Έχω φυτέψει στον κήπο δυο ρίζες μόνο απ’ αυτές. Αλλά είναι αρκετές για όλη τη χρονιά. Χρησιμοποιούνται σε σάλτσες, σε φαγητά, αν σας αρέσουνε τα καυτερά, ή στην τυροκαυτερή. Μια ακόμα ιδέα είναι να το χρησιμοποιήσετε σαν ντιπ καυτερό για ωμά λαχανικά, πάνω σε μοτσαρέλα ή με κριτσίνια.

Υλικά

Εκτέλεση 

Ψήστε τις πιπεριές στη σχάρα απ’ όλες τους τις μεριές. Καθώς τις βγάζετε, τοποθετήστε κατευθείαν σε μια σακούλα τροφίμων και κλείστε την για 10 λεπτά ώστε να μαλακώσει η φλούδα και να αφαιρεθεί εύκολα. Στο μεταξύ, ψήστε και τα σκόρδα ολόκληρα - πλυμένα μεν αλλά ακαθάριστα - κι απ’ τις δυο μεριές μέχρι να μαλακώσει η ψίχα τους. 

Ξεφλουδίστε και ξεσποριάστε τις πιπεριές με υπομονή (και οπωσδήποτε με γάντια που να μη τα διαπερνά η κάψα της πιπεριάς, αλλιώς από γάντια της μιας χρήσης η κάψα θα περάσει στα χέρια σας). Βάλτε τες στο μούλτι και πολτοποιήστε τες μαζί με την ψίχα των σκόρδων (η ψίχα βγαίνει εύκολα απ’ το κάθε δόντι χωριστά, πιέζοντάς το).  

Προσθέστε το ξύδι, το αλάτι και γεμίστε μικρά αποστειρωμένα βάζα. Τα μικρά σε χωρητικότητα βάζα είναι εύκολα στη χρήση τους, δεδομένου ότι δεν μπορείτε έτσι κι αλλιώς να καταναλώσετε μεγάλες ποσότητες από αυτή την καυτερή πάστα.

Για να κρατήσει περισσότερο χρόνο και να μη χάσει την ψητή γεύση της η πιπεριά, κάντε το εξής: προθερμάνετε το φούρνο στους 100 °C και βάλτε μέσα τα βαζάκια, κλειστά, με τα (μεταλλικά οπωσδήποτε, όχι πλαστικά) καπάκια τους και ψήστε τα για 20 λεπτά. Αφήστε τα να κρυώσουν και φυλάξτε τα εκτός ψυγείου. Κρατάνε πολύ καιρό αλλά όταν τα ανοίξετε, χρειάζονται ψυγείο και μια μικρή στρώση λαδιού για προστασία.

Πέρα από το γεγονός ότι αυτό το παπαγαλάκι και ο σκύλος είναι κολλητοί φίλοι, έχουν και έναν ακόμα λόγο να ξεχωρίζουν! Το πουλάκι τραγουδάει στον σκύλο καθ’ όλη τη διάρκεια του φαγητού του και μέχρι εκείνος να φάει και την τελευταία κροκέτα. Δείπνο μετά μουσικής λοιπόν και χωρίς παρεμβολές απολαμβάνει το τετράποδο, ενώ ο παπαγάλος δείχνει να το ευχαριστιέται και με το παραπάνω… Δείτε και θα καταλάβετε.

Δεν είναι βγαλμένο από παραμύθια ούτε υπόσχεται ανέσεις και πολυτέλειες. Το ξενοδοχείο «Adrère Amellal» δεσπόζει στο κέντρο της ερήμου, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη Σίβα της Αιγύπτου και δεν μοιάζει με κανένα. Στους χώρους του δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα ενώ τα κινητά τηλέφωνα απαγορεύονται διά ροπάλου!

Κατέχει επάξια τον τίτλο του απόλυτα οικολογικού ξενοδοχείου, αφού τα 40 δωμάτιά του είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα από πηλό, δεν υπάρχει μπανιέρα ή άλλες πολυτέλειες και το βράδυ κεριά και λάμπες αντικαθιστούν το ηλεκτρικό. Η εσωτερική διακόσμηση είναι λιτή ενώ ο χώρος γενικότερα παραπέμπει σε σπηλιά. Φοίκινες και ελαιόδεντρα στον εξωτερικό χώρο συμπληρώνουν το σκηνικό που συνάδει απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον της ερήμου.

Πέρα από τις μεγάλες παραλίες και τις αχανείς αμμώδεις ακτές ανά τον κόσμο, υπάρχουν υδάτινες γωνιές στον πλανήτη που χρήζουν της προσοχής μας. Ειδικά η «γειτονιά» μας, η Μεσόγειος, είναι γεμάτη από τέτοια μικρά διαμάντια. Είτε πρόκειται για μικρούς κόλπους με γαλαζοπράσινα νερά είτε για κρυμμένες παραλίες μέσα σε βράχια ή ακόμη για ακτές που πρέπει να προσπαθήσεις για να φτάσεις. Όλες έχουν τη δική τους ξεχωριστή ομορφιά και το λιγότερο σε κάνουν να θέλεις να… κάνεις μια βουτιά αμέσως!

1. Αγιοφάραγγο, Αστερούσια Όρη,  Κρήτη

2. Furore, Αμάλφι, Ιταλία

3. Eurail, Πορτογαλία

4. Γκιόλα, Θάσος

5. Gulpiyuri, Ισπανία

6. Άγιος Παύλος, Λίνδος, Ρόδος

7. Praia de Albandeira, Algarve, Πορτογαλία