Ευθεία επίθεση με σκληρή γλώσσα εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς στην κυβέρνηση και στον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά για την εξωτερική πολιτική, τη ρήτρα στη συμφωνία με τη Chevron και όχι μόνο. «Εκπέμπουμε θολά και κατευναστικά μηνύματα προς την Τουρκία» είπε, για να προσθέσει «δεν υπάρχουν επαγγελματίες ανησυχούντες, ερασιτέχνες εφησυχασμένοι υπάρχουν».

Δριμεία επίθεση εφ΄όλης της ύλης ουσιαστικά στην κυβέρνηση και στον Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς από το βήμα της Βουλής, όχι μόνο για τους όρους στη σύμβαση με τη Chevron, που ο ίδιος έχει καταγγείλει με προηγούμενη παρέμβασή του, αλλά συνολικά για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά, καταλογίζοντας στον πρωθυπουργό ότι ο ίδιος και η εξωτερική πολιτική «δεν χαρακτηρίζονται από διορατικότητα, αλλά από επικοινωνιακά show-offs», κάνοντας λόγο για «το Δόγμα του «όπου φυσαει ο άνεμος». Δηλαδή το δόγμα του ρηχού και το βραχυπρόθεσμου».

Μάλιστα ο πρώην πρωθυπουργός, παρότι επικεντρώθηκε στην εξωτερική πολιτική, δεν έμεινε μόνο εκεί, καθώς επέλεξε να συμπεριλάβει στην ομιλία του και μια σειρά από εξαιρετικά αιχμηρές αναφορές που περιείχαν ευθείες βολές κατά της κυβέρνησης για πολλά και διαφορετικά ζητήματα που ξεκινούσαν από την ακρίβεια και έφταναν έως τις υποκλοπές και τα «πληρωμένα τρόλς».

Απάντηση σε Μητσοτάκη

Και πρώτα απ’ όλα ο κ. Σαμαράς απάντησε ευθέως στην προσωπική επίθεση που με την αναφορά περί «επαγγελματιών ανησυχούντων» είχε εξαπολύσει εναντίον του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός είχε κάνει την καταγγελία σε σχέση με το συγκεκριμένο άρθρο στη σύμβαση με τη Chevron.

Για τη σύμβαση

Ο κ. Σαμαράς άσκησε εκ νέου σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για την παράγραφο 3 του άρθρου 30 στη σύμβαση με τη Chevron, την οποία κατήγγειλε ως «απαράδεκτη», κάνοντας λόγο για «θολά, κατευναστικά, μηνύματα».

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός σημείωσε ότι «είχαμε νομοθετήσει όλοι μαζί και το 2019 με την Τοτάλ, πάλι για τα οικόπεδα της Κρήτης. Τότε όμως δεν υπήρχε τέτοια παράγραφος!» και διερωτήθηκε: «Τι άλλαξε και φέρατε για πρωτη φορα αυτή τη διατύπωση; Το μόνο καινούργιο έκτοτε είναι το Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το παράνομο».

«Χειρονομίες εντυπωσιασμού»

Όσον αφορά την αποστολή από την κυβέρνηση των φρεγατών και των αεροσκαφών στην Κύπρο, ο κ. Σαμαράς ανέφερε πως «η μόνιμη συστάθμευση στο νησί ελληνικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων είναι επιβεβλημένη», κάνοντας λόγο για εξέλιξη που «θα αποδυνάμωνε στην πράξη τη “γαλάζια πατρίδα” του Ερντογάν».

Στο ίδιο πλαίσιο χαρακτήρισε «αυτονόητες και θετικές κινήσεις» την «αποστολή φρεγατών κι αεροσκαφών στην Κύπρο τους «Patriot στην Κάρπαθο, αλλά και τη συμφωνία με τη Βουλγαρία», λέγοντας ότι «σωστά η κυβέρνηση αντέδρασε γρήγορα».

Για να εκτοξεύσει όμως αμέσως μετά ευθείες βολές στην κυβέρνηση, καταλογίζοντάς της ότι «δεν αντέδρασε στην Κάσο, που – για να μη ξεχνιόμαστε – κείται εγγύτερα από την Κύπρο. Ενώ η τουρκική Νavtex που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, εξακολουθεί να ισχύει».

Και πρόσθεσε: «Οι κινήσεις επομένως που κάνουμε, δεν πρέπει να εξελιχθούν σε χειρονομίες εντυπωσιασμού. Γιατί πρέπει να έχουμε πολιτική έναντι της Τουρκίας κι όταν θα έχει λήξει ο συναγερμός με το Ιράν. Ενώ για την ώρα απέναντι στην Τουρκία, εκπέμπουμε θολά και κατευναστικά μόνο μηνύματα».

«Καρφιά»

Στο ίδιο πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως «αποτροπή χρειαζόμαστε έναντι της Τουρκίας που μας απειλεί συνεχώς. Κι όχι έναντι του μακρινού Ιράν που μας απείλησε για 15μέρες» και εκτόξευσε εκ νέου «καρφιά» κατά του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και βολές κατά της κυβέρνησης για τη διακήρυξη των Αθηνών περί «Φιλίας και καλής γειτονίας», δηλώνοντας ότι «αυτό στην Πολιτική δεν ονομάζεται “ανησυχία”. Διορατικότητα ονομάζεται» και αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Να καταγγέλλεις τις υποκλίσεις, την υποχωρητικότητα και τον κατευνασμό, το γκριζάρισμα στο Αιγαίο, το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας με το σύμφωνο Φιλίας».

Ο Αντ. Σαμαράς είπε ακόμα πως «σας αποκαλύπτω σήμερα, ότι το 2013 και το 2014, όταν προχωρούσαμε στα «τρίγωνο» Ελλάδα- Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, πολλές φωνές και μέσα στην παράταξη και στην Αντιπολίτευση και στο υπουργείο Εξωτερικών ακόμα, επέμεναν να μη προχωρήσουμε. Ασφαλώς δεν τους άκουσα», με την αναφορά του αυτή να ερμηνεύεται από κάποιους και ως αιχμή προς τη Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία από τη δική της πλευρά είχε και πρόσφατα στρέψει τα πυρά της στον πρώην πρωθυπουργό.

«Μεταλλαγμένη ΝΔ»

Ο κ. Σαμαράς άσκησε σφοδρή κριτική στον Κυρ. Μητσοτάκη και για την ενεργειακή του πολιτική, σημειώνοντας πως «από το 2012, ως πρωθυπουργός, δημοπρατούσα τα οικόπεδα και μίλαγα για εξορύξεις και ενεργειακή αυτάρκεια. Σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό, που στον ΟΗΕ το 2021, δήλωνε ότι είναι “χαμένη υπόθεση ο ορυκτός πλούτος” και ήταν φανατικά υπέρ της πράσινης ενέργειας. Και σήμερα εσείς, η μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία, μού κάνετε εμένα και μάθημα για τις εξορύξεις; Ημαρτον!».

Εφ’ όλης της ύλης

Όσο για τις αιχμηρές αναφορές του πρώην πρωθυπουργού σε σειρά πολλών άλλων ζητημάτων της επικαιρότητας -που πήραν μορφή επίθεσης εφ’ όλης της ύλης προς τον πρωθυπουργό- αυτές έγιναν ήδη από την αρχή της ομιλίας του, την οποία ξεκίνησε λέγοντας, με εμφανή ειρωνική διάθεση ως προς την πρωθυπουργική δήλωση περί «επαγγελματιών ανησυχούντων», ότι σήμερα δεν σκοπεύει να εκφράσει τις ανησυχίες του:

«Για την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια. Για την διαφθορά, που καταγγέλλεται πια και με τη βούλα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τις υποκλοπές, που αφορούν και μένα προσωπικά. Και το λέω τώρα που ολοκληρώθηκε η δίκη… Για τα πληρωμένα τρόλς, που εμένα δεν μπορούν να με ακουμπήσουν, αλλά που δηλητηριάζουν τη Δημοκρατία μας. Για την κρίση στέγης και ενοικίων. Για το αγροτικό πρόβλημα, και τη Μερκοσούρ. Για το δημογραφικό και την αποδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας. Για τους παράνομους μετανάστες και τις νέες ροές που θα φέρει ο Πόλεμος. Για την διαρκή υποχώρηση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας. Για την κοινωνία της κόπωσης και για τον πολύ τον κόσμο, που χάνει καθημερινά την αγοραστική του δύναμη».

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Σαμαράς είπε πως «έτσι δεν θα στενοχωρηθεί ο κ. πρωθυπουργός, ώστε να αρχίσει πάλι να μιλάει για «επαγγελματίες ανησυχούντες» και «πατριώτες του καναπέ»», για να κλείσει την ομιλία του, αναφέροντας ότι «δεν υπάρχουν «επαγγελματίες ανησυχούντες». Ερασιτέχνες εφησυχασμένοι υπάρχουν!».

Ο πρώην πρωθυπουργός αποδομεί τα κυβερνητικά μέτρα για την πάταξη της αισχροκέρδειας, κάνει λόγο για ημίμετρα και καταθέτει μέσω του Ινστιτούτου Τσίπρα εναλλακτική πρόταση για την ενέργεια

Με νέα παρέμβασή του ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εκτοξεύει πυρά με φόντο την έκρηξη ακρίβειας στην ενέργεια κάνοντας λόγο για ημίμετρα από πλευράς κυβέρνησης όσο αφορά στο πλαφόν.

Όπως αναφέρει σε ανάρτησή του, «μπροστά σε ένα νέο κύμα ακρίβειας στην ενέργεια, αυτή τη φορά με αιτία και αφορμή τον πόλεμο στο Ιράν, η κυβέρνηση εξήγγειλε για άλλη μια φορά ημίμετρα, θεσπίζοντας πλαφόν στα περιθώρια κέρδους στα πρατήρια καυσίμων όχι όμως στα διυλιστήρια που θα μπορούν να ορίζουν τη τιμή εκκίνησης στην όλη αλυσίδα κατά βούληση.

Και όπως σε κάθε πληθωριστική κρίση, έτσι και τώρα τα δημόσια έσοδα θα αυξηθούν από τον σταθερά υψηλό ΦΠΑ. Ήδη η αύξηση εσόδων από τις αυξήσεις στα καύσιμα αγγίζει το 30%.
Και που αναμένεται να καταλήξουν;» αναρωτήθηκε ο κ. Τσίπρας για να προσθέσει.

Αισχροκέρδεια – συνεχίζει ο πρώην πρωθυπουργός –  που δεν περίμενε βέβαια μόνο τους πολέμους.

«Γιατί το ίδιο συμβαίνει εδώ και καιρό και με την ενεργειακή μετάβαση. Μια μετάβαση η οποία από ευκαιρία για πράσινη ενέργεια και απαγγίστρωση από τα καρτέλ, έγινε ακριβώς το αντίθετο, δημιούργησε μια Ενεργειακή Ολιγαρχία.

Ο κ. Τσίπρας αναφέρεται και στη σημερινή παρουσίαση του σχεδιασμού που έχει επεξεργαστεί η ομάδα Ενέργειας του Ινστιτούτου που δεν αφορά την έκτακτη συγκυρία αλλά μια εναλλακτική στρατηγική – όπως λέει – για τη δίκαιη μετάβαση.

«Με στόχο στόχο την ανατροπή της Ενεργειακής Ολιγαρχίας και την σταδιακή αντικατάστασή της από την Ενεργειακή Δημοκρατία. Με εργαλείο τις Ενεργειακές Κοινότητες.
Και με τη συμμετοχή των πολιτών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της αυτοδιοίκησης. Που ως αποτέλεσμα θα έχει τη μείωση έως και 1100 ευρώ ετησίως του ενεργειακού κόστους των νοικοκυριών».

Και καταλήξει ο κ. Τσίπρας:  «Αν θέλουμε μπορούμε να το κάνουμε διαφορετικά. Εμείς έχουμε και τη γνώση και τη βούληση. Θέλουμε, ξέρουμε, μπορούμε».

Δείτε την ανάρτησή Τσίπρα

Νέα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης αποκαλύπτουν σχέδιο του Επστάιν και πρώην πρακτόρων των μυστικών υπηρεσιών του 2011 για κατάσχεση 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγωμένα περιουσιακά στοιχεία στη Λιβύη.

Ενώ οι βόμβες του ΝΑΤΟ έπεφταν ακόμα στην Τρίπολη το καλοκαίρι του 2011, ένα διαφορετικό είδος θηρευτή κύκλωνε την πρωτεύουσα της Λιβύης από την ασφάλεια μιας πολυκατοικίας στο Μανχάταν. Πρόσφατα δημοσιευμένα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ του 2026 αποκαλύπτουν ότι ο Τζέφρι Έπσταϊν, ο ατιμασμένος χρηματοδότης και φερόμενος ως πράκτορας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, ήταν επίσης ένας γεωπολιτικός γύπας που ήθελε να γευτεί τα απομεινάρια του λιβυκού κράτους.

Η ιδιωτική αλληλογραφία του Έπσταϊν αποκαλύπτει έναν ψυχρόαιμο υπολογισμό για την παράκαμψη του διεθνούς δικαίου και την αξιοποίηση των 32,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε λιβυκά περιουσιακά στοιχεία που έχουν παγώσει στις ΗΠΑ. Η τραγωδία του λιβυκού λαού παρουσιάστηκε ως εμπορική ευκαιρία.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2011, ενώ οι δρόμοι της Λιβύης ήταν ακόμα βυθισμένοι στο χάος, ένα μυστικό σχέδιο εκπονούνταν στη Νέα Υόρκη για την κατάληψη του κυρίαρχου πλούτου της χώρας. Σε ένα email με τίτλο «Νέα Υόρκη – Η οπτική είναι σημαντική», ο συνεργάτης του Τζέφρι Έπσταϊν, Γκρεγκ Μπράουν, πίεσε επειγόντως τον χρηματοδότη να χρηματοδοτήσει μια συνάντηση υψηλού επιπέδου με μελλοντικούς ηγέτες της Λίβυης κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Οι στόχοι δεν ήταν δευτερεύοντες παράγοντες. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν ο Δρ. Μοχάμεντ Μαγκαριάφ, ο οποίος σύντομα θα γινόταν αρχηγός του κράτους της Λιβύης, και οι βασικοί σύμβουλοί του, ο Δρ. Νώε και ο Φάντελ Χσάντ.

Ο Μπράουν προσδιόρισε αυτό το τρίο ως τους άνδρες που σύντομα θα είχαν την εντολή να διαπραγματευτούν με παγκόσμιους κολοσσούς όπως η Goldman Sachs. Το έπαθλο ήταν ένα εντυπωσιακό ποσό 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε περιουσιακά στοιχεία της Λιβυκής Επενδυτικής Αρχής (LIA) που επενδύθηκαν σε όλη την Υποσαχάρια Αφρική, επιπλέον των ποσών που είχαν παγώσει στις αμερικανικές τράπεζες. Προσφέροντας να «εντοπίσουν, να διαχειριστούν και να αποκομίσουν έσοδα» από αυτά τα κεφάλαια, ο κύκλος του Έπσταϊν προσπάθησε να τοποθετηθεί ως οι απόλυτοι φύλακες της μεταπολεμικής οικονομίας της Λιβύης - ένα «παιχνίδι» που ο Μπράουν υποσχέθηκε ότι θα απέφερε εκατοντάδες εκατομμύρια για τις δικές τους τσέπες.

Η επιχείρηση ήταν στην πραγματικότητα μια ιδιωτικοποιημένη προσπάθεια πληροφοριών που είχε σχεδιαστεί για να εκμεταλλευτεί το κενό του λιβυκού κράτους. Πρόσθετα email από την ίδια περίοδο αποκαλύπτουν ότι το δίκτυο του Epstein δεν λειτουργούσε μεμονωμένα, υποστηρίζοντας ότι πρώην πράκτορες της βρετανικής MI6 και της ισραηλινής Mossad ήταν «πρόθυμοι να βοηθήσουν» στο κυνήγι των δισεκατομμυρίων της Λιβύης. Αυτή η σκιώδης συμμαχία θεωρούσε τα 32,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε κεφάλαια που είχαν παγώσει στις ΗΠΑ - καθώς και το επιπλέον αφρικανικό χαρτοφυλάκιο των 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων - όχι ως προστατευμένο κυρίαρχο πλούτο, αλλά ως «σημαντική ευκαιρία» για ανάκαμψη με βάση την αμοιβή έκτακτης ανάγκης. Αξιοποιώντας την «άφοβη» φήμη που ο Greg Brown απέδιδε στον Epstein, η ομάδα στόχευε να πείσει την νεοσύστατη λιβυκή ηγεσία ότι μόνο το δίκτυο των κατασκόπων που έγιναν διορθωτές είχαν το «χυμό» για να πλοηγηθούν στον ιστό της παγκόσμιας χρηματοδότησης και να ανακτήσουν τα «κλεμμένα» περιουσιακά στοιχεία του έθνους.

Για να δικαιολογήσει αυτήν την άνευ προηγουμένου οικονομική παρέμβαση, το δίκτυο του Epstein βασίστηκε σε μια προσεκτικά κατασκευασμένη αφήγηση που παρουσίαζε όλο τον πλούτο της Λιβύης στο εξωτερικό ως «κλεμμένο και υπεξαιρεμένο» από την οικογένεια Καντάφι - ένας ισχυρισμός που δεν έχει αποδειχθεί ποτέ 15 χρόνια αργότερα. Αυτός ήταν ένας σκόπιμος ψευδής χαρακτηρισμός. Στην πραγματικότητα, αυτά τα περιουσιακά στοιχεία ήταν οι νόμιμες συμμετοχές των κρατικών κεφαλαίων της Λιβύης, επενδυμένες σε μετοχές blue chip όπως η Pearson και παγκόσμιοι τραπεζικοί κολοσσοί. Χαρακτηρίζοντας ένα διαφοροποιημένο κρατικό χαρτοφυλάκιο ως «έγκλημα», οι άνθρωποι του Epstein και οι συνεργάτες τους στις υπηρεσίες πληροφοριών αναζήτησαν ένα νομικό κενό για να παρακάμψουν τις κυρώσεις του ΟΗΕ και να αποσπάσουν ένα «τέλος έκτακτης ανάγκης» από πλούτο που ανήκε στον λιβυκό λαό - όχι σε μια μόνο οικογένεια.

Αυτή η στρατηγική ποινικοποίησης των κρατικών περιουσιακών στοιχείων ήταν ιδιαίτερα επιθετική σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο. Κατά τη διάρκεια του χάους του 2011, οι επίμονες φήμες (συχνά τροφοδοτούμενες από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες) παρουσίαζαν το Χαρτοφυλάκιο Επενδύσεων Λιβύης-Αφρικής ως το προσωπικό κρυφό ταμείο του Καντάφι και όχι ως ένα νόμιμο αναπτυξιακό όχημα.

Ο πραγματικός κίνδυνος του παιχνιδιού «New York Optics» του Epstein ήταν μια προσπάθεια να επισημοποιηθεί μια σκιώδης κηδεμονία πάνω στους κυρίαρχους θεσμούς της Λιβύης προτού καν μπορέσουν να ανοικοδομηθούν. Στοχεύοντας στα άτομα που είχαν αναλάβει τη διαπραγμάτευση του διακανονισμού με την Goldman Sachs, ο Epstein προσπαθούσε να δημιουργήσει ένα προηγούμενο όπου ιδιωτικοί, ανεξέλεγκτοι διαμεσολαβητές θα διαχειρίζονταν τις νομικές διαφορές του έθνους.

Αυτή ήταν μια άμεση επίθεση στην οικονομική κυριαρχία της Λιβύης, μετά την επίθεση στην πολιτική της κυριαρχία από την στρατιωτική εισβολή του ΝΑΤΟ. Ενώ η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών (UNSMIL) και η διεθνής κοινότητα μιλούσαν για «μετάβαση στη δημοκρατία», τα έγγραφα του Epstein αποκαλύπτουν μια παράλληλη πραγματικότητα: Μια κούρσα για να διασφαλιστεί ότι η LIA θα παραμείνει ένα μαύρο κουτί που ελέγχεται από μεσάζοντες με έδρα το Μανχάταν. Αυτή η παρέμβαση πιθανότατα συνέβαλε στα χρόνια δικαστικών διαφορών και εσωτερικών διαιρέσεων που έχουν κρατήσει δισεκατομμύρια δολάρια σε κρατικό πλούτο ουσιαστικά παράλυτα - αφήνοντας τον λιβυκό λαό να πληρώσει το τίμημα για μια διαδικασία «ανάκαμψης» που σχεδιάστηκε από θηρευτές για θηρευτές.

Ίσως το πιο καταδικαστικό κατηγορητήριο αυτής της παρέμβασης είναι ότι χτίστηκε πάνω σε ένα οικονομικό φάντασμα. Για 15 χρόνια, η διεθνής κοινότητα έχει κατακλυστεί από ιστορίες για τα «κρυμμένα τρισεκατομμύρια του Καντάφι» - μια αφήγηση που το δίκτυο του Έπσταϊν εκμεταλλεύτηκε με ζήλο για να δικαιολογήσει τις υπηρεσίες «ανάκτησης». Ωστόσο, η πραγματικότητα του 2026 παραμένει σκληρή: Δεν έχει βρεθεί ποτέ ούτε ένας προσωπικός τραπεζικός λογαριασμός ή μυστικό απόθεμα που να ανήκει στον εκλιπόντα Μουαμάρ Καντάφι. Τα δισεκατομμύρια που έχουν παγώσει στη Δύση είναι, και ήταν πάντα, τα τεκμηριωμένα θεσμικά περιουσιακά στοιχεία της LIA. Η LIA δημιουργήθηκε το 2006 για να επενδύσει, μεταξύ άλλων χαρτοφυλακίων, χρήματα από το πετρέλαιο για φτωχές οικογένειες στη χώρα.

Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ η Δύση παρουσίαζε τον εκλιπόντα Καντάφι ως έναν άνθρωπο που συσσωρεύει τον πλούτο του έθνους, τα ιστορικά αρχεία δείχνουν μια πολύ διαφορετική πρόθεση. Ήδη από τον Φεβρουάριο του 2009, ο Καντάφι υποστήριξε δημόσια ένα ριζοσπαστικό σχέδιο για την εξάρθρωση της διοικητικής διαφθοράς του κράτους, διανέμοντας τον πετρελαϊκό πλούτο απευθείας στον λιβυκό λαό. Υποστήριξε ότι ο πλούτος πρέπει να τεθεί στα χέρια των πολιτών για να διαχειρίζονται τις δικές τους υποθέσεις - μια πρόταση που αντιμετώπισε σθεναρή αντίσταση από την ίδια τη γραφειοκρατία που αργότερα κατέρρευσε το 2011. Χαρακτηρίζοντας αυτόν τον υποστηρικτή της διανομής του πλούτου ως έναν κοινό κλέφτη, οι συνεργάτες του Έπσταϊν δημιούργησαν την απαραίτητη ηθική κάλυψη για να στοχεύσουν το κυρίαρχο κεφάλαιο του κράτους. Αντικατέστησαν ένα σχέδιο για εθνική ενδυνάμωση με ένα σχέδιο για ιδιωτική λεηλασία.

Αυτή η διαφθορά δεν είναι απλώς μια εσωτερική αποτυχία. Τροφοδοτείται από την ίδια την έλλειψη εποπτείας που επέτρεψε η «απελευθέρωση» της Λιβύης από τη Δύση - και την οποία τα σχέδια «ιδιωτικής ανάκαμψης» του Epstein προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν. Μια κύρια μηχανή για αυτή την κλοπή μεγάλης κλίμακας είναι η Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης και το διαβόητο σύστημα πιστωτικών επιστολών της. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι αυτός ο μηχανισμός έχει χρησιμοποιηθεί ως όπλο για την απόσπαση δισεκατομμυρίων μέσω δόλιων εισαγωγών - όπου το σκληρό νόμισμα εξασφαλίζεται με επίσημες τιμές για αποστολές «αγαθών» που συχνά δεν φτάνουν ποτέ. Η κλίμακα αυτής της διαρροής είναι εκπληκτική: Σε μία μόνο περίοδο 13 εβδομάδων το 2021, εκδόθηκαν 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε πιστωτικές επιστολές, με ένα τεράστιο μέρος αυτού του πλούτου απλώς να εξαφανίζεται στην παραοικονομία.

Πηγή: RT

Τα έθνη που επιτίθενται στο Ιράν θα πρέπει «να σταματήσουν την επιθετικότητά τους και να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», προέτρεψε το Υπουργείο Εξωτερικών

Η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν έχει αποσταθεροποιήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και θέτει αυξανόμενες απειλές για όλα τα έθνη της περιοχής, προειδοποίησε την Πέμπτη η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα.

Μιλώντας σε τακτική συνέντευξη Τύπου, η Ζαχάροβα κάλεσε τους επιτιθέμενους να «σταματήσουν την επιθετικότητά τους και να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» και επανέλαβε τον στόχο της Ρωσίας να επιδιώξει αποκλιμάκωση το συντομότερο δυνατό.

Η Ζαχάροβα επικαλέστηκε τους θανάτους αμάχων στο Ιράν και αλλού, τις ζημιές στην ιρανική πολιτιστική κληρονομιά, την περιβαλλοντική ζημία που προκλήθηκε από τις ισραηλινές επιθέσεις σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων κοντά στην Τεχεράνη και άλλα πρόσφατα επεισόδια που κλιμακώνουν ραγδαία το κόστος της προσπάθειας ανατροπής της ιρανικής κυβέρνησης μέσω στρατιωτικής βίας.

«Οι εχθροπραξίες, οι οποίες προφανώς ενέχουν καταστροφικούς κινδύνους -συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικών και ραδιολογικών- για την περιοχή πρέπει να σταματήσουν αμέσως. Η αναζήτηση διπλωματικής εξόδου πρέπει να ανανεωθεί το συντομότερο δυνατό», πρόσθεσε.

Η Ζαχάροβα προειδοποίησε κατά της συγκάλυψης του ρόλου που έπαιξαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στην πυροδότηση του πολέμου. Είπε ότι το να ξεχωρίζεις τις ιρανικές επιθέσεις σε μη στρατιωτικούς στόχους, αγνοώντας παρόμοιες τακτικές από τους αντιπάλους σου, ήταν αντιπαραγωγικό.

«Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν - όπως και κάθε άλλο έθνος - έχει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα», είπε. «Θεωρούμε απαράδεκτες τις επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους και υποδομές στο Ιράν, στα γειτονικά αραβικά έθνη και παντού αλλού».

Η εκπρόσωπος γελοιοποίησε επίσης τις προσπάθειες της Δύσης να παρουσιάσει την εκστρατεία βομβαρδισμών ως στόχο της υπεράσπισης των συμφερόντων του ιρανικού λαού και της επίτευξης ελευθερίας και ευημερίας στο έθνος του.

Πηγή: RT