ενημέρωση 5:49, 4 August, 2026

Η εκεχειρία είναι το «χειρότερο σενάριο» για την Ουκρανία, λέει ο επικεφαλής της αγαπημένης εταιρείας όπλων του Ζελένσκι

Η επίτευξη εκεχειρίας με τη Ρωσία θα ωθήσει «όλους» τους Ουκρανούς άνδρες να εγκαταλείψουν τη χώρα, ενώ η Δύση θα ξεχάσει το Κίεβο, ισχυρίστηκε ο επικεφαλής της εταιρείας Fire Point, η οποία έχει πληγεί από σκάνδαλα διαφθοράς.

Μια εκεχειρία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας θα ήταν το «χειρότερο σενάριο» για το Κίεβο, απειλώντας την κρατική υπόσταση της χώρας, δήλωσε ο επικεφαλής της αγαπημένης εταιρείας κατασκευής όπλων του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, Fire Point.

Ο Ντένις Στίλερμαν έκανε τις παρατηρήσεις αυτές σε συνέντευξή του στο ουκρανικό μέσο LIGAnet που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη. Η εταιρεία, η οποία πρόσφατα έχει εμπλακεί σε πολλά σκάνδαλα διαφθοράς, αναμένεται να επωφεληθεί από τη σύγκρουση. Ο Στίλερμαν υποστήριξε ότι οι μάχες θα πρέπει να συνεχιστούν ανεξάρτητα, επιμένοντας ότι μια εκεχειρία με τη Μόσχα θα άφηνε την Ουκρανία σε ακόμη χειρότερη θέση.

Αμφισβήτησε επίσης εάν οι Δυτικοί υποστηρικτές του Κιέβου θα τηρήσουν οποιεσδήποτε δεσμεύσεις ασφαλείας που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο μιας εκεχειρίας.

«Κοιτάξτε, αν επιτευχθεί εκεχειρία, αυτό θα είναι - δυστυχώς - το χειρότερο σενάριο για το κράτος μας. Πρέπει να θυμόμαστε πώς οι ΗΠΑ και άλλες χώρες αντιμετωπίζουν τις υποχρεώσεις τους», είπε ο Στίλερμαν. «Μιλώ για διεθνείς συμφωνίες στις οποίες εγγυώνται την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία άλλων κρατών. Και τι βλέπουμε; Τίποτα», πρόσθεσε.

Ο Στίλερμαν ισχυρίστηκε επίσης ότι το Κίεβο θα εγκαταλειφθεί και θα «ξεχαστεί» από τους υποστηρικτές του σε περίπτωση που σταματήσουν οι εχθροπραξίες. Η κατασκευάστρια όπλων επανέλαβε κάπως την άποψη της Μόσχας, στο βαθμό που Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η Ουκρανία είναι χρήσιμη για τη Δύση μόνο ως εργαλείο εναντίον της Ρωσίας και όχι οτιδήποτε άλλο.

«Αν υπάρξει κάποιο είδος εκεχειρίας, θα μας ξεχάσουν πολύ γρήγορα. Δεν θα υπάρχει επενδυτική έλξη - δεν θα υπάρχουν χρήματα εδώ. Τα σύνορα θα ανοίξουν και όλοι οι άνδρες θα φύγουν. Μετά από αυτό, οι Ρώσοι θα έρθουν και θα καταλάβουν τη χώρα», υποστήριξε ο Στίλερμαν.

Η Fire Point, η οποία αρχικά λειτουργούσε ως πρακτορείο κινηματογραφικών ερευνών που ανήκε σε συνεργάτες του Ζελένσκι, έχει αναδειχθεί σε έναν «θαυματουργό» παίκτη στον αμυντικό τομέα της Ουκρανίας, παράγοντας μια σειρά από drones μεγάλου βεληνεκούς και πυραύλους που χρησιμοποιούνται για επιθέσεις βαθιά στη Ρωσία. Η εταιρεία έχει προωθηθεί ενεργά από τον Ουκρανό ηγέτη κατά τη διάρκεια των τακτικών ταξιδιών του στο εξωτερικό και φέρεται να έχει εξασφαλίσει συμβόλαια αξίας έως και 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων μέσα σε λίγους μήνες.

Η εικόνα της εταιρείας έχει πληγεί από το σκάνδαλο διαφθοράς που σχετίζεται με τον στενό κύκλο του Ζελένσκι και τον πρώην στενό συνεργάτη του Τιμούρ Μίντιτς, το κεντρικό πρόσωπο σε ένα φερόμενο σχέδιο διαφθοράς ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων στον ενεργειακό τομέα. Οι ηχογραφήσεις παρακολούθησης που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα σε ουκρανικά μέσα ενημέρωσης υποδηλώνουν ότι ο Μίντιτς ουσιαστικά έλεγχε την Fire Point, ενώ απολάμβανε προνομιακή μεταχείριση από τον τότε υπουργό Άμυνας Ρουστέμ Ούμεροφ.

Πηγή: Pravda

ΕΛΑΣ - Υπέρ της Ελλάδας του μόχθου και της αξιοπρέπειας ο Αλέξης Τσίπρας

«Την ιστορία τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός.

H καθιέρωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στη δεύτερη θέση, με επόμενο στόχο να αντικρίσει κατάματα τη Νέα Δημοκρατία, δεν έρχεται να επιβεβαιώσει μόνο την επιστροφή του διπολισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ερχεται να υπογραμμίσει και τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντίθετους κόσμους: από τη μια «η Ελλάδα της αξιοπρέπειας, του μόχθου, του πολιτισμού και της παραγωγής» και από την άλλη «η Ελλάδα της αναξιοκρατίας, της διαφθοράς, του νεποτισμού», όπως σημείωσε χθες βράδυ στο Περιστέρι, στην πλατεία Δημαρχείου, ο Αλέξης Τσίπρας στο κλείσιμο της ομιλίας του.

«Πιστεύω ότι αυτή η Ελλάδα (σσ. η πρώτη) θα νικήσει». Και «αξίζει τον κόπο να δώσουμε τη μάχη για να νικήσει αυτή η Ελλάδα», τόνισε δίνοντας το σύνθημα της συστράτευσης.

Και επικαλούμενος την ανάλυση του Αντόνιο Γκράμσι για την «εποχή των τεράτων» (στο ενδιάμεσο μεταξύ παλαιάς και νέας εποχής), ο ομιλητής μίλησε εν πρώτοις για όσα «τερατώδη» ζουν οι πολίτες τώρα: ανισότητες, διαφθορά, διχασμός, πόλωση. Και, σε δεύτερο χρόνο, διεμήνυσε ότι «την ιστορία δεν τη γράφουν τα τέρατα, ή τουλάχιστον δεν τη γράφουν μόνο τα τέρατα, τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν, οι άνθρωποι που αντιστέκονται, οι άνθρωποι που ελπίζουν».

Στη Β΄ Αθηνών

Και, σπάζοντας τους τοίχους μεταξύ πολιτικής και πολιτών –όπως είχε σημειώσει νωρίτερα η συντονίστρια της εκδήλωσης, ηθοποιός Ειρήνη Καζάκου– ο Α. Τσίπρας επιστρέφει εκεί που τον ξέρουν και τους ξέρει: στις λαϊκές γειτονιές, πρώτα στη Νίκαια, χθες βράδυ στο Περιστέρι. Γι’ αυτό και πριν τον πρώην πρωθυπουργό μίλησαν για τη ζωή τους κάτοικοι από τους Αγίους Αναργύρους, το Αιγάλεω και το Περιστέρι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί και πολιτικοί επιστήμονες.

Πιάνοντας λοιπόν το νήμα από εκείνους, ο πρώην πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι το σχήμα αυτό (πρώτα μιλάνε οι πολίτες) δεν θα σβήσει με την εκλογική νίκη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. «Αυτός ο τρόπος που συζητάμε στις πλατείας της χώρας, θέλουμε να είναι και ο τρόπος –αν ο ελληνικός λαός μας δώσει την ευκαιρία– που θα κυβερνήσουμε τον τόπο. Θα είναι ένας τρόπος διαδραστικής επικοινωνίας και κλεισίματος της απόστασης, ανάμεσα στον πολίτη και στη δημοκρατική εξουσία, διότι εμείς θέλουμε μια άλλου είδους εξουσία», διαβεβαίωσε.

Απάντηση σε Άδωνι

Το σημείο, ασφαλώς, που κέντρισε περισσότερο τα ηλεκτρονικά Μέσα ήταν η απάντηση που έδωσε στις επιθέσεις τοξικότητας του Αδωνη Γεωργιάδη. Ενθυμούμενος ένα αντίστοιχο περιστατικό μέσα στη Βουλή μεταξύ του Γεωργίου Παπανδρέου και ενός βουλευτή της ΕΡΕ (που μάλλον πέρασε στη λήθη), …αντέγραψε τον ηγέτη της Ενώσεως Κέντρου λέγοντας: «Ποιος το είπε αυτό; Ο Αδωνις; Ε, τότε δεν έχει απολύτως καμία σημασία». Διευκρίνισε, δε, ότι «όχι μήνυση δεν θα κάνω στον Αδωνι, αλλά λουλούδια θα του στείλω γιατί κάθε φορά που μας βρίζει ανεβαίνουμε και μια μονάδα στις δημοσκοπήσεις».

Παρά ταύτα, ο Α. Τσίπρας δεν έμεινε στην απάντηση αυτή, αντιθέτως κατέδειξε ότι ο υπουργός Υγείας είναι απλά το μακρύ χέρι του… πρωθυπουργού του. «Το πρόβλημα της χώρας, όμως, και της πολιτικής τοξικότητας την οποία ζούμε δεν είναι ο Αδωνις, αλλά ο αδωνισμός», δηλαδή η πολιτική φιλοσοφία την οποία «έχει επιλέξει, ευνοήσει και ενορχηστρώσει όχι ο Αδωνις, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης». Αλλωστε, συμπλήρωσε, ο Αδ. Γεωργιάδης είναι επτά χρόνια «βασικός υπουργός της κυβέρνησης». Διαπίστωση που επέτρεψε στον Α. Τσίπρα να συμπεράνει ότι «Κυριάκος Μητσοτάκης ίσον Αδωνις Γεωργιάδης και Αδωνις Γεωργιάδης ίσον Κυριάκος Μητσοτάκης». Επανέλαβε πάντως τη συνειδητή απόφαση της ΕΛΑΣ να μην… τσιμπήσει στις επιθέσεις αυτές. Αντιθέτως, θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο, να ψάχνει λύσεις στα επείγοντα προβλήματα της κοινωνίας μας.

Δικαιοσύνη

Ανέδειξε, μάλιστα, τρία πολύ μεγάλα από αυτά, τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια και την προοπτική, ενώ επεσήμανε ότι το αίτημα της εντιμότητας δεν το έφερε η ΕΛΑΣ στο προσκήνιο, αλλά το έκανε κεντρικό η κυβέρνηση της Ν.Δ. Εκανε, μάλιστα, και τον παραλληλισμό ότι, όπως οι πολίτες επί χούντας ζητούσαν δημοκρατία, έτσι και σήμερα οι πολίτες ζητούν εντιμότητα. «Χωρίς δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη», σημείωσε εξάλλου απευθυνόμενος σε ένα ακροατήριο που ξέρει καλά στη ζωή του τι σημαίνει αδικία.

Παράλληλα επανέλαβε ότι η διαφθορά έχει κόστος και είναι «ο αόρατος φόρος που πληρώνουν όλες οι Ελληνίδες και οι Ελληνες και δεν καταγράφεται πουθενά. Κάθε ευρώ που φεύγει προς τις μίζες, τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, προς τους “Φραπέδες” και τους “Χασάπηδες”, κάθε ευρώ που φεύγει προς τα εκεί είναι ένα ευρώ που χάνεται από το δημόσιο σχολείο, είναι ένα ευρώ που χάνεται από το δημόσιο νοσοκομείο, είναι ένα ευρώ που χάνεται από τις δημόσιες υποδομές. Αυτόν τον αόρατο φόρο, λοιπόν, πρέπει οι Ελληνίδες και οι Ελληνες να πάψουν να πληρώνουν».

Παράλληλα έδωσε ευθεία απάντηση και στο… μητσοτάκειο success story, γκριζάροντας αρκετούς από τους οικονομικούς δείκτες που επικαλείται η κυβέρνηση: για παράδειγμα, υπογράμμισε ότι «ο μέσος μισθός στην Ελλάδα αυξήθηκε πράγματι τα τελευταία 5 χρόνια, κατά 12,4%, αλλά οι τιμές των προϊόντων αυξήθηκαν κατά 16,4%».

Συμπέρασμα; «Πιάσαμε πάτο σε όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες», με αποτέλεσμα, τόνισε, να έχουμε σήμερα επανάληψη του φαινομένου του 1960: ανθρώπους που δουλεύουν αλλά δεν τα βγάζουν πέρα. Οι φτωχοί εργαζόμενοι».

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Σουφικό – το ικαριώτικο τουρλού… του τηγανιού!

Εμβληματικό φαγητό της Ικαρίας, το σουφικό έχει στο τηγάνι του όλα τα μποστανικά της εποχής. Μια μόνο από τις 65 συνταγές που θα βρείτε στο μεγάλο αφιέρωμα του Γαστρονόμου στο νησί που ζει με τους δικούς του κανόνες και ρυθμούς. Μαζί με μαθήματα ζωής και το μυστικό της μακροζωίας των Ικαριωτών.

Από πού βγαίνει άραγε η λέξη «σουφικό»; Άκουσα δύο εκδοχές, εκ των οποίων η μία λέει ότι βγαίνει από τη λέξη «κουφικό», που παραπέμπει στο φαγητό που φτιάχνεται από κούφιες πιπεριές. Η δεύτερη εκδοχή, πολύ δημοφιλέστερη από την πρώτη, λέει ότι κάποτε μια γυναίκα είχε μαγειρέψει το εν λόγω φαγητό για μεσημεριανό και ήταν τόσο νόστιμο, που κόντεψε να το φάει όλο μόνη της. Όταν ήρθε ο άνδρας της, τη ρώτησε αν έχει περισσέψει καθόλου και εκείνη του απάντησε: «Θα σου αφήκω». Από το «θα σου αφήκω», με σύντμηση των λέξεων, βγήκε, όπως λένε οι περισσότεροι, η λέξη «σουφικό». Το φτιάχνουν όλο τον χρόνο, είναι το κατεξοχήν λαδερό τους και το προσαρμόζουν στα εποχικά λαχανικά που βγάζει ο κήπος τους. Το περιεχόμενο του σουφικού σηματοδοτεί σε ποια περίοδο του χρόνου είμαστε. Αν λόγου χάρη περιέχει μελιτζάνες και κολοκύθια, πάει να πει ότι είναι καλοκαίρι, αν περιέχει αγριόπρασα, σημαίνει πως είναι άνοιξη, ενώ αν περιέχει ταμπουρά (κίτρινη κολοκύθα), είναι φθινόπωρο ή χειμώνας. Η συνταγή που μας δίνει η Ειρήνη Φουντούλη είναι της μητέρας της, Κυριακούλας Τσακωνίτη. Η χρήση του κρασιού στο σβήσιμο είναι παραλλαγή της Ειρήνης, αφού γενικά δεν είθισται το σβήσιμο των λαχανικών με κρασί σύμφωνα με άλλες συνταγές για σουφικό. Η Ειρήνη συνοδεύει με αυτό ψητά κρεατικά, αλλά το σερβίρει και ως κυρίως πιάτο, το οποίο κατά την παράδοση το συνοδεύουν με κοπανιστή. Έχει κι άλλες χρήσεις το σουφικό: για παράδειγμα, το βάζουν σαν σάλτσα πάνω από μακαρόνια ή μέσα στην ομελέτα.

30' προετοιμασία
35' μαγείρεμα

Υλικά

Μερίδες: 6
 3 κολοκύθια μέτρια, κομμένα κυδωνάτα
 3 πατάτες μέτριες, κομμένες κυδωνάτες
 3 μελιτζάνες μέτριες, κομμένες κυδωνάτες
 3 πιπεριές ανάμεικτες (κέρατο, πράσινες στρογγυλές, Φλωρίνης κ.ά.), κομμένες σε μεγάλα κομμάτια
 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
 3-4 σκελίδες σκόρδο, σε φέτες
 1 μάτσο μαϊντανός, χοντροκομμένος ελάχιστο μπούκοβο
 1 κουτ. γλυκού ρίγανη ξερή
 120 ml κόκκινο ξηρό κρασί
 250 ml ελαιόλαδο
 αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

επι το έργον

  1. Για το σουφικό – το ικαριώτικο τουρλού... του τηγανιού, ξεκινάμε και στο πιο μεγάλο μας τηγάνι (ή σε φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα) ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά και σοτάρουμε τα κολοκύθια για 7-8 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν ωραία, ανακατεύοντας τακτικά. Τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και τα αφήνουμε σε ένα πιάτο.
  2. Ρίχνουμε στο λάδι όλα τα υπόλοιπα υλικά, εκτός από το κρασί, και τα μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά για περίπου 15 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες, ανακατεύοντας αραιά και προσεκτικά, για να μη διαλυθούν. Θέλουμε τα υλικά να μαλακώσουν στο λάδι και να ροδίσουν απαλά.
  3. Προσθέτουμε και τα κολοκυθάκια, με τα ζουμάκια που άφησαν στο πιάτο, ανακατεύουμε και σβήνουμε με το κρασί.
  4. Σείουμε το σκεύος μερικές φορές (δεν ανακατεύουμε για να μη διαλυθούν τα υλικά) και μαγειρεύουμε μέχρι να εξατμιστεί το κρασί και το φαγητό να μείνει με το λάδι του.
  5. Αποσύρουμε από τη φωτιά και σερβίρουμε.

Πηγή: Γαστρονόμος

 

Δεύτε τελευταίον ασπασμόν - Το τελευταίο δημοσιογραφικό Type R στην Ελλάδα

Όσα χρήματα κι αν διαθέτετε, δεν μπορείτε να αγοράσετε ένα από τα καλύτερα προσθιοκίνητα hot hatch των νεότερων χρόνων. Μάλλον το καλύτερο

Το ‘φαγαν οι Βρυξέλλες κι αυτό. Πάει. Μας άφησε χρόνους. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Η παραγωγή του Honda Civic Type R για Ευρώπη έχει σταματήσει από πέρυσι το καλοκαίρι. Ακόμα κι ο καλομαθημένος (σε σοβαρά αυτοκίνητα και supercars) βρετανικός ειδικός Τύπος θρηνεί για το τέλος του. Τέλος. Πάπαλα. Πώς το ‘λεγαν εκείνο το κλασικό, το «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»; Ε, εδώ τα σκοτώνουν ακόμα κι όταν είναι στα νιάτα τους, όσο είναι ακόμη εν ζωή τα hot hatch.

Η ιαπωνική εταιρεία, όπως και πολλές άλλες, δεν μπορoύσενα αντέξει τις πιεστικές ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και το απέσυρε. Μία-μία, το ίδιο έκαναν και άλλες. Αφαιρούν αντίστοιχα μοντέλα τους από εκθέσεις και τιμοκαταλόγους. Ακόμα χειρότερα; Σταματούν τελείως να τα κατασκευάζουν. Βέβαια, σε άλλες αγορές -για παράδειγμα, στην αμερικανική- το FL5, όπως είναι ο κωδικός του, συνεχίζει να πωλείται κανονικά. Εδώ, όμως, τετέλεσται.

Η τελευταία γενιά ολοκληρώνει τη διαδοχή των βενζινοκίνητων και μη εξηλεκτρισμένων hot hatch της Honda σε ένα πολύ ενδιαφέρον οδηγοκεντρικό, πρακτικό και, τελικά, πωρωτικό σύνολο

Αντί για επικήδειο, είχα την ευκαιρία να το οδηγήσω για τελευταία φορά επί ελληνικού εδάφους. Το ίδιο, το λευκό, το δημοσιογραφικό που είχε βγάλει για δοκιμές ο Όμιλος Σαρακάκη.Αυτό, με την πινακίδα «ΧΗΕ – 9318». Η «Χοντάρα» προφανώς πέρασε διά πυρός και σιδήρου από σύσσωμο τον ελληνικό ειδικό Τύπο, έγραψε στο κοντέρ της κάποια 25.000 χιλιόμετρα και κάτι ψιλά, σίγουρα άλλαξε αρκετές τετράδες λάστιχα και επιβίωσε χωρίς τριγμούς και παρενέργειες από τις ασέλγειες τις οποίες υπέστη.

Απόδοση 329 ίππων, 420 Nm ροπής, μεγάλοι χώροι, επιθετικό αμάξωμα. Το προσθιοκίνητο πακέτο έλαβε τέλος

Το οδήγησα για μία ακόμα εβδομάδα. Και ξανά έμεινα να ψελλίζ: «αμαξάρα». Δεν το γράφω συχνά. Απλά γιατί δεν προκύπτει συχνά μια τέτοια στην εποχή των αμέτρητων «εσγιουβί» και της ηλεκτρικής αρμάδας.Ομοιογενές, δυνατό μέχρι τον κόφτη, με ένα μπροστινό (βλ. Double Axis σε συνδυασμό με μπλοκέ διαφορικό) που σου δίνει τόνους εμπιστοσύνης να πιέσεις, με άψογη θέση οδήγησης στις κόκκινες καθισματάρες, με ένα από τα καλύτερα χειροκίνητα κιβώτια στον πλανήτη και, ταυτόχρονα, τόσο ελαστικό όταν θες να σέρνεσαι στην πόλη. Πολλές φορές, εν είδει επιβεβαίωσης, έβαλα μία 6η στο κιβώτιο, με μόλις 1.300 σ.α.λ.. Ναι, με 6η στις 1.300 rpm. Kαι ξέρεις κάτι; Δεν κόμπιασε, δεν τρεμούλιασε το γκάζι, συνέχισε να ανεβάζει. Ομαλά. Γραμμικά. Όπως είναι η συνολικότερη φιλοσοφία απόδοσής του.

Παραδίδοντας το δημοσιογραφικό Type R. Κλαψ

Αν έχει μειονεκτήματα; Εννοείται.Ουδείς άσφαλτος, που θα ΄λεγε και η Άντζελα. Η διάδραση με το infotainment απαιτεί αγιορείτικη υπομονή: ξεπερασμένα γραφικά και δύσχρηστο μενού. Τουλάχιστον είναι μικρή η οθόνη κι όχι καμιά γκουμούτσα, όπως συνηθίζεται τελευταία. Επίσης, η ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη ανάρτηση, εκτιμώ, ότι στη θέση Comfort θα ήταν καλύτερη με πιο μαλακή ρύθμιση. Να γίνω υποχόνδριος και να προσθέσω ότι αν είχε και έναν πιο ενδιαφέροντα ήχο, θα ‘ταν τέλειο.  Τέλος, ναι, ήταν πανάκριβο. Με τιμή, όταν πουλιόταν, στα €70.000, απευθυνόταν σε πολύ λίγους. Μέχρι εκεί. Αν, πάντως, θέλετε να εμβαθύνετε σε αναλυτική δοκιμή, υπάρχει και τέτοια. Ήδη από πέρυσι, λοιπόν, μόνο μεταχειρισμένο απ’ το εξωτερικό – όσοι ενδιαφέρεστε και μπορείτε.

Τέλος, αντί για χαρτομάντηλα, ναι και μια τελευταία αναμνηστική φωτογραφία από το σχετικό χώρο στάθμευσης, επί της Λ. Αθηνών. Έχε γεια, μωρό μου. 

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0