ενημέρωση 4:23, 1 December, 2021

Στη ώρα του απογευματινού καφέ

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Αν το δούμε ως μια ξεχωριστή οντότητα (και όχι ως ένα τμήμα της εν γένει αστείας κατάστασης, είναι σοβαρά ελλειμματικό. Επιβιώνει επειδή η εταιρία “Θωμάκος project” καταφέρνει ακόμα να βγάζει πολιτικά κέρδη αναπτύσσοντας τις κάθε λογής μπαρούφες που μπορεί κανείς να ονειρευτεί, δηλαδή συγκεντρώνουν κάποια ανάλογα χαμαιτυπία 

Έγραψα πολλά και διάφορα, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, έργα υψηλού ηθικοπλαστικού περιεχομένου, πολύ κατάλληλα για παρθεναγωγεία και βιβλιοθήκες οικογενειών με αυστηρά αστικά ήθη. Οι ήρωες μου- Λιάπκιν, Μαρίνα Ρεϊζη και ιδίως Γιούγκερμαν- είναι άνθρωποι αγνοί, αθώοι, ιδεολόγοι και στέκουν ψηλότερα από τις αθλιότητες του χαμερπούς υλισμού. Απορώ πως το για θρησκευτικό καθεστώς Θωμάκου δεν εισήγαγε ακόμα τα βιβλία μου αναγνωστικά στα σχολεία του θεοκρατικού Δήμου, μια μορφή μεταξύ Ιραν και Σαουδικής Αραβίας, εξίσταμαι πώς η Ακαδημία δεν μου έδωσε ακόμα το βραβείο Αρετής, πώς δεν με κάλεσε ακόμα να παρακαθήσω στους ενάρετους κόλπους της κοντά σε θεάρεστους ανθρώπους τύπου Θωμάκου και Αυλίτη. 

«Ο λαϊκισμός είναι ένα φίδι που γοητεύει τους πολίτες όπως το φίδι της Βίβλου» και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο.

Και το λέω γλυκά «ο συντροφάκος μου». Έτσι απευθύνομαι και στον ίδιο. Του λέω «βρε συντροφάκο, γιατί πάλι κωλοτούμπα;». Ευθέως…. Από ώρα σε ώρα τα ίδια και χειρότερα θα ακουστούν από τα χείλη και των δικών μας, αναμένουμε. Τα ονόματα θα αλλάξουν, μόνο. Μετά έχουν άδικο οι δικοί μας οι ταγοί; Αρχή έχει γίνει από τον άτεγκτο-αμόλυντο Β. Αυλίτη και έπονται πολλοί.

Στο γνωστό ανέκδοτο, η γραμματέας του τάδε Δημάρχου, λέει στον πολίτη που ζητά ακρόαση: «Δεν μπορεί τώρα, συσκέπτεται..." - κι εκείνος εντυπωσιασμένος λέει με χαρά: "Αλήθεια; Μι σκέπτεται;» 

Τι βυζαντινισμοί είναι αυτοί; Παραιτήθηκε, τελικά, ή όχι ο Αυλίτης; Αν παραιτήθηκε, τι νόημα έχουν τα υπόλοιπα;

Κάποιες ειδήσεις έχουν πάντα την τάση να περνάνε στα ψιλά. Κυρίως όταν δεν έχουν τα στοιχεία εκείνα που θα τους επιτρέψει να γίνουν βορά των κουτσομπολίστικων φυλλάδων ή της «κίτρινης» δημοσιογραφίας ούτε και της mainstream πολιτικής προπαγανδιστικής τρομολαγνείας, τότε συχνά χάνονται μέσα στην σύγχρονη υπερπληθώρα πληροφοριών που προσφέρει το διαδίκτυο και μόνο τυχαία κυκλοφορούν και αναπαράγονται πριν τις εξαφανίσει η ταχύτητα της εναλλαγής των γεγονότων και η λήθη της καθημερινότητας. 

Επικαλείται δε φράση του Πάουλο Κοέλο, η οποία όπως τονίζει ισχύει: “πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι, αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ’ αυτό”.

Σαβούρα στο καράβι του Θωμάκου -βουλιάζει-χαμερπής η «Επιθετική και παραπλανητική προπαγάνδα… χειρότερο από ότι έχω ζήσει στη Σοβιετική Ένωση» σχολίασε στο BBC ο Λεβ Γκουντκόφ, διευθυντής του ρωσικού κέντρου δημοσκοπήσεων Levada.

Ο πορτογαλικός ιός είναι ο όνυχας ενός λέοντα ότι σχεδόν το 20% των αναγνωστών έχουν ενεργοποιημένο add blocker, ένα ειδικό πρόσθετο που κρύβει τις διαφημίσεις των ιστοσελίδων. Με άλλα λόγια, ένας στους πέντε επισκέπτες μας όχι μόνο δεν συμμετέχει στη αστεία παραφιλολογία αλλά αρνείται ακόμα και να τα μαθαίνει ως ασήμαντη πληροφορία .

Και έτσι φτάνουμε στην απογοήτευση για την οποία σας έγραψα στην αρχή: αν δεν αποφασίσει ο επισκέπτης να συμμετάσχει στη εμβάθυνση των σκέψεων, πώς μπορεί να απαιτεί την οφειλόμενη ανεξάρτητη ενημέρωση; Αν δεν ενισχύσει με όποιο μέσο διαθέτει κανείς προκειμένου να προσφέρουμε αξιοπρεπείς ειδήσεις και ελευθερία στους συνεργάτες-δημοσιογράφους, που (τουλάχιστον εδώ) δίνουν την ψυχή τους καθημερινά, πώς θα απαιτήσουν από το δικό τους αφεντικό την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία;

Τελευταία τροποποίηση στιςΤρίτη, 12 Οκτωβρίου 2021 18:03

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.