ενημέρωση 12:51, 2 May, 2026

Ο μεγαλοφυής λογοτέχνης και διανοητής Βόλφγκανγκ Γκαίτε

Σαν σήμερα, στις 28 Αυγούστου 1749, ήρθε στη ζωή μία από τις κορυφαίες διάνοιες όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Μεγαλοφυΐα της εποχής του, ο Γκαίτε διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας θεατρικών έργων, φιλόσοφος, ζωγράφος, αλλά και επιστήμονας και πολιτικός.

Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε ήταν γιος μιας ιδιαίτερα εύπορης οικογένειας. Διδάχτηκε κατ’ οίκον πάνω σε μια ευρεία σειρά θέματα, με έμφαση στους κλασικούς συγγραφείς και τις γλώσσες (λατινικά, ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά). Από μικρός εκδηλώνει κλίση προς τη λογοτεχνία και το θέατρο, κάτι που ενθαρρύνει η μητέρα του, ενώ αγαπάει με πάθος τη ζωγραφική. Αντιπαθεί ιδιαίτερα την Εκκλησία, την ιστορία της οποίας χαρακτήρισε «συνονθύλευμα πλανών και βίας».

Σε ηλικία 16 ετών ξεκινά σπουδές Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, ενώ παράλληλα έκανε μαθήματα σχεδίου με τον Adam Oeser. Με αφορμή έναν άτυχο έρωτα, δημιουργεί το πρώτο του θεατρικό έργο το 1767. Ολοκληρώνει τις σπουδές της Νομικής το 1768 και από το 171 εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Σε ηλικία του 1774, σε ηλικία 25 ετών δημοσιεύει το έργο που του χάρισε την πανευρωπαϊκή αναγνώριση: Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου, με το οποίο δημιουργεί το πρότυπο του ρομαντικού ήρωα.

Ο νεαρός Γκαίτε ήταν έρμαιο των συναισθημάτων του, όπως ανέφερε, σε τέτοιο βαθμό ώστε ανησυχούσε για την πνευματική ισορροπία του. Με το ποίημά του «Προμηθέας», όπου υποστήριξε ότι άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στον εαυτό του κι όχι στους θεούς, γίνεται ο εκπρόσωπος ενός ολόκληρου κινήματος. Το 1775 επισκέπτεται τον Δούκα της Βαϊμάρης, Karl August, και αναλαμβάνει διαδοχικά διάφορα κυβερνητικά αξιώματα. Στην πόλη αυτή έζησε ως το θάνατό του.

Παράλληλα με τη λογοτεχνία και τη δραματουργία, μελέτησε φυσική, χημεία και ανατομία – ήταν αυτός ο οποίος, 70 χρόνια πριν από τον Δαρβίνο, διατύπωσε την θεωρία της ενότητας και της συνέχειας στη φύση, παρατηρώντας τις μορφολογικές ομοιότητες μεταξύ ειδών. Το δε 1784 ανακάλυψε την ύπαρξη του μη διακρινόμενου (λόγω της απώθησής του στο πρόσθιο τμήμα των άνω γνάθων και της συνοστέωσής του με αυτά) μεσογνάθιου οστού στον άνθρωπο. Η μελέτη της συγκριτικής ανατομίας τον οδήγησε να εισηγηθεί το 1790 ένα νέο κλάδο των επιστημών της φύσης, τη Μορφολογία. Σε μια πραγματεία του, το 1795, ορίζει τη Μορφολογία, ως «αυτοτελή επιστήμη και βοηθητική της Φυσιολογίας που πρέπει να περιλαμβάνει τη διδασκαλία περί της μορφής, σχηματισμού και μετασχηματισμού των οργανικών σωμάτων».

Τα χρόνια 1791 - 1817 διεύθυνε το Αυλικό Θέατρο της Βαϊμάρης. Το 1795 γνωρίζεται με τον Friedrich Schiller κι αναπτύσσουν μεταξύ τους μια βαθιά φιλία, που κράτησε ως το θάνατο του δεύτερου, το 1805. Ο Γκαίτε, το 1806 παντρεύτηκε τη Christiane Vulpius, με την οποία είχε ήδη από το 1789 ένα γιο, χρονιά κατά την οποία ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, της οποίας υπήρξε θαυμαστής. ΟΦάουστ, το διασημότερο έργο του και το δημιούργημα μιας ολόκληρης ζωής, ολοκληρώθηκε ένα έτος πριν το θάνατο του, ενώ η αυτοβιογραφία του «Ποίηση και Αλήθεια», θεωρείται από τ' αριστουργήματα του γερμανικού πεζού λόγου.

Πέθανε στις 22 Μαρτίου του 1832, μετά από μια ζωή κορυφαίας δημιουργίας. Ο τάφος του βρίσκεται στο ιστορικό κοιμητήριο της Βαϊμάρης.

 
 
 
 
 
 
Πηγή : tvxs

BBC: Πώς η Νορβηγία απέφυγε την «κατάρα του πετρελαίου»

Στη Νορβηγία τα κοιτάσματα πετρελαίου κατάφεραν, μέσα σε μερικά χρόνια, και δημιούργησαν μια κοινωνία ισονομίας και ίσων ευκαιριών αλλά και τους πιο χαρούμενους (σσ: κατά δήλωσή τους) πολίτες του κόσμου. Αυτό ισχυρίζεται σε εκτενές του άρθρο το BBC, κάνοντας ειδική μνεία στο περίφημο Δημόσιο Επενδυτικό Ταμείο της Νορβηγίας (GPFG), που κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα στα μεγαλύτερα κρατικά επενδυτικά ταμεία (funds) στον πλανήτη.
 
Η Νορβηγία απέφυγε την «κατάρα του πετρελαίου», εξηγεί η Βρετανίδα δημοσιογράφοςΣάρα Τρίνορ, διότι υπάρχει μία κουλτούρα εμπιστοσύνης στο κράτος, σε συνδυασμό με την έλλειψη διαφθοράς και την βαθιά ριζωμένη κοινωνική απέχθεια στην επίδειξη του πλούτου.
 
Η εν λόγω κατάρα, προφανώς, είναι η προκλητική και συχνά κακόγουστη χλιδή που συναντάται σε άλλες κοινωνίες πετρελαιοπαραγωγικών κρατών, ιδίως αραβικών. Οπου, επίσης, έχει σημειωθεί πολύ μικρή πρόοδος ως προς τον εκδημοκρατισμό και την διαφάνεια.
 
Το ταμείο θεσπίστηκε το 1990 αρχικά ως συνταξιοδοτικός φορέας για τους εργαζόμενους του Δημοσίου με κεφάλαια που δεν προέρχονταν από τη φορολογία των Νορβηγών αλλά από τα έσοδα που προσπορίζεται η Νορβηγία από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων κυρίως στη Βόρεια Θάλασσα.
 
Στόχος του ήταν να διασφαλίσει τις συντάξεις των Νορβηγών και την ευρύτερη ευημερία στη χώρα - τότε, και τώρα, σε περιβάλλον διεθνούς δυσπραγίας και οικονομικής κρίσης. Και το έχει καταφέρει, καθώς το ταμείο περιέχει 5.11 τρισεκατομμύρια νορβηγικές κορώνες, δηλαδή πάνω από 600 δισεκατομμύρια ευρώ ! Και σύμφωνα με στοιχεία της Νορβηγίας και του ΟΟΣΑ, κατέχει σήμερα περίπου το 1% των κάθε είδους εισηγμένων σε χρηματιστήρια μετοχών παγκοσμίως !
 
Το ποσό αυτό ανήκει σε όλους τους περίπου πέντε εκατομμύρια Νορβηγούς, με μία θεωρητική αναλογία περίπου 123.000 ευρώ στον καθένα. Σημαντικό ρόλο προς αυτή τη κατεύθυνση έπαιξε ένας νόμος που υποχρεώνει τις κυβερνήσεις να δαπανήσουν μόλις το 4% των πόρων του ταμείου αυτού ετησίως στο εσωτερικό της χώρας - όα τα άλλα χρήματα πρέπει να επενδύονται στο εξωτερικό.
 
«Η Νορβηγία έπρεπε να αρχίσει να επενδύει ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων της [σε πρότζεκτ σχετικά με την εξαγωγή πετρελαίου], προτού αρχίσει να δαπανάει τα κέρδη της. Ετσι όλη η χώρα μπήκε εξαρχής σε ένα «πνευματικό μονοπάτι» για το πώς θα έπρεπε να περιμένουμε να αποδώσει ένας σχεδιασμός που θα ήταν μακροπρόθεσμος», επισημαίνει ο καθηγητής Αλεξάντερ Καπέλεν από τη Σχολή Οικονομικών της Νορβηγίας.
 
Και προσθέτει με νόημα: «το σύστημα προϋποθέτει, εκ μέρους του νορβηγικού λαού, τεράστια εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση. Εμπιστοσύνη για το πώς θα γίνει σωστή και λελογισμένη χρήση των κονδυλίων που εξοικονομούνται. Και αυτό γενικά ισχύει: εμείς εμπιστευόμαστε την κυβέρνησή μας και θεωρούμε, μεταξύ άλλων, πως οι φόροι που πληρώνουμε επενδύονται με σωστό τρόπο».
 
Κάπως έτσι η Νορβηγία διαθέτει μια εξαιρετική κοινωνική πολιτική, αλλά και μια αρκετά ομογενοποιημένη κοινωνία, χωρίς χάσμα στις τάξεις. Ο κόσμος δεν ξοδεύει αλόγιστα, δεν κάνει σπατάλες και δεν ξοδεύει χάριν κοινωνικής επίδειξης. Έμαθε να ζει λιτά, αν και όχι φτωχικά.
 
«Οταν έχεις εμπιστοσύνη στους κυβερνώντες, τότε η οικονομική ανάπτυξη έρχεται ευκολότερα, με αποτέλεσμα όλοι να είναι ευχαριστημένοι με το επίπεδο της διαβίωσής τους»,καταλήγει ο καθηγητής Καπέλεν.
 
Σύμφωνα με έρευνα του νεοϋορκέζικου πανεπιστημίου Κολούμπια (2012), οι Νορβηγοί συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πιο ευτυχισμένους πολίτες στο κόσμο (πάντα κατά δήλωσή τους) μαζί με τους Δανούς και τους Σουηδούς.
 

Ρομποτικός εγκέφαλος αντλεί γνώση από το Διαδίκτυο

Ουάσινγκτον 

Έναν ευφυή ρομποτικό «εγκέφαλο», ο οποίος αντλεί γνώσεις και βελτιώνει τις δεξιότητές του σερφάροντας στο Διαδίκτυο ανέπτυξαν αμερικανοί επιστήμονες.

Ο Robo Brain, όπως ονομάζεται, αποτελεί προϊόν της συνεργασίας ερευνητών από τα πανεπιστήμια Κορνέλ, Μπράουν, Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Το πρότζεκτ έχει την οικονομική υποστήριξη μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών όπως π.χ. της Google, της Microsoft και της Qualcomm.

Στόχος των ερευνητών είναι η δημιουργία ενός «έξυπνου» συστήματος που να επιτρέπει την διαρκή ενημέρωση των απανταχού ρομπότ για την καλύτερη διάδρασή τους με το περιβάλλον και τους ανθρώπους, οδηγώντας έτσι σε καλύτερη και αποδοτικότερη επικοινωνία μεταξύ ανθρώπου και μηχανής.

Σχεδιασμένος ώστε να «μαθαίνει» διαδικτυακά, ο Robo Brain συλλέγει πολύτιμες πληροφορίες από εκατομμύρια ιστοσελίδες που επισκέπτεται, τις οποίες στη συνέχεια προσφέρει στα απανταχού ανθρωποειδή ρομπότ, βοηθώντας τα με τον τρόπο αυτόν για την καλύτερη εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων.

Ενα παρόμοιο πρόγραμμα βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και στην Ευρώπη, το οποίο υλοποιήθηκε με την πολύτιμη οικονομική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το RoboEarth, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια διαδικτυακή «εγκυκλοπαίδεια» ή αλλιώς ένας «παγκόσμιος ιστός» για ρομπότ, παρουσιάστηκε επισήμως από ερευνητές τουΠανεπιστημίου Τεχνολογίας της Αιντχόφεν, στην Ολλανδία, τον περασμένο Ιανουάριο.

Το σύμβολο του Robo Brain

Ο Robo Brain «κουρδίζεται»

Σύμφωνα με τους αμερικανούς επιστήμονες, o ρομποτικός τους εγκέφαλος στην παρούσα φάση «σαρώνει» και επεξεργάζεται περί το ένα δισεκατομμύριο φωτογραφίες, 120.000 βιντεάκια YouTube και 100 εκατομμύρια εγχειρίδια γύρω από κατασκευές ή την λειτουργία ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών.

Μέχρι στιγμής, όπως περιγράφει η επίσημη ιστοσελίδα του, o Robo Brain αναγνωρίζει καρέκλες και κατανοεί πώς χρησιμοποιείται ένας φούρνος μικροκυμάτων ή μια ομπρέλα. Οι ερευνητές θεωρούν ότι δεν είναι ακόμα ικανός να αναγνωρίζει πολλά αντικείμενα, ωστόσο καταλαβαίνει πώς χρησιμοποιούνται, ενώ κατανοεί και πιο περίπλοκες έννοιες όπως π.χ. η ανθρώπινη γλώσσα και συμπεριφορά.

Για παράδειγμα, καταλαβαίνει όταν κάποιος παρακολουθεί τηλεόραση και ξέρει πότε δεν πρέπει να μπλέκεται στα… πόδια του.

«Αν ένα ρομπότ αντιμετωπίσει μια κατάσταση που δεν έχει ξανασυναντήσει, τότε μπορεί να ζητήσει οδηγίες από τον Robo Brain μέσω της τεχνολογίας του cloud» εξηγεί ο ερευνητής Ασουτός Σαζένα από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα ρομπότ θα μπορούσαν να μπουν στα νοικοκυριά σε περίπου 10 χρόνια. Ηδη ρομποτικές σκούπες και μηχανές κουρέματος του γκαζόν προσφέρουν σημαντική «χείρα βοηθείας» σε όσους διαθέτουν την τσέπη για να τα αποκτήσουν, καθώς για την ώρα το κόστος των εμπορικά διαθέσιμων ρομπότ είναι τσουχτερό.

Τέλος οι αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα έξυπνα συστήματα ενημέρωσης και καθοδήγησης των ανθρωποειδών θα μπορούσαν να χαρίσουν πολύτιμες γνώσεις σε ρομποτικούς «νοσοκόμους», ως προς την φροντίδα ηλικιωμένων ατόμων ή ασθενών.

Ο Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν λίγο πριν το τέλος του

Παρακολουθώντας τον Φίλιπ Σίμορ Xόφμαν στον ρόλο του αδίστακτου, κυνικού Γερμανού πράκτορα της ταινίας «A most wanted man» στο απόσπασμα που κυκλοφορεί ήδη, μένεις κυριολεκτικά άναυδος (δείτε σχετικό βίντεο). Η ιστορία στηρίζεται στο μυθιστόρημα τουΤζον Λε Καρέ «Ο ν. 1 καταζητούμενος» που εκδόθηκε το 2008 και κυκλοφορεί στην χώρα μας από τις εκδόσεις BELL. Προσφάτως δε, λόγω της επικείμενης κυκλοφορίας της ταινίας σε διανομή Seven Films το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε ξανά με νέο εξώυφυλλο_ απολύτως κινηματογραφικό.
 
Ο «Ν. 1 καταζητούμενος» (φωτογραφία) πραγματεύεται την ιστορία ενός Τσετσένου Μουσουλμάνου (Γκριγκόρι Ντρομπρίγκιν) ο οποίος κρύβεται στο Αμβούργο όπου μπλέκει στη δίνη του διεθνούς πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Συμπρωταγωνιστούν ο Γουίλεμ Νταφόε, Ρόμπιν Ράιτ και η Ρέιτσελ Μακ Ανταμς, ενώ η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία είναι το Ολλανδού φωτογράφουΑντον Κόρμπιν που έχει υπογράψει το εξαιρετικό βιογραφικό δράμα «Control».
 
Το μέγεθος του ταλέντου του ηθοποιού που σε ηλικία 46 ετών άφησε την τελευταία πνοή του από υπερβολική δόση ναρκωτικών στο Γκρίνουϊτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης, ήταν εμφανές τόσο στον κινηματογράφο («Τρούμαν Καπότε», «Αμφιβολία», «The master» κ.α.)  όσο και στο θέατρο («Ο θάνατος του εμποράκου»). Διόλου τυχαία άλλωστε, ο Τζον Λε Καρέ (που κρατά έναν ρόλο - πέρασμα στην ταινία)  αναφέρθηκε με άκρως κολακευτικά λόγια για την εμπειρία του δίπλα στον Χόφμαν στα γυρίσματα της ταινίας. Το κείμενό του που δημοσιεύθηκε στους Times της Νέας Υόρκης κλείνει με την φράση «θα χρειαστεί  να περιμένουμε πολύ καιρό για έναν άλλο Φίλιπ».