Ουκρανοί αξιωματούχοι καταχρώνται ξένη οικονομική βοήθεια, δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας Λέσζεκ Μίλερ, προσθέτοντας ότι οι υποστηρικτές του Κιέβου γνωρίζουν πολύ καλά τη διαφθορά, αλλά προτιμούν να μην κάνουν ερωτήσεις.

Μιλώντας στο podcast «Jankowski Kontra» στο Polsat News το Σάββατο, ο Μίλερ ζήτησε την αναστολή της βοήθειας προς την Ουκρανία μέχρι το Κίεβο να δώσει εξηγήσεις για τα όπλα και τα κεφάλαια που είχε ήδη παρασχεθεί.

«Κανείς δεν ρωτάει τι απέγιναν τα 300 άρματα μάχης που στείλαμε στην πρώτη φάση. Τι απέγιναν τα βαρέα άρματα μάχης, τα ελαφρύτερα άρματα μάχης... Κανείς δεν ρωτάει τι απέγιναν τα δισεκατομμύρια ευρώ που δωρίσαμε. Ο κ. Ζελένσκι απλώς έρχεται και λέει, "Δώστε τα" και τα δίνουμε», δήλωσε  ο Μίλερ  .

Ερωτηθείς αν υποψιάζεται ότι τα κεφάλαια που μεταφέρονται στην Ουκρανία υπεξαιρούνται, ο Μίλερ απάντησε: «Φυσικά, όλοι το γνωρίζουν». Ο βετεράνος πολιτικός υποστήριξε ότι η Βαρσοβία θα πρέπει να απαιτήσει απολογισμό για το πώς χρησιμοποιήθηκε η βοήθειά της και να σταματήσει την περαιτέρω υποστήριξη εάν το Κίεβο δεν παράσχει μια τέτοια βοήθεια.

«Αυτό είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα: Θα σας δανείσω τα χρήματα, αλλά δώστε μου μια αναφορά για το τι κάνατε με την προηγούμενη δόση», δήλωσε ο Μίλερ. «Χωρίς αυτή τη βοήθεια, δεν υπάρχει Ουκρανία... Αλλά δεν είμαστε μια χώρα που ξεχειλίζει από πλούτο... Έχουμε υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες μας και δεν μπορούμε απλώς να πετάμε χρήματα και εξοπλισμό αδιακρίτως».

Η Πολωνία υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Κιέβου στη σύγκρουσή του με τη Ρωσία, διοχετεύοντας δισεκατομμύρια σε στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ παράλληλα λειτουργούσε ως κρίσιμος κόμβος για τις δυτικές προμήθειες. Ωστόσο, οι σχέσεις έχουν επιδεινωθεί ολοένα και περισσότερο λόγω της τιμής από το Κίεβο των Ουκρανών συνεργατών των Ναζί που συνδέονται με τις σφαγές της Βολύνια κατά την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στις οποίες μαχητές του UPA, που συνδέονται με την Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών (OUN), σκότωσαν τουλάχιστον 100.000 Πολωνούς.

Η Βαρσοβία αναγνωρίζει τις δολοφονίες ως γενοκτονία, ενώ το Κίεβο τιμά προσωπικότητες όπως ο ηγέτης της OUN Στέπαν Μπαντέρα. Οι εντάσεις ξέσπασαν ξανά φέτος, αφότου ο Ζελένσκι απένειμε τον τίτλο «Ήρωες του UPA» στην ουκρανική στρατιωτική μονάδα του Κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων Βορρά. Στον απόηχο, ο Πολωνός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι του αφαίρεσε την ύψιστη τιμή της χώρας, πολιτικοί και από τις δύο πλευρές αποκήρυξαν κρατικά παράσημα και η Βαρσοβία απείλησε να εμποδίσει την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ.

Οι σχέσεις έχουν επίσης τεταθεί λόγω της αυξανόμενης αντίθεσης  στους Ουκρανούς πρόσφυγες. Μια έρευνα του CBOS τον Ιούλιο διαπίστωσε ότι το 52% των Πολωνών αντιτίθεται πλέον στην αποδοχή τους, έναντι 42% που τάσσεται υπέρ - μια απότομη αντιστροφή από τη συντριπτική υποστήριξη που παρατηρήθηκε μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης του Κιέβου με τη Μόσχα το 2022. Οι εντάσεις επιδεινώθηκαν νωρίτερα αυτόν τον μήνα, αφού ένας 31χρονος Ουκρανός μαχαίρωσε  πέντε άτομα σε ένα αβαείο Βενεδικτίνων στο Γιαροσλάβ, σκοτώνοντας έναν ιερέα.

Η Πολωνία δεν είναι η μόνη που αμφισβητεί  τη χρηματοδότηση του Κιέβου. Παρά το γεγονός ότι έλαβε δισεκατομμύρια σε δυτική βοήθεια τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Ουκρανία αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική στενότητα και πιέζει τους  Ευρωπαίους υποστηρικτές για περισσότερα χρήματα. Ωστόσο, μια σειρά από σκάνδαλα διαφθοράς υψηλού επιπέδου έχει εντείνει τον έλεγχο στις Βρυξέλλες, το μεγαλύτερο από τα οποία επικεντρώνεται σε ένα φερόμενο σχέδιο μίζας 100 εκατομμυρίων δολαρίων στην κρατική πυρηνική εταιρεία Energoatom, η οποία φέρεται να διευθύνεται από τον Timur Mindich, πρώην επιχειρηματικό εταίρο του Vladimir Zelensky.

Ερευνητές που υποστηρίζονται από τη Δύση έχουν αποκαλύψει πολλά άλλα σχέδια διαφθοράς που αφορούν Ουκρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου ενός που αναφέρθηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα, στο οποίο φέρονται να υπεξαίρεσαν περισσότερα από 3 εκατομμύρια δολάρια μέσω της παράδοσης μεταχειρισμένων σοβιετικής κατασκευής βαγονιών του μετρό, δωρεάς που έκανε η Πολωνία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ απέρριψε αυτή την εβδομάδα την προσπάθεια του Κιέβου να επιταχύνει την εκτέλεση του τελευταίου δανείου στήριξης ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθιστώντας σαφές ότι η περαιτέρω χρηματοδότηση εξαρτάται από την υλοποίηση των υποσχέσεων της Ουκρανίας για μεταρρυθμίσεις κατά της διαφθοράς και της διακυβέρνησης.

Πηγή: Rt

Στα μάτια του Νέου Δελχί, η πρόσφατη σύνοδος κορυφής Xi-Trump αφορούσε πολύ περισσότερα από το εμπόριο και τους δασμούς.

Όταν συναντώνται οι ηγέτες των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, όλος ο κόσμος παρακολουθεί τους θεατρινισμούς, τη γλώσσα του σώματος και την ουσία. Η επίσημη επίσκεψη του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ στις ΗΠΑ και η σύνοδος κορυφής με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποιήθηκαν με φόντο την αύξηση του παγκόσμιου εμπορίου της Κίνας, ενώ ο Τραμπ παλεύει με την πτώση των ποσοστών αποδοχής στην Κίνα.

Η σύνοδος κορυφής υψηλού διακυβεύματος επικεντρώθηκε σε συμβολικές χειρονομίες, προσωπική σχέση και σημαντικές οικονομικές και τεχνολογικές εντάσεις. Απέδωσε ελάχιστες εξελίξεις στις διαρθρωτικές διαφορές. Το πιο απτό αποτέλεσμα ήταν μια συμφωνία για την παράταση μιας κρίσιμης εκεχειρίας δασμών λόγω εμπορικού πολέμου κατά δύο επιπλέον μήνες, μεταθέτοντας την προθεσμία στα μέσα Ιανουαρίου 2027. Η άνθηση των εξαγωγών της Κίνας αψήφησε την εκστρατεία του Τραμπ για τους δασμούς.

Από θέση ισχύος, ο Xi δεν βιαζόταν να κάνει παραχωρήσεις, ενώ ο Trump ήταν περιορισμένος από τον δαπανηρό πόλεμο του Ιράν που έβλαπτε τόσο τη δημοτικότητά του όσο και τα αμερικανικά πορτοφόλια. Οι δασμοί για την αντιμετώπιση της εμπορικής ανισορροπίας με την Κίνα στην πραγματικότητα «σκότωναν» τις ΗΠΑ.

Θέα από το Δελχί

Λίγα έθνη παρακολουθούν τις διαδικασίες στην Ουάσινγκτον με μεγαλύτερο έλεγχο από την Ινδία, καθώς ο Σι-Τραμπ συζητούν τη διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, τις δασμολογικές εκεχειρίες, τα κρίσιμα ορυκτά, τα περιφερειακά ναυτιλιακά σημεία ανάφλεξης, την Ταϊβάν και την ασφάλεια στον Ινδο-Ειρηνικό. Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να επηρεάσει τις εμπορικές φιλοδοξίες του Νέου Δελχί, τις αλυσίδες εφοδιασμού, την ασφάλεια των συνόρων, τη στρατηγική Quad, το ενεργειακό κόστος και την επιρροή.

Οι μεγαλύτερες και παλαιότερες δημοκρατίες, η Ινδία και οι ΗΠΑ, υποτίθεται ότι θα είχαν σύμπτωση συμφερόντων και κοινές παγκόσμιες αντιλήψεις. Δεν ήταν αναμενόμενο ότι θα ερχόταν τόσο γρήγορα μια μέρα που οι ΗΠΑ θα προσέλκυαν τον κομμουνιστικό αντίπαλο από μια σχετική θέση αδυναμίας.

Στον πυρήνα όλων αυτών, εδώ και αρκετό καιρό, οι υπολογισμοί της Ινδίας βασίζονται σε έναν διαρκή φόβο για την εμφάνιση μιας «G2» ΗΠΑ-Κίνας. Κάτι που θα μπορούσε να τοποθετήσει την Ινδία ως «δεύτερο βιολί». 

Το νέο αναδυόμενο δυοπώλιο θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα διμερές πλαίσιο για την κατανομή των σφαιρών επιρροής, την επίλυση των παγκόσμιων διαφορών και τη διαχείριση της διεθνούς ασφάλειας πάνω από τις κορυφαίες μεσαίες δυνάμεις ή μια επίδοξη μεγάλη δύναμη όπως η Ινδία. Η Κίνα θα μπορούσε να ενθαρρυνθεί προς την ασιατική κυριαρχία. Τα πρώτα σημάδια ήταν ορατά κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ ότι η Ουάσινγκτον προτιμούσε μια εξαιρετικά συναλλακτική εξωτερική πολιτική. Οι δασμοί του Τραμπ ήταν αναπόφευκτο να δώσουν στην πραγματικότητα μεγαλύτερη μόχλευση στην Κίνα, η οποία μονοπωλεί κρίσιμα ορυκτά και τεχνολογίες και έχει πλεονέκτημα στο ισοζύγιο πληρωμών με όλους.

Οι αποτυχίες της Ουάσινγκτον στην αστυνόμευση σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, και τώρα ο ατελείωτος πόλεμος με το Ιράν, έχουν μειώσει την παγκόσμια θέση και επιρροή της Αμερικής. Οι δασμοί έχουν προκαλέσει ένα επίπεδο δυσπιστίας στο Νέο Δελχί. Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και οι δυτικοασιάτες φίλοι των ΗΠΑ τρέχουν ασταμάτητα αναζητώντας εναλλακτικές ρυθμίσεις και ομπρέλες ασφαλείας.

Για πολύ καιρό η Ινδία ήλπιζε ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ στην τεχνολογία και την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνατοτήτων θα της επέτρεπε να παραμείνει ισότιμη με την Κίνα στην Ασία. Μια ζεστή διμερής κατανόηση μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου θα μπορούσε να περιθωριοποιήσει την διπλωματική επιρροή της Ινδίας. Η Ινδία κινδυνεύει επίσης να αποδυναμώσει την περιφερειακή διαπραγματευτική ισχύ. Στην πραγματικότητα, ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας υποστήριξε έμμεσα και την «στρατηγική αυτονομία» της Ινδίας.

Αλλά τώρα, αν ο Xi και ο Trump προχωρήσουν προς μια ολοκληρωμένη εμπορική συμφωνία, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα της αμερικανικής βιομηχανίας, τότε η κίνηση προς την Ινδία θα μπορούσε να επιβραδυνθεί. Ένας συναλλακτικός Trump έχει εκφράσει έντονα τις προστατευτικές εμπορικές πολιτικές της Ινδίας και τους περιορισμούς στην εγχώρια αγορά. Μπορεί τώρα να πιέσει για το άνοιγμα των τομέων της γεωργίας και της τεχνολογίας της Ινδίας σε αμερικανικές εταιρείες. Η αστάθεια των τιμών των βασικών προϊόντων παγκοσμίως παρακολουθείται επίσης στενά από την Ινδία. Μια συμφιλίωση μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου θα μπορούσε να σταθεροποιήσει την παγκόσμια ζήτηση και να είναι καλή για το Νέο Δελχί.

Η Κίνα ελέγχει περίπου το 70% της παγκόσμιας εξόρυξης σπάνιων γαιών και σχεδόν το 85% της ικανότητας διύλισης. Απαραίτητα για στρατιωτικό υλικό, μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων, ανεμογεννήτριες και προηγμένα ηλεκτρονικά, δίνουν στο Πεκίνο σημαντική επιρροή έναντι της Ουάσινγκτον. Οποιαδήποτε συμφωνία ΗΠΑ-Κίνας σχετικά με κρίσιμα ορυκτά θα είναι καλή για τον κόσμο και την Ινδία.

Λίγες μέρες πριν από τη διμερή σύνοδο κορυφής, στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Τραμπ υπέγραψε νομοσχέδιο που επιτρέπει δασμούς 100% στους κορυφαίους αγοραστές ρωσικής ενέργειας, κυρίως στην Κίνα και την Ινδία. Λίγες μέρες αργότερα, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ ​​Μπέσεντ, ανακοίνωσε ότι η Ουάσινγκτον και το Πεκίνο παρέτειναν τη Συμφωνία του Μπουσάν έως τις 10 Ιανουαρίου 2027, βάσει της οποίας οι δύο πλευρές συμφώνησαν να αποφύγουν νέους δασμούς και εμπορικούς περιορισμούς η μία στην άλλη.

Θα λάβει η Ινδία παρόμοια παραχώρηση; Προς το παρόν, παραμένει εκτεθειμένη στην απειλή δασμών. Θεωρεί ο Τραμπ την Ινδία ως έναν πιο ήπιο στόχο; Ενώ οι ΗΠΑ απειλούν την Ινδία και τη Βραζιλία, είναι πιο διακριτικές απέναντι στην Κίνα επειδή το Πεκίνο ασκεί πολύ μεγαλύτερη επιρροή. Ο Πίτερ Ναβάρο, Αμερικανός οικονομολόγος και ανώτερος σύμβουλος του Τραμπ για το εμπόριο και τη μεταποίηση, σε κάποιο σημείο αποκάλεσε την Ουκρανία «πόλεμο του Μόντι» - λόγω των εισαγωγών πετρελαίου του Νέου Δελχί από τη Ρωσία. Κανείς στην κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει προσπαθήσει ποτέ να αποκαλύψει την κρίση της Ουκρανίας «πόλεμο του Σι». Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούλιο του 2025, η Ουάσιγκτον γλίτωσε την Κίνα, αλλά επέβαλε επιπλέον 25% στην Ινδία για την αγορά ρωσικού αργού πετρελαίου. Υπάρχει επομένως αυξημένη υποψία ότι η Ινδία βρίσκεται στο στόχαστρο, ενώ το Πεκίνο συνεχίζει να διαφεύγει του αμερικανικού ελέγχου.

Οι ΗΠΑ ανησυχούν για την κακή εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης από την Κίνα και έχουν επιδιώξει δομημένους διαλόγους για την ασφάλεια της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η Ινδία, η οποία στοχεύει να γίνει παγκόσμιος κόμβος για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης και των ψηφιακών δημόσιων υποδομών, παρακολουθεί στενά τις συζητήσεις, ώστε να μην χάσει το πλεονέκτημα του πρώτου κινήματος.

Καθώς η Κίνα γίνεται ισότιμη δύναμη με τις ΗΠΑ, μια αποδυνάμωση της αμερικανικής θέσης στην Ταϊβάν θα μπορούσε να ενθαρρύνει τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA). Ενώ η άμεση εστίαση της Ινδίας παραμένει η κυριαρχία επί της επικράτειάς της κατά μήκος της Γραμμής Πραγματικού Ελέγχου (LAC) και η επιρροή της σε όλη τη Νότια Ασία, ένας ενδυναμωμένος PLA θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για την Ινδία. Θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη θέση της Ινδίας στις επίπονες διαπραγματεύσεις μετά τη συνοριακή σύγκρουση του 2020. Το Πεκίνο θα μπορούσε να γίνει λιγότερο ευνοϊκό απέναντι στις ινδικές συνοριακές θέσεις. Αντίθετα, μια σταθερή σχέση Κίνας-ΗΠΑ θα μπορούσε επίσης να φέρει σταθερότητα στις σχέσεις Κίνας-Ινδίας και να μειώσει το έλλειμμα εμπιστοσύνης. Η Ινδία επίσης δεν θέλει κινεζική ή αμερικανική επιρροή στη Νότια Ασία, καθώς τη θεωρεί επιζήμια για την ασφάλειά της.

Η αναζωογόνηση των σχέσεων ΗΠΑ-Κίνας θα μπορούσε να μειώσει την εξάρτηση μεταξύ Ρωσίας-Κίνας. Στη συνέχεια, η Ρωσία μπορεί να πλησιάσει περισσότερο την Ινδία.

Μακροχρόνιο στρατηγικό παιχνίδι

Το μεγαθήριο των εξαγωγών που ο Τραμπ προσπάθησε να τιθασεύσει συνεχίζει να βρυχάται σε αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν ολοένα και περισσότερο «Κινεζικό Σοκ 2.0». Το παγκόσμιο εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας οδεύει προς το να ξεπεράσει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η κυβέρνηση Τραμπ πίστευε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μαζική μονομερή πίεση για να αναγκάσει την Κίνα να κάνει παραχωρήσεις, αλλά αυτό δεν συνέβη.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ήλπιζε να χρησιμοποιήσει το επικείμενο πακέτο όπλων ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ταϊβάν ως «διαπραγματευτικό χαρτί» με το Πεκίνο. Με τον Xi σαφώς στη θέση του οδηγού, αυτό θα αναστατώσει περαιτέρω τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ασία, ιδίως την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τις Φιλιππίνες, την Ταϊβάν και τους εταίρους της Τετραμερούς. Η αποφασιστικότητα της Ουάσιγκτον να υπερασπιστεί την Ταϊβάν τίθεται και πάλι υπό αμφισβήτηση.

Ο Σι άσκησε πιέσεις στον Τραμπ για την Ταϊβάν, λέγοντας ότι ελπίζει ότι οι ΗΠΑ θα «χειριστούν το ζήτημα της Ταϊβάν με σύνεση». Εν τω μεταξύ, οι Δημοκρατικοί της Γερουσίας επέκριναν τον Τραμπ για την αποτυχία του να αντιμετωπίσει δημόσια την στρατιωτική πίεση της Κίνας στην Ταϊβάν και ζήτησαν την άμεση παράδοση εγκεκριμένης στρατιωτικής βοήθειας και πωλήσεων όπλων στο νησί.

Με τον χαρακτηριστικό του τρόπο, ο Τραμπ δήλωσε ότι η Αμερική ήταν «πολύ χαρούμενη» για την επίσκεψη του Σι και εξέφρασε την ελπίδα ότι η Κίνα είναι «πολύ χαρούμενη επίσης». Ο Σι δήλωσε ότι η σχέση ΗΠΑ-Κίνας έχει εξελιχθεί σε μια εποικοδομητική σχέση «στρατηγικής σταθερότητας βάσει σεβασμού, δικαιοσύνης και αμοιβαιότητας», τοποθετώντας έτσι το Πεκίνο ως ισότιμο με τις ΗΠΑ στην παγκόσμια σκηνή.

Οι ΗΠΑ και η Κίνα παραμένουν στρατηγικοί ανταγωνιστές σε τομείς όπως το εμπόριο, η τεχνολογία, η ασφάλεια και η γεωπολιτική, ωστόσο και οι δύο κυβερνήσεις έχουν ταυτόχρονα επιδείξει ενδιαφέρον για την αποτροπή της εκφυλιστικής εξέλιξης του ανταγωνισμού σε αντιπαράθεση. Υπήρξε συζήτηση για μια πιθανή τηλεφωνική γραμμή επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών και κάποιο είδος ευρείας συμφωνίας για την κοινοποίηση μιας έκθεσης προόδου. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη.

Ο Xi Jinping παίζει ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό παιχνίδι. Η Ουάσινγκτον συνεχίζει να βρίσκεται σε πόλεμο και να είναι βυθισμένη σε πολλαπλές γεωπολιτικές και εσωτερικές κρίσεις. Το Πεκίνο εδραιώνει σιωπηλά την οικονομία του, τον πολιτικό του έλεγχο, αναδιαρθρώνει τον στρατό του και επεκτείνει το στρατηγικό του αποτύπωμα. Η Κίνα δεν χρειάζεται να νικήσει την Αμερική, ίσως χρειάζεται μόνο να αντέξει περισσότερο από την αμερικανική προσοχή. «Η Αμερική είναι πολύ χαρούμενη με αυτή την επίσκεψη και είμαι σίγουρος ότι και η Κίνα είναι πολύ χαρούμενη», δήλωσε ο Τραμπ. Το αν η Ινδία είναι ευχαριστημένη θα αναλυθεί στους διαδρόμους εξουσίας στο Νέο Δελχί.

Πηγή: RT

Μετά από μια ακόμη υποχώρηση στην Ουάσινγκτον, ο Μακρόν κατηγορεί τους πάντες εκτός από τον εαυτό του, καθώς η οικονομία, η ενεργειακή ασφάλεια και η εξουσία της Γαλλίας καταρρέουν.

Έτσι, ο μεγάλος κακός πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, μόλις κατάφερε να πιέσει τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και την ΕΕ ώστε να απορρίψουν το πολύτιμο ντίζελ «των βροχερών ημερών» από τα στρατηγικά τους αποθέματα.

Γιατί; Επειδή ο Τραμπ, απειλώντας με μια καταστροφική διακοπή των εξαγωγών ντίζελ προς την Ευρώπη, ήθελε να διατηρήσει τις εγχώριες τιμές βενζίνης σε υψηλά επίπεδα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ τον επόμενο μήνα.

«Αποφασίσαμε να απελευθερώσουμε στρατηγικά αποθέματα ντίζελ και αργού πετρελαίου, υπό τον συντονισμό του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας - ο οποίος θα συνεδριάσει τις επόμενες ώρες ή ημέρες για να οργανώσει αυτό... Αυτή η διαδικασία θα ξεκινήσει δίνοντας προτεραιότητα στο ντίζελ», δήλωσε ο Μακρόν.

Περιμένετε, δεν είναι ακριβώς τα ίδια στρατηγικά αποθέματα που έχουν προκαλέσει στις Βρυξέλλες μια συλλογική νευρική κρίση λόγω των επικείμενων χειμερινών ελλείψεων; Ε, τι να κάνει ένας ηγέτης όταν είναι απλώς ένα αβοήθητο, αθώο μικρό γρανάζι σε μια μεγάλη πολυμερή μηχανή της G7; Δεν είναι ότι ο Μακρόν μηχανεύεται άμεσα αυτή την αυτοπροκαλούμενη καταστροφή με οποιαδήποτε έννοια, σωστά;

Ω, περίμενε. Δεν έχει τελειώσει ακόμα το σκάψιμο.

«Σε κάθε περίπτωση, η Γαλλία θα καταβάλει αυτή την προσπάθεια όσον αφορά τα δικά της αποθεματικά, κάτι που αντανακλά επίσης την επιθυμία να στείλει ένα σαφές μήνυμα στην αγορά», πρόσθεσε ο Μακρόν. Ναι, τα μηνύματα είναι περίπου τόσο ανεπαίσθητα όσο ένα φωτοβολίδα στο πρόσωπο.

Οραματιστές Ευρωπαίοι ηγέτες όπως ο Μακρόν έχουν παραδώσει προ πολλού το τιμόνι στην Ουάσινγκτον επειδή προφανώς πίστευαν ότι ήταν καλύτερη εικόνα στα μάτια της Ουκρανής φίλης τους, Ζελένσκι, από το να ασχοληθούν με τη Ρωσία και το φθηνό φυσικό αέριο της.

Και τώρα έχουμε άλλη μια συνθηκολόγηση του Μακρόν απέναντι σε έναν πιο πρόσφατο μπαμπούλα για τον οποίο γκρινιάζει στην παγκόσμια σκηνή: τον Τραμπ.

Όλο αυτό το δράμα κορυφώθηκε εν μέσω επίσημης επίσκεψης στη Μαδρίτη, όπου ο Μακρόν πέρασε από ένα τοπικό πανεπιστήμιο για να εκφράσει μερικές πρωτοποριακές σκέψεις για την Ευρώπη μαζί με εξέχουσες προσωπικότητες του ισπανικού πολιτισμού. Ένας ντόπιος συγγραφέας έβαλε ένα σόφτμπολ ακριβώς στο κέντρο του πιάτου, επικαλούμενος τον Τραμπ και την παγκόσμια άνοδο του λαϊκισμού ταυτόχρονα με τον φασισμό, για να τους παρουσιάσει ως υπαρξιακή απειλή για τη δημοκρατία. Κάτι που, φυσικά, ήταν το απόλυτο σύνθημα για τον Μακρόν να εξηγήσει τίνος φταίει στην πραγματικότητα αυτό το χάος. Και η σύντομη απάντηση είναι: απολύτως, κατηγορηματικά όχι δικό του.

«Το μεγάλο πλήγμα για τη Γαλλία ήταν η κρίση του 2008-2012. Και ποιος πλήρωσε τον λογαριασμό; Οι μεσαίες τάξεις. Ακόμα και σε χώρες που επλήγησαν λιγότερο, ορισμένες κατηγορίες δεν έχουν ακόμη ανακάμψει πλήρως όσον αφορά την αγοραστική δύναμη και το βιοτικό επίπεδο που είχαν πριν από την κρίση. Και αυτό ήταν μια προδοσία», είπε.

Ο ίδιος τύπος που διευθύνει το μαγαζί για σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία πρέπει να ταξιδέψει στο χρόνο 15 με 20 χρόνια πίσω για να βρει κάποιον που ευθύνεται για το γεγονός ότι η γαλλική μεσαία τάξη βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε οικονομική υποστήριξη. Διότι προφανώς, δεν θα μπορούσε να έχει καμία σχέση με αυτό, παρά το γεγονός ότι κατείχε το βασιλικό σκήπτρο τα τελευταία δέκα χρόνια.

Συνδέει την τρέχουσα πραγματικότητα με την ευρωπαϊκή κρίση χρέους του 2010, σαν να ήταν απλώς ένας αθώος τουρίστας που έβγαζε selfies έξω από το Μέγαρο των Ηλυσίων και όχι ο καπετάνιος του πλοίου.

«Ένας βασικός παράγοντας για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα ήταν το πολύ φθηνό φυσικό αέριο που προερχόταν από τη Ρωσία. Αυτό έληξε το 2022», δήλωσε ο Μακρόν. «Αλλά η μεγάλη μας εξαγωγική αγορά ήταν η Κίνα. Και αυτό τελείωσε. Η Ευρώπη έχει πλέον εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα. Σήμερα, κάθε μέρα, χάνουμε 1 δισεκατομμύριο ευρώ στο εμπόριο με την Κίνα».

Πρέπει να θαυμάσεις την ποίηση – αν όχι το θράσος – της παθητικής φωνής εκεί. Τελείωσε το 2022. Σαν καταιγίδα! Τυχαία τελείωσε. Εντελώς ξέφευγε από τα χέρια του. Τι μπορεί να κάνει ένας απλός θνητός; Το ίδιο και με την πώληση πραγμάτων στην Κίνα. Πουφ, τελείωσε τώρα! Ποιος ξέρει γιατί; Ένα απόλυτο μυστήριο. Χάνοντας ένα δισεκατομμύριο ευρώ την ημέρα ενώ στέκεσαι εκεί και σηκώνεις τους ώμους σου.

Ας μην ασχοληθούμε με τις άλλες λαμπρές πολιτικές του επιτυχίες, όπως η προσπάθεια να ισοπεδώσει την γαλλική πυρηνική ενέργεια προτού πανικοβληθεί και την αναστήσει αμήχανα ως το επόμενο σπουδαιότερο πράγμα στις πράσινες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ή η πώληση γαλλικών βιομηχανικών κοσμημάτων στους Αμερικανούς μόνο και μόνο για να τα αγοράσει περήφανα αργότερα με τεράστια ζημία από τους φορολογούμενους. Ή η ομιλία στον Τύπο με το ιδιωτικό του τζετ για το πώς η Ευρώπη δεν πρέπει να είναι υποτελής των Αμερικανών - λίγο πριν κάνει τους Γάλλους πολίτες και τη βιομηχανία να πληρώνουν ακριβά για το προνόμιο της θέρμανσης ή της ψύξης των σπιτιών τους ως αποτέλεσμα ακριβώς αυτού.

Είναι ακριβώς η ίδια ενέργεια laissez-faire που φέρνει αυτή τη στιγμή στην ετήσια περίοδο διαμαρτυριών και μαζικών διαδηλώσεων της ακροαριστεράς στη Γαλλία. Αυτό το φθινόπωρο, οι συνηθισμένοι επαγγελματίες δυσαρεστημένοι κατάφεραν να πείσουν ορισμένους μαθητές λυκείου να κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε την ευκαιρία να υπομένουμε εφήβους να βάζουν φωτιά στα δικά τους ακαδημαϊκά ιδρύματα επειδή πιστεύουν ότι οι σχολικές τους μέρες είναι πολύ εξαντλητικές - σε μια χώρα όπου απολαμβάνουν υποχρεωτικές διακοπές δύο εβδομάδων κάθε έξι εβδομάδες του ακαδημαϊκού ημερολογίου.

Και η πρωτοποριακή στρατηγική της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της εξέγερσης για να καθαρίσει τους δρόμους είναι... τα διαδικτυακά μαθήματα. Επειδή η θεραπεία για τον επαναστατικό ζήλο είναι προφανώς να προσκαλέσει τους γιους και τις κόρες του Τσε να περάσουν χρόνο κοντά στο οικογενειακό ψυγείο και το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης, ενώ η μαμά και ο μπαμπάς σπάνε την πλάτη τους στη δουλειά. Ίσως πιστεύουν ότι είναι πιο ελκυστικό από το να χαλαρώνουν στους δρόμους και να απολαμβάνουν το τοπίο.

Κάθε χρόνο, το ίδιο σενάριο εκτυλίσσεται και οι αρχές απλώς περιμένουν να τελειώσει. Αυτό φαίνεται να είναι το σενάριο του Μακρόν για τα πάντα, ακόμα κι αν απολαμβάνει το 18% του ποσοστού αποδοχής του. Απλώς περιμένετε να σβήσει η φωτιά και μετά αποδώστε το αδιάφορα σε κάτι εντελώς εκτός ελέγχου. Δεν μπορεί καν να ξετυλίξει τον εύκαμπτο σωλήνα σε αυτό το σημείο.

Φαίνεται ότι ίσως οι Γάλλοι θα πρέπει απλώς να περιμένουν τον ίδιο τον Μακρόν και να τελειώσει η θητεία του, προτού δώσουν την ευκαιρία σε οποιονδήποτε να κάνει κάτι χρήσιμο για να αντιστρέψει την πορεία σε οποιοδήποτε από αυτά.

Πηγή: RT

Η Θεώνη Κουφονικολάκου τονίζει πως όταν η κυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει την αισχροκέρδεια, αρνείται επικαλούμενη δημοσιονομικούς περιορισμούς. Όταν όμως πρόκειται για «συμβουλευτικές υπηρεσίες», όπως λέει, «όλα αλλάζουν μαγικά».

Κριτική στην κυβέρνηση για την ακρίβεια, το στεγαστικό αλλά και τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος ασκεί με μία χαρακτηριστική ανάρτηση η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου, η οποία παραθέτει σε βίντεο ορισμένες από τις πιο… ανήκουστες απόψεις κυβερνητικών στελεχών.

Σε ένα άλλο μέτωπο, τονίζει η Θεώνη Κουφονικολάου, «εκτός από την αποτυχία της κυβέρνησης να ελέγξει τις τιμές σε καύσιμα και βασικά προϊόντα, είχαμε και την ακόλουθη δήλωση». Και παραθέτει αναφορά του γραμματέα της ΝΔ Κωνσταντίνου Κυρανάκη, ο οποίος ακούγεται να δηλώνει ευθαρσώς πως «γενικά τα ενοίκια στην Αττική έχουν αυξηθεί, το οποίο προφανώς συμφέρει τους ιδιοκτήτες», με τον δημοσιογράφο να βάζει τη δική του… «πινελιά», λέγοντας πως αφού «έχουν αυξηθεί και οι μισθοί, γιατί να μην αυξηθούν και τα ενοίκια» και τον Κυρανάκη να απαντά: «Σωστά, σωστά».

«Ας κάνουμε μια προσπάθεια να τους απαντήσουμε», σημειώνει η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ και υπογραμμίζει: «Επειδή τις όποιες ονομαστικές αυξήσεις στις αποδοχές τις έχει ήδη καταβροχθίσει ο πληθωρισμός και η ακρίβεια. Επειδή η Ελλάδα είναι η 1η σε στεγαστική επιβάρυνση σε ολόκληρη την Ε.Ε. με τα νοικοκυριά να δαπανούν το 36% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για έξοδα στέγης. Επειδή το κράτος πρέπει να μπορεί να λαμβάνει μέτρα σε αυτές τις περιπτώσεις. Όταν η κυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει την αισχροκέρδεια, επικαλείται δημοσιονομικούς περιορισμούς. Όταν όμως πρόκειται για ‘συμβουλευτικές υπηρεσίες’ όλα αλλάζουν μαγικά»

Στο βίντεο που ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα η Θεώνη Κουφονικολάκου αναφέρονται στοιχεία για συγκεκριμένη εταιρεία «με πρωτεύοντα ΚΑΔ ‘υπηρεσίες ξενοδοχείου ημιδιαμονής’», η οποία «εξασφάλισε 28 συμβάσεις, ύψους περίπου 800.000 ευρώ, για χρηματοοικονομικές συμβουλές και ψηφιακό μετασχηματισμό! Τα ίδια φυσικά πρόσωπα, μέσω άλλης εταιρείας, πήραν 96 συμβάσεις 25 εκατ. ευρώ», προσθέτει η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, για να καταλήξει χαρακτηριστικά: «Για όλους εσάς τους υπόλοιπους δεν επαρκεί ο δημοσιονομικός χώρος».