Σκόρπιες σκέψεις στην αύρα του καλοκαιριού

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Εκείνοι είναι υπεύθυνοι αλλά εμείς εμφανιζόμαστε ως ένοχοι.

Είμαστε σε πόλεμο. Και σε κάθε πόλεμο υπάρχει οργή. Δικαιολογημένη οργή αφού ο κόσμος είδε να λεηλατείται ο τόπος του μπροστά στα μάτια του.

Το ερώτημα είναι που θα εκφραστεί αυτή η οργή, όχι με εκδικητικό τρόπο ή σε προσωπικό επίπεδο. Αλλά απέναντι σε εκείνο το σύστημα που καθιέρωσε την απληστία

Ηθική και κοινωνική υποχρέωση η γνώση των πολιτών για την Δημαρχία Θωμάκου και Χιωτάκη

Ξοφλημένα μοντέλα

Είναι ίδιον της Κηφισιώτικης πολιτικής σκηνής η βραχεία μνήμη και η λήθη για το παρελθόν, σήμερα η μάχη ενάντια στη λήθη είναι επίκαιρη όσο ποτέ.

Περιφρονούσε κάθε στατικότητα στη σκέψη και στη δράση και κυνηγούσε με πάθος κάθε καινούργιο

Ο έλεγχος που ντύνετε ρύθμιση στις Απόκριες.

Αναχαίτιση

Αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η κατάσταση που διαμορφώθηκε είναι αναστρέψιμη, μόνο κάποιος χρόνος μπορεί να κερδηθεί. Ούτε είναι βέβαιο πώς θα καταλήξει το παιχνίδι με τη φωτιά που ξεκίνησε ο Δήμαρχος έχοντας την πεποίθηση ότι ο ίδιος δεν θα καεί ή, ενδεχομένως, θέλοντας να προλάβει τα χειρότερα, αφού το πρόγραμμά του, ποιο πρόγραμμα δεν υπάρχει πρόγραμμα να ειμαστε σοβαροί κατά την έκφραση που χρησιμοποιούσε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Αυλικός-αυλικούς

Προφανώς η χαμέρπεια συνυπάρχει πάντοτε με την ψυχική και διανοητική έξαρση, οι ανιδιοτελείς με τα καθίκια, οι προικισμένοι με τους τυχάρπαστους, που ανεμίζουν οποιαδήποτε σημαία ευκαιρίας, μπας και διακριθούν. Για αυτό και η ανθρώπινη περιπέτεια συνιστά έναν επαναλαμβανόμενο πανωλεθρίαμβο

απριόρι

Από αρκουδάκια και συναρμολογούμενες κατοικίες Μπάρμπι μέχρι ταμπλέτες, ηλεκτρονικές δισκοθήκες, φορτιστές, χυμούς και τσουρέκια. Η μάνα, όμως, δεν σκιαζόταν. «Χάλασε το ελικόπτερο γι’ αυτό είμαι εδώ μαζί σας», έλεγε το πηγούνι της.

Η μαντάμ αγνόησε τις εκκλήσεις και βγήκε στη σκηνή. Ωχ! Και εδώ αεροπορικά καθίσματα -λίγο πιο άνετα, ίσως- και εδώ παιδάκια και γιαγιάδες! Ώστε δεν θα ταξίδευε μόνη της στην Πρώτη Θέση; Η ξινίλα απλώθηκε σε όλο το πρόσωπό της. Σε κανονικές συνθήκες, αν σφουγγάριζε τις σκάλες ή αν είχε αγκαλιά το παιδί της, θα ήταν όμορφη.-