ενημέρωση 3:59, 20 November, 2026

Εύκαμπτο υλικό μιμείται το χταπόδι στο καμουφλάζ

Ουάσινγκτον 

Ένα νέο εύκαμπτο υλικό ικανό να αλλάζει χρώμα και να γίνεται ένα με το περιβάλλον, όπως ακριβώς και το χταπόδι, ανέπτυξαν αμερικανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι.

Το καινοτόμο υλικό, που μοιάζει με κόλλα χαρτί, αποτελείται από κυψέλες μόλις ενός χιλιοστού, οι οποίες περιέχουν μια ειδική βαφή. Ενεργοποιούνται από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος με αποτέλεσμα να αλλάζουν χρώμα. Για την ώρα, η εκδοχή που έχουν αναπτύξει οι επιστήμονες ανταποκρίνεται σε τόνους του άσπρου και του μαύρου. Οι ίδιοι ωστόσο στοχεύουν στη βελτίωσή του ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά τόσο για εμπορικούς, όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «PNAS», το «ζωντανό» υλικό αποτελεί τον καρπό της συνεργασίας ερευνητών από τους τομείς της βιολογίας, των έξυπνων υλικών, της πληροφορικής και της μηχανικής.

«Τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον – και κυρίως τα κεφαλόποδα όπως π.χ. το χταπόδι, το καλαμάρι και η σουπιά – έχουν πολλές φορές εντυπωσιακές ικανότητες εναλλαγής χρώματος» εξηγεί ο κύριος συγγραφέας της μελέτης δρ Τζον Ρότζερς. 

Το χταπόδι έχει την ικανότητα να «χάνεται» μέσα στο περιβάλλον το οποίο επισκέπτεται κάθε φορά

Κάντο όπως το χταπόδι

Με πυρήνα το καμουφλάρισμα του χταποδιού, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα υλικό αποτελούμενο από τρεις επιστρώσεις. Ο τρόπος λειτουργίας του έχει ως εξής: η τρίτη επίστρωση στο χαμηλότερο σημείο με τη βοήθεια φωτοαισθητήρων εντόπιζε το χρώμα του περιβάλλοντος, το οποίο αντέγραφε και έστελνε στην δεύτερη, στους λεγόμενους ενεργοποιητές. Εκείνοι με τη σειρά τους, μετέδιδαν μια συγκεκριμένη θερμοκρασία στις θερμοευαίσθητες χρωστικές της ειδικής βαφής της πρώτης επίστρωσης, με αποτέλεσμα εκείνη να αλλάζει χρώμα. Στους 47 βαθμούς Κελσίου, το υλικό από μαύρο γινόταν διάφανο.

«Πρόκειται για το πρώτο πλήρως λειτουργικό σύστημα του είδους – μοιάζει με μια λεπτή κόλλα χαρτί» αναφέρει ο δρ Ρότζερς. «Ακόμα βέβαια βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο. Είναι δηλαδή ένα σημείο εκκίνησης ώστε να μπορέσουμε να εστιάσουμε στην επιστήμη της μηχανικής γύρω από το πώς να δημιουργούμε συστήματα που να λειτουργούν καθ’ αυτόν τον τρόπο».

 

Ολα για την επιβίωση

Στην υποψήφια για Βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας το 1961 και δεύτερη ταινία του Τζίλο Ποντεκόρβο που από την ερχόμενη Πέμπτη θα προβάλλεται αποκλειστικά στον Ζέφυρο η Σούζαν Στράσμπεργκ υποδύεται την Εντιθ, μια έφηβη εβραία που θα κάνει τα πάντα για να επιβιώσει στο στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου στέλνεται κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Με τη βοήθεια ενός γιατρού, η Εντιθ «ξαναγεννιέται» ως Νικόλ και δεν είναι πλέον εβραία - τουλάχιστον όχι στα χαρτιά.

Στην αρχή βιώνει αβάστακτη λύπη για τον χαμό των γονιών της, καθώς όμως ο καιρός περνά συνειδητοποιεί πως αυτή η στάση δεν θα τη βοηθήσει να επιβιώσει. Ετσι, εμπλέκεται σε ερωτική σχέση με έναν γερμανό αξιωματικό παρ' όλο που είναι μόλις 14 χρόνων και αρχίζει να αποκτά προνόμια ώσπου στο τέλος αποκτά την ιδιότητα της Καπό, αποκτώντας εξουσία πάνω στις άλλες αιχμάλωτες γυναίκες, ακόμη στο πλευρό του εχθρού, ως μέλος της Καμεραντενπολιτσάι, του σώματος στην ουσία των καταδοτών-εποπτών των υπόλοιπων αιχμαλώτων. Προσδοκά προνόμια και εξουσίες, όπως η απαλλαγή από την καταναγκαστική εργασία και φυσικά η ασυλία και η προστασία από τον ίδιο τον μαρτυρικό θάνατο.

Σε αυτή την ταινία ο Ποντεκόρβο, που πολέμησε στην Ιταλική Αντίσταση ως μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, επιτυγχάνει να παρουσιάσει μια ρεαλιστική εικόνα της πραγματικότητας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κάτι που φυσικά καμία ταινία δεν μπορεί πλήρως να αποδώσει χωρίς να αγγίζει τα όρια του μελοδράματος.

Γεννημένος τον Νοέμβριο του 1919 στην Πίζα της Ιταλίας και στους κόλπους μιας ευκατάστατης εβραϊκής οικογένειας (ο πατέρας του Μπρούνο ήταν διάσημος πυρηνικός φυσικός), ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Τζίλο Ποντεκόρβο, παρότι γύρισε λιγότερες από 20 ταινίες, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ιταλούς σκηνοθέτες όλων των εποχών κατέχοντας ξεχωριστή θέση στο παγκόσμιο σκηνοθετικό πάνθεον. Είναι περισσότερο γνωστός για την ταινία «Η μάχη του Αλγερίου» (1966), αν και το «Κapό» θεωρείται το υποτιμημένο αριστούργημά του.

Από την αντίσταση στη σκηνοθεσία
Ο Τζίλο Ποντεκόρβο μετακόμισε στη Γαλλία το 1938 για να ξεφύγει από τους φασιστικούς νόμους της Ιταλίας της εποχής και στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με προσωπικότητες όπως ο Σαρτρ και ο Στραβίνσκι. Από εκεί άρχισε να αναπτύσσει τα πολιτικά ιδανικά του με τα οποία εμπλούτισε το έργο του και όταν επέστρεψε στην Ιταλία ηγήθηκε μιας ταξιαρχίας ως μέλος της Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου, σπούδασε χημεία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος προτού γίνει τελικά σκηνοθέτης, ξεκινώντας την καριέρα του με ντοκιμαντέρ. Συχνά επέλεγε να συμπεριλάβει ερασιτέχνες ηθοποιούς στις ταινίες του, όποτε κατά περίπτωση κάποιο άτομο είχε κατά τη γνώμη του το «σωστό» πρόσωπο ώστε να αποδώσει καλύτερα τον χαρακτήρα του ρόλου.

O Ποντεκόρβο, που πέθανε το 2006, ξόδευε μήνες - και μερικές φορές χρόνια - προκειμένου να μαζέψει το υλικό των ταινιών του. Δύο χρόνια χρειάστηκε για την προετοιμασία του «Κapό», το οποίο εν τέλει κέρδισε μια υποψηφιότητα για το Οσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ωστόσο, η «Μάχη του Αλγερίου» ήταν η ταινία του που κατάφερε να προβληθεί ευρύτατα στις Ηνωμένες Πολιτείες κερδίζοντας υποψηφιότητες στα Οσκαρ δυο διαφορετικών ετών: το 1967 στην κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και το 1969 για καλύτερη σκηνοθεσία και καλύτερο σενάριο.

Μια ύποπτη σιωπή

Γράφει ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Μετά στη βαβούρα της προεκλογικής περιόδου –που ήταν άχρηστη γιατί αυτή τη φορά οι πολίτες είχαν αποφασίσει εδώ και καιρό ποιους θα ψηφίσουν-, υπάρχουν κάποιοι που έχουν βγάλει τον σκασμό. Είναι εκείνοι οι «πνευματικοί άνθρωποι» και οι λούμπεν δημοσιογράφοι που περίμεναν το αποτέλεσμα των εκλογών.

Δεν είναι κανένα μυστικό πως κάποιοι “πνευματικοί άνθρωποι” και πολλοί “δημοσιογράφοι” είχαν πολύ καλές σχέσεις με την διοίκηση Βάρσου και με την Διοίκηση Χιωτάκη.

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που είναι παντός καιρού.

Πλήρωνε εσύ κι εμείς θα σου γράφουμε ότι θέλεις.

Από τη σιωπή αυτών των λαλίστατων ανθρώπων –που δεν έχαναν ευκαιρία να ουρλιάζουν και να παρουσιάζουν οποιονδήποτε άλλο τον τρόπο ως τον διάολο μεταμορφωμένο σε παράταξη της δήθεν ανομίας, ως κατάρα-, καταλαβαίνω πως η διοίκηση Χιωτάκη-Βάρσου ήταν από πολύ πριν τελειωμένη.

Οι περισσότεροι από αυτούς δηλώνουν αριστεροί τύπου Γρηγοράκος, ο ορισμός του ποταπού, του κοινού συκοφάντη. Απόλυτο χαμαιτυπείο δηλαδή.

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μάθει να προσκολλώνται στην εκάστοτε εξουσία, οπότε δεν πέφτουν ποτέ έξω. Υπάρχει σοβαρός λόγος που έχουν λουφάξει.

Μετά τις εκλογές, Χιωτάκης και Βάρσος είναι στα πρόθυρα της διάλυσης. Χιωτάκης και Βάρσος θα αντικατασταθούν, και η πόλη θα αναπνεύσει. Για πόσο;

Οπότε, «πνευματικοί άνθρωποι» και «πνευματικοί» δημοσιογράφοι περιμένουν να δουν την διάδοχη κατάσταση, ώστε να κάνουν επίθεση φιλίας στον Θωμάκο.

Μετά τον Βάρσο και τον Χιωτάκη, θα αποθεώσουν και τον Θωμάκο, με την ελπίδα να τα οικονομήσουν πάλι.

Ο Θωμάκος δεν πρέπει να την πατήσει και να τους ανοίξει τις πόρτες.

Αυτοί οι άνθρωποι διώχνουν όλους τους άλλους.

Αυτό είναι εξακριβωμένο.

 

Με διαταγή Χιωτάκη θα τιμωρούνται με πυροβολισμό όσοι ισχυρίζονται ότι υπάρχει λόγος χρηματισμού!

Μούφα press

Στις φυλακές πρόκειται να οδηγηθούν ύστερα από την διαταγή Χιωτάκη που υπέγραψε ο πρώην Δήμαρχος, όσοι συκοφαντούν τον τίμιο εργατικό ηγέτη της Κηφισιάς. Σκοπός του εγχειρήματος είναι όσοι δεν συμμορφωθούν θα πυροβολούνται με συνοπτικές διαδικασίες.

  • Οι διαταγές που υπέγραψε ο μεγάλος ηγέτης της Κηφισιάς, Νίκος Χιωτάκης θα παρατίθενται συντετριμμένες στην απόφαση του Εφετείου Νέας Κηφισιάς και Νέας Ερυθραίας

Οι διαταγές, κρίθηκαν ένοχες για πρόκληση σωματικής βλάβης και για ψευδή καταμήνυση χωρίς ελαφρυντικά, αφού όχι μόνο άνοιξαν πυρ εναντίον των συκοφαντών αλλά στη συνέχεια προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν αυτούς που τις κρατούσαν!

Σύμφωνα με πληροφορίες, σημαντικό ρόλο στην καταδικαστική απόφαση, έπαιξαν οι καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων στο σουβλατζίδικο του τέως αντιδημάρχου Ανέστη Νικολέλη της Κηφισιάς, σύμφωνα με τις οποίες, οι διαταγές έδρασαν με δική τους πρωτοβουλία, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των ιδιοκτητών τους.

Ο δικηγόρος πάντως των πολιτών μίλησε για κατάφορη παρανομία και ζήτησε να φέρνουν στο εξής τις διαταγές Χιωτάκη σε χαρτιά που τυλίγουν τα σουβλάκια. Έτσι να το μάθουν όλοι οι πολίτες και να μην έχουν παραπληροφόρηση από μέσα ύποπτα που σκοπό έχουν την απαξίωση του μεγάλου ηγέτη της πόλης μας.

Μίλησε ακόμη για δικαστική πλάνη, που καταδικάζει αγνούς και αθώους πολιτικούς που τόσα χρόνια το μόνο που έχουν επιδείξει είναι η αφοσίωση στο καθήκον. «Για την πόλη ρε γαμώτο» αγωνίζομαι, τόνισε ο λαοπρόβλητος ηγέτης. Επίσης τόνισε ότι στο εξής προς άρση οιασδήποτε παρεξήγησης θα πυροβολούνται και όσοι κάνουν ότι διαβάζουν τις αστείες –όπως τις χαρακτήρισε- κατηγορίες περί χρηματισμού.

 Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα.