ενημέρωση 8:25, 18 November, 2026

Χτύπα ένα μπότοξ για να γίνεις Chad, bro! Στα άδυτα των incels

Σε ένα παράδοξο bootcamp στις Ηνωμένες Πολιτείες, άντρες κάθε ηλικίας μυούνται στα μυστικά του «looksmaxxing»: Fillers και πλαστικές επεμβάσεις επιστρατεύονται, με την ελπίδα ότι θα τους φέρουν την ερωτική επιτυχία που φαντασιώνονται.

Το Channel 5 επισκέπτεται την ιδιαίτερη κατασκήνωση Looksmaxxing Sleepaway Camp στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, άνδρες όλων των ηλικιών συγκεντρώνονται με σκοπό να βελτιώσουν την εξωτερική τους εμφάνιση, να γίνουν πιο ελκυστικοί και να αποκτήσουν μεγαλύτερη επιτυχία στις ερωτικές τους σχέσεις. Η κατασκήνωση βασίζεται στην κουλτούρα του «looksmaxxing», μιας διαδικτυακής τάσης που επιδιώκει τη μεγιστοποίηση της φυσικής ομορφιάς μέσω διαφόρων μεθόδων. Οι συμμετέχοντες ασχολούνται με την περιποίηση του προσώπου και των μαλλιών, το κούρεμα, τη γυμναστική, τη σωστή διατροφή και τη φροντίδα του δέρματος. Παράλληλα, συζητούν αισθητικές παρεμβάσεις, όπως το Botox, τα fillers και οι πλαστικές επεμβάσεις. Το looksmaxxing διακρίνεται σε δύο βασικές κατηγορίες: το «softmaxxing», που περιλαμβάνει φυσικές μεθόδους βελτίωσης, όπως η άσκηση, ο ύπνος και η προσωπική περιποίηση, και το «hardmaxxing», που αφορά πιο ακραίες πρακτικές, όπως οι αισθητικές και χειρουργικές επεμβάσεις. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες εκπαιδεύονται στις κοινωνικές δεξιότητες, στο φλερτ και στην προσέγγιση γυναικών, ενώ ασχολούνται με τη βελτίωση των προφίλ τους σε εφαρμογές γνωριμιών, όπως το Tinder σ' ένα περιβάλλον που συνδέει την προσωπική αξία με τη φυσική ελκυστικότητα.

Πηγή: Channel 5 with Andrew Callaghan & All Gas No Brakes

Ρακές με τα δύο πιο σπάνια τυριά του Αιγαίου

Το καρίκι της Τήνου και η ελαϊκή της Κάσου, με τον έντονο και πικάντικο χαρακτήρα τους, γίνονται πολύτιμοι και ιδανικοί μεζέδες για το επίσημο ποτό της παρέας: τη ρακή, τσικουδιά ή σούμα.

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ καζάνια γουργουρίζουν ευτυχισμένα, σταλάζοντας την πρωτόρακη, που μετά θα μετουσιωθεί στο επίσημο ποτό της συντροφιάς –τη ρακή, την τσικουδιά, τη σούμα, ή όπως αλλιώς τη λέμε–, η συζήτηση, μετά την προϋπόθεση της καλής παρέας, πηγαίνει αμέσως στον πιο ταιριαστό μεζέ που θα τη συνοδεύσει στα άχραντα μονοπάτια της ευχαρίστησης.

Εμάς ο νους μας τρέχει σε πολύ ιδιαίτερες γεύσεις, στα δύο πιο σπάνια τυριά του Αιγαίου, το καρίκι της Τήνου και την ελαϊκή της Κάσου, που ωριμάζουν παίζοντας με τον χρόνο και την υπομονή σε σκοτεινές κρύπτες ήδη από την πιο καλή ώρα του τυροκομιού, την περασμένη άνοιξη, αποθησαυρίζοντας δυναμικά πικάντικο χαρακτήρα.

Κάποια πράγματα αποκτούν ιδιαίτερη χρησιμότητα δίπλα στη θάλασσα, όπως και ο νους μας δανείζεται απεραντοσύνη στην ακρογιαλιά, και παίρνουν για τους μυημένους άλλες διαστάσεις. Ακόμα και οι νεροκολοκύθες ή τα φλασκιά, όπως τα λέγαμε στο νησί. Προτού εμφανιστούν τα πλαστικά, ήταν το φυσικό σωσίβιο που βάζαμε κάτω από τις μασκάλες μας για να μας κρατά στον αφρό, μέχρι να μάθουμε το ζωτικό για το μέλλον μας κολύμπι στη θάλασσα.

Υπολογίζουμε ότι λιγότεροι από δέκα ποιμένες παρασκευάζουν λίγο πάνω, λίγο κάτω από τα εκατό κιλά ελαϊκή τον χρόνο. Γι’ αυτό είναι ένα τυρί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

Κι οι πατεράδες, πριν από την εποχή των «φελιζόλ», τα έβαφαν κόκκινα και τα έκαναν σημαδούρες για τα παραγάδια. Ήταν η ιδιαίτερη νότα της φορτωμένης με τα εργαλεία της ψαρικής βάρκας, έτσι όπως κρέμονταν στην πρυμιά φουρκαδέλα. Ένα άλλο φλασκί, με ανοιχτό στόμιο, υπήρχε κάτω από την πλωριά κουβέρτα γεμάτο νερό, και ένα άλλο, στις ιερές ώρες του γλεντιού, πληρωμένο με ρακή, γέμιζε τα ποτήρια, όπως ακριβώς το ζήσαμε στην προσομοίωση του πανηγυριού του Αϊ-Γιάννη του Χαλάκου στη Μήλο.

 
Ρακές με τα δύο πιο σπάνια τυριά του Αιγαίου
Το καρίκι αποκαλύπτεται. Φωτ.: Νίκος Γ. Μαστροπαύλος/ eudemonia.gr

Εδώ στην Τήνο, όμως, το φλασκί παίζει έναν άλλον, πολύ ιδιαίτερο ρόλο, σε μια διαφορετική περιοχή, την οποία αγνοούσαμε, την τυροκομία. Είναι το φυλακτήριο ενός εξαιρετικά σπάνιου τυριού που έμενε ξεχασμένο στα πολύ παλιά βιβλία –τα οποία έγραφαν στις αρχές του 19ου αιώνα για το «μπλε τυρί», σαν το ροκφόρ, που συνήθιζαν να τρώνε στην Τήνο– και εμφανιζόταν πού και πού στις κουζίνες των σπιτιών που κρατούσαν την παράδοση. Τότε το έλεγαν «τράχυλα», επειδή η γεύση του ήταν «τραχεία» και επιθετική, «άγρια». Μέχρι που η Αγέλλα Ρουγγέρη το ξεσήκωσε από την κουζίνα της γιαγιάς της, το ονόμασε καρίκι και το έβγαλε στο εμπόριο. Τώρα η ίδια δεν πήζει πια αυτό το ασύμφορο για εκείνη τυρί, αλλά λειτουργούν δύο τουλάχιστον τυροκομεία στην Τήνο που συνεχίζουν.

Το καρίκι που έφτασε στα χέρια μας καταγόταν από τον Κάμπο της Τήνου, από τον στάβλο του τυροκομείου «Μανταλένα» του Λορέντζου Βιδάλη. Ήταν, φυσικά, από αγελαδινό γάλα που έπηξε μόνο με πυτιά και αλάτι, και στράγγιξε (παλιά κάτω από το βάρος μιας βαριάς πέτρας) για να γίνει το τυρί που σε πολλά νησιά των Κυκλάδων αποκαλούν «πέτρωμα». Παράλληλα, τα φλασκιά περνούσαν στη δική τους ωριμότητα στο μποστάνι δίπλα στο τυροκομείο. Όταν είχαν ξεραθεί ικανοποιητικά, κόπηκαν οριζόντια σε δύο ημισφαίρια και απομακρύνθηκαν οι σπόροι, κάποιοι από τους οποίους προορίζονταν για τα μελλοντικά φυτά. Το κάτω μέρος είναι μια φυσική γαβάθα, η οποία ξεπλένεται με το τυρόγαλο για να δεχθεί το μαλακό τυρόπηγμα. Το επάνω μέρος του φλασκιού έρχεται να σκεπάσει τη γαβάθα και η χάρτινη ταινία μαζί με την αλευρόκολλα το σφραγίζει αεροστεγώς. Οι μύκητες του ζωντανού τυριού σε συνδυασμό με το κάλυμμα του φλασκιού εργάζονται αδιάκοπα επί τέσσερις έως και έξι μήνες για να του δώσουν τη χροιά της βρώσιμης νόστιμης μούχλας και να το μετουσιώσουν σε πικάντικο καρίκι.

Ρακές με τα δύο πιο σπάνια τυριά του Αιγαίου
Καρίκι απαλλαγμένο απ' το φλασκί. Φωτ.: Νίκος Γ. Μαστροπαύλος/ eudemonia.gr
Ρακές με τα δύο πιο σπάνια τυριά του Αιγαίου
Η ελαϊκή βγαίνει από το πυθάρι της. Φωτ.: Νίκος Γ. Μαστροπαύλος/ eudemonia.gr

Στα μητάτα, στα όρη της Κάσου, η τυροκόμηση την καλή ώρα της άνοιξης εξελίσσεται σε εξαιρετική παραδοσιακή ιεροτελεστία, από τις πλέον αρχέγονες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο Θάλασσα. Στα μικρά, χτισμένα με πέτρες και ασβέστη «τυροκομεία», χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, πήζουν τα τυριά σε φυσικές φωτιές από πραγματικά ξύλα. Στον τρίτο κύκλο της τυροκόμησης του γάλακτος από τα πρόβατα και τις αίγες, βγάζουν τη μυζήθρα και την αφήνουν στις τάβλες που κρέμονται από τα δοκάρια για να καπνιστεί και να στραγγίσει. Στον πρώτο κύκλο της επεξεργασίας του παχιού γάλακτος μαζεύουν τη δρίλλα, την πέτσα που δημιουργείται στην επιφάνειά του όταν το «μονάσουν» ελαφρώς βρασμένο στα σκαφίδια, διαχωρίζουν με την κίνηση τα υγρά από τα λιπαρά και βγάζουν το «καούλι», που μετά όταν το ψήσουν θα το μεταποιήσουν σε αγνό «ψητάρη» βούτυρο.

Στο μεταξύ οι μυζήθρες έχουν φτάσει στο κρίσιμο σημείο που δεν είναι ούτε μαλακές αλλά ούτε και τελείως στεγνές. Αυτή είναι η κατάλληλη ώρα για να τις τεμαχίσουν, να στοιβάξουν με προσοχή τα κομμάτια σε σκεύος (παλιότερα ήταν πήλινοι πιθιακοί, σήμερα πλαστικά σκαφάκια) και να τα σκεπάσουν με λιωμένο βούτυρο. Έτσι έμεναν μήνες πολλούς εκτός ψυγείου σε δροσερό μέρος (παραδοσιακά άνοιγαν την ελαϊκή τα Χριστούγεννα) για να αλληλεπιδράσουν με την ησυχία τους η μυζήθρα με το βούτυρο και να μετουσιώσουν τον χρόνο που περνά σε ανυπακοή στους λεπτούς γευστικούς κανόνες.

Ρακές με τα δύο πιο σπάνια τυριά του Αιγαίου
Ελαϊκή πασπαλισμένη με άνθη θυμαριού. Φωτ.: Νίκος Γ. Μαστροπαύλος/ eudemonia.gr

Γιατί η ελαϊκή, αν και τώρα συντηρείται στο ψυγείο, το οποίο καθυστερεί πολύ τη ζύμωση, διατηρεί τον ατίθασο, πιπεράτο χαρακτήρα της, που την τοποθετεί στο υψηλότερο ράφι των ιδιαίτερων τυριών της Ελλάδας, με μοναδικό τρόπο τεχνικής παρασκευής και γευστικά χαρακτηριστικά. Μόνο που αυτό το τυρί δεν μπορεί να τοποθετηθεί σε άλλο ράφι, όπως αυτό των καταστημάτων, γιατί δεν γίνεται να παραχθεί από τα σύγχρονα τυροκομεία (σε αντίθεση με το καρίκι), αλλά μόνο από τα παραδοσιακά μητάτα. Άρα μπορεί να το βρει κανείς μόνο στον τόπο της παραγωγής του, αλλά κι εκεί είναι σπάνιο, καθώς το βούτυρο είναι πάντα λίγο. Υπολογίζουμε ότι λιγότεροι από δέκα ποιμένες παρασκευάζουν λίγο πάνω, λίγο κάτω από τα εκατό κιλά ελαϊκή τον χρόνο. Γι’ αυτό είναι ένα τυρί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

Richard Burton - Η ταραχώδης ζωή του πιο ακριβοπληρωμένου ηθοποιού της γενιάς του

Στις 10 Νοεμβρίου του 1925, γεννιέται μία από τις πιο θρυλικές προσωπικότητες του Χόλιγουντ.

Μπορεί στους περισσότερους σήμερα να είναι γνωστός για την καριέρα του στο Χόλιγουντ και τους δύο γάμους του με τη Elizabeth Taylor, ωστόσο οι ερμηνείες του στο θέατρο άφησαν εποχή. O λόγος για τον Richard Burton, ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1925. Με αφορμή την ημέρα γέννησής του ρίχνουμε μια ματιά σε μια πραγματικά συναρπαστική ζωή που άφησε ιστορία.

Τα πρώτα χρόνια ζωής του Richard Burton

Ο Burton γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1925 στο Glamorgan της Ουαλίας και ήταν το δωδέκατο από τα δεκατρία παιδιά στην ουαλόφωνη οικογένεια ενός ανθρακωρύχου και μιας μπαργούμαν σε μια παμπ που ονομαζόταν Miner's Arms, εκεί που γνώρισε και παντρεύτηκε τον σύζυγό της. Ο πατέρας του ήταν ένας άντρας που έπινε και έπαιζε τζόγο -και αργότερα ο Burton είπε ότι του έμοιαζε πολύ.

Ο Richard ήταν μόλις δύο ετών όταν η μητέρα του πέθανε, στις 31 Οκτωβρίου. Μετά τον θάνατο της μητέρας του η μεγαλύτερη αδελφή του Richard, Σεσίλια, και ο σύζυγός της επίσης ανθρακωρύχος, τον πήραν υπό την προστασία τους σε μια περιοχή στο Port Talbot, μια σκληρή χαλυβουργική πόλη.

«Όταν πέθανε η μητέρα μου, η αδελφή μου είχε γίνει μητέρα μου, και περισσότερο μητέρα για μένα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να είναι οποιαδήποτε μητέρα. Ήμουν πολύ περήφανος γι' αυτήν, Ένιωθε όλες τις τραγωδίες εκτός από τη δική της», έλεγε ο Burton.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει το σχολείο στα τέλη του 1941 και να εργαστεί ως ανθρακωρύχος, για να βοηθήσει το σπίτι του οικονομικά. Άρχισε να ψάχνεται για να ασχοληθεί με την πυγμαχία, τη θρησκεία και το τραγούδι. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισε να καπνίζει και να πίνει, παρά το γεγονός ότι ήταν ανήλικος.

Τα πρώτα βήματα του στην υποκριτική

Ο Φίλιπ Μπάρτον (δάσκαλος του Richard) ήταν ένας από τους ανθρώπους που καθόρισαν τη ζωή του και δεν είναι τυχαίο ότι ο Richard πήρε το επίθετό του. Ο Φίλιπ ήταν τότε ραδιοφωνικός παραγωγός και του έδωσε ρόλο σε ένα ραδιοφωνικό ντοκιμαντέρ/διασκευή του έργου του για το ραδιόφωνο του BBC, «Youth at the Helm». Βλέποντας το ταλέντο του, δούλεψε σκληρά μαζί του για την ανάπτυξη της υποκριτικής και της φωνής του νεαρού προστατευόμενού του.

Στη συνέχεια, ο δάσκαλος έγινε νόμιμος κηδεμόνας του και εκείνος άλλαξε το επώνυμό του σε Richard Burton, από το επώνυμο του Φίλιπ, κάτι που αποδέχθηκε και ο βιολογικός του πατέρας. Ο Φίλιπ ζήτησε από τον Ρίτσαρντ να σπουδάσει στο Exeter College της Οξφόρδης, στο πλαίσιο ενός προγράμματος εξάμηνης υποτροφίας που προσέφερε η RAF σε δόκιμους.

Την ίδια χρονιά έπαιξε τον Χίγκινς στον «Πυγμαλίωνα» του Μπέρναρ Σο και ξεχώρισε αμέσως. Πληρωνόταν δέκα λίρες την εβδομάδα για τον ρόλο, δηλαδή «τρεις φορές περισσότερο από ό,τι έπαιρναν οι ανθρακωρύχοι», όπως έλεγε. Ενώ φοιτούσε με την υποτροφία που είχε πάρει στην Οξφόρδη, άρχισε να παίζει σε παραστάσεις δεσπόζοντας, όπως θυμούνται, απόλυτα, ακόμα και με την ακινησία του.

Η πορεία του στην υποκριτική εξελίχθηκε φυσικά, με τη συμμετοχή του ηθοποιού από το ένα έργο στο άλλο. Μέχρι που ο σκηνοθέτης John Gielgud έδωσε στον Burton το επίτευγμα της καριέρας του, σκηνοθετώντας τον στο «The Lady's Not For Burning» το 1949. Με αυτό το έργο πάτησε το πόδι του στο Μπρόντγουεϊ, στο Royale Theatre το 1950.

Ο θεατρικός θρίαμβος και η μεγάλη του κινηματογραφική καριέρα είχαν ξεκινήσει και στο Χόλιγουντ, μετά από σύσταση του σκηνοθέτη Τζορτζ Κιούκορ, του δόθηκε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στη γοτθική ρομαντική ταινία «Η ξαδέρφη μου Ρέιτσελ» (1952) απέναντι από την Ολίβια ντε Χάβιλαντ.

O πιο διάσημος και ακριβοπληρωμένος ηθοποιός της δεκαετίας του 1960

Το 2002, συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τους μεγαλύτερους Βρετανούς στην ιστορία, μαζί με τον Sir Winston Churchill, τoν Charles Darwin, την Πριγκίπισσα Diana, τον John Lennon και άλλους. Προτάθηκε επτά φορές για Όσκαρ, δίχως όμως να καταφέρει να κερδίσει. Ωστόσο, ήταν νικητής του Βραβείου της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 1966, Χρυσής Σφαίρας και βραβείου Tonny καλύτερου ηθοποιού το 1961. Ο Richard Burton θεωρείται ο πιο διάσημος και ακριβοπληρωμένος ηθοποιός της δεκαετίας του 1960.

«Όλη μου η φήμη για ένα μπουκάλι μπύρα» - Ο εθισμός στο αλκοόλ

Σε συνέντευξή του στην εκπομπή "Parkinson” του BBC το 1974, ο Burton εξομολογήθηκε ότι είχε περάσει από περιόδους κατά τις οποίες έπινε δύο ή τρία μπουκάλια σκληρό ποτό την ημέρα, αρκετά για να τερματίσει μια κανονική ανθρώπινη ζωή. Αυτές οι περίοδοι χαρακτηρίστηκαν από αυτοκτονική κατάθλιψη. Όπως χαρακτηριστικά είχε πει ο ίδιος: «Όλη μου η φήμη για ένα μπουκάλι μπύρα».

Η μάχη του Burton με το αλκοόλ δεν τελείωσε ποτέ. Το 1981 σταμάτησε εντελώς το ποτό, αποκαλώντας το "χειρότερο από τον καρκίνο". Όμως μέσα σε λίγα χρόνια είχε ξανακυλήσει. Ο εύρωστος πρώην παίκτης του ράγκμπι άρχισε να εμφανίζεται στο κοινό δείχνοντας αδύναμος, με ένα χαλαρό, απογοητευμένο πρόσωπο. Το γεγονός ότι κάπνιζε πάνω από πέντε πακέτα τσιγάρα την ημέρα, μάλλον δεν βοήθησε.

H ακόμη πιο ταραχώδης προσωπική του ζωή

Ο Burton παντρεύτηκε πέντε φορές, δύο φορές διαδοχικά με τη Elizabeth Taylor. Από το 1949 έως το 1963 ήταν παντρεμένος με τη Σίμπιλ Γουίλιαμς, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Κέιτ και την Τζέσικα Μπάρτον.

Οι γάμοι του Burton με την Taylor διήρκεσαν από τις 15 Μαρτίου 1964 έως τις 26 Ιουνίου 1974 και από τις 10 Οκτωβρίου 1975 έως τις 29 Ιουλίου 1976. Ο πρώτος τους γάμος έγινε στο ξενοδοχείο Ritz-Carlton στο Μόντρεαλ. Η Taylor δήλωσε τότε: «Είμαι τόσο ευτυχισμένη που δεν μπορώ να το πιστέψω. Αυτός ο γάμος θα κρατήσει για πάντα».

Η κοινή τους ζωή διακρίνονταν από πάθος και υπερβολές. Έκαναν σπατάλες σε διαμάντια και δείπνα, αγόραζαν τζετ αεροπλάνα από μια ιδιοτροπία, μάλωναν εκρηκτικά και τα έφτιαχναν με τον ίδιο τρόπο.

«Όταν είσαι ερωτευμένος και λαχταράς τόσο πολύ», έλεγε η Taylor το 1973, «απλά το πιάνεις με τα δύο χέρια και ξεφεύγεις από τη θύελλα». Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά κατάφερναν να ξεφύγουν μέσα από χρόνια υπερβολής, αναταραχές, σκάνδαλα και αμέτρητα μπουκάλια ποτού.

Για την σκανδαλώδη προσωπική ζωή της Elizabeth Taylor -που παντρεύτηκε 8 φορές, εκ των οποίων τις δύο με τον Richard Burton- και τί δεν έχει γραφτεί. Καθώς και για τις προτιμήσεις της για πανάκριβα κοσμήματα και αρώματα. Το δικό τους ειδύλλιο έγραψε ιστορία και θεωρείται από τα πιο αξιομνημόνευτα του Χόλιγουντ.

Ο δεύτερος γάμος τους έγινε δεκαέξι μήνες μετά το διαζύγιό τους, στο Εθνικό Πάρκο Τσόμπε στη Μποτσουάνα. Ο Burton υιοθέτησε και τα δυο παιδιά της Τέιλορ από τον Έντι Φίσερ και τον Μάικ Τοντ.

Τον Αύγουστο του 1976, έναν μήνα μετά το δεύτερο διαζύγιό του από την Taylor, ο Burton παντρεύτηκε το μοντέλο Σούζι Μίλερ, ενώ από το 1983 μέχρι τον θάνατό του το 1984, ήταν παντρεμένος με την ανεξάρτητη βοηθό παραγωγής Σάλι Χέι.

O Burton ήταν αιώνιος σοσιαλιστής

Ιδεολογικά ο Burton ήταν αιώνιος σοσιαλιστής, αν και ποτέ δεν ασχολήθηκε έντονα με την πολιτική. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της βιογραφίας του Τίτο στη Γιουγκοσλαβία διακήρυξε δημόσια ότι ήταν κομμουνιστής, λέγοντας ότι δεν αισθανόταν καμία αντίφαση μεταξύ τού να κερδίζει τεράστια χρηματικά ποσά για ταινίες και να έχει αριστερές απόψεις, αφού «σε αντίθεση με τους καπιταλιστές, δεν εκμεταλλεύομαι άλλους ανθρώπους».

Ο σταρ που πέθανε από το αλκοόλ ήταν άθεος και δήλωνε για τις θρησκευτικές του απόψεις: «Μακάρι να μπορούσα να πιστέψω σε κάποιον Θεό, αλλά απλά δεν μπορώ». Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία στις 5 Αυγούστου 1984 στο Σελινί της Ελβετίας, σε ηλικία 58 ετών.

Ακολουθούν αποσπάσματα από τα ημερολόγια του για την Elizabeth Taylor, που δημοσιεύτηκαν από τη Daily Mail:

3 Νοεμβρίου 1966

Για κάποιο λόγο ανησυχούσα πολύ για την Ε (σ.σ.: Elizabeth) σήμερα το πρωί. Για το αν με αγαπάει ή όχι, για το πόσο άσχημα θα ένιωθα αν την έχανα κλπ. Άφησα τον εαυτό μου να πέσει σε μια μικρή κατάθλιψη και ανακουφίστηκα πραγματικά όταν τελικά με πήρε τηλέφωνο από το στούντιο. Τι έχω πάθει;

10 Ιανουαρίου 1967

Πάντα την αγαπούσα πολύ, αλλά αυτή τη στιγμή  είμαι τρελά ερωτευμένος μαζί της. Θέλω να κάνουμε έρωτα κάθε λεπτό.

30 Ιουλίου 1967

Η Elizabeth έχει αδυνατίσει πολύ και σχεδόν δεν μπορώ να πάρω τα χέρια μου από πάνω της. Δεν έχει χάσει κιλά, αλλά με τη γυμναστική και το μασάζ που κάνει τον τελευταίο καιρό, το σώμα της έχει αναδιαμορφωθεί. Αυτή τη στιγμή είναι μια από τις πιο αισθησιακές γυναίκες που έχω δει στη ζωή μου. Η πιο αισθησιακή.

Ντόρα Μπακογιάννη - Τι είπε για καλώδιο, Σαμαρά, Καραμανλή

Η κυρία Μπακογιάννη σχολίασε τις δηλώσεις Σαμαρά, Καραμανλή για τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας και επανέλαβε τη θέση της κυβέρνησης

ναφορά στα ονόματα των Αντώνη Σαμαρά, Κώστα Καραμανλή και Προκόπη Παυλόπουλου έκανε σήμερα η Ντόρα Μπακογιάννη με αφορμή τα σχόλια τα τελευταίων για τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία με αφορμή την καθυστέρηση στον απόπλου του γαλλικού ερευνητικού πλοίου από την Κρήτη και το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας -Κύπρου.

Με σαφή αιχμή προς τον Αντώνη Σαμαρά και όπως η ίδια είπε «σεβασμό» προς Καραμανλή και Παυλόπουλο, η πρώην υπουργός Εξωτερικών σχολίασε τις δηλώσεις του και επανέλαβε τη θέση της κυβέρνησης ότι η γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία δεν επηρεάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

«Ο κύριος Σαμαράς δεν είναι Πρωθυπουργός»

Οσον αφορά τη νέα παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος ζητά την αποπομπή του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη θύμισε δεικτικά στον πρώην Πρωθυπουργό τι η απόφαση για την απομάκρυνση ενός υπουργού από την κυβέρνηση ανήκει αποκλειστικά στον πρωθυπουργό.

«Αυτό αποφασίζεται από τον Πρωθυπουργό. Ο κύριος Σαμαράς δεν είναι Πρωθυπουργός. Αν θεωρεί ότι έχει ελπίδες να γίνει Πρωθυπουργός, θα έχει τη δυνατότητα να αποπέμψει Υπουργούς», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Για ρηματική διακοίνωση, Καραμανλή, Παυλόπουλο

Η κυρία Μπακογιάννη αναφέρθηκε επίσης στις παρεμβάσεις του Κώστα Καραμανλή και του Προκόπη Παυλόπουλου σχετικά με τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία.

Αφού εξέφρασε τον σεβασμό της στα πρόσωπά τουςδιαφώνησε με την εκτίμησή τους για τη συγκεκριμένη κίνηση της Γαλλίας και τις τυχόν συνέπειες της στις λεπτές ισορροπίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Χαρακτηριστικά ανέφερε για τους κ.κ. Καραμανλή και Παυλόπουλο: «Κορυφαία στελέχη τα οποία έχουν τον σεβασμό μου, πλην όμως δεν συμφωνώ. Δεν συμφωνώ ότι μια ρηματική διακοίνωση έχει τη δυνατότητα να πλήξει τα συμφέροντα της χώρας μας, γιατί δεν παράγει έννομο αποτέλεσμα».

Αναφορικά με το επιχείρημα ότι στο ενδεχόμενο προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, η Τουρκία θα μπορούσε να επικαλεστεί τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας, είπε ότι ένα τέτοι επιχείρημα θα ήταν αβάσιμο. Και εξήγησε: «Εάν οι δύο πλευρές συμφωνήσουν μέσω συνυποσχετικού να παραπέμψουν τη διαφορά στο διεθνές δικαστήριο, αυτό θα εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, δηλαδή την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας».

Για το περιεχόμενο της γαλλικής διακοίνωσης

Ερωτηθείσα γιατί δεν έχει δημοσιοποιηθεί το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης, η Ντόρα Μπακογιάννη επανέλαβε τη θέση της κυβέρνησης ότι πρόκειται για έγγραφο που αφορά δύο άλλες χώρες, καθώς απεστάλη από τη Γαλλία στην Τουρκία και όχι στην Ελλάδα.

Επανέλαβε επίσης ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν γνωρίζει το ακριβές περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης, ωστόσο εκτιμά ότι πιθανότατα περιλαμβάνει τις συντεταγμένες από τις οποίες θα διέλθει το πλοίο.

Σύμφωνα με την περιγραφή της, το ερευνητικό σκάφος ξεκινά από ελληνικά ύδατα, περνά από διεθνή ύδατα και συνεχίζει την πορεία του, σε μια περιοχή όπου Ελλάδα και Τουρκία προβάλλουν διαφορετικές αξιώσεις ως προς την υφαλοκρηπίδα.

Κατά την ίδια, η εγκατάσταση καλωδίων δεν αφορά ζητήματα υφαλοκρηπίδας, καθώς αυτά τοποθετούνται στον βυθό χωρίς να τον διατρυπούν. Επικαλέστηκε, μάλιστα, ως παράδειγμα τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, όπου, όπως είπε, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες υποθαλάσσια καλώδια.

Υφαληκρηπίδα και καλώδιο

Η διαφωνία Ελλάδας και Τουρκίας αφορά την περιοχή από την οποία θα περάσει το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, είπε και συνέχισε λέγοντας πως οι δύο χώρες προβάλλουν διαφορετικές αξιώσεις ως προς την υφαλοκρηπίδα.

«Έχω την αίσθηση ότι στη χώρα μας, επειδή έχουμε αυτή την ευαισθησία σε οτιδήποτε αφορά την Τουρκία, μεγαλοποιούμε ένα θέμα το οποίο θέλανε να μεγαλοποιήσουνε οι Τούρκοι και εμείς δεν έχουμε απολύτως κανένα λόγο να ακολουθήσουμε αυτή τη λογική», ανέφερε.

«Για την Τουρκία δεν μπορεί να υπάρχει εφησυχασμός»

Η κ. Μπακογιάννη διαβεβαίωσε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει εφησυχασμός απέναντι στην Τουρκία και πως σε κάθε περίπτωση η κατάσταση δεν είναι όπως ήταν το 2024.

Ανέφερε ότι τότε υπήρχαν αμφιβολίες ακόμη και από την Κύπρο για την προώθηση του έργου του καλωδίου. «Σήμερα, τα ζητήματα αυτά έχουν ξεκαθαρίσει, ενώ το έργο έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και έχει μεγάλη σημασία για το σύνολο της Ευρώπης. Είναι ένα έργο το οποίο θα προχωρήσει, όπως και πάρα πολλά άλλα καλώδια».

«Το ζήτημα των καλωδίων έχει επιλυθεί διεθνώς»

Οσον αφορά το ζήτημα των υποθαλάσσιων καλωδίων σημείωσε ότι έχει αντιμετωπιστεί από το διεθνές δίκαιο, καθώς αυτά διέρχονται από διεθνή ύδατα. «Τα καλώδια, καλώς ή κακώς, αρέσει ή δεν αρέσει στην Τουρκία, είναι ένα θέμα το οποίο έχει επιλυθεί διεθνώς. Τα καλώδια περνάνε από διεθνή ύδατα, δεν υπάρχει άλλος λόγος», ανέφερε.

Για τον απόπλου του Abeille Marengo

Αναφερόμενη τέλος στις διαρκείας αναβολές του απόπλου του ερευνητικού γαλλικού πλοίου Abeille Marengo από το λιμάνι του Ηρακλείου, η κυρία Μπακογιάννη ενημέρωσε ότι οι σχετικές άδειες έχουν εκδοθεί και τα απαραίτητα έγγραφα είναι έτοιμα. Εκτίμησε ότι δεν υπάρχει πλέον εκκρεμότητα και ότι το πλοίο θα προχωρήσει κανονικά στις έρευνές του.

«Το θέμα θεωρείται λήξαν»

Αναφορικά με την καθυστέρηση στον απόπλου του Abeille Marengo είπε: «Δεν έχω ιδέα αν γίνονται άλλες διαβουλεύσεις. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, το θέμα θεωρείται λήξαν από όλες τις πλευρές και θα προχωρήσει κανονικά το πλοίο να κάνει τις έρευνές του», είπε επαναλαμβάνοντας την εκτίμηση ότι η Τουρκία ανέδειξε το ζήτημα για δικούς της εσωτερικούς λόγους και ότι δεν διαθέτει επιχειρήματα με βάση το διεθνές δίκαιο.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0