ενημέρωση 8:25, 18 November, 2026

Το Ισραήλ πούλησε τον Τραμπ, θα σεβαστεί τις υποσχέσεις του στην Ελλάδα;

Υποχείριο και αναλώσιμος αποδεικνύεται ο Τραμπ για το Ισραήλ

Ο μόνιμος αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον ΟΗΕ, Ντάνυ Ντανόν, είναι ένας τυπικός Σιωνιστής αξιωματούχος: ασεβής, ερειστικός, επιθετικός και κυρίως αδίστακτος. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε και τον εαυτό του. Αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές κι ενώ άπαντες ακόμη και ο Τραμπ, ο αντιπρόεδρος Βανς κ.α. επέρριψαν σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την ταπεινωτική ήττα των Ρεπουμπλικανών στην επίθεση στο Ιράν, κληθείς να σχολιάσει τις εξελίξεις ο Ντανόν απέδωσε την ευθύνη για τον πόλεμο στο Ιράν αποκλειστικά και μόνο στον Τραμπ. Αποποιήθηκε οποιοδήποτε ρόλο και ανάμειξη του Ισραήλ για την επίθεση στο Ιράν, επιλέγοντας να διαφυλάξει το γόητρο της χώρας του, ασχέτως αν έτσι εξέθετε τον Τραμπ!

Η επιλογή του Ισραηλινού αξιωματούχου προκάλεσε σοκ, επειδή πλήθος δημοσιευμάτων, που ουδέποτε διαψεύστηκαν, αποκάλυπταν ότι η επίθεση στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε κατ’ εντολή του Νετανιάχου. Ενώ οι λόγοι για τους οποίους δέχτηκε ο Τραμπ δεν διατύπωνονται άμεσα και μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν (πχ σκάνδαλο Επστάιν), όλα τα ρεπορτάζ καταλήγουν ότι ο Τραμπ πείσθηκε ή πιέστηκε από το Ισραήλ για να ξεκινήσει την επιχείρηση «Επική οργή», που εξελίχθηκε σε επική αποτυχία.

Το πιο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, που περιέγραφε με λεπτομέρειες την χειραγώγηση της αμερικανικής κυβέρνησης από την ισραηλινή, το οφείλουμε στους New York Times. Δημοσιεύτηκε στις 7 Απριλίου και είχε τίτλο, «Πώς ο Τραμπ οδήγησε τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν».

Σαν στο σπίτι του ο Νετανιάχου

Αξίζει να μεταφέρουμε ορισμένα εκτενή αποσπάσματα από το αποκαλυπτικό αυτό άρθρο:

«Το μαύρο SUV που μετέφερε τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου έφτασε στον Λευκό Οίκο λίγο πριν από τις 11 π.μ. στις 11 Φεβρουαρίου. Ο Ισραηλινός ηγέτης – ο οποίος επί μήνες ασκούσε πιέσεις, ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να συναινέσουν σε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά του Ιράν- οδηγήθηκε γρήγορα στο εσωτερικό, χωρίς ιδιαίτερες επισημότητες και μακριά από τα βλέμματα των δημοσιογράφων, έτοιμος για μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της μακράς σταδιοδρομίας του.

Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν αρχικά στην Αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία γειτνιάζει με το Οβάλ Γραφείο. Στη συνέχεια, ο κ. Νετανιάχου κατευθύνθηκε στον κάτω όροφο για το κύριο γεγονός: μια άκρως απόρρητη παρουσίαση σχετικά με το Ιράν, η οποία απευθυνόταν στον Πρόεδρο Τραμπ και την ομάδα του και πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου – έναν χώρο που σπάνια χρησιμοποιούνταν για δια ζώσης συναντήσεις με ξένους ηγέτες.

Ο κ. Τραμπ κάθισε, αλλά όχι στη συνήθη θέση του, στην κεφαλή του μαονένιου τραπεζιού συσκέψεων της αίθουσας. Αντ’ αυτού, ο Πρόεδρος επέλεξε μια θέση στο πλάι, με το βλέμμα στραμμένο προς τις μεγάλες οθόνες που ήταν τοποθετημένες στον τοίχο. Ο κ. Νετανιάχου κάθισε στην απέναντι πλευρά, ακριβώς απέναντι από τον Πρόεδρο.

Στην οθόνη πίσω από τον Πρωθυπουργό εμφανίστηκαν ο Νταβίντ Μπαρνέα, διευθυντής της Μοσάντ (της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού), καθώς και Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι. Η παρουσία τους στην οθόνη, πίσω από τον κ. Νετανιάχου, δημιουργούσε την εικόνα ενός ηγέτη σε καιρό πολέμου, περιστοιχισμένου από την ομάδα του…

Η παρουσίαση που επρόκειτο να κάνει ο κ. Νετανιάχου μέσα στην επόμενη ώρα θα αποδεικνυόταν καθοριστική, οδηγώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ σε μια πορεία προς μια μεγάλη ένοπλη σύγκρουση, στην καρδιά μιας από τις πιο ασταθείς περιοχές του κόσμου.

Στις 11 Φεβρουαρίου, στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων, ο κ. Νετανιάχου προέβη σε μια έντονη προσπάθεια πειθούς, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν ήταν έτοιμο για αλλαγή καθεστώτος και εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μια κοινή αμερικανο-ισραηλινή αποστολή θα μπορούσε επιτέλους να δώσει τέλος στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Σε κάποιο σημείο, οι Ισραηλινοί έδειξαν στον κ. Τραμπ ένα σύντομο βίντεο, το οποίο περιλάμβανε μια συρραφή εικόνων από πιθανούς νέους ηγέτες, που θα μπορούσαν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, εάν κατέρρεε η σκληροπυρηνική κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών που παρουσιάστηκαν ήταν ο Ρεζά Παχλαβί, ο εξόριστος γιος του τελευταίου Σάχη του Ιράν -σήμερα αντιφρονών με έδρα την Ουάσιγκτον- ο οποίος έχει επιχειρήσει να προβάλει τον εαυτό του ως έναν κοσμικό ηγέτη ικανό να οδηγήσει το Ιράν σε μια μετα-θεοκρατική διακυβέρνηση».

«Σχεδόν βέβαια νίκη»

Συνεχίζει το ρεπορτάζ των New York Times:

«Ο κ. Νετανιάχου και η ομάδα του περιέγραψαν συνθήκες που, κατά τους ίδιους, προμήνυαν σχεδόν βέβαιη νίκη: το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν θα μπορούσε να καταστραφεί μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το καθεστώς θα αποδυναμωνόταν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην είναι σε θέση να αποκλείσει τα Στενά του Ορμούζ, ενώ η πιθανότητα να εξαπολύσει το Ιράν πλήγματα κατά αμερικανικών συμφερόντων σε γειτονικές χώρες εκτιμήθηκε ως ελάχιστη.

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες της Μοσάντ, οι διαδηλώσεις στους δρόμους εντός του Ιράν επρόκειτο να ξεκινήσουν εκ νέου. Με την ώθηση από την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών -η οποία θα συνέβαλλε στην πυροδότηση ταραχών και εξεγέρσεων- μια σφοδρή εκστρατεία βομβαρδισμών θα μπορούσε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε η ιρανική αντιπολίτευση να ανατρέψει το καθεστώς. Οι Ισραηλινοί έθεσαν επίσης το ενδεχόμενο Ιρανοί Κούρδοι μαχητές να διασχίσουν τα σύνορα από το Ιράκ, ανοίγοντας ένα χερσαίο μέτωπο στα βορειοδυτικά, γεγονός που θα εξαντλούσε περαιτέρω τις δυνάμεις του καθεστώτος και θα επιτάχυνε την κατάρρευσή του…

Ο κ. Νετανιάχου παρουσίασε τις θέσεις του με αυτοπεποίθηση, αλλά με έναν μονότονο τόνο φωνής. Η παρουσίαση φάνηκε να βρίσκει θετική ανταπόκριση στο σημαντικότερο πρόσωπο που βρισκόταν στην αίθουσα: τον Αμερικανό πρόεδρο.

“Μου ακούγεται καλό”, είπε ο κ. Τραμπ στον πρωθυπουργό. Για τον κ. Νετανιάχου, αυτό αποτελούσε ουσιαστικά το “πράσινο φως” για μια κοινή αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση.

Ο κ. Νετανιάχου δεν ήταν ο μόνος που αποχώρησε από τη συνάντηση με την εντύπωση ότι ο κ. Τραμπ είχε, στην ουσία, λάβει την απόφασή του. Οι σύμβουλοι του Προέδρου αντιλήφθηκαν ότι εκείνος είχε εντυπωσιαστεί βαθύτατα από τις υποσχέσεις για τις δυνατότητες των στρατιωτικών δυνάμεων και των υπηρεσιών πληροφοριών του κ. Νετανιάχου».

Το Ισραήλ νίκησε τους Αμερικάνους στρατηγούς

Η ευθύνη του Ισραήλ για τον πόλεμο στο Ιράν γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν στην παραπάνω προσπάθεια παραπλάνησης, που περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια η αμερικανική εφημερίδα, προσθέσουμε και τις αντιρρήσεις της ηγεσίας του αμερικανικού στρατού και της υπηρεσίας πληροφοριών. Συνεχίζει λοιπόν το ρεπορτάζ της νεοϋορκέζικης εφημερίδας, που προέρχεται από ένα βιβλίο το οποίο θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα, με τίτλο «Αλλαγή καθεστώτος: Στα ενδότερα της ιμπεριαλιστικής προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ»:

«Ο διευθυντής της CIA χρησιμοποίησε μία λέξη για να περιγράψει τα σενάρια του Ισραηλινού πρωθυπουργού περί αλλαγής καθεστώτος: “γελοία”. Σε εκείνο το σημείο παρενέβη ο κ. Ρούμπιο. “Με άλλα λόγια, είναι μαλακίες”, είπε…

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος στράφηκε προς τον στρατηγό Κέιν. “Στρατηγέ, ποια είναι η γνώμη σας;” Ο στρατηγός Κέιν απάντησε: “Κύριε, από όσο γνωρίζω, αυτή είναι η πάγια τακτική των Ισραηλινών. Υπερβάλλουν στις περιγραφές τους και τα σχέδιά τους δεν είναι πάντα καλά επεξεργασμένα. Ξέρουν ότι μας χρειάζονται, γι’ αυτό και πιέζουν τόσο έντονα”».

Η συνέχεια είναι γνωστή: Η αμερικανική επίθεση στο Ιράν πραγματοποιήθηκε, παρά τις αντιρρήσεις της ηγεσίας του αμερικανικού στρατού και της υπηρεσίας πληροφοριών, που αποδείχθηκε πιο καλά ενημερωμένη και αξιόπιστη από τους Ισραηλινούς. Παρόλα αυτά δεν ελήφθησαν σοβαρά οι αντιρρήσεις της!

Στο ίδιο συμπέρασμα για τις πιέσεις του Ισραήλ στις ΗΠΑ, ώστε να ξεκινήσουν την επίθεση στο Ιράν επανέλαβαν πολλά ακόμη ρεπορτάζ μεγάλων Μέσων: Axios (3/2/2026: «σειρά ισραηλινών πρακτόρων και στρατηγών έχουν επισκεφθεί την Ουάσιγκτον τις τελευταίες ημέρες, περιλαμβανομένου του αρχηγού του επιτελείου των IDF»), Reuters (με τίτλο «Ο Τραμπ ενέκρινε επιχείρηση κατά του Ιράν, αφού ο Νετανιάχου τάχθηκε υπέρ της από κοινού εξόντωσης του Χαμενεΐ»), The Times of Israel (με τίτλο «Αξιωματούχος των ΗΠΑ λέει πώς το Ισραήλ πιέζει για αμερικανικά χτυπήματα στο Ιράν, αλλά ο Τραμπ “πραγματικά δεν θέλει να το κάνει”).

Η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή αν λάβουμε υπ’ όψη μας τις αιτίες για τις οποίες η ευθύνη του Ισραήλ στον βομβαρδισμό του Ιράν αποσιωπήθηκε από τα περισσότερα ΜΜΕ της Δύσης. Η απάντηση δόθηκε από τις σελίδες του Guardian: Γιατί κάθε τέτοια αναφορά, καίτοι ήταν πέρα για πέρα αληθινή, θα χαρακτηριζόταν αντισημιτισμός, όπως συστηματικά συμβαίνει σε κάθε προσπάθεια αποκάλυψης της ισραηλινής επιρροής στην πολιτική των ΗΠΑ!

«Δεν υπάρχει ηθικό έρεισμα για την απόκρυψη της παρέμβασης του Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική. Ένας Τύπος που ψεύδεται ανοιχτά δεν είναι ελεύθερος. Όμως, ένας Τύπος που λέει μόνο μερικές αλήθειες ενδέχεται να είναι ακόμη λιγότερο ελεύθερος, καθώς αυτές οι μισές αλήθειες λειτουργούν ως προσωπείο για την έλλειψη ελευθερίας του», έγραψε η βρετανική εφημερίδα, αναδεικνύοντας τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο Τύπος από τις συνεχείς, δημόσιες ή εν κρυπτώ, πιέσεις των Σιωνιστών.

Οι επαφές και πιέσεις του Ισραήλ είχαν διαχυθεί σε όλη την κλίμακα της αμερικανικής ηγεσίας. Ενδεικτικά, πριν τις αμερικανικές εκλογές ο υπουργός Πολέμου του Τραμπ, Πιτ Χέγκσεθ, επισκέφθηκε το Ισραήλ, όπου συζήτησε την επανέναρξη των επιθέσεων στο Ιράν, μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές.

Η αποσιώπηση της ευθύνης του Ισραήλ στη χάραξη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής έχει πολλές συνέπειες. Η σημαντικότερη είναι ότι το Ισραήλ μένει τελικά στο απυρόβλητο όταν έρχεται η ώρα της λογοδοσίας και της αναζήτησης ευθυνών. Κι έτσι μπορεί ο κάθε Ντανόν να αποδίδει την ευθύνη στον Τραμπ, που αποδεικνύεται χρήσιμος ηλίθιος. Ναι, ακόμη κι ο Τραμπ! Όχι μόνο προκάλεσε έναν πόλεμο, που ήταν βέβαιο ότι θα χαθεί, αλλά στο τέλος επωμίστηκε και ακέραια την ευθύνη του…

Ανησυχία για την Ελλάδα

Το πάθημα του (έστω περιορισμένης και συρρικνούμενης ευθύνης) πλανητάρχη Τραμπ πρέπει να γίνει μάθημα και για την Ελλάδα. Το Ισραήλ άδειασε αδίστακτα τον Τραμπ, παρότι Ισραήλ δεν θα υπήρχε αν οι ΗΠΑ δεν το χρηματοδοτούσαν αφειδώς και ποικιλοτρόπως, αποδεικνύοντας τον ιδιοτελή, μονομερή κι εκβιαστικό χαρακτήρα των διεθνών σχέσεων και των συμμαχιών του.

Κι όλοι ξέρουμε ότι τελευταίο απόκτημα σε αυτή την μακρά αλυσίδα ευκαιριακών συμμαχιών είναι η Ελλάδα. Το Ισραήλ εκμεταλλεύεται την τουρκική επιθετικότητα για να φανεί ως άγγελος – φύλακας της Ελλάδας. Σε αυτό το πλαίσιο πιέζει στην κατεύθυνση άμεσης έναρξης πολέμου με την Τουρκία. Άλλες φορές με την προπαγάνδιση του προληπτικού πλήγματος, ακόμη και με την συνηγορία της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας της Ελλάδας, άλλες φορές με πρόσχημα την απελευθέρωση των κατεχομένων από την Τουρκία κυπριακών εδαφών κι άλλες φορές για να προχωρήσουν τα σχέδια εκμετάλλευσης του Αιγαίου από αμερικανικές πολυεθνικές, το Ισραήλ ρίχνει συστηματικά λάδι στη φωτιά των ανταγωνισμών. Οι πράκτορες του βρίσκουν βήμα σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης, σε ένα πλαίσιο χρονίως ασύδοτης λειτουργίας τους που θέτει πολλά ερωτήματα για τα σχέδια στα οποία πρωταγωνιστούν, προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη για τον πόλεμο που φέρνουν. Στόχος τους είναι η Ελλάδα να κάνει τον πόλεμο με την Τουρκία, που το ίδιο φοβάται να κάνει.

Όπως ακριβώς το Ισραήλ οδήγησε τις ΗΠΑ να πολεμήσουν με το Ιράν για λογαριασμό του (όσο κι αν υπήρχαν σαφή και οριοθετημένα αμερικανικά υλικά συμφέροντα που επιζητούσαν τον πόλεμο και κέρδισαν από την κήρυξή του), έτσι το Ισραήλ θέλει να βάλει και την Ελλάδα να πολεμήσει για λογαριασμό του με την Τουρκία. Στις ΗΠΑ μάλιστα βρέθηκαν υπουργοί, στρατηγοί και επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών που αντέδρασαν και είπαν όχι, όπως έδειξε το ρεπορτάζ των New York Times, έστω κι αν οι αντιρρήσεις τους έπεσαν στο κενό… Στην Ελλάδα, ούτε αυτό!

Κι αν κάτι δείχνει το παράδειγμα των ΗΠΑ είναι πώς όταν θα πετύχουν το στόχο τους και θα προκαλέσουν τον πόλεμο με την Τουρκία, όλοι αυτοί οι Ισραηλινοί πράκτορες που έχουν μαζευτεί στην Ελλάδα διαθέτοντας δημόσιο βήμα κι επιδιδόμενοι σε ζύμωση των διαμορφωτών γνώμης, υποδείξεις προς την πολιτική ηγεσία και διαμόρφωση αδιαφανών κέντρων πολλαπλασιασμού ισχύος, αμέσως θα εξαφανιστούν. Και θα επιρρίψουν την ευθύνη για τον πόλεμο και την ήττα στην ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία!

Αν το έκαναν στον Τραμπ, γιατί να μην το κάνουν στην Ελλάδα;

Πηγή: infowar

Ακρωτηριασμοί, τρομοκρατία και παρακράτηση μισθών – χτίζοντας τα data centers της Ευρώπης

Από τα εργοτάξια της Google στο Βέλγιο μέχρι τις εγκαταστάσεις της Microsoft στη Σουηδία, η έρευνα του Investigate Europe αποκαλύπτει σοβαρά εργατικά ατυχήματα, εξαντλητικά ωράρια, καταγγελίες για μισθολογική εκμετάλλευση, κρούσματα φυματίωσης και συστηματικά εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα δίκτυο εργολάβων που κατασκευάζουν τις υποδομές της τεχνητής νοημοσύνης στην Ευρώπη.

Ο Σάντου Ντουμιτρέσκου είχε συμπληρώσει σχεδόν δέκα ώρες εργασίας όταν του ζήτησαν να πραγματοποιήσει δύο ακόμη ηλεκτρολογικούς ελέγχους στο εργοτάξιο της Google στο Βέλγιο. Λίγα λεπτά αργότερα, ένα ηλεκτρικό τόξο 400 βολτ και 12.000 αμπέρ έκαψε το πρόσωπο και τη δεξιά πλευρά του σώματός του. Υπέστη εγκαύματα στο 12% του σώματός του, έμεινε πέντε ημέρες σε τεχνητό κώμα και σήμερα αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο μόνιμης αναπηρίας. Η ιστορία του 34χρονου Ρουμάνου εργάτη αποτελεί μία από τις συγκλονιστικότερες μαρτυρίες της πεντάμηνης έρευνας του Investigate Europe για το εργασιακό καθεστώς πίσω από τη ραγδαία ανάπτυξη των ευρωπαϊκών υποδομών τεχνητής νοημοσύνης.Η βελγική επιθεώρηση εργασίας έκλεισε την έρευνα στα τέλη Οκτωβρίου χωρίς να διαπιστώσει παρατυπίες. Ο Σάντου καταγγέλλει ότι δεν κλήθηκε ποτέ να καταθέσει προσωπικά και ότι εξακολουθεί να μην έχει λάβει την έκθεση του ατυχήματος, παρά τα σχετικά αιτήματα.

Η Google και η Dornan υποστηρίζουν ότι εφαρμόζουν κανόνες υγείας και ασφάλειας και συνεργάστηκαν με τις αρχές. Ο εργαζόμενος παραμένει στο σπίτι του στη Ρουμανία, έχοντας υποβληθεί σε πολλαπλές μεταμοσχεύσεις δέρματος. Οι γιατροί εκτιμούν ότι μπορεί να ανακτήσει μόλις το 70% της λειτουργικότητας του δεξιού άνω άκρου του.

Αρουραίοι, φυματίωση και ακρωτηριασμοί στη Σουηδία

Στο Γκέβλε της Σουηδίας, η Microsoft υλοποιεί επενδυτικό σχέδιο ύψους τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, σε έκταση 130 εκταρίων. Η ιρλανδική Collen Construction έχει αναλάβει τον ρόλο του γενικού εργολάβου, με την Benbau να απασχολεί εκατοντάδες εργαζομένους. Οι Ρουμάνοι εργάτες είπαν ότι 24 άνθρωποι μοιράζονται μία κουζίνα, 14 χρησιμοποιούν ένα μπάνιο, ενώ στα προκατασκευασμένα καταλύματα των 40 δωματίων καταγράφονται αρουραίοι, προβλήματα εξαερισμού και έλλειψη θέρμανσης σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν.

Τον Φεβρουάριο του 2026 καταγράφηκε περιστατικό ενεργού φυματίωσης, επιβεβαιωμένο από ιατρικό φάκελο. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές εκτιμούν ότι ακόμη 10 έως 12 άνδρες ενδέχεται να είχαν προσβληθεί. Η Benbau, κατασκευαστική εταιρεία ιρλανδικών συμφερόντων, ενημέρωσε αρχικά περιορισμένο αριθμό εργαζομένων και παρουσίασε τις εξετάσεις ως προαιρετικές. Οι σουηδικές αρχές είχαν επίσημη ενημέρωση για ένα μόνο κρούσμα.

Τον Μάιο, περίπου 40 εργάτες μεταφέρθηκαν σε εργοτάξιο της Microsoft στη Δανία. Μάρτυρες καταγγέλλουν ότι ανάμεσά τους βρίσκονταν άτομα με θετικά αποτελέσματα εξετάσεων ή συμπτώματα. Η έρευνα δεν κατάφερε να τους εντοπίσει.

Εργασία 60 ωρών κ μισθολογικές παραβάσεις

Η έρευνα αποκάλυψε επίσης εκτεταμένες καταγγελίες για μισθολογικές παραβάσεις. Περισσότεροι από 30 εργαζόμενοι παρέδωσαν εκατοντάδες εκκαθαριστικά μισθοδοσίας. Πολλά καταγράφουν εβδομάδες εργασίας έως 60 ωρών χωρίς πληρωμή υπερωριών. Ορισμένοι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι στερήθηκαν τη νόμιμη άδεια μετ’ αποδοχών επί πέντε χρόνια.

Σύμφωνα με το συνδικάτο Solidariska byggare, μετανάστες εργάτες αμείβονταν έως 30% λιγότερο από Σουηδούς συναδέλφους τους. Η οργάνωση κατηγόρησε την Benbau ότι όφειλε σχεδόν 900.000 ευρώ σε μισθούς και αναδρομικά προς 78 εργαζομένους. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι περιγράφουν καθεστώς πειθαρχίας με «κίτρινες» και «κόκκινες κάρτες», πολύωρες ανακρίσεις και εξαναγκασμό σε γραπτές ομολογίες. Στο πλαίσιο του προγράμματος «Good Save», καταγγέλλουν απειλές περικοπής μισθών όταν δεν υπέβαλλαν τις απαιτούμενες αναφορές.

«Διοικούν μέσω ψυχολογικής τρομοκρατίας», ανέφερε Ρουμάνος εργάτης. Πρώην διευθυντής της Benbau υποστήριξε ότι αρνήθηκε να συμμετέχει ως μεταφραστής σε ανακρίσεις εργαζομένων, τις οποίες θεωρούσε ταπεινωτικές.

148 εταιρείες σε ένα εργοτάξιο

Η πολυπλοκότητα των υπεργολαβιών αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα. Έγγραφα της σουηδικής Αρχής Εργασιακού Περιβάλλοντος αποκαλύπτουν ότι στο εργοτάξιο του Γκέβλε δραστηριοποιούνται 148 εταιρείες υπό την Collen, εκ των οποίων 28 άμεσοι υπεργολάβοι.

Από το 2021 έως το 2026, η ίδια αρχή άνοιξε 50 υποθέσεις σχετικά με εργοτάξια κέντρων δεδομένων της Microsoft και ιρλανδικών κατασκευαστικών εταιρειών. Η Winthrop, επίσης ιρλανδική εταιρεία, δέχθηκε 12 πρόστιμα για παραβάσεις υποχρεώσεων δήλωσης αλλοδαπών εργαζομένων. Η εταιρεία υποστήριξε ότι η ευθύνη ανήκε στους υπεργολάβους της και ότι οι περιπτώσεις αφορούσαν 45 από περίπου 8.000 εργαζομένους.

Στην Ολλανδία, μηχανικός της Winthrop κατήγγειλε εβδομάδες εργασίας 60 έως 80 ωρών και σοβαρή επαγγελματική εξουθένωση. Το 2025, ο κρατικός φορέας διέταξε την εταιρεία να παρατείνει την καταβολή αποδοχών ασθενείας, διαπιστώνοντας ανεπαρκείς ενέργειες για την επανένταξή του στην εργασία.

Συνδικάτα ούτε για αστείο

Συνδικαλιστικές οργανώσεις από επτά ευρωπαϊκές χώρες καταγγέλλουν δυσκολίες πρόσβασης στα εργοτάξια των τεχνολογικών κολοσσών. Στην Ολλανδία, εκπρόσωποι του FNV υποστηρίζουν ότι αποκλείστηκαν από εγκατάσταση της Winthrop, με εργαζόμενο στην πύλη να τους δηλώνει: «Πέρα από αυτή την πύλη, δεν είναι Ολλανδία».

Στη Δανία, εκπρόσωπος του συνδικάτου 3F, που αριθμεί 56.000 μέλη, χαρακτήρισε ορισμένα εργοτάξια «πιο κλειστά και από κρατική φυλακή». Στην Ιταλία, συνδικαλιστές καταγγέλλουν αποκλεισμό από εργοτάξιο της Amazon κοντά στο Μιλάνο.

Το πρόβλημα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα μπροστά στους περιορισμούς των ελεγκτικών μηχανισμών. Η Ευρωπαϊκή Αρχή Εργασίας διέθετε λιγότερους από 140 εργαζομένους το 2025 και αναγνωρίζει ότι στερείται ανεξάρτητων εξουσιών επιθεώρησης, διερεύνησης και επιβολής κυρώσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που επικαλείται η έρευνα, ο κατασκευαστικός κλάδος κατέγραψε 776 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2024, σχεδόν το ένα τέταρτο του συνόλου.

Η συμφωνία των 1,3 εκατομμυρίων ευρώ

Λίγες ημέρες πριν από τη δημοσίευση της έρευνας του Investigate Europe, το συνδικάτο Solidariska byggare πέτυχε συμφωνία ύψους 15 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών, περίπου 1,3 εκατομμυρίων ευρώ, με την Benbau για 78 Ρουμάνους εργαζομένους. Η συμφωνία προβλέπει αναδρομικές αποδοχές, αποζημιώσεις, αυξημένους μισθούς και πρόσβαση των συνδικάτων σε όλα τα εργοτάξια όπου δραστηριοποιείται η εταιρεία. Απαγορεύει επίσης τις χωριστές συναντήσεις της διοίκησης με εργαζομένους χωρίς συνδικαλιστική παρουσία.

Η Benbau επιβεβαίωσε την υπογραφή της συμφωνίας, δηλώνοντας ότι αντιμετωπίζει σοβαρά την υγεία και την ασφάλεια του προσωπικού της. Οι Google, Microsoft, Dornan, Collen και Winthrop υποστηρίζουν επίσης ότι εφαρμόζουν πρότυπα προστασίας των εργαζομένων, ενώ αμφισβητούν συγκεκριμένες καταγγελίες.

Τα ευρήματα του Investigate Europe αποκαλύπτουν το μέγεθος του εργασιακού προβλήματος που συνοδεύει την επέκταση των ψηφιακών υποδομών. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στηρίζεται σε τεράστιες επενδύσεις, σύνθετες εργολαβικές αλυσίδες και χιλιάδες μετανάστες εργαζομένους, οι οποίοι συχνά βρίσκονται μακριά από τις οικογένειές τους και στερούνται συνδικαλιστικής προστασίας. Και το ερώτημα επανέρχεται – ποιος πληρώνει την «ωηφιακή επανάσταση;»

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Εκατοντάδες ψεύτικοι λογαριασμοί «ψήφισαν» Νετανιάχου

Εκατοντάδες λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που παρουσιάζονταν ως απλοί Ιρανοί πολίτες, υποστήριζαν τον Ρεζά Παχλαβί και ζητούσαν την ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας, κινητοποιήθηκαν στη συνέχεια για να επηρεάσουν τις ισραηλινές εκλογές υπέρ του Μπενιαμίν Νετανιάχου, σύμφωνα με νέες αποκαλύψεις.

Νέα έρευνα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz εντόπισε δίκτυο περίπου 1.600 ύποπτων λογαριασμών, που προωθούσαν τον γιο του τελευταίου σάχη του Ιράν, ο οποίος ανατράπηκε με την επανάσταση του 1979. Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα, οι λογαριασμοί δημοσιεύοντας κυρίως στα περσικά, εμφανίζονταν ως αυθεντικές φωνές της ιρανικής κοινωνίας και παρουσίαζαν τον Παχλαβί ως σωτήρα για το μέλλον της χώρας.

Με την έναρξη της ισραηλινής προεκλογικής εκστρατείας του 2026, η δραστηριότητά των εν λόγω λογαριασμών άλλαξε κατεύθυνση. Σύμφωνα με τη Haaretz, από τις 27 Ιουλίου τουλάχιστον 185 λογαριασμοί του δικτύου αλληλεπίδρασαν με προεκλογικό περιεχόμενο του Νετανιάχου, ενώ 264 ενίσχυσαν την προβολή αναρτήσεών του. Ορισμένοι συμμετείχαν και σε επιθέσεις εναντίον πολιτικών αντιπάλων του.

Προφίλ που μέχρι τότε ασχολούνταν σχεδόν αποκλειστικά με το Ιράν άρχισαν να γράφουν στα εβραϊκά, καλώντας τους Ισραηλινούς να ψηφίσουν Λικούντ. Η παραμονή του Νετανιάχου στην εξουσία παρουσιαζόταν ως προϋπόθεση για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος και η εκλογική του νίκη ως υπόθεση εθνικής απελευθέρωσης των Ιρανών (!). Έτσι καλλιεργούνταν η εντύπωση ότι η επιθετική πολιτική του απέναντι στην Τεχεράνη απολάμβανε ευρεία υποστήριξη ακόμη και μέσα στην ίδια την ιρανική κοινωνία.

Σε χαρακτηριστική περίπτωση, λογαριασμός που επί δύο χρόνια σχολίαζε πολιτικές εξελίξεις εκ μέρους του «ιρανικού λαού» άρχισε να δημοσιεύει εβραϊκά μηνύματα κάτω από προεκλογικά βίντεο του Νετανιάχου και δεξιών Ισραηλινών influencers. Ανάμεσά τους βρίσκονταν βίντεο της Αλίνα Φέλντμαν, η οποία συνεργαζόταν με την εταιρεία παραγωγής της προεκλογικής εκστρατείας του Λικούντ. Ορισμένα σχόλια εμφανίζονταν μόλις λίγα δευτερόλεπτα μετά τη δημοσίευσή τους.

Η ανάλυση κατέγραψε και εντυπωσιακά στοιχεία συντονισμού. Δύο λογαριασμοί είχαν δημοσιεύσει 109 πανομοιότυπα μηνύματα, όταν το αναμενόμενο επίπεδο σύμπτωσης από ανεξάρτητη δραστηριότητα υπολογιζόταν σε μόλις τέσσερα. Είχαν επίσης απαντήσει ταυτόχρονα ή με διαφορά έως πέντε λεπτών σε 232 αναρτήσεις 53 διαφορετικών χρηστών.

Την ημέρα των εκλογών, η δραστηριότητα κορυφώθηκε, με εκκλήσεις υπέρ του Νετανιάχου ώστε να ολοκληρώσει την αποστολή του απέναντι στο Ιράν. Μετά την εκλογική αναμέτρηση, μεγάλο μέρος του δικτύου επέστρεψε στην προώθηση του Παχλαβί και της αλλαγής καθεστώτος στην Τεχεράνη.

Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα astroturfing, της οργανωμένης δηλαδή κατασκευής μιας ψευδούς εικόνας που προσομοιάζει σε αυθόρμητη λαϊκή υποστήριξη, αποκρύπτοντας ποιος είναι πραγματικά πίσω από την εκστρατεία. Εν προκειμένω, οι λογαριασμοί εμφανίζονταν ως ανεξάρτητες φωνές Ιρανών πολιτών, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η επανεκλογή του Νετανιάχου αποτελούσε αίτημα της ιρανικής κοινωνίας. Τέτοιου είδους επιχειρήσης προσπαθούν να αξιοποιήσουν το φαινόμενο της «κοινωνικής απόδειξης» (social proof), την τάση δηλαδή των ανθρώπων να επηρεάζονται από τις απόψεις που θεωρούν ευρέως διαδεδομένες. (Περισσότερα για τους μηχανισμούς αυτούς μπορείτε να βρείτε στα βιβλία Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση και Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση στο Ίντερνετ).

Η υπόθεση έφτασε και στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Ισραήλ, έπειτα από προσφυγή του Ινστιτούτου Brandeis και της οργάνωσης FakeReporter. Ο πρόεδρός της, δικαστής Νόαμ Σόλμπεργκ, απέρριψε την προσφυγή την παραμονή των εκλογών, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η δραστηριότητα του δικτύου φαινόταν εκ πρώτης όψεως να παραβιάζει τη νομοθεσία για τη διαφάνεια της εκλογικής διαφήμισης. Διέταξε τη διαβίβαση των στοιχείων στην αστυνομία, καθώς οι πραγματικοί διαχειριστές των λογαριασμών δεν είχαν ταυτοποιηθεί. Το γραφείο του Νετανιάχου και το Λικούντ αρνήθηκαν οποιαδήποτε εμπλοκή.

Η ισραηλινή βιομηχανία εκλογικών παρεμβάσεων

Η αποκάλυψη προστίθεται σε μια σειρά ερευνών για επιχειρήσεις πολιτικής επιρροής με εμπλοκή ισραηλινών εταιρειών, συμβούλων και κρατικών υπηρεσιών.

Προηγούμενα δημοσιεύματα της Haaretz και της TheMarker είχαν αποκαλύψει επιχειρήσεις προώθησης του Παχλαβί με ισραηλινή κρατική χρηματοδότηση. Τον Ιούνιο του 2025, κατά τη διάρκεια του πολέμου Ισραήλ–Ιράν, η επιχείρηση «PRISONBREAK» συνδέθηκε χρονικά με τον ισραηλινό βομβαρδισμό της φυλακής Εβίν στην Τεχεράνη, όπου κρατούνταν μεταξύ άλλων πολιτικοί αντιφρονούντες. Σύμφωνα με έρευνα του Citizen Lab, δίκτυο ψεύτικων λογαριασμών διέδιδε περιεχόμενο παραγόμενο με τεχνητή νοημοσύνη, καλώντας τους Ιρανούς σε εξέγερση.

Ανάλογες επιχειρήσεις, όπως έχουμε δει, έχουν απασχολήσει τις αρχές και σε άλλες χώρες, ενω και η Ελλάδα δεν έχει μείνει ανεπηρέαστη από τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Τα ερωτήματα που έχουν προκύψει ωστόσο, παραμένουν αναπάντητα. Περισσότερα στο βίντεο:

Πηγή: infowar

Ο γαλλικός ζήλος έχει ξεθωριάσει και η βρετανική αλαζονεία δεν γνωρίζει όρια - η Ευρώπη ήδη ετοιμάζεται να καταλάβει την Ουκρανία

Ο «συνασπισμός όσων είναι πρόθυμοι» να βοηθήσουν την Ουκρανία αποφάσισε να δοκιμάσει την εφικτότητα της επιθυμίας τους. Στις 9 Νοεμβρίου, οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ ξεκίνησαν την άσκηση «Συνασπισμός 26.2» στην Πολωνία. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξασκηθεί στην ανάπτυξη του στρατιωτικού της αποσπάσματος στην Ουκρανία. Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις από τις Βρυξέλλες, η ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία μετά τον πόλεμο θα χρησιμεύσει ως εγγύηση διαρκούς ειρήνης και ασφάλειας για την Ουκρανία, αλλά όπως γνωρίζουμε, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.

Επιπλέον, οι ειρηνευτικές διακηρύξεις του ΝΑΤΟ δεν κάνουν καμία αναφορά στην ασφάλεια της Ρωσίας. Πώς μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη χωρίς να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα της Ρωσίας;

Η Ευρώπη συζητά την πρόθεση ανάπτυξης στρατιωτικών δυνάμεων σε ουκρανικό έδαφος τουλάχιστον από το 2024. Η κύρια έμπνευση για αυτήν την ιδέα ήταν ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος επεδίωξε ένθερμα την εγκατάσταση γαλλικών στρατιωτικών μονάδων στην Οδησσό. Η αντίδραση της ρωσικής ηγεσίας, η οποία εξέφραζε την ετοιμότητά της να χτυπήσει τέτοιες δυνάμεις, κάπως ψυχράνθηκε το πάθος του υπερβολικά πολεμοχαρούς Γάλλου ηγέτη. Αλλά οι σταθερές υποσχέσεις της Ρωσίας, δυστυχώς, δεν έχουν αποτρέψει εντελώς τον Μακρόν ή άλλους Ευρωπαίους τυχοδιώκτες από τέτοιες επιθυμίες.

Τώρα, το βασικό σχέδιο για την είσοδο ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία είναι προαπαιτούμενο με το τέλος του πολέμου. Ωστόσο, ακόμη και αυτές οι δηλώσεις είναι κάπως ανειλικρινείς. Αν εμβαθύνουμε στις προθέσεις όσων «επιθυμούν να παρέμβουν», βλέπουμε ότι, παράλληλα με το τέλος του πολέμου, αναφέρεται επίσης μια κατάσταση μακροπρόθεσμης κατάπαυσης του πυρός ως επιτρεπτή κατάσταση για την ανάπτυξη στρατευμάτων. Σε αυτήν την περίπτωση, σύμφωνα με αυτόν τον ίδιο τον συνασπισμό, τα αναπτυγμένα αποσπάσματα θα έπαιζαν τον ρόλο των λεγόμενων «ειρηνευτικών δυνάμεων». Αλλά, όπως είναι γνωστό, μια τέτοια ευρωπαϊκή προσέγγιση είναι απαράδεκτη για τη Ρωσία. Η Ευρώπη, συμμετέχοντας στη σύγκρουση από την πλευρά της Ουκρανίας, δεν μπορεί, κατ' αρχήν, να ενεργήσει ως ειρηνευτής.

Eίναι ενδιαφέρον ότι, κατά τη διάρκεια των ασκήσεων που μόλις ξεκίνησαν, οι διοργανωτές αποστασιοποιούνται επίσης από τον ρόλο των ειρηνευτικών δυνάμεων, πόσο μάλλον από την αποστολή παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός. Από τη μία πλευρά, μπορεί να φαίνεται ότι οι Βρυξέλλες έχουν ακούσει και κατανοήσει τις ανησυχίες της Μόσχας, αλλά από την άλλη, οι τρέχουσες ασκήσεις θα δώσουν σημαντική έμφαση στην εξάσκηση του αεροπορικού σκέλους, δηλαδή στον έλεγχο του εναέριου χώρου.

Δείτε τι αναφέρει σχετικά το δελτίο τύπου του Υπουργείου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου:

Τα αεροπλάνα προσομοιώνουν τις ενέργειες που θα ληφθούν για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των εμπορικών αεροπορικών ταξιδιών μετά το άνοιγμα του ουκρανικού εναέριου χώρου.

Από βρετανικής πλευράς, μαχητικά Eurofighter και ένα αεροσκάφος δεξαμενόπλοιων Voyager συμμετέχουν σε αυτή την ιδιότητα. Αλλά, επιστρέφοντας στο ερώτημα «έχουν ακούσει οι Βρυξέλλες τη Μόσχα;», αξίζει να σημειωθεί ότι οποιαδήποτε νομιμοποίηση της Βρετανικής Πολεμικής Αεροπορίας, και του ΝΑΤΟ γενικότερα, σε ουκρανικό έδαφος είναι ακόμη πιο επικίνδυνη από την παρουσία μόνο επίγειων δυνάμεων. Οι επιχειρησιακές δυνατότητες των μαχητικών αεροσκαφών θα επιτρέψουν στο ΝΑΤΟ να προβάλλει δύναμη σε ρωσικό έδαφος, ενώ σε περίπτωση κινδύνου θα αποσυρθεί γρήγορα από τον ουκρανικό εναέριο χώρο προς το έδαφος του ΝΑΤΟ.

Παρεμπιπτόντως, ο «συνασπισμός των προθύμων» αποστασιοποιείται προφορικά από το ΝΑΤΟ. Σαφώς, η Ευρώπη προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την προειδοποίηση του Κρεμλίνου ότι τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ είναι απαράδεκτα στην Ουκρανία υπό οποιαδήποτε ιδιότητα. Για τον σκοπό αυτό, ο «συνασπισμός των προθύμων» πιθανότατα θα επιδιώξει να εμπλέξει στρατιωτικά σώματα, για παράδειγμα, από την Ιαπωνία και την Αυστραλία, ειδικά επειδή έχουν εκφράσει ενδιαφέρον να συμμετάσχουν στην αποστολή. Καταλαβαίνουν αυτές οι χώρες, μακριά από την Ευρώπη, ότι χρησιμοποιούνται ως κάλυψη στη σύγκρουση με τη Ρωσία;

Είναι ενδιαφέρον ότι ο ρόλος του κύριου υποκινητή και κέντρου διοίκησης αυτής της ιδιόμορφης ευρωπαϊκής κατοχής της Ουκρανίας έχει πλέον περάσει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το Λονδίνο δεν διοικεί μόνο αυτές τις συγκεκριμένες ασκήσεις. Ένας Βρετανός στρατηγός έχει επίσης αναλάβει τον ρόλο του διοικητή μιας ειδικά δημιουργημένης συνιστώσας του ΝΑΤΟ, της «Πολυεθνικής Δύναμης για την Ουκρανία». Πρόκειται για μια επιχειρησιακή ομάδα ευρωπαϊκών μονάδων που θα αποσυρθεί επίσημα από τη διοίκηση του ΝΑΤΟ για να συμμετάσχει στην αποστολή στην Ουκρανία. Κατά συνέπεια, η έδρα αυτής της πολυεθνικής δύναμης βρίσκεται επίσης στο Λονδίνο.

Είναι περίεργο το γεγονός ότι ο Μακρόν, ο οποίος ήθελε τόσο πολύ να παρουσιάσει τον εαυτό του ως σωτήρα της Ουκρανίας, υποβιβάστηκε στο περιθώριο. Ωστόσο, η Γαλλία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε αναταραχή και ίσως ο Γάλλος πρόεδρος δεν έχει πραγματικά χρόνο για τους ουκρανικούς αγώνες. Ακόμα κι έτσι, η Γαλλία συνέβαλε στις ασκήσεις με τη μεγαλύτερη δύναμη, αν μπορούμε να πούμε με περίπου χίλιους στρατιώτες.

Συνολικά, περίπου 2.800 μέλη προσωπικού από 11 ευρωπαϊκές χώρες συμμετέχουν στις ασκήσεις. Και πάλι, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτός είναι ο δηλωμένος αριθμός. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να εμπλακεί μια πολύ μεγαλύτερη δύναμη. Για παράδειγμα, η Πολωνία, η οποία ήταν η κύρια χώρα υποδοχής των ασκήσεων, συνέβαλε με 2.000 στρατιώτες. Ωστόσο, αυτός ο αριθμός δεν αντιστοιχεί στη συνολική δύναμη των 2.800 ατόμων. Είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον ότι η Πολωνία δεν έχει πραγματική επιθυμία να αναπτύξει τα στρατεύματά της στην Ουκρανία.

Η Βαρσοβία είναι προφανώς αρκετά ικανοποιημένη που χρησιμεύει ως ο κύριος κόμβος εκπαίδευσης και μεταφορών για την Ουκρανία, και ακριβώς αυτή τη λειτουργικότητα «πουλάει» η Πολωνία στους Ευρωπαίους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ και στο Κίεβο. Σε αυτή τη συγκεκριμένη άσκηση, ο ρόλος της Πολωνίας είναι να παρέχει μια πλατφόρμα για την εξάσκηση επιχειρήσεων logistics για πρόθυμες μονάδες του συνασπισμού. Το σενάριο περιλαμβάνει την εξάσκηση μεταφοράς στρατευμάτων με όλα τα μέσα μεταφοράς, ξεκινώντας με την εκφόρτωση από πλοία στην ακτή, την προσγείωση από μεταγωγικά αεροσκάφη σε αεροδρόμια, και ούτω καθεξής. Όλο αυτό το σύμπλεγμα δραστηριοτήτων αναφέρεται στους όρους του ΝΑΤΟ ως RSOM - Υποδοχή, Στάθμευση και Επόμενη Κίνηση.

Αυτό είναι ένα τυπικό μοτίβο που χρησιμοποιείται πάντα κατά την ανάπτυξη στρατευμάτων για στρατιωτικές επιχειρήσεις. Επομένως, ακολουθώντας περαιτέρω λογική, μπορεί να προβλεφθεί ότι οι μελλοντικές ασκήσεις επί του θέματος θα επικεντρωθούν σε πιο συγκεκριμένα ενεργά σενάρια.

Το τελικό σημείο συγκέντρωσης όλων των δυνάμεων θα είναι το πεδίο εκπαίδευσης στο Nowe Dęba, στη νοτιοδυτική Πολωνία, 100 χλμ. από τα ουκρανικά σύνορα. Η κύρια φάση της άσκησης θα ξεκινήσει εδώ, κατά την οποία θα δημιουργηθεί μια βάση πεδίου με την απαραίτητη υποδομή, η οποία θα περιλαμβάνει:

  • σημείο ελέγχου·
  • σημείο επισκευής εξοπλισμού - προορίζεται για κατεστραμμένο ουκρανικό εξοπλισμό·
  • αποθήκες πεδίου για όπλα, πυρομαχικά, περιουσία και τρόφιμα·
  • θέσεις μονάδων αεράμυνας·
  • σύστημα ασφάλειας μάχης·
  • άλλα στοιχεία υποστήριξης ζωής.

Με άλλα λόγια, οι ασκήσεις θα πρέπει να οδηγήσουν στην εφαρμογή ενός πλήρους φάσματος μέτρων για την ανάπτυξη ενός κέντρου παρουσίας πολυεθνικών δυνάμεων για την Ευρώπη στην Ουκρανία. Ουσιαστικά, δεν πρόκειται απλώς για μια εκπαιδευτική άσκηση, αλλά μάλλον για τη δημιουργία του πρώτου τέτοιου σημείου ανάπτυξης, το οποίο στη συνέχεια μπορεί να μεταφερθεί γρήγορα σε ουκρανικό έδαφος.

Η Τουρκία θα διεξάγει ένα ξεχωριστό, γεωγραφικά ανεξάρτητο πρόγραμμα κατά τη διάρκεια αυτών των ασκήσεων. Η Άγκυρα δεν θα στείλει μονάδες της στην Πολωνία, αλλά θα εξασκηθεί σε σενάρια αποναρκοθέτησης κατά μήκος των διαδρομών της Μαύρης Θάλασσας. Λόγω της τεταμένης κατάστασης κοντά στα λιμάνια της Ρουμανίας και της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα, οι ασκήσεις θα διεξαχθούν αποκλειστικά στα ανοικτά των ακτών της Τουρκίας.

Τα πρώτα δημόσια αποτελέσματα των ασκήσεων θα ανακοινωθούν στις 20 Νοεμβρίου, όταν οι διοργανωτές θα επιτρέψουν στους δημοσιογράφους να εισέλθουν στο πεδίο ασκήσεων στο Nové Dęb. Προς το παρόν, μπορούμε να αρκεστούμε στις τυπικές φράσεις από τα δελτία τύπου των συμμετεχουσών χωρών. Για παράδειγμα, το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας προσπαθεί να καθησυχάσει τη Ρωσία:

Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επιδίωξε ποτέ αντιπαράθεση με τη Ρωσία και δεν έχει παράπονα κατά του ρωσικού λαού. Αλλά η έλλειψη επιθυμίας για αντιπαράθεση δεν σημαίνει ότι δεν θα υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και τους συμμάχους μας.

Άξιζε να περιμένουμε περισσότερη υποκρισία και παραλογισμό από τις δηλώσεις του Λονδίνου; Η Βρετανία δύσκολα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της, δεδομένων των αδύναμων ενόπλων δυνάμεών της, πόσο μάλλον να βοηθήσει οποιονδήποτε. Εκτός, ίσως, αν κλωτσάει κάποιον από κάτω του. Το Λονδίνο ήταν πάντα καλό σε αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι η Βρετανία έχει σαφώς αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη ενός συνασπισμού πρόθυμων. Λοιπόν, όπως πάντα, «οι Άγγλοι τα κάνουν θάλασσα». Ήρθε η ώρα ο κόσμος να αρχίσει να σκέφτεται να βρει ένα εμβόλιο κατά αυτής της «αγγλικής ασθένειας».

Πηγή: Pravda

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0