ενημέρωση 3:59, 20 November, 2026

Αύγουστος στην πόλη

Γράφει ο Νίκος Δήμου

Πάλι ολομόναχος στο κόκκινο. Μιλάμε για φανάρι μεγάλης λεωφόρου που έχει συνήθως δεκάδες αυτοκίνητα. Άδεια θα την βρεις μόνο τον Δεκαπενταύγουστο. Ούτε το Πάσχα. Θυμήθηκα ένα παλιό μου κείμενο: «Μόνος στην Αθήνα». Ίδια εποχή πριν έξη χρόνια.

Επαναλαμβάνομαι, λοιπόν. Αλλά αυτό κάνει και η ζωή. (Ευτυχώς: είναι μια σιγουριά).

Ούτε ένα μαίηλ επί τρεις μέρες. Ούτε καν σπαμ. Δεν είναι μόνο η πόλη έρημη: είναι και το Διαδίκτυο. Τώρα λίγα σκόρπια και ανάλατα τιτιβίσματα γιατί ξαναμπήκα στο Twitter. Απορώ πώς υπάρχουν σχόλια στο Protagon. Μάλλον από παραλίες θα τα στέλνουν, με το αντηλιακό να θαμπώνει την οθόνη.

Αχ, αυτά τα σχόλια! Μόνιμη επωδός: «γιατί συνεχώς κρίνω τους Έλληνες;». Μα στην Ελλάδα ζω, γράφω, δημοσιεύω και διαβάζομαι – ποιους να κρίνω; Τους Γερμανούς; (Αν και το έκανα: Το τελευταίο γερμανικό μου βιβλίο έχει τίτλο: «Για όλα φταίνε οι Γερμανοί». Αλλά αυτό κυκλοφορεί εκεί. Δεν μου αρέσει η συζήτηση καφενείου: να βρίζουμε αυτούς που δεν μας ακούνε).

Οι Γερμανοί (και οι Ελβετοί) μου είναι αδιάφοροι. Αλλά έχουμε πράγματα να μάθουμε από αυτούς. Τους Έλληνες τους πονάω. Γι αυτό τους κρίνω. Όποιος αγαπάει, παιδεύει.

Εδώ και δεκαετίες περνάω τον Αύγουστο στην πόλη. Είναι η κορύφωση των διακοπών μου. Η πόλη είναι ονειρικά άδεια και ήσυχη. Οι γειτονιές κυρίως. Θυμίζει την Αθήνα στην οποία γεννήθηκα και μεγάλωσα. Που πνίγηκε μετά τον πόλεμο από την αστυφιλία και τις πολυκατοικίες.

Στα ραδιόφωνα είναι το φεστιβάλ του «πάγκου». Όλοι οι αναπληρωματικοί, οι δευτερότριτοι ξεφαντώνουν. Η ευκαιρία τους. Αν τους προσέξει κανείς, μπορεί να παίξουν και σε ομάδα σούπερ ληγκ.

Ευκαιρία για να διαβάσει κανείς χοντρά βιβλία που στοιβάζονται περιμένοντας – τι άλλο; – τον Αύγουστο. Αυτά που άλλες εποχές ούτε τα κοιτάς. Όγκος=άγχος.

Θα ήταν ευκαιρία να τακτοποιήσεις και τα χαρτιά σου αλλά… άσε καλύτερα. Αυτό σίγουρα θα σου χαλάσει την διάθεση. Είπαμε: ραστώνη, χαλαρότητα, ηρεμία.

Όσο σκέπτομαι όλους αυτούς που συνωστίζονται στα νησιά και τις παραλίες, χαλαρώνω ακόμα περισσότερο. Κι όσο συλλογίζομαι την ταλαιπωρία της επιστροφής, ανατριχιάζω από ηδονή.
Καλή δύναμη, συμπολίτες!

Πηγή : protagon
 

Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR

Αυτή που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι η ισχυρότερη McLaren όλων των εποχών!

Ο λόγος για το νέο περιορισμένης παραγωγής hypercar P1 GTR, το οποίο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της 64ης έκδοσης του Pebble Beach Concourse d'Elegance, στην Καλιφόρνια.

Η P1 GTR αποτελεί την αγωνιστική εκδοχή της P1, προορίζεται αποκλειστικά και μόνο για χρήση στην πίστα και θα μπορούν να την αγοράσουν μόνο όσοι έχουν στην κατοχή τους μια P1.

Η παραγωγή της, σύμφωνα με τη McLaren, θα ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2015 αφού πρώτα ολοκληρωθεί η κατασκευή της 375ης και τελευταία P1.

Θα παραχθεί σε πολύ περιορισμένα αντίτυπα και η αναβίωση του ονόματος GTR γίνεται για τον εορτασμό 20 χρόνων από τη νίκη της εταιρείας στις 24 του Le Mans με την πρωτότυπη F1 GTR.

Το τελευταίο διάστημα μάλιστα λέγεται πως η McLaren έστελνε το εν λόγω σκίτσο στους ιδιοκτήτες της P1 για να διαπιστώσει τις αντιδράσεις τους.

Η P1 GTR διαθέτει ένα ιδιαίτερα επιθετικό πίσω μέρος στο οποίο πρωταγωνιστούν η εντυπωσιακών διαστάσεων αεροτομή, οι απολήξεις των εξατμίσεων και ο τεράστιος διαχύτης.

Η P1 GTR είναι η ισχυρότερη McLaren που έχει κατασκευαστεί ποτέ καθώς η απόδοση του βελτιωμένου V8 twin-turbo βενζινοκινητήρα των 3,8 λίτρων που συνδυάζεται με έναν πανάλαφρο ηλεκτροκινητήρα φτάνει τους 1.000 ίππους! Η "μετάγγιση" τεχνολογίας από τη Formula 1 είναι διάχυτη στο νέο hypercar της McLaren που διαθέτει μεταξύ άλλων συστήματα όπως το DRS και το ERS.

Η αγωνιστική έκδοση της P1 θα κοστίζει 2,5 εκατομμύρια ευρώ και στην τιμή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων εξατομικευμένο πρόγραμμα βελτίωσης της οδηγικής ικανότητας κάθε πελάτη, πρόσβαση σε υπερσύγχρονο προσομοιωτή της εταιρείας, καθώς επίσης και συμμετοχή σε διάφορα οδηγικά events που θα πραγματοποιηθούν σε πίστες της Formula 1.

ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Αποκαλυπτήρια για τη McLaren P1 GTR
  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Νέο LADA 4x4 Urban (VIDEO)

Το LADA 4x4 Urban είναι μια νέα έκδοση του LADA 4x4 (πρώην LADA Niva), του διασημότερου μοντέλου της LADA αλλά και της Ρωσικής αυτοκινητοβιομηχανίας γενικότερα.

To LADA 4x4 παράγεται τα τελευταία 38 χρόνια και έχει πολλούς πιστούς φίλους ανά τον κόσμο και φυσικά στη χώρα μας.

  • Θεωρείται ο πρωτοπόρος των SUV αφού είναι το πρώτο μοντέλο της κατηγορίας με αυτοφερόμενο αμάξωμα, εξελιγμένη ανάρτηση με ελικοειδή ελατήρια, αλλά και μόνιμη τετρακίνηση με τρία διαφορικά, με δυνατότητα κλειδώματος του κεντρικού. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν αμέσως καθιερώθηκε στους αγώνες αντοχής τύπου Dakar πριν ακόμα καθιερωθεί η τετρακίνηση στον κόσμο των αγώνων ράλι.

Το LADA 4x4 Urban αποτελεί σύγχρονη, αστική άποψη του μοντέλου, η οποία προσφέρεται για καθημερινή χρήση στην πόλη. Η βελτιωμένη ηχομόνωση, το αναβαθμισμένο εσωτερικό με τις ηλεκτρικές ευκολίες αλλά και η μοντέρνα εμφάνιση συνηγορούν σε αυτό.

Από την άλλη, η μόνιμη τετρακίνηση, η δυνατότητα κλειδώματος του κεντρικού διαφορικού, αλλά και η μεγάλη απόσταση από το έδαφος παραμένουν ο απόλυτος σύμμαχος όταν η άσφαλτος τελειώνει.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί (με διαθέσιμους υπότιτλους στα ελληνικά), την πρώτη παρουσίαση του LADA 4x4 Urban λίγες μέρες πριν την επίσημη πρεμιέρα του μοντέλου που θα πραγματοποιηθεί στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μόσχας (27 Αυγούστου έως και τις 7 Σεπτεμβρίου).

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Λόρκα: Κάθε αληθινός ποιητής είναι επαναστάτης

Τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου του 1936, ήρθε το τέλος για τον κορυφαίο ποιητή, ζωγράφο, δραματουργό και θεατρικό σκηνοθέτη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτελέστηκε στο Βίθναρ της Ισπανίας από παραστρατιωτικούς οπαδούς του Φράνκο που έθαψαν τη σορό του, μαζί με άλλα τρία άτομα που εκτέλεσαν εκείνη την αυγή σε ομαδικό τάφο. 

Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο Λόρκα εκτελέστηκε στο Αλφακάρ και πολλοί πίστευαν ότι είχε ταφεί στην περιοχή αυτή, μαζί με άλλους εκτελεσθέντες. Οι αρχές της Ανδαλουσίας διέταξαν το άνοιγμα του συγκεκριμένου τάφου, κατόπιν αιτήματος των οικογενειών των άλλων πέντε ανθρώπων που πιθανολογείτο ότι είχαν ταφεί εκεί. Από την ανασκαφή και την έρευνα που έγινε στο χώρο όμως δεν βρέθηκε τίποτα.

Το τέλος του πολέμου έφερε μαζί του και την «Συμφωνία για Λήθη», μια συμφωνία ανάμεσα στην κυβέρνηση και το στρατό, η οποία άνοιξε την πόρτα για τη Δημοκρατία με αντάλλαγμα γενική αμνηστία για το καθεστώς του Φράνκο. Πρόσφατα όμως εμφανίστηκαν ρωγμές στη συμφωνία. Η κυβέρνηση των σοσιαλιστών, το 2007, ψήφισε το Νόμο της Ιστορικής Μνήμης, η οποία για πρώτη φορά αναγνώριζε επίσημα τα θύματα της δικτατορίας του Φράνκο. Ο νόμος επιτρέπει σε όποιον έχει αποδείξεις για ομαδικό τάφο να ζητήσει την βοήθεια του κράτους για την εκταφή και την ταυτοποίηση των λειψάνων.

Τον Οκτώβριο του 2008, μετά από μια δεκαετία προσπαθειών από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ισπανίας, ο δικαστής Μπαλτάσαρ Γκαρθόν διέταξε την εκταφή και αναγνώριση των θυμάτων από 19 ομαδικούς τάφους, μεταξύ των οποίων και αυτός όπου θεωρείται του Λόρκα. Ωστόσο, 73 χρόνια μετά το θάνατο του Λόρκα, η αντίσταση στην εκταφή της καταπιεσμένης μνήμης της χώρας παρέμενε ισχυρή. Μια εβδομάδα μετά την έκδοση της απόφασης του Γκαρθόν, ο ανώτατος εισαγγελέας της χώρας, Χαβιέρ Θαραγόθα, την αμφισβήτησε με το σκεπτικό ότι δεν ενέπιπτε στην αρμοδιότητα του Γκαρθόν η υπόθεση.

Ο δικαστής Γκαρθόν, πιθανόν φοβούμενος την περίπτωση σύμπνοιας του Ανώτατου Δικαστηρίου με τον Θαραγόθα, έστειλε την υπόθεση στα κατά τόπους δικαστήρια, επιχειρώντας έτσι να κρατήσει την υπόθεση ανοιχτή. Τελικά δόθηκε το «πράσινο φως» και η οικογένεια του Λόρκα που είχε αρχικά αντιρρήσεις, στο τέλος έδωσε τη συγκατάθεσή της και οι εργασίες ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2009. Αλλά δεν βρέθηκε τίποτε που να αποδεικνύει ότι εκεί είχε ταφεί ο συγγραφέας του «Ματωμένου γάμου».

Φ. Γκ. Λόρκα: «Εγώ ποτέ δεν θα γίνω πολιτικός. Είμαι επαναστάτης, γιατί δεν υπάρχει αληθινός ποιητής που να μην είναι επαναστάτης»

Ο Φεντερίκο ντελ Σαγράδο Κοραθόν ντε Χεσούς Γκαρθία Λόρκα γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1898 στο χωριό Φουέντε Βακέρος της Γρανάδα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας φιλοσοφία και λογοτεχνία ενώ έλαβε πτυχίο Νομικής. Από το 1919 μετακομίζει στην Μαδρίτη και συχνάζει στη φοιτητική εστία (Residencia de Estudiantes) όπου γνωρίζει και αναπτύσσει φιλία με πολλούς από τους διανοούμενους και καλλιτέχνες της εποχής, όπως είναι ο Λουί Μπουνιουέλ, ο Σαλβαδόρ Νταλί κ.α. Τον επόμενο χρόνο ανεβαίνει στο σανίδι το έργο του «Μάγια της Πεταλούδας» και κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίου με ποιήματα.

Το 1922 δημοσιεύεται το «Κάντε Χόντο» (Cante Jondo, παλιό λαϊκό είδος τραγουδιού, στο ύφος του φλαμένκο). Το 1925 διαβάζει στο Σαλβαδόρ Νταλί το θεατρικό του έργο «Μαριάνα Πινιέδα» ενώ το 1928 δημοσιεύει το «Ρομανθέρο Χιτάνο» , άλλη μια σημαντική ποιητική συλλογή του. Γράφει πλέον διαρκώς ενώ εκτός από το θέατρο, γράφει έργα και για κουκλοθέατρο, σχεδιάζει, ζωγραφίζει, δίνει διαλέξεις, γράφει εργασίες.

Το 1929, χάρη σε μια υποτροφία, επισκέπτεται τη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα ταξίδι που σημάδεψε το έργο του. Εντυπωσιάζεται από τον αμερικάνικο τρόπο ζωής, την παντοδυναμία του χρήματος και την παντελή έλλειψη πνευματικής ζωής. «Το εντυπωσιακό για το κρύο και τη σκληρότητα είναι η Wall Street. Σε κανένα μέρος του κόσμου δε γίνεται αισθητή όπως εκεί η ολική απουσία του πνεύματος: περιφρούρηση της καθαρής επιστήμης και δαιμονιακός σεβασμός του παρόντος», γράφει ο ίδιος. Οι μόνες ευχάριστες εντυπώσεις που αποκομίζει είναι οι αφροαμερικανοί, το Χάρλεμ και η μουσική τζαζ. Καταγράφει τις εμπειρίες του από το ταξίδι στη συλλογή «Ο ποιητής στη Νέα Υόρκη».

Μέσα στα επόμενα χρόνια ταξιδεύει στην Κούβα, το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Σκωτία, σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής ενώ δημοσιεύονται έργα του που έμελε να μείνουν στην ιστορία του θεάτρου και της ποίησης, όπως η «Γέρμα», ο «Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας» , ο «Ματωμένος Γάμος».

Ταυτόχρονα ιδρύει τον θίασο «La Barraca» και ανεβάζει έργα κλασικών Ισπανών δραματουργών. Τελευταίο του έργο που δημοσιεύεται είναι «η Συλλογή του Ταμαρίτ».
 

Στις 16 Ιουλίου, μόλις τρεις μέρες πριν την έναρξη του Εμφυλίου, ο ποιητής φεύγει από τη Μαδρίτη για τη Γρανάδα, την πιο συντηρητική πόλη της Ανδαλουσίας. Η κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα είναι πλέον εκρηκτική. Στις 19 του μήνα γίνεται αντικυβερνητική επανάσταση στη Γρανάδα (στις πρόσφατες εκλογές πρώτο είχε αναδειχθεί το Λαϊκό Κόμμα) και στις 3 Αυγούστου τουφεκίζεται από τους φαλαγγίτες ο κουνιάδος του και δήμαρχος της Γρανάδα, δρ. Μοντεσίνος. Ο Λόρκα καταφεύγει στο σπίτι του φίλου του Λουίς Ροσάλες, όπου συλλαμβάνεται τη νύχτα της 17ης Αυγούστου.

Κρατείται επίσημα στο Κυβερνείο όλη τη μέρα και το βράδυ μεταφέρεται στο Βιθνάρ. Τουφεκίζεται από παραστρατιωτικούς του Φράνκο στις 19 Αυγούστου του 1936 και το πτώμα του σωριάζεται σε ομαδικό τάφο, μαζί με άλλα τρία θύματα της φασιστικής κτηνωδίας, ένα δάσκαλο και δυο αναρχικούς. Το όνομα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα εμφανίζεται την επόμενη μέρα μεταξύ των εκτελεσμένων.

Πηγές: The Nation, LosTiempos.com, margaritaxirgu.es, ElPaís.com, «Federico Garcia Lorca: Ποιήματα» εκδ. Κοροντζή, «Λόρκα – Ποιήματα της Ανδαλουσίας» Χ. Γουδή