Μικρή ακόμα, όποτε ξυπνούσα μυρίζοντας από την κουζίνα να ψήνονται μουστοκούλουρα, καταλάβαινα πως έρχεται το τέλος του καλοκαιριού, άρα και των διακοπών, και σύντομα θα ξαναρχίσει το σχολείο και τα απεχθή φθινοπωρινά κρύα. Κι ενώ μισούσα την, κατά τα άλλα γαργαλιστική, μυρωδιά του μούστου και των κουλουριών του, ήταν τόσο νόστιμα και αφράτα εκείνα της μαμάς που με έκαναν, έστω στιγμιαία, να ξεχνώ τον πόνο της μαθήτριας. Τη συνταγή της, την έχω κλέψει εδώ και αρκετά χρόνια, εύκολη και γρήγορη όπως είναι, και τα φτιάχνω κάθε χρονιά μόλις φτάνει η εποχή του μούστου για να προετοιμαστώ για το φθινόπωρο, πρώτα μυρίζοντάς το.

(Τα υλικά βγάζουν περίπου 70 κουλούρια)

Ζεσταίνω πρώτα τον φούρνο στους 180 βαθμούς και σε ένα φαρδύ, άνετο μπολ ρίχνω τον μούστο, το λάδι, τη ζάχαρη, τα μπαχαρικά. Διαλύω μέσα στο ποτηράκι του κονιάκ τη σόδα, τα προσθέτω στο μίγμα και ξεκινάω το χτύπημα με σύρμα.

Λίγο - λίγο προσθέτω και το αλεύρι, ανακατεύοντας συνεχώς, μέχρι να προκύψει ζύμη μαλακή, που να μη κολλάει όμως στα χέρια. Τα πλάθω στρογγυλά ή σε μικρές πλεξούδες, τους δίνω ό,τι σχήμα μου αρέσει, και στρώνω δύο λαμαρίνες με λαδόκολλα (σίγουρα κάθε φορά γεμίζουν και οι δύο).

Τα φουρνίζω και τα ψήνω στον αέρα για περίπου 40 λεπτά, μέχρι να φουσκώσουν καλά και να ξεκολλάνε από τη λαδόκολλα στο κάτω μέρος. Μετά το ξεφούρνισμα, περιμένω για 10 με 15 λεπτά, να κρυώσουν καλά. Η δοκιμή ξεκινά ευθύς αμέσως κι επειδή όσο περισσότεροι είμαστε στο σπίτι, τόσο πιο γρήγορα εξαφανίζονται, κρατάω καλού-κακού κατά μέρος μερικά για τον αυριανό πρωινό καφέ, που τόσο του ταιριάζουν.

* Για να βρείτε μούστο, αγγαρέψτε γνωστούς και φίλους από τα χωριά σας, μόλις ξεκινήσει ο τρύγος συνήθως έχουν τα περισσότερα μπακάλικα. Αν πάλι είστε από τους τυχερούς και έχετε φίλους με αμπέλια, έστω ένα μπουκαλάκι θα σας το παραχωρήσουν.

Πηγή : bostanistas

Σε αντίποινα κατά της Bank of New York Mellon, που διαχειρίζεται τα ομόλογά της, προχώρησε η Αργεντινή, εξαιτίας της άρνησης της αμερικανικής τράπεζας να πληρώσει τους κατόχους των αναδιαρθρωμένων ομολόγων της μετά από σχετική απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου που οδήγησε στη δεύτερη χρεοκοπία της χώρας. Συγκεκριμένα, το Μπουένος Άιρες ανακάλεσε την άδεια για τραπεζικές συναλλαγές στην Αργεντινή που είχαν δύο στελέχη της τράπεζας.

Είχε προηγηθεί η διάταξη που έστειλε η Πρόεδρος της χώρας Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ στο Κογκρέσο την περασμένη εβδομάδα, η οποία αποβλέπει στην αντικατάσταση της αμερικανικής τράπεζας από μία εγχώρια κρατική τράπεζα που θα αναλάβει τον ρόλο του θεματοφύλακα της αποπληρωμής των ομολόγων της χώρας.

Υπενθυμίζεται ότι η δικαστική απόφαση που εφάρμοσε η νεοϋορκέζικη τράπεζα δικαίωνε πριν δυο μήνες τους πιστωτές που ζητούν την αποπληρωμή των ομολόγων που κρατούν στο ακέραιο της ονομαστικής τους αξίας και όχι να κουρευτούν. Επικεφαλής αυτών είναι το ταμείο Elliott Management του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου Πολ Σίνγκερ. Μάλιστα ο δικαστής απεφάνθη ότι η Αργεντινή δεν μπορεί να πληρώσει τους κατόχους του χρέους της που αναδιάρθρωσε το 2005 και το 2010, εάν δεν πληρώσει τα αμερικανικά funds.

Πηγή : tvxs

Γράφει ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Το αφομοιωμένο Βαρσικό περιβάλλον δεν έχει πλέον εκπροσώπους. Δεν έχει δημοφιλείς υποψηφίους, έχει πρώην δημάρχους που βγαίνουν παγανιά και μιλούν άφησαν τον απολογητικό ρόλο – στη δίαιτα -  στον Βαγγέλη Σιδέρη. Με αυτό το κλίμα απαξίωσης από τα ίδια τα στελέχη του, ο πρόεδρος του εαυτού του επιχειρεί να περισώσει το χαμηλό ισοπεδωμένο ποσοστό του. Τον εαυτό του. Απευθύνει κάλεσμα στον προοδευτικό κόσμο της Κηφισιάς ώστε «να διασφαλιστεί η προοδευτική σταθερότητα της πόλης με εγγυητή μια ισχυρή δημοκρατική παράταξη, προκειμένου να προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς η ανανέωση!, με βασικό κριτήριο τη δημιουργία και παράταση της ζωής του. Αυτό που λέει μπορούμε να το φανταστούμε ως σύνθημα: Στηρίξτε μας να σωθούμε, εμείς. (Και τόσο καιρό τι κάνατε;)

Συνεχίζει ο Βάρσος: ζητούσε ψήφο ώστε «να κατοχυρωθεί η κοινωνική προστασία των αδύναμων και ευπαθών κοινωνικών ομάδων». Το λέει εκείνος που επινόησε το κόλπο με τα χρήματα που έκαναν φτερά από το ταμείο του Δήμου, και το τέχνασμα Χιωτάκη στα ακίνητα, τινάζοντας την μπάνκα στον αέρα. Το λέει εκείνος που ζήτησε και έλαβε οικειοθελώς χρήματα από υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους με αντάλλαγμα την πρόσληψη των παιδιών τους στο δήμο.

Ο Βασίλης Βάρσος δεν υπήρξε απλά το δεκανίκι του Ν. Χιωτάκη, δεν υπήρξε ο πολιτικός που θα εξασφάλιζε τη «σταθερότητα» και την επικράτηση όλου του μηχανισμού Χιωτάκη. Είναι εκείνος που είχε τις πιο βάρβαρες ιδέες, εναντίον των πολιτών της Κηφισιάς, με το δικαιολογητικό ότι θα καταρρεύσει η σταθερότητα! στη πόλη λες και με την επέμβαση του ήλθε επιτέλους η σταθερότητα.

Να θυμίσω ότι δεν είχε καμία ευφάνταστη ιδέα που θα απέφερε πόρους από της εκποίηση της δημοτικής περιουσίας.

Να θυμίσω ότι οικόπεδο του δήμου που το έχει παραχωρήσει στην Εκκλησία ο Δήμος για δημιουργία Ναού, το διεκδικεί ιδιώτης που κατά περίεργη σύμπτωση ήταν επανειλημμένως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, με την πλευρά του φυσικά. Ή οτιδήποτε άλλο αλήστου κάλους υπόσχετε οτιδήποτε στους πολίτες μόλις γίνει ξανά δήμαρχος. Όλοι οι υπόλοιποι που δεν διέθεταν αρκετά πειστικά μέσα βρέθηκαν στο απυρόβλητο.

Τι θα μπορούσε να κάνει εναλλακτικά ο Βασίλης Βάρος, τίποτα αλλά από ότι ήδη έχει κάνει, την προσχώρηση του στον άλλοτε εχθρό του για την πλήρη διάσωσή του. Όπως και του άλλοτε μαθητή του, του πρώην δημάρχου Ν. Χιωτάκη.

Διάλεξε τον εκβιασμό των αδυνάτων, με την εντολή «φέρτε τις ψήφους σας, και εγώ θα πάω και στο νοσοκομείο για τις αίματος, ή ούρων. Αυτή ήταν η πολιτική επιλογή του Β.Βάρσου και τώρα ήρθε η ώρα να κριθεί για αυτές. Εις μάτην λοιπόν καλεί σε συσπείρωση της κεντροαριστεράς-δεξιάς: όσο βρίσκετε-ηγείται ο ίδιος, δεν ακολουθούν ούτε οι παραδοσιακοί κολλημένοι.