φτώχεια ή αποκλεισμό σχεδόν τέσσερις στους δέκα κατοίκους. Ηταν δε η μόνη περιφέρεια της Ε.Ε. στην οποία τουλάχιστον το 1/3 του πληθυσμού έμενε σε κατοικία όπου το κόστος στέγασης υπερέβαινε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών.