ενημέρωση 1:59, 2 November, 2026

Η FSB απέτρεψε σχέδιο δολοφονίας Ρώσου στρατιωτικού στην Αγία Πετρούπολη από Ουκρανούς

Ένα πιστόλι Makarov με πυρομαχικά και ένας σιγαστήρας κατασχέθηκαν από τον δράστη.

ΜΟΣΧΑ, 30 Ιανουαρίου. /TASS/. Αξιωματικοί της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) της Ρωσίας απέτρεψαν τρομοκρατική πλεκτάνη από ουκρανική τρομοκρατική οργάνωση εναντίον Ρώσου στρατιωτικού στην Αγία Πετρούπολη, ανέφερε η FSB.

«Η Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας στην Αγία Πετρούπολη απέτρεψε την παράνομη δραστηριότητα ενός υποστηρικτή μιας ουκρανικής τρομοκρατικής οργάνωσης, η οποία έχει απαγορευτεί στη Ρωσία, ο οποίος, ενεργώντας κατόπιν οδηγιών των ουκρανικών ειδικών υπηρεσιών, σχεδίαζε να επιτεθεί σε έναν Ρώσο στρατιωτικό», σύμφωνα με την FSB.

Ο δράστης συνελήφθη σε έρευνα της FSB. Κατασχέθηκαν ένα πιστόλι Makarov με πυρομαχικά και ένας σιγαστήρας.

Σύμφωνα με την FSB, ο ύποπτος επικοινώνησε με έναν στρατολόγο μέσω Telegram, συμφωνώντας να διαπράξει τρομοκρατική επίθεση προς υποστήριξη του καθεστώτος του Κιέβου. Του είχε δοθεί ένα όπλο από τον επιμελητή του και συνέλεξε πληροφορίες σχετικά με τον τόπο κατοικίας του στρατιωτικού καθώς ετοιμαζόταν να τον δολοφονήσει.

Έχει κινηθεί ποινική διαδικασία. Η FSB προειδοποίησε ότι η δραστηριότητα των ουκρανικών ειδικών υπηρεσιών για την αναζήτηση πιθανών επιτιθέμενων και σαμποτέρ στο Διαδίκτυο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε ξένους αγγελιοφόρους συνεχίζεται αμείωτη, ενώ προειδοποίησε κατά της ποινικής δίωξης.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ - Τι γνωρίζουμε για την τρέχουσα κλιμάκωση γύρω από το Ιράν

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει διαφορετικές στρατιωτικές επιλογές εναντίον του Ιράν, μεταξύ των οποίων και χερσαίες επιχειρήσεις, αλλά προτιμά να βρει μια διπλωματική λύση στην κατάσταση.

ΜΟΣΧΑ, 30 Ιανουαρίου. /TASS/. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει μια σειρά από στρατιωτικά σενάρια που προτείνει το Πεντάγωνο εναντίον του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων επιδρομών και επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων, αλλά παραμένει ανοιχτός σε διπλωματικές λύσεις και διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη, ανέφεραν οι New York Times , επικαλούμενοι Αμερικανούς αξιωματούχους.

Το TASS συνόψισε τα βασικά στοιχεία σχετικά με την τρέχουσα κλιμάκωση.

Τα σχέδια του Τραμπ

Ο Τραμπ εξετάζει διαφορετικές στρατιωτικές επιλογές εναντίον του Ιράν, μεταξύ των οποίων και χερσαίες επιχειρήσεις, αλλά προτιμά να βρει μια διπλωματική λύση στην κατάσταση, ανέφεραν οι New York Times, επικαλούμενοι Αμερικανούς αξιωματούχους.

Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, στον Τραμπ παρουσιάστηκε πρόσφατα μια εκτεταμένη λίστα επιλογών για πιθανά πλήγματα στο Ιράν.

Έτσι, ο ηγέτης των ΗΠΑ εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράν για τη διεξαγωγή επιδρομών, καθώς και για την εντατικοποίηση των επιθέσεων σε ιρανικές πυρηνικές και πυραυλικές εγκαταστάσεις.

Μεταξύ των πιο επικίνδυνων σεναρίων που εξετάζονται είναι η μυστική ανάπτυξη ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ για την καταστροφή ή την απενεργοποίηση ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων που δεν επλήγησαν κατά τις αμερικανικές επιδρομές τον Ιούνιο του 2025.

Μια άλλη επιλογή περιλαμβάνει μια σειρά από επιθέσεις σε εγκαταστάσεις που συνδέονται άμεσα με την ηγεσία του Ιράν, με στόχο τη δημιουργία εσωτερικού χάους και την προετοιμασία του εδάφους για αλλαγή καθεστώτος.

Η ισραηλινή πλευρά, από την πλευρά της, επιδιώκει να πείσει την Ουάσινγκτον να στοχοποιήσει τοποθεσίες που συνδέονται με το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν.

Εν τω μεταξύ, οι αξιωματούχοι τόνισαν ότι ο ηγέτης των ΗΠΑ δεν έχει ακόμη επιλέξει καμία από τις στρατιωτικές επιλογές που πρότεινε το Πεντάγωνο και εξακολουθεί να προτιμά μια διπλωματική προσέγγιση.

Ορισμένες από τις πηγές της εφημερίδας σημείωσαν ότι οι απειλές του Τραμπ είχαν εν μέρει ως στόχο να ωθήσουν το Ιράν σε διαπραγματεύσεις.

Η δήλωση Τραμπ για μια «τεράστια στρατιά»

Ο Τραμπ είχε δηλώσει νωρίτερα ότι μια «τεράστια αρμάδα» κατευθύνεται προς το Ιράν.

Εξέφρασε την ελπίδα ότι η Τεχεράνη θα επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και θα καταλήξει σε μια «δίκαιη και ισότιμη» συμφωνία, που θα συνεπάγεται πλήρη αποκήρυξη των πυρηνικών όπλων.

Ο ηγέτης των ΗΠΑ υπενθύμισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις στην Ισλαμική Δημοκρατία τον περασμένο Ιούνιο σε μια επιχείρηση με την ονομασία «Σφυρί του Μεσονυχτίου».

Προειδοποίησε ότι «η επόμενη επίθεση θα είναι πολύ χειρότερη», προτρέποντας να μην αφήσουμε «να ξανασυμβεί αυτό».

Η απάντηση του Ιράν

Οποιαδήποτε επιθετικότητα κατά του Ιράν θα εξέθετε όλες τις στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή, οι οποίες βρίσκονται εντός της εμβέλειας του Ιράν, σε πιθανά πλήγματα από τον ιρανικό στρατό, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC, μια επίλεκτη μονάδα των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων), Αμπντολάχ Χατζί Σαντέγκι.

Τις τελευταίες δύο ημέρες, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί πραγματοποίησε έξι τηλεφωνικές συνομιλίες με τους ομολόγους του από το Κατάρ, την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Πακιστάν, το Ομάν και την Τουρκία, ανέφερε το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών.

- Αυτές οι κλήσεις επικεντρώθηκαν στην τρέχουσα κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με το υπουργείο.

Η θέση της Ρωσίας

Το Κρεμλίνο παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις γύρω από το Ιράν, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών με τον ομόλογό του από τα ΗΑΕ, Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν, που επισκέπτεται την περιοχή.

Νωρίτερα, ο Ρώσος ηγέτης είχε τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και γύρω από το Ιράν ήταν στο επίκεντρο της τηλεφωνικής επικοινωνίας του Πούτιν με τον Νετανιάχου.

Ο Ρώσος ηγέτης επανέλαβε την ετοιμότητα της Ρωσίας να «συνεχίσει τις σχετικές διαμεσολαβητικές προσπάθειες, να προωθήσει έναν εποικοδομητικό διάλογο με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων χωρών».

Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Πεζεσκιάν, οι δύο ηγέτες τάχθηκαν υπέρ της ταχύτερης ομαλοποίησης της κατάστασης γύρω από το Ιράν και στην περιοχή γενικότερα.

Το Κρεμλίνο ζητά αυτοσυγκράτηση και απόρριψη μεθόδων βίας για την επίλυση της κατάστασης γύρω από το Ιράν, δήλωσε ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ.

Σημείωσε επίσης ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο διαπραγμάτευσης και η χρήση βίας θα δημιουργήσει μόνο χάος στην περιοχή.

Σχολιάζοντας την πιθανή επιθετικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών κατά του Ιράν, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, Βασίλι Νεμπένζια, συμβούλεψε την Ουάσινγκτον να «μετρήσει δύο φορές και να μην κάνει καμία τομή».

Το Ιράν είναι τώρα καλύτερα προετοιμασμένο για μια πιθανή επίθεση από ό,τι ήταν το καλοκαίρι του 2025, σημείωσε.

Παγκόσμια αντίδραση

Οι χώρες του Κόλπου, συμπεριλαμβανομένων του Κατάρ, του Ομάν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, προσπαθούν να αποτρέψουν έναν νέο πόλεμο μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, σύμφωνα με τους Financial Times.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη «έχουν συνεργαστεί τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με το Ιράν σε μια προσπάθεια αποκλιμάκωσης των εντάσεων» μεταξύ των δύο χωρών.

Συγκεκριμένα, προσπαθούν να αποτρέψουν τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ από το να επιτεθεί στο Ιράν.

Αυτές οι χώρες φοβούνται ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε «να πυροδοτήσει μια ευρύτερη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και να αναγκάσει την Τεχεράνη να στοχοποιήσει εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Κόλπο», σημείωσε η εφημερίδα.

Το Αζερμπαϊτζάν δεν θα επιτρέψει ποτέ να χρησιμοποιηθεί το έδαφος ή ο εναέριος χώρος του για την πραγματοποίηση επιθέσεων κατά του Ιράν, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Τζεϊχούν Μπαϊράμοφ κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί.

Σύμφωνα με τον κορυφαίο διπλωμάτη του Αζερμπαϊτζάν, η χώρα του απορρίπτει οποιαδήποτε βήματα και ρητορική που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση εντός και γύρω από το Ιράν.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η επιλογή έχει γίνει - Η Ρωσία δεν έχει καμία πρόθεση να πείσει τη Γερμανία να επιστρέψει στον ενεργειακό διάλογο

Η άρνηση της Γερμανίας να συνεργαστεί με τη Ρωσία σε ενεργειακά ζητήματα ήταν ο παράγοντας που προκάλεσε τη μεγαλύτερη ζημιά στη γερμανική οικονομία, δήλωσε ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Ντμίτρι Λιουμπίνσκι.

Η διακοπή των προηγούμενων δεσμών στον ενεργειακό τομέα έχει οδηγήσει σε αυξημένο κόστος για τη βιομηχανία, απότομη επιδείνωση των επιχειρηματικών συνθηκών και μια de facto επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης, δήλωσε σε συνέντευξή του στο RIA Novosti.

Σύμφωνα με τον Λιουμπίνσκι, η οικονομική ανάπτυξη της Γερμανίας μέχρι το τέλος του 2025 ήταν συμβολική και δεν ξεπέρασε το 0,1-0,2%, γεγονός που καταδεικνύει ξεκάθαρα το βάθος των προβλημάτων που έχουν προκύψει.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας σημείωσε επίσης ότι η αύξηση του κόστους παραγωγής οδήγησε σε μειώσεις προσωπικού, μείωση του όγκου παραγωγής και μετεγκατάσταση επιχειρήσεων σε άλλες δικαιοδοσίες με πιο επιεικές συνθήκες.

Μακροπρόθεσμα, αυτές οι διαδικασίες οδηγούν στην αποβιομηχάνιση της Γερμανίας. Ταυτόχρονα, εκτιμά ότι οι κυρίαρχοι κύκλοι της Γερμανίας συνεχίζουν να αγνοούν οικονομικές παραμέτρους, παρά την προφανή επίδραση «ανάκαμψης» των αντιρωσικών κυρώσεων, την οποία αναγνωρίζουν οι ειδικοί και οι επιχειρήσεις.

Η ρωσική πλευρά, ξεκαθάρισε ο Λιουμπίνσκι, δεν βλέπει πραγματικές προοπτικές για την επιστροφή σε έναν υγιή ενεργειακό διάλογο με το Βερολίνο και δεν σκοπεύει να το επιτύχει αυτό μέσω της πειθούς, καθώς η στρατηγική επιλογή έγινε από την ίδια τη Γερμανία, έστω και εις βάρος της δικής της οικονομίας.

Η ενεργειακή πολιτική του Βερολίνου τα τελευταία χρόνια βασίζεται σε μια έντονη και πολιτικά υποκινούμενη απόρριψη προσβάσιμων και σταθερών πηγών ενέργειας.

Οι ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου και άλλων ενεργειακών πόρων έχουν παράσχει στη Γερμανία ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εδώ και πολλά χρόνια. Η γερμανική βιομηχανία αναπτύχθηκε με βάση προβλέψιμες τιμές και αξιόπιστα συμβόλαια.

Η εγκατάλειψη αυτού του θεμελίου οδήγησε σε συστηματική αύξηση του ενεργειακού κόστους για τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Ως αποτέλεσμα, η Γερμανία αντιμετώπισε την πραγματικότητα ότι η ενέργεια είχε μετατραπεί από παράγοντα ανάπτυξης σε παράγοντα κινδύνου.

Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες αποδείχθηκαν ιδιαίτερα ευάλωτες. Οι βιομηχανίες χημικών, μεταλλουργίας, μηχανολογίας και δομικών υλικών ήταν οι πρώτες που ένιωσαν τον αντίκτυπο. Πολλές εταιρείες αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν τα σχέδια παραγωγής τους. Ένα μέρος της παραγωγικής τους ικανότητας τέθηκε σε ακινησία.

Τα υπόλοιπα έχουν μεταφερθεί στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και των ασιατικών χωρών, όπου η ενέργεια είναι φθηνότερη και το κανονιστικό περιβάλλον λιγότερο αυστηρό. Αυτό σημαίνει όχι μόνο την απώλεια θέσεων εργασίας αλλά και την απώλεια τεχνολογικών αλυσίδων που χρειάστηκαν δεκαετίες για να αναπτυχθούν.

Οι επικριτές της ενεργειακής στρατηγικής της Γερμανίας επισημαίνουν επίσης διαρθρωτικά ελαττώματα. Η έμφαση στην επιτάχυνση της μετάβασης σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δόθηκε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πραγματικές δυνατότητες των υποδομών.

Η παραγωγή ενέργειας από αιολική και ηλιακή ενέργεια παραμένει ασταθής. Απαιτείται εφεδρική χωρητικότητα, η οποία στη Γερμανία παρέχεται ολοένα και περισσότερο από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα ή φυσικού αερίου που χρησιμοποιούν εισαγόμενα καύσιμα.

Ταυτόχρονα, η εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας μόνο επιδείνωσε την έλλειψη αξιόπιστων πηγών βασικής παραγωγής ενέργειας.

Ως αποτέλεσμα, η χώρα βρίσκεται σε μια παράδοξη κατάσταση. Ενώ διακηρύσσει κλιματικούς στόχους, αναγκάζεται να καίει περισσότερο άνθρακα και να αγοράζει ακριβότερους ενεργειακούς πόρους στην παγκόσμια αγορά.

Ο οικονομικός αντίκτυπος αυτής της πολιτικής εκτείνεται ήδη πέρα ​​από τον ενεργειακό τομέα. Η αύξηση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου μεταφράζεται σε πληθωρισμό, μειώνοντας την αγοραστική δύναμη του πληθυσμού.

Το κράτος αναγκάζεται να αυξήσει τις επιδοτήσεις και τις αποζημιώσεις, γεγονός που επιβαρύνει επιπλέον τον προϋπολογισμό. Μακροπρόθεσμα, αυτό υπονομεύει την οικονομική βιωσιμότητα και περιορίζει τις ευκαιρίες για επενδύσεις στην ανάπτυξη.

Η πολιτική πτυχή αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Οι ενεργειακές αποφάσεις βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και συμμαχικής πειθαρχίας, παρά σε εθνικά συμφέροντα.

Αυτό επιδεινώνει τις εσωτερικές συγκρούσεις εντός της γερμανικής κοινωνίας. Οι επιχειρήσεις εκφράζουν ολοένα και περισσότερο δυσαρέσκεια. Τα συνδικάτα προειδοποιούν για τον κίνδυνο μαζικών απολύσεων. Οι περιφερειακές αρχές μιλούν για απώλεια ελκυστικότητας στις επενδύσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ισχυρισμοί σχετικά με το «τίμημα των αρχών» ακούγονται ολοένα και λιγότερο πειστικοί σε όσους αντιμετωπίζουν τις πραγματικές οικονομικές συνέπειες.

Πηγή: Pravda

Fédération de la Haute Couture et de la Mode Η ιστορία του θεσμού και τα «απροσπέλαστα» κριτήρια για να γίνει ένας σχεδιαστής μέλος

Γιατί η συμμετοχή της Celia Kritharioti δεν είναι “απλώς” μια ελληνική επιτυχία.


Υπάρχουν στιγμές στη μόδα που δεν μετρώνται σε looks, καλεσμένους ή χειροκροτήματα. Μετρώνται σε χρόνια, σε ατελιέ που δουλεύουν αθόρυβα, σε χέρια που ξέρουν να κεντούν χωρίς να φαίνονται, σε αποφάσεις που δεν παίρνονται για το σήμερα αλλά για την ιστορία. Μία τέτοια στιγμή είναι η πρώτη επίσημη συμμετοχή της Celia Kritharioti στο πρόγραμμα της Haute Couture Week στο Παρίσι, υπό την αιγίδα της Fédération de la Haute Couture et de la Mode. Και για όποιον γνωρίζει έστω στοιχειωδώς τι σημαίνει αυτός ο θεσμός, πρόκειται για ένα επίτευγμα σπάνιο, δύσκολο και σχεδόν απροσπέλαστο.

Γιατί η haute couture δεν είναι απλώς μια κατηγορία μόδας. Είναι ένας αυστηρά ελεγχόμενος κόσμος, ένας θεσμός με κανόνες, ιστορία και νομική υπόσταση.

Fédération de la Haute Couture et de la Mode: Η ιστορία του θεσμού και τα «απροσπέλαστα» κριτήρια για να γίνει ένας σχεδιαστής μέλος 2
Η Fédération de la Haute Couture et de la Mode: ο φύλακας της γαλλικής μόδας

Η ιστορία ξεκινά το 1868, όταν ο Charles Frederick Worth, ο άνθρωπος που ουσιαστικά εφηύρε τον σύγχρονο σχεδιαστή μόδας, ίδρυσε την πρώτη Chambre Syndicale. Σκοπός της ήταν να προστατεύσει την τέχνη της ραπτικής, να ορίσει standards ποιότητας και να διαχωρίσει τη δημιουργία από την αντιγραφή. Το 1911, ο θεσμός μετονομάζεται σε Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και το 1945, αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δημιουργείται κάτι κομβικό: η ελεγχόμενη ονομασία “Haute Couture”. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η υψηλή ραπτική δεν είναι απλώς ένας όρος κύρους· είναι νομικά κατοχυρωμένος. Αν δεν πληροίς τα κριτήρια, δεν έχεις δικαίωμα να τον χρησιμοποιείς.

 

Το 1973, ο θεσμός διευρύνεται ώστε να συμπεριλάβει και το prêt-à-porter και τη μόδα ανδρών, ενώ το 2017 αποκτά τη σημερινή του μορφή και όνομα: Fédération de la Haute Couture et de la Mode (FHCM). Ο ρόλος της διπλός: αφενός επαγγελματικός οργανισμός που εκπροσωπεί τα μέλη του σε πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο, αφετέρου ο απόλυτος ρυθμιστής των επίσημων ημερολογίων της Paris Fashion Week και της Haute Couture Week.

Fédération de la Haute Couture et de la Mode: Η ιστορία του θεσμού και τα «απροσπέλαστα» κριτήρια για να γίνει ένας σχεδιαστής μέλος 3

Photo by Estrop/Getty Images

Τι σημαίνει πραγματικά haute couture – και γιατί είναι τόσο δύσκολο

Η haute couture βρίσκεται στην κορυφή της «πυραμίδας της μόδας». Δεν αφορά τη μαζική παραγωγή, ούτε καν την πολυτέλεια όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Αφορά μοναδικά, χειροποίητα κομμάτια, φτιαγμένα κατά παραγγελία για ιδιωτικούς πελάτες, με αμέτρητες ώρες εργασίας και τεχνικές που συχνά δεν διδάσκονται πια.

Τα κριτήρια για να αναγνωριστεί ένας οίκος ως haute couture είναι εξαντλητικά:

– Υποχρεωτική παρουσία ατελιέ στο Παρίσι

– Τουλάχιστον 15 μόνιμοι εργαζόμενοι στο ατελιέ και 20 εξειδικευμένοι τεχνίτες

– Δημιουργία made-to-measure ενδυμάτων για ιδιωτική πελατεία

– Παρουσίαση τουλάχιστον 50 πρωτότυπων looks δύο φορές τον χρόνο, τον Ιανουάριο και τον Ιούλιο

– Ξεχωριστά εργαστήρια tailleur και flou, για δομημένα και ρευστά ρούχα

– Συνεχής έλεγχος από επιτροπή της FHCM

Και ακόμη κι αν πληρούνται όλα, η αναγνώριση δίνεται για έναν χρόνο. Κάθε σεζόν κρίνεσαι ξανά.

Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις λίγοι οίκοι κατέχουν σήμερα τον επίσημο τίτλο haute couture. Ονόματα όπως Dior, Chanel, Givenchy, Schiaparelli, Jean Paul Gaultier. Ακόμη και ιστορικοί γαλλικοί οίκοι, όπως ο Saint Laurent ή ο Hermès, δεν ανήκουν πλέον σε αυτή τη λίστα.

Fédération de la Haute Couture et de la Mode: Η ιστορία του θεσμού και τα «απροσπέλαστα» κριτήρια για να γίνει ένας σχεδιαστής μέλος 4

Photo by Ian LANGSDON / AFP

Ο ρόλος του “Membre Invité” και γιατί είναι μεγάλη διάκριση

Πέρα από τα επίσημα μέλη, η Fédération προσκαλεί κάθε σεζόν επιλεγμένους οίκους ως Membres Invités. Δεν πρόκειται για μια τυπική πρόσκληση. Είναι ένα αυστηρά επιλεγμένο στάδιο αναγνώρισης, ένα είδος δοκιμασίας μπροστά στο πιο απαιτητικό κοινό του κόσμου. Οι invited designers κρίνονται με τα ίδια σχεδόν κριτήρια: δεξιοτεχνία, συνέπεια, καλλιτεχνική ταυτότητα, ποιότητα ατελιέ. Αν αντέξουν στον χρόνο και επαναλαμβάνουν την πρόσκληση για συνεχόμενες σεζόν, μπορούν να διεκδικήσουν μόνιμη θέση. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο εντάσσεται πλέον η Celia Kritharioti.

Γιατί η Celia Kritharioti δεν είναι “απλώς” μια ελληνική επιτυχία

Ο Οίκος Celia Kritharioti, με ιστορία που ξεκινά το 1906, είναι ο παλαιότερος εν ενεργεία οίκος υψηλής ραπτικής στην Ελλάδα. Αυτό όμως από μόνο του δεν αρκεί για το Παρίσι. Αυτό που αναγνωρίστηκε είναι κάτι βαθύτερο: η συνέπεια στην couture φιλοσοφία, η πίστη στο χειροποίητο, η επιμονή στο ατελιέ, η άρνηση της ευκολίας.

Η Celia Kritharioti δεν προσεγγίζει την haute couture ως show. Τη ζει ως διαδικασία. Ως τεχνική, ως πειθαρχία, ως πολιτισμό. Οι δημιουργίες της δεν «μιμούνται» το Παρίσι – συνομιλούν μαζί του. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορεί να λάβει ένας σχεδιαστής εκτός Γαλλίας. Η ένταξή της στο επίσημο πρόγραμμα της Haute Couture Week δεν είναι απλώς μια διεθνής διάκριση. Είναι μια θεσμική επιβεβαίωση ότι ένας ελληνικός οίκος μπορεί να σταθεί ισότιμα δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας μόδας, σε έναν χώρο όπου δεν χωρούν συμβιβασμοί, shortcuts ή επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Πηγή: Grace

  • Κατηγορία ΜΟΔΑ
  • 0