ενημέρωση 6:55, 30 August, 2026

Οι σοβαροί γελοίοι

Σκίτσο: Δημήτρης Χαντζόπουλος

 

Γράφει ο Νίκος Δήμου

Έχουμε μία γελοία λέξη με την οποία τους αποκαλούμε. «Γελοιογράφοι». Στην πραγματικότητα, τίποτα το γελοίο δεν υπάρχει στη γραφή σους. Είναι πικρή και συνήθως οδυνηρή.

Συνηθίζουμε δυστυχώς να συγχέουμε την σάτιρα με το ευθυμογράφημα. Κι όμως είναι αντίθετα είδη. Το ευθυμογράφημα χαρίζει ευθυμία και καλή διάθεση. Αλλά η σάτιρα πονάει. Όχι μόνον αυτούς που σατιρίζονται – αλλά και όλους μας, αφού συνήθως αφορά και το σύνολο. Μαστιγώνει και τσούζει.

Επειδή στην Ελλάδα καλές κουβέντες λέμε σπάνια (τόσο που, όταν επαινέσεις κάποιον, οι άλλοι σε κοιτάνε ύποπτα) σκέφθηκα να κάνω μία εξαίρεση και να γράψω εγκώμιο. Γι αυτούς τους ανθρώπους, που ιδιαίτερα τώρα, τα χρόνια της κρίσης, συνοδεύουν την επώδυνη καθημερινότητά μας, με το πικρόξινο σχόλιό τους.

Μεγαλώσαμε, εμείς οι παλιότεροι, με τον Αρχέλαο, τον Βασίλη Χριστοδούλου, τον Γάλλια – και την «Χοντρή» του «Θησαυρού». Πόσο ειδυλλιακά αφελείς φαίνονται σήμερα οι γελοιογραφίες τους – κι ας πέρασαν μέσα από καιρούς πίκρας. Πιο σκληροί ήταν ο Φωκίων Δημητριάδης και ο Κώστας Μητρόπουλος, που αειθαλής συνεχίζει.

Αλλά οι νεότεροι υπήρξαν πιο ουσιαστικοί και πιο ώριμοι. Γιάννης Ιωάννου, ΚΥΡ, και οι κομίστες (Καλαϊτζής και Σια) άνοιξαν άλλους δρόμους. Κι ο αυστηρός είρων Ανδρέας Πετρουλάκης, που συναντάω κάθε πρωί .
Ωστόσο τρεις είναι – για μένα – οι κορυφαίοι, που ξεπερνάνε πια τα όρια του σκίτσου-σχόλιου και μπαίνουν στο χώρο της σοβαρής δημιουργίας. Ο παλαιότερος Μποστ, ο νεότερος Αρκάς, και ο ολίγον νεότερος Δημήτρης Χαντζόπουλος.

Η απόλυτη τρέλα του Μποστ – που επεκτείνεται και στο πλάσιμο μίας νέας σατιρικής διαλέκτου, ο θανατηφόρος σαρκασμός του Αρκά (σε εικόνα και λόγο), και τα δραματικά σκηνικά που στήνει κάθε μέρα ο Χαντζόπουλος, είναι έργα τέχνης. Με κομμένη την ανάσα παρακολουθώ κάθε μέρα στα «Νέα» τις εικαστικές, λεκτικές και συνειρμικές ακροβασίες του τελευταίου.

Είναι σπουδαία προσφορά η καθημερινή τέχνη. Νομίζω πως εκφράζω και άλλους πολλούς, λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μάστορες του κλαυσίγελου (ναι – ακόμα και σε αυτούς που ξέχασα).

Πηγή : protagon
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»

Η Aston Martin αποκάλυψε μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλλαγές του στιλ της Vanquish, την «Carbon special edition», λίγες μέρες πριν την επίσημη παρουσίασή της στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού στις αρχές Οκτωβρίου. Ίδια έκδοση, θυμίζουμε, έχει και η DB9.

  • Aston Martin Vanquish και Rapide S: Αναβάθμιση!
  • Η Vanquish Carbon Special, τόσο στην Coupe όσο και στο Volante (ανοικτή) εκδοχή, διαθέτει περισσότερα τμήματα από ανθρακονήματα σε σχέση με τις «απλές» Vanquish. Από αυτό το ελαφρύ και ανθεκτικό υλικό είναι κατασκευασμένα τμήματα των θυρών, τα καλύμματα των καθρεπτών, το έμβλημα της εταιρείας και -στην Coupe έκδοση- η οροφή.

Στο εσωτερικό, ανθρακονημάτινα είναι μεγάλα τμήματα του ταμπλό και μεμονωμένοι διακόπτες, καθώς και οι ειδικές πλάκες που έχουν το αντίστοιχο έμβλημα Carbon Black ή Carbon White, ανάλογα με το χρώμα του αυτοκινήτου. Επίσης, τα καθίσματα μπορούν να έχουν ειδικές ραφές στο χρώμα επιλογής, καθώς και οι μοχλοδιακόπτες αλλαγής ταχύτητας πίσω από το τιμόνι επένδυση δέρματος.

Στις συγκεκριμένες εκδόσεις της Vanquish, τέλος, τοποθετούνται σκούρες μαύρες ματ ζάντες 10 ακτινών και μαύρα πλαίσια των παραθύρων, ενώ προσφέρονται στον αγοραστή και πολλαπλές δυνατότητες προσθήκης όποιου χρώματος επιθυμήσει σε αρκετά σημεία του αμαξώματος.

ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Aston Martin Vanquish Carbon Special: «Μαύρη μαγεία»
  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Σπάνιο καλαμάρι - τέρας βρέθηκε στην Ανταρκτική

Ενα εξαιρετικά σπάνιο και κολοσσιαίων διαστάσεων καλαμάρι με μήκος όσο ένα mini bus, το οποίο ψάρεψε με παραγάδι στην Ανταρκτική ο κάπτεν Τζον Μπένετ και το πλήρωμά του, εξετάζουν οι επιστήμονες στη Νέα Ζηλανδία.

Σπάνιο καλαμάρι - τέρας βρέθηκε στην Ανταρκτική

Το καλαμάρι ζυγίζει 350 κιλά και βρισκόταν οκτώ μήνες στην κατάψυξη μέχρις ότου οι νεοζηλανδοί επιστήμονες μπορέσουν να το αποψύξουν για την εξέταση.

Η Κατ Μπόλσταντ, επιστήμονας του Τεχνολογικού Πανεπστημίου του Όκλαντ και επικεφαλής της ομάδας ερευνών, περιέγραψε το σπάνιο αυτό είδος ως «πολύ μεγάλο» και «πολύ όμορφο».

Το καλαμάρι - γίγας είναι θηλυκό και τα οκτώ πλοκάμια του έχουν πάνω από ένα μέτρο μήκος το καθένα. Δύο πλοκάμια του ίσως να είχαν το διπλάσιο μέγεθος αν δεν είχαν καταστραφεί. «Αυτό είναι ουσιαστικά ένα άθικτο είδος, το οποίο έχουμε την εξαιρετική ευκαιρία να εξετάσουμε», είπε η Μπόλσταντ.

Επίσης, το δείγμα που αλιεύθηκε στην Ανταρκτική διαθέτει δύο υπέροχα μάτια πολύ μεγάλα και πολύ ευαίσθητα διότι ζει σε τόσο μεγάλο βάθος στους ωκεανούς.

Είναι πολύ σπάνιο να δουν οι επιστήμονες τα μάτια κάποιου τέτοιου υπέροχου ζώου τα οποία να είναι σε καλή κατάσταση. Οπως έδειξαν οι μετρήσεις που έγιναν τα μάτια δεν είναι μόνο όμορφα αλλά και τεράστια αφού φτάνουν σε διάμετρο τα 35 εκατοστά και βοήθησαν να επιβεβαιωθεί ότι το ζώο ήταν θηλυκό. Κι οι επιστήμονες ήταν ενθουσιασμένοι που είχαν ένα θηλυκό στα χέρια τους και μάλιστα γεμάτο αυγά.

«Είναι το πιο τέλειο δείγμα τεράστιου καλαμαριού που είδα ποτέ», δήλωσε χαρακτηριστικά η Μπόλσταντ. Η μοναδική άλλη φορά που οι ερευνητές είχαν την ευκαιρία να δουν ένα τέτοιο τεράστιο ζώο ήταν και πάλι στο Μουσείο Τε Πάπα το 2008. Και τότε το ζώο ήταν θηλυκό.

Η εξέταση μεταδόθηκε ζωντανά μέσω διαδικτύου και είχαν την ευκαιρία να την παρακολουθήσουν περίπου 142.000 άνθρωποι από 180 χώρες στον κόσμο.

Ο Μπένετ και το πλήρωμά του στην βάρκα έχουν πιάσει δύο γιγάντια καλαμάρια. Το πρώτο τους ήταν πριν από επτά χρόνια και το οποίο τώρα βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας, Te Papa.

Τα γιγαντιαία καλαμάρια διεγείρουν την ανθρώπινη φαντασία, αλλά σπάνια είναι ορατά στο φως της ημέρας. Είναι πιθανό ότι αρχαίες θεάσεις τέτοιων ειδών έχουν δώσει το έναυσμα για δημιουργία μύθων, όπως το Κράκεν, ένα καλαμάρι - τέρας.

Η Ναόμι Κλάιν τα βάζει με τη ρύπανση και τους... οικολόγους


Το εξώφυλλο του νέου βιβλίου της Ναόμι Κλάιν με τίτλο «This Changes Everything: Capitalism vs The Climate» («Αυτό αλλάζει τα πάντα: Καπιταλισμός εναντίον κλίματος»)

Η διάσημη καναδή δημοσιογράφος Ναόμι Κλάιν είναι η αδιαμφισβήτητη σταρ της νέας αμερικανικής Αριστεράς. Η 44χρονη συγγραφέας, αρθρογράφος και ακτιβίστρια μόλις κυκλοφόρησε, την περασμένη Τρίτη, το νέο βιβλίο της με τίτλο «This Changes Everything: Capitalism vs The Climate» («Αυτό αλλάζει τα πάντα: Καπιταλισμός εναντίον κλίματος»), με το οποίο ελπίζει να συμβάλει στον προβληματισμό για τις ριζικές αλλαγές που θεωρεί απαραίτητες ώστε να αποφευχθεί μια διεθνής περιβαλλοντική καταστροφή και παράλληλα να αντιμετωπιστεί η αχαλίνωτη καπιταλιστική ανάπτυξη.   

Η Κλάιν λέει, σε συνέντευξή της στον «Guardian», ότι όλοι αντιμετωπίζουμε την περιβαλλοντική κρίση με λανθασμένο τρόπο. «Το ζήτημα είναι ο καπιταλισμός και όχι ο άνθρακας, δηλαδή η ακραία εκδοχή του που καταλύει κάθε ρύθμιση από τη δεκαετία του '80 και μετά και η οποία μάς έχει βάλει σε έναν δρόμο καταστροφής και αυξανόμενων ανισοτήτων» ισχυρίζεται.  
Η Κλάιν έχει ήδη γράψει δύο μπεστ σέλερ, το «No Logo» (εκδόθηκε το 2000) για την εκμετάλλευση των ασιατών εργατών από τις πολυεθνικές φίρμες (και κατά προέκταση από τους καταναλωτές των προϊόντων αυτών), το οποίο έγινε η βίβλος των διαδηλωτών κατά της παγκοσμιοποίησης. Επτά χρόνια αργότερα, το 2007, έγραψε το πιο διάσημο και πολυδιαβσμένο ως τώρα έργο της, το περίφημο «Shock Doctrine» (στα ελληνικά με τίτλο «Το δόγμα του Σοκ»), για την «παρανοΐκή», όπως λέει, οικονομική Σχολή του Σικάγου υπό τον Μίλτον Φρίντμαν και για τα σαρωτικά μέτρα της αχαλίνωτης «ελεύθερης αγοράς» που επιβάλλονται με πρόσχημα πολέμους ή φυσικές καταστροφές, οδηγώντας στην εξαθλίωση ολόκληρα κράτη.

«Γράφτηκε για όσους αγωνιούν για οικονομική δικαιοσύνη»

«Οδεύουμε προς την καταστροφή» λέει. Πριν από 25 χρόνια, όταν ο πρώτος περιβαλλοντικός επιστήμονας κλήθηκε να καταθέσει στο Κογκρέσο για την υπερθέρμανση του πλανήτη, ίσως υπήρχε ακόμη ο καιρός να διορθωθεί η κατάσταση. Αλλά οι κυβερνήσεις της εποχής πίστευαν ότι δεν έπρεπε να τεθούν περιορισμοί στη βιομηχανία.

Η απεσταλμένη της βρετανικής εφημερίδας συνάντησε την Κλάιν στο σπίτι της στο Τορόντο. Ο σύζυγός της, σκηνοθέτης Αβι Λιούις, γυρίζει μια συνοδευτική προς το βιβλίο ταινία που θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο.

Η Κλάιν λέει ότι δεν πρόκειται να βγάλει τα πλαστικά ή τα ορυκτά καύσιμα από τη ζωή της. Ούτε να προσυπογράψει την άποψη ότι η κλιματική αλλαγή είναι το κορυφαίο ζήτημα όλων.«Οι οικολόγοι είναι καμιά φορά ανυπόφορα αυτάρεσκοι, λέγοντας ότι "Αυτό το ζήτημα ξεπερνά όλα τα άλλα" ή "Το ζήτημά σου δεν έχει σημασία διότι τίποτε δεν έχει σημασία αν ψηθεί η Γη"». Διευκρινίζει όμως ότι το βιβλίο της δεν απευθύνεται στους οικολόγους.«Γράφτηκε για τους ανθρώπους που δεν θα διάβαζαν ποτέ ένα βιβλίο για την κλιματική αλλαγή αλλά αγωνιούν για την οικονομική δικαιοσύνη».
Παραδέχεται ότι παρά τη φήμη της ως συγγραφέα πνευματώδους οικονομικής ανάλυσης και την κορυφαία ερευνητική ομάδα που διαθέτει, της πήρε τρία χρόνια για να γράψει το βιβλίο. Η ιδέα τής ήρθε το 2009, στη σύνοδο για το κλίμα στην Κοπεγχάγη - που έμεινε στη Ιστορία για την αποτυχία της διεθνούς διπλωματίας. Η Κλάιν πήγε στη σύνοδο με στόχο να γράψει για τη διαμάχη μεταξύ πλούσιων και φτωχών κρατών και για την ιστορική ευθύνη των ΗΠΑ και της Ευρώπης στην πρόκληση της κλιματικής αλλαγής.

«Εχουμε ανάγκη την ιδεολογική διαμάχη»

Κάποια στιγμή πίστεψε ότι η σύνοδος θα κατέληγε σε μια συμφωνία που θα αποζημίωνε την Αφρική και την Ασία για την αποικιοκρατία. Αλλά ήταν πλήρης αποτυχία. Οι ηγέτες της Αφρικής και των μικρών νησιωτικών κρατών του Νότιου Ειρηνικού, που εξαφανίζονται λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, επιθυμούσαν πιο επιθετική δράση για να περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Αλλά οι ηγέτες των πλούσιων κρατών θεώρησαν ότι η πρόταση αυτή θα έπληττε τις επιχειρήσεις και την απέρριψαν.  

Η Κλάιν γράφει επίσης στο βιβλίο ότι κάποια στιγμή συνειδητοποίησε πως τελικά ήθελε παιδιά, για τους αγώνες της στο «εργοστάσιο γονιμότητας», όπως το αποκαλεί, και για τις αποβολές προτού μείνει έγκυος. Ο γιος της, Τόμα, έγινε δύο ετών το καλοκαίρι. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο σε αυτόν.
Λίγο προτού ολοκληρωθεί το βιβλίο η Κλάιν εγχειρίστηκε για καρκίνο του θυρεοειδούς. Δηλώνει ότι δεν πρόκειται να συζητήσει περαιτέρω το θέμα.   
Πιστεύει ότι το χάσμα ανάμεσα στο 1% και στους υπόλοιπους και η αδυναμία των κυβερνήσεων να πάρουν τον έλεγχο αποτελούν συνέπειες του παγκόσμιου κεφαλαίου. Οτι οι περιβαλλοντικές οργανώσεις έχασαν χρόνο προσπαθώντας να πείσουν μεγάλες εταιρείες και δισεκατομμυριούχους να υιοθετήσουν περιβαλλοντικά μέτρα. Εν τω μεταξύ οι οικονομίες συνεχίζουν να ρυπαίνουν.
«Εχουμε ανάγκη την ιδεολογική διαμάχη. Σήμερα, για παράδειγμα, θεωρείται ακόμη πολιτικά ανήκουστη η εισαγωγή ποινικών μέτρων κατά όσων ρυπαίνουν - ειδικά στις ΗΠΑ». Σύμφωνα με την Κλάιν, οι οικολόγοι θα έπρεπε να είχαν κηρύξει τον πόλεμο στην ηθική του καπιταλισμού.
 
  • Κατηγορία GREEN LIFE
  • 0