ενημέρωση 4:23, 1 December, 2021

περί Κηφισιώτικων ανέμων και υδάτων

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Η Κηφισιά δεν ήταν καουμπόικο με καλούς από δω και κακούς από κει. Είναι μεγάλη αποτυχία ότι δεν έχουμε βγάλει από πάνω μας το αποτύπωμά τους»

Ο agent provocateur, Γιώργος Καλύβας μέρος της Κηφισιώτικης ζωής, μιλάει για όλα εκτός από το καλό Ελληνικό τραγούδι που τόσο αγαπά.

Υπάρχει μια μικρή ιστορία γύρω από αυτήν την συνέντευξη που έγινε πριν ενάμιση μήνα. Αρχικά ήταν να την μιλήσει κάποιος άλλος. Όταν όμως ζήτησε να συναντηθεί με κάποιον που θα τον «κοντράρει» (άλλη λέξη χρησιμοποιήθηκε, αλλά ας μείνουμε κόσμιοι). Ο κλήρος έπεσε σε μένα να γνωρίσω κι από κοντά αυτόν τον (όσο κι αν το αρνείται) αδιόρθωτο agent provocateur με το σπινθηροβόλο πανούργο βλέμμα και την ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ. Φτάνοντας στο σπιτικό του στην Κηφισιά, ον και «γκάγκαρος» Κηφισιώτης συζητήσαμε λίγο για τις βόλτες που κάνει στην Κηφισιά με τον φίλο του Γιώργη Δημητριάδη που τόσο αγαπά, αλλά και για το «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» των κλειστών κοινωνιών τη ελληνικής περιφέρειας. Και μετά του ξεκαθάρισα ότι δεν πιστεύω (ούτε με ενδιαφέρουν) σε λεονταρισμούς του τύπου «ο συνεντευξιαστής ξεσκίζει τον συνεντευξιαζόμενο». «Μήπως το ζήτησες γιατί θες να επιβεβαιώσεις ότι είσαι ανίκητος;» τον ρωτάω. Γελάει και μου απαντά ότι ήθελε να μιλήσει με κάποιον που «δεν έρχεται με τη διάθεση να εισχωρήσει στην προσωπική μυθολογία εκείνου που δίνει τη συνέντευξη, αλλά στέκεται απέναντί του».

Αφήνοντας στην άκρη αυτά τα παιχνίδια, ας έρθουμε στην πραγματική αφορμή της κουβέντας που έγινε με τη διακριτική παρουσία και τις πολύτιμες παρεμβάσεις του Κωστή Δήμα Είναι το νέο του πόνημα, πολύ ενδιαφέρον, ένα μυθιστόρημα για τη σύγχρονη ζωή. Είναι η ζωή της Νίτσας Καλύβα της μητέρας του Γιώργη Καλύβα. Της κόρης μιας ιστορικής μορφής για τη Κηφισιώτικη ζωή, κάποτε «ηρωικού αρχηγού των εργατών» και στην πορεία «προδότη της εργατικής τάξης» όπως αναφέρει φωτίζοντας τη σχέση του με το Κόμμα. Είναι η ιστορία ενός κοριτσιού που συνελήφθη βρέφος, έζησε εξορίες κι εκτοπισμούς, παρανομία και οικογενειακούς διχασμούς, αλλά και τον έρωτα. Αντιλαμβάνεστε ότι τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ είναι δυσδιάκριτα (αν κι ο Καλύβας όπως θα καταλάβετε καλύτερα παρακάτω, τα ξεκαθαρίζει απόλυτα), αλλά και ότι «οι άνθρωποι της Νίτσας είναι η Ιστορία της Κηφισιάς τον 20ο αιώνα» για να δανειστώ άλλη μια φράση από την περίληψη.

Με τον Γιώργη Καλύβα συζητήσαμε για όλα, πότε με ένταση πότε με γέλια. Για όλα εκτός από το Ελληνικό τραγούδι, όσο κι αν το ήθελε ρωτώντας με κάθε 10 λεπτά «γιατί μιλάμε όλο για πολιτική;». Την απάντηση την ήξερε βέβαια πολύ καλά. Γιατί βρίσκεται στο αίμα του, στο αίμα μας…

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 08 Οκτωβρίου 2021 18:23

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.