Τις περισσότερες φορές οι λύσεις στα μεγάλα προβλήματα μπορεί να είναι τόσο απλές που γελάς με τον εαυτό σου που δεν τις σκέφτηκες νωρίτερα. Ένα γνωστό αστείο στη διαστημική κοινότητα επιβεβαιώνει αυτόν τον «κανόνα». Αρκετά χρόνια πριν, οι επιστήμονες αντιμετώπισαν το εξής πρόβλημα: Πώς θα μπορούσαν οι αστροναύτες να γράψουν στο Διάστημα; Λόγω του ότι δεν υπάρχει βαρύτητα, ένα συμβατικό στυλό δεν μπορούσε να λειτουργήσει όπως στη Γη. Το μελάνι δεν πήγαινε στη μύτη του στιλό. Έπειτα από πειράματα και έρευνες και ένα εκατομμύριο δολάρια, τα κατάφεραν. Δημιούργησαν το στιλό που γράφει και στο Διάστημα. Οι Σοβιετικοί τότε, απλά χρησιμοποίησαν μολύβια. Πιο φτηνή λύση, όπως και να το κάνεις. Το πάθημα έγινε μάθημα και πλέον η φαντασία αλλά και η εμπειρία απλών καθημερινών ασχολιών τούς βοηθά να αναπτύσσουν νέες μεθόδους επίλυσης προβλημάτων. Ένα τέτοιο πρόβλημα προσπαθεί να λύσει και ο Brian Trease, μηχανολόγος μηχανικός, και οι συνάδελφοί του στη NASA και συγκεκριμένα στο NASA's Jet Propulsion Laboratory, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Πώς να εξοικονομήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο χώρο. Ο Trease εφάρμοσε αυτό που ξέρει να κάνει καλά - δηλαδή, να διπλώνει χαρτιά.

Πήγε Γυμνάσιο στην Ιαπωνία και γρήγορα έμαθε την τέχνη των Οριγκάμι. Ο ίδιος μετέτρεπε ό,τι χαρτί ή χαρτάκι έπεφτε στα χέρια του σε πελαργούς. Την τέχνη δεν την ξέχασε και αποφάσισε να τη χρησιμοποιήσει στη δουλειά του. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για μοναδική διασταύρωση της τέχνης και του πολιτισμού με την τεχνολογία. Με τους συνεργάτες του από το πανεπιστήμιο Brigham Young (BYU) της Γιούτα των ΗΠΑ σκέφτηκε ότι τα τμήματα ενός διαστημόπλοιου θα μπορούσαν να δημιουργηθούν με την εφαρμογή αναδιπλώσεων Οριγκάμι. Η Shannon Zirbel, μία διδακτορική φοιτήτρια στο BYU, πέρασε δύο καλοκαίρια στο JPL (Jet Propulsion Labatory) δουλεύοντας πάνω σε αυτές τις ιδέες, που υποστηρίζονται από τη NASA μέσω του προγράμματός της, Technology Research Fellowship, με τον Brian Trease και τους συνεργάτες τους.

Ερευνητές υποστηρίζουν ότι η τεχνική των Οριγκάμι μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμη για την αξιοποίηση της διαστημικής ηλιακής ενέργειας και την τροφοδοσία της Γης με καθαρή ενέργεια. «Φανταστείτε σε τροχιά γύρω από τη Γη έναν σταθμό παραγωγής ενέργειας που θα στέλνει ασύρματα, με τη μορφή μικροκυμάτων, την ενέργεια στον πλανήτη. Η αποστολή ηλιακών συστοιχιών μέχρι το Διάστημα θα είναι εύκολη υπόθεση, είπε ο Brian Trease, και πρόσθεσε ότι έτσι θα μπορούν να διπλωθούν και να συσκευάζονται σε έναν μόνο πύραυλο χωρίς να απαιτείται η συμμετοχή αστροναυτών για τη συναρμολόγησή τους.

Οι συλλέκτες που χρησιμοποιούνται στις διαστημικές αποστολές έχουν ήδη ενσωματώσει απλές αναδιπλώσεις. Ανοίγουν σαν βεντάλιες ή σαν ένα ακορντεόν. Αλλά ο στόχος που έχουν βάλει ο Brian Trease και οι συνάδελφοί του είναι να βρουν πιο περίπλοκους τρόπους αναδίπλωσης, που απλοποιούν τη συνολική μηχανική δομή του αντικειμένου, με αποτέλεσμα να καταστεί πολύ πιο εύκολη η εγκατάστασή τους.

Πέρυσι, η Shannon Zirbel και ο Brian Trease συνεργάστηκαν με τον εμπειρογνώμονα Οrigami, Robert Lang, και με τον καθηγητή του BYU, Larry Howell για να αναπτύξουν έναν ηλιακό συλλέκτη που διπλώνει σε πακέτο με 2,7 μέτρα διάμετρο, ενώ σε πλήρη ανάπτυξη φτάνει τα 25 μέτρα. Το πρωτότυπο που δημιούργησαν είναι σε κλίμακα 1:20 του κανονικού, με πλήρη ανάπτυξη στα 1,25 μέτρα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται αυτή η τεχνική για ηλιακούς συλλέκτες. Η τεχνική ονομάστηκε «δίπλωμα Miura» και πήρε το όνομά της από τον εφευρέτη της, τον Ιάπωνα αστροφυσικό Koryo Miura. Στο σχέδιό του, όταν το αντικείμενο ξεδιπλώνει, φαίνεται σαν να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο σε μια σκακιέρα από παραλληλόγραμμα.

Ο Koryo Miura είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει την τεχνική του σε φωτοβολταϊκές συστοιχίες και, το 1995, ένας ηλιακός συλλέκτης με αυτή τη σχεδίαση αναπτύχθηκε στον Space Flyer Unit, έναν ιαπωνικό δορυφόρο. Παρά την επιτυχημένη δοκιμή, η τεχνολογία είναι ακόμα σε αρχικά στάδια.

Η τεχνική που ο Brian Trease και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν δεν είναι ίδια με του Miura αλλά ένας συνδυασμός των διαφορετικών τεχνικών Οριγκάμι. Έτσι, το πρωτότυπό τους μοιάζει με ένα λουλούδι που ανθίζει, καθώς ξεδιπλώνει σε μια μεγάλη επίπεδη κυκλική επιφάνεια.

Ο Brian Trease οραματίζεται ότι οι αναδιπλούμενες ηλιακές συστοιχίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με μικρούς δορυφόρους που ονομάζονται CubeSats. Η ίδια τεχνική θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε κεραίες. Θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για εφαρμογές σε διαστημικά σκάφη όπου είναι ωφέλιμο να αναπτύσσεται ένα αντικείμενο ακτινωτά - δηλαδή, από το κέντρο προς τα έξω, προς όλες τις κατευθύνσεις.

Μπορεί να φαίνεται εύκολο, αλλά τα Οριγκάμι προορίζονταν για δίπλωμα χαρτιού, ένα υλικό που δεν έχει μεγάλο πάχος. Για αυτόν τον λόγο, τα μέλη της ομάδας έπρεπε να βάλουν τη φαντασία τους να δουλέψει, ώστε να έχουν το αποτέλεσμα που ήθελαν στα πολύ πιο ογκώδη υλικά που απαιτούνται για την κατασκευή των ηλιακών συλλεκτών.

«Έπρεπε να επανεξετάσουμε πολλά σε αυτό το σχέδιο, προκειμένου να φιλοξενήσει το πάχος που συσσωρεύεται με κάθε δίπλωση» είπε ο Brian Trease στη συνέντευξη Τύπου της παρουσίασης του πρωτότυπού τους. Και πρόσθεσε: «Η τέχνη των Οριγκάμι έχει αποτελέσει αντικείμενο σοβαρής μαθηματικής ανάλυσης, μόνο τα τελευταία 40 χρόνια. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ενσωμάτωση των σχεδίων Οριγκάμι στις σύγχρονες τεχνολογίες». Και κατέληξε: «Νομίζεις ότι είναι μόνο μια αρχαία τέχνη, αλλά οι άνθρωποι εξακολουθούν να εφευρίσκουν νέα πράγματα, χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες μαθηματικών εργαλείων».

Δείτε εδώ το πρωτότυπό τους στην πράξη.
Οριγκάμι και NASA/JPL. Δείτε εδώ την απάντηση.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την ιστορία των Οριγκάμι, δείτε εδώ και εδώ.

Πηγή : protagon

Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλατιού σχετίζεται με περισσότερους από 1,6 εκατ. θανάτους που συνδέονται με καρδιακά νοσήματα σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με έρευνα που παρουσίασε η «Daily Telegraph». Οι επιστήμονες βάσισαν τα αποτελέσματα αυτά στην ανάλυση 205 διαφορετικών μελετών για την πρόσληψη νατρίου σε χώρες με κατοίκους που αντιπροσωπεύουν τα τρία τέταρτα του παγκόσμιου πληθυσμού ενηλίκων. Επίσης αναλύθηκαν οι επιπτώσεις της κατανάλωσης αλατιού στην αρτηριακή πίεση και τις καρδιοπάθειες από επιπρόσθετες μελέτες.
Οπως σημειώνει η βρετανική εφημερίδα, στην έρευνα διαπιστώθηκε ότι η μέση πρόσληψη νατρίου το 2010 ήταν 3,95 γραμμάρια ημερησίως (περίπου 9,8 γραμμάρια αλατιού), που είναι σχεδόν η διπλάσια από αυτή που προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας - έως δύο γραμμάρια νατρίου την ημέρα (5 γραμμάρια αλατιού).

Συνολικά οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ουσιαστικά ότι ο ένας στους δέκα θανάτους παγκοσμίως από καρδιοπάθειες συνδέεται με την κατανάλωση νατρίου σε ποσότητες μεγαλύτερες από αυτές που προτείνει ο ΠΟΥ. Μπορεί η έρευνα να μην απέδειξε ότι η μειωμένη κατανάλωση αλατιού μειώνει απαραίτητα τους θανάτους από καρδιοπάθειες, αλλά όπως ανέφερε ένας από τους επικεφαλής της έρευνας, ο δρ Νταριούζ Μοζαφαριάν του Πανεπιστημίου Ταφτς των ΗΠΑ, «η υψηλή πρόσληψη νατρίου είναι γνωστό ότι αυξάνει την αρτηριακή πίεση, που αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά», ανέφερε ακόμη η βρετανική εφημερίδα.
Το αλάτι που χρησιμοποιείται στο μαγείρεμα, πάνω στο φαγητό ή περιλαμβάνεται σε τρόφιμα είναι με διαφορά η μεγαλύτερη πηγή νατρίου που καταναλώνει ο άνθρωπος.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε από το «New England Journal of Medicine» και έδειξε ότι οι Αμερικανοί καταναλώνουν κατά μέσο όρο 3,6 γραμμάρια νατρίου την ημέρα. Η ημερήσια πρόσληψη νατρίου στην υποσαχάρια Αφρική κυμαίνεται κατά μέσο όρο σε 2,18 γραμμάρια και είναι από τις χαμηλότερες, ενώ στην Κεντρική Ασία φτάνει έως τα 5,5 γραμμάρια που είναι από τις υψηλότερες.

Μάλιστα σύμφωνα με την «Daily Telegraph», όπως σημείωσε ένας εκ των συντελεστών της μελέτης, ο Τζον Πάουλς από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, «ανακαλύψαμε ότι τέσσερις στους πέντε θανάτους σε όλο τον κόσμο αναλογούν σε υψηλότερη από την προτεινόμενη πρόσληψη νατρίου σε χώρες με μέσα και χαμηλά εισοδήματα». Και πρόσθεσε ότι η υιοθέτηση προγραμμάτων για τη μείωση της κατανάλωσης αλατιού θα μπορούσε να προσφέρει έναν πρακτικό και φθηνό τρόπο για να μειωθούν οι πρόωροι θάνατοι ενηλίκων σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ξεχωριστή έρευνα στην οποία ελήφθησαν υπόψη στοιχεία από 100.000 ανθρώπους κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση άνω των 6 γραμμαρίων νατρίου ημερησίως (περίπου 15 γραμμάρια αλατιού) συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας. Ο κίνδυνος θανάτου ή καρδιοπάθειας ήταν χαμηλότερος σε εκείνους που κατανάλωναν από 3 έως 6 γραμμάρια νατρίου την ημέρα (από 7,5 έως 15 γραμμάρια αλάτι) σημειώνει ακόμη ο Εθνικός Οργανισμός Υγείας της Βρετανίας (NHS).

Μία ακόμη έρευνα ανέλυσε τα επίπεδα νατρίου στα ούρα περισσότερων από 100.000 ανθρώπων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συσχέτιση κατανάλωσης νατρίου και πίεσης ήταν μεγαλύτερη σε όσους έχουν υψηλή πίεση, στους γηραιότερους και σε όσους καταναλώνουν καθημερινά περισσότερα από 5 γραμμάρια αλατιού.

Πηγή : Τα Νέα