ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ (AP) — Η Ρωσία απελευθέρωσε έναν Αμερικανό βετεράνο του στρατού την Τρίτη, επιτρέποντάς του να επιστρέψει στις ΗΠΑ μετά από τέσσερα χρόνια, όπως ισχυρίζονται η οικογένειά του και οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, άδικης φυλάκισης και κακοποιητικής μεταχείρισης που τον άφησαν κοντά στον θάνατο.

Ο Ρόμπερτ Γκίλμαν, ένας 32χρονος δάσκαλος από τη Μασαχουσέτη και πρώην πεζοναύτης, αφέθηκε ελεύθερος αφού ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι μίλησε με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν για την απελευθέρωσή του, την οποία ο Τραμπ χαρακτήρισε «σε μεγάλο βαθμό για ανθρωπιστικούς λόγους».

«Εκτιμούμε αυτήν την απόφαση και το γεγονός ότι η Ρωσία δεν ζήτησε κανέναν σε αντάλλαγμα — Δεν έλαβε χώρα καμία ανταλλαγή», δήλωσε ο Τραμπ στην πλατφόρμα του Truth Social.

Οι συλλήψεις Αμερικανών έχουν γίνει ολοένα και πιο συχνές στη Ρωσία τα τελευταία χρόνια. Έχουν αυξηθεί οι ανησυχίες ότι η Ρωσία θα μπορούσε να στοχοποιεί Αμερικανούς υπηκόους για να τους χρησιμοποιήσει αργότερα ως διαπραγματευτικά ατού στις συνομιλίες για την επιστροφή Ρώσων που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Πέντε άλλοι Αμερικανοί παραμένουν φυλακισμένοι στη Ρωσία με επιδεινούμενα ιατρικά προβλήματα, σύμφωνα με δελτίο τύπου της Global Reach, μιας ομάδας που εργάζεται για την απελευθέρωσή τους.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δημοσίευσε μια φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του αδύνατου Γκίλμαν ντυμένου με αμερικανική σημαία και περιτριγυρισμένου από την οικογένειά του μέσα σε ένα αεροπλάνο.

«Ενώ εκτιμούμε αυτό το θετικό βήμα, εξακολουθούμε να επιδιώκουμε την άμεση επιστροφή όλων των άλλων Αμερικανών που έχουν άδικα κρατηθεί», δήλωσε ο Ρούμπιο.

Ο Γκίλμαν θα φτάσει στην αεροπορική βάση Άντριους στο Μέριλαντ, έξω από την Ουάσινγκτον, το βράδυ της Τρίτης, ανέφερε ο Τραμπ στην ανάρτησή του.

«Μόλις μίλησα μαζί του και είχε ένα αίτημα — Ένα ΥΠΕΡΟΧΟ τσίζμπεργκερ όταν προσγειωθεί», έγραψε ο Τραμπ. «Θα το φροντίσω εγώ!»

Ο Γκίλμαν κατευθύνεται σε στρατιωτικό νοσοκομείο στο Τέξας, όπου θα αξιολογηθεί και θα λάβει ιατρική και ψυχολογική περίθαλψη, δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Έρικ Λέμπσον, επικεφαλής στρατηγικής της Global Reach.

Η ποινή φυλάκισης του Γκίλμαν παρατάθηκε τρεις φορές.

Ο Γκίλμαν συνελήφθη το 2022 με την κατηγορία του ξυλοδαρμού ενός αστυνομικού αφού τον κατέβασαν από τρένο για πρόκληση διατάραξης της τάξης. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών.

Αργότερα καταδικάστηκε για επίθεση σε επιθεωρητή φυλακών κατά τη διάρκεια ελέγχου κελιού, ξυλοδαρμό σε ανακριτή και επίθεση σε φύλακα. Τον Οκτώβριο του 2024, καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια και ένα μήνα. Η ποινή του παρατάθηκε τον Δεκέμβριο σε 10 χρόνια, αφού κρίθηκε ένοχος για επίθεση σε φύλακες φυλακών.

Τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι δήλωσε ένοχος για τις κατηγορίες και ζήτησε συγγνώμη από τους φρουρούς για τους οποίους κατηγορήθηκε ότι επιτέθηκε. Η οικονομική εφημερίδα Kommersant ανέφερε ότι εξήγησε τις πράξεις του λέγοντας ότι ήθελε να παραμείνει στη φυλακή όπου εξέτιε την ποινή του και να αποφύγει τη μεταφορά του σε άλλο σωφρονιστικό κατάστημα.

Ο πατέρας του Γκίλμαν αμφισβήτησε τις κατηγορίες εναντίον του γιου του, ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έκριναν ότι ο Γκίλμαν κρατήθηκε άδικα.

Η αδερφή του Γκίλμαν, Λέξι Χάντσον, απέδωσε στον Τραμπ και στον γερουσιαστή των ΗΠΑ Εντ Μάρκεϊ της Μασαχουσέτης την απελευθέρωσή του.

«Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος που ο Ρόμπερτ είναι ζωντανός σήμερα εκτός από το ότι ο Πρόεδρος Τραμπ άκουσε για την υπόθεση και ανέλαβε δράση», δήλωσε ο Χάντσον, ο οποίος ευχαρίστησε τον Μάρκεϊ «για την ηγεσία των προσπαθειών υπεράσπισης στο Κογκρέσο».

«Οι Ρώσοι φέρθηκαν στον αδερφό μου τόσο άσχημα», είπε ο Χάντσον. «Τον πλήγωσαν χωρίς κανένα λόγο, εκτός από το ότι ήταν και Αμερικανός και πεζοναύτης. Τι κέρδισαν από αυτό; Γιατί το έκαναν αυτό σε έναν τόσο υπέροχο άνθρωπο;»

Ρώσοι αξιωματούχοι δεν σχολίασαν άμεσα την απελευθέρωση του Γκίλμαν. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Σωφρονιστικών Καταστημάτων της Ρωσίας δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό σχετικά με την επιδείνωση της υγείας του πίσω από τα κάγκελα.

Ο Γκίλμαν νοσηλεύτηκε πριν από την αποχώρησή του.

Η δικηγόρος του Γκίλμαν, Ιρίνα Μπραζνίκοβα, δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax την Παρασκευή ότι ο Γκίλμαν νοσηλεύεται σε ψυχιατρική πτέρυγα πολιτικού νοσοκομείου, όπου βρίσκεται από τις αρχές Ιουλίου.

Βρισκόταν εκεί «λόγω ψυχιατρικής πάθησης» και σύμφωνα με τους γιατρούς, η κατάστασή του έχει επιδεινωθεί, αλλά ούτε οι δικηγόροι υπεράσπισής του ούτε η οικογένειά του είχαν άδεια να τον επισκεφτούν, είπε.

Πριν ο Γκίλμαν πετάξει έξω από τη Ρωσία, βρισκόταν σε «διασχιστική λήθαργο» για 47 ημέρες λόγω της κακοποίησης που είχε υποστεί στη φυλακή, σύμφωνα με τον Λέμπσον. Αφού ο Γκίλμαν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, συνδέθηκε με έναν σωλήνα σίτισης και του έγιναν χειροπέδες σε ένα κρεβάτι.

Οι νοσοκομειακές αναφορές παρουσίαζαν την κατάσταση του Γκίλμαν «ως τρομερή και απειλητική για τη ζωή», ωθώντας την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε δράση και οδηγώντας στην απελευθέρωσή του, είπε ο Λέμπσον.

Ο Μάρκεϊ είχε καλέσει τη Ρωσία και τις ΗΠΑ να συνεργαστούν για την απελευθέρωση του Γκίλμαν. Ήταν μεταξύ τουλάχιστον οκτώ Αμερικανών που παρέμειναν υπό ρωσική κράτηση μετά από μια σειρά ανταλλαγών κρατουμένων υψηλού προφίλ με τις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια.

Ο Μάρκεϊ κατηγόρησε τη Ρωσία για την κακή υγεία του Γκίλμαν, λέγοντας ότι η επιστροφή του στις ΗΠΑ είχε καθυστερήσει πολύ.

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Βρίσκομαι σε κεντρική αίθουσα της Αθήνας και παρακολουθώ την ομιλία κορυφαίου πολιτειακού παράγοντα. Με έχουν τοποθετήσει στην πρώτη σειρά ως «εκπρόσωπο», μου είπαν, του «πνευματικού κόσμου». Εγώ δεν είμαι ικανός να εκπροσωπήσω ούτε τον ίδιο μου τον εαυτό, ο οποίος βρίσκεται σε διαρκή εσωτερική σύγκρουση – ποια πλευρά μου να εκπροσωπήσω; Τη σκωπτική ή τη νουνεχή; Την περιπετειώδη ή την αφοσιωμένη; Τον οσονούπω εξηντάρη, που βλέπει τα μαλλιά του να ασπρίζουν ή τον ευτράπελο πιτσιρικά που σπαρταράει εντός μου; Ακου «του πνευματικού κόσμου»! Κάγχασα. Αλλά κάθισα.

Φοράω – καλοκαιράκι γαρ – πουκάμισο με σηκωμένα μανίκια. Παπούτσια περιπάτου χωρίς κάλτσες. Αισθάνομαι σαν τη μύγα μες στο γάλα. Ολοι εδώ είναι στην πένα. Γραβάτες και μανικετόκουμπα, αστραφτερά σκαρπίνια, κουπ κομμωτηρίου ως και οι νεαρότερες κυρίες, ο απεσταλμένος του Αρχιεπισκόπου πρέπει να χτένιζε τη γενειάδα του τουλάχιστον μισή ώρα για να την κάνει τόσο αφράτη και στιλπνή. Δεν λειτουργούν τα κλιματιστικά ή τα έχουν στο ρελαντί από περιβαλλοντική υπευθυνότητα. Κάποιες πιο ηλικιωμένες και άρα πιο ξεψάρωτες κουνάνε νευρικά βεντάλιες. Οι υπόλοιποι έχουν παραδοθεί στον ιδρώτα.

Ο κορυφαίος πολιτειακός παράγων διαθέτει όψη παλιακή πλην συμπαθέστατη. Θυμίζει ελαφροχέρη παιδίατρο, που με ένα τσιμπιματάκι εμβολιάζει τα πιτσιρίκια. Θα μπορούσε και να υποδύεται, σε σίριαλ της δεκαετίας του ’90, τον κοτσονάτο παππού. Να κυκλοφορεί μέσα στο σπίτι – δηλαδή στο πλατό – με πιζάμες και με ρόμπα, με το παραμικρό να βάζει τις φωνές, μα να έχει καρδιά μάλαμα. Στον ρόλο της γιαγιάς η Κατερίνα Γιουλάκη.

Τώρα φοράει σκούρο κοστούμι και ενσαρκώνει, καθώς πρέπει, το έθνος. Κοιτάζει μια το χειρόγραφο, μια το ακροατήριο. Εχει προβάρει τις παύσεις, τους χρωματισμούς της φωνής του. Προσπαθεί να μην είναι μήτε ξύλινος μήτε υπερβολικά θεατρικός. Φιλοδοξεί τα λόγια του να μας μείνουν.

Τι να μας μείνει; Τα απολύτως αναμενόμενα;

Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, δεν χρειάζεται πια να γράφεις μόνος σου τέτοιους λόγους. Τροφοδοτείς τον υπολογιστή σου με πεντέξι απόψεις για τον κοινοβουλευτισμό, την κοινωνία των πολιτών, την αδιαπραγμάτευτη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη. Τους ασύμμετρους κινδύνους που ελλοχεύουν. Μέσα σε δευτερόλεπτα σου ξεφουρνίζει ένα κείμενο τσίλικο, με πλούσιο λεξιλόγιο και άφθονα καλολογικά στοιχεία. Μια έκθεση ιδεών που ο διορθωτής θα τη βαθμολογούσε με άριστα. Αριστα μετά πολλών χασμουρητών.

Από την άλλη μεριά, σκέφτομαι, στον καιρό του Τραμπ και του Πούτιν, το να υμνείται από τα πιο επίσημα εγχώρια χείλη η φιλελεύθερη δημοκρατία έχει σημασία. Τίποτα δεν μας επιτρέπεται να θεωρούμε πλέον αυτονόητο.

Συμφωνώ με ό,τι λέει ο κορυφαίος πολιτειακός παράγων. Αναρωτιέμαι απλώς αν θα μπορούσε να τα διατυπώσει λιγάκι πιο πρωτότυπα. Ελάχιστα πιο συναρπαστικά. Αμφιβάλλω. Ο λόγος του – και ο ρόλος του όπως τον αντιλαμβάνεται – οφείλει να είναι απολύτως ισορροπημένος. Εντελώς στρογγυλός. Αν θέλαμε μπρίο και κέφι, ας βάζαμε στη θέση του έναν σταντ-απ κωμικό. Ή, ακόμα καλύτερα, τον Βασίλη Παπαβασιλείου που η γλώσσα του τσάκιζε κόκκαλα. Θα βρούμε ποτέ ως κοινωνία την αυτοπεποίθηση να τολμήσουμε κάτι τέτοιο;

Η αίθουσα πλήττει αξιοπρεπέστατα. Λίγοι έχουν το θράσος να κοιτάξουν το κινητό τους. Ακόμα λιγότεροι να ψιθυρίσουν στον διπλανό τους, να χαϊδέψουν από ανία και τρυφερότητα το χέρι της συζύγου τους ή να αμολήσουν μιαν υπόκωφη πορδή. Οι περισσότεροι έχουν βυθιστεί στις σκέψεις τους. Αλλος φτιάχνει τον προϋπολογισμό των διακοπών. Αλλος μελαγχολεί για την πρόωρη φαλάκρα του. Μια ζουμερή σαρανταπεντάρα στην τρίτη σειρά αποφασίζει να πατήσει το στεφάνι της, να ενδώσει επιτέλους στο φλερτ του Τάκη, μια ζωή την έχουμε, «yolo!» που λέει κι η κόρη της.

Φαντάζομαι τη γενική αμηχανία εάν ο ανώτατος πολιτειακός παράγων διέκοπτε ξαφνικά τον λόγο και μας ρωτούσε έναν-έναν «τι είπα μόλις;». Οι απρόσεκτοι να τιμωρούνταν με αφαίρεση διαβατηρίου – θα μας άξιζε.

Ολοκληρώνει αντί για αυτό με μια παραίνεση προς τους νέους. Η αίθουσα σείεται. Το χειροκρότημα ανακούφισης είναι κάποτε το καλύτερο.-

Σφοδρή επίθεση κατά του Γιώργου Φλωρίδη εξαπολύει η ΕΛΑΣ, στον οποίο καταλογίζει 13 σοβαρά «αδικήματα» στη λειτουργία της δικαιοσύνης, απαντώντας στην ανάρτησή του εναντίον του Αλέξη Τσίπρα.

Με μία σκληρή ανακοίνωση, ο τομέας Δικαιοσύνης της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) εξαπολύει «πυρά» κατά του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη, ο οποίος, σε χθεσινή του ανάρτηση, κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα για την κατάσταση της Δικαιοσύνης στη χώρα.

«Θα ήταν ανάξιο να ασχοληθεί κανείς με το χθεσινό διαδικτυακό παραλήρημα του κ. Φλωρίδη κατά του Αλέξη Τσίπρα», τονίζει χαρακτηριστικά ο αρμόδιος Τομέας της ΕΛΑΣ, αποδίδοντας στον υπουργό 13 σοβαρά «αδικήματα» στη λειτουργία της Δικαιοσύνης.

ΤΑ 13 «αδικήματα» Φλωρίδη, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ:

Θα ήταν ανάξιο να ασχοληθεί κανείς με το χθεσινό διαδικτυακό παραλήρημα του κ. Φλωρίδη κατά του Αλέξη Τσίπρα, αν ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν ήταν:

– Ο Υπουργός που απορύθμισε πλήρως τη λειτουργία της Δικαιοσύνης στη χώρα μας και κατακρήμνισε την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτή στα χαμηλότερα επίπεδα της ΕΕ

– Ο Υπουργός που κατήργησε τις Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές, νομοθετώντας καθ´ υπόδειξιν του περιβάλλοντός του, προβαίνοντας σε συστηματική και ανερυθρίαστη «ιδιωτική» νομοθέτηση μέσω νυχτερινών τροπολογιών προς εξυπηρέτηση ακόμα και συναδέλφων του (άρθρο 1536 ΑΚ για τη συνεπιμέλεια)

– Ο Υπουργός που, παρά τη συστηματική παραχώρηση δικαιοδοτικού έργου σε δικηγόρους και συμβολαιογράφους, με αντίστοιχη εκτόξευση του κόστους πρόσβασης των πολιτών στη Δικαιοσύνη, παραδίδει την ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης στην ίδια ή/ και χειρότερη κατάσταση με αυτήν που παρέλαβε: ουραγό στο πλαίσιο της ΕΕ που υπερβαίνει κατά πέντε τουλάχιστον φορές τον Μέσο Όρο των λοιπών Κρατών μελών.

– Ο Υπουργός που απεδείχθη ανίκανος να παραδώσει μία επαρκή δικαστική αίθουσα για την διεξαγωγή μιας από τις σημαντικότερες  δίκες της μεταπολιτευτικής ιστορίας.

– Ο Υπουργός που εξήγγειλε, παρά τις αντιδράσεις της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, την λειτουργία έξι νέων Πρωτοδικείων στην Αττική ,τα οποία παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες λόγω ομολογηθείσας  ανικανότητας εξεύρεσης κτιρίων αλλά και απουσίας διαλειτουργικότητας των ψηφιακών υπηρεσιών.

– Ο Υπουργός των πλήρως υποστελεχωμένων γραμματειών των Δικαστηρίων με το μέσο όρο γραμματέων ανά δικαστικό λειτουργό να είναι υποπολλαπλάσιος του αντίστοιχου Μέσου Όρου της ΕΕ.

– Ο Υπουργός της πολυδιαφημισμένης δικαστικής αστυνομίας, η οποία αποδείχτηκε ανίκανη να αποτρέψει την εισβολή στο πρ. Ειρηνοδικείο Αθηνών ηλικιωμένου ενόπλου που τραυμάτισε τρεις υπαλλήλους.

– Ο Υπουργός που με νυχτερινή προκλητική  τροπολογία παρέτεινε τον χρόνο θητείας των Διοικήσεων των δικαστηρίων  εντελώς αδικαιολόγητα επιχειρώντας την ποδηγέτηση της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

– Ο Υπουργός που προβαίνει συστηματικά και στοχευμένα σε περιορισμό  του δικαιώματος των πολιτών για πρόσβαση στη δικαιοσύνη, όπως πρόσφατα του δικαιώματος για την άσκηση αναίρεσης σε υποθέσεις αντικειμένου κάτω των 20.000€ και 8.000 € για τις εργατικές διαφορές

– Ο Υπουργός που απέτυχε να παραδώσει ένα στοιχειωδώς λειτουργικό σύστημα ηλεκτρονικής κατάθεσης και παρακολούθησης δικογράφων , με πληθώρα διαδικασιών και ενδίκων βοηθημάτων να μην δύνανται εισέτι να κατατεθούν ηλεκτρονικά, με αδυναμία εκδόσεως κρίσιμων για την πρόοδο των συναλλαγών πιστοποιητικών και πλήρη απουσία διαλειτουργικότητας των σχετικών συστημάτων.

– Ο Υπουργός που με κάθε τρόπο υπηρέτησε τη λογική της συγκάλυψης των σκανδάλων και της διαφθοράς από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις υποκλοπές και εξέθεσε την χώρα διεθνώς, δεχόμενος κατ´ επανάληψιν επισκέψεις διαμαρτυρίας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

– Ο Υπουργός που χαρακτήρισε για τα «μπάζα όσους μιλούν για μπάζωμα» είναι ο τελευταίος που δικαιούται να ομιλεί διότι είναι απόλυτα έκθετος απέναντι στη Δικαιοσύνη που ετάχθη να υπηρετεί και στην Ελληνική Κοινωνία.

Την άνοιξη ένας Τσίπρας δεν τη φέρνει. Θέλει συλλο­γικότητα, σεμνότητα, δουλειά, συχνά άχαρη, από όσους έχουν δημόσια θέση και λόγο

Πάντως αυτό που έγινε με την ΕΛΑΣ δεν το βλέπουμε και κάθε μέρα. Λίγο μετά την εμφάνισή της να έχει εδραιωθεί στη δεύτερη θέση, να βρίσκεται στις πρώτες γραμμές της δημοσιότητας, να απασχολεί επιτελεία και κυκλώματα, να οδηγεί σε στρατηγικές επιπλοκές και αναθεωρήσεις… Είναι ο Τσίπρας, θα πεις.

Εντάξει, είναι ο Τσίπρας, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Ο Τσίπρας δεν ήταν παραιτημένος, τελειωμένος, απομονωμένος, ξεχασμένος, μέχρι τουλάχιστον να εμφανιστεί δυνατά με την «Ιθάκη»; Πώς έγινε και γυρίζει και τον Κυριάκο φοβερίζει; Ποιο κύμα σήκωσε αυτόν και ένα νεογέννητο κόμμα ώς τη δημοσκοπική αξιωματική αντιπολίτευση; Πού πάτησε το εγχείρημα της ΕΛΑΣ και γνωρίζει τόσο σημαντικές αποδόσεις σε τόσο μικρό διάστημα;

Δεν είναι δύσκολη η απάντηση. Ο έμπειρος Τσίπρας συναντήθηκε την κατάλληλη στιγμή και με τον κατάλληλο τρόπο με τις νέες εμπειρίες και το γαμώτο της κοινωνικής πλειοψηφίας. Το χάλι του πολιτικού συστήματος, η έκπτωση των κομμάτων, η επιδημία διαφθοράς, ο κυνισμός μιας εξουσίας που ληστεύει και κοροϊδεύει, η εξαφάνιση της εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη και στους θεσμούς που κρατούν όρθια τη δημοκρατία, η διάλυση της κοινωνικής συνοχής – αυτά ήταν το εφαλτήριο για τη δημοσκοπική εκτίναξη της ΕΛΑΣ. Ο Τσίπρας πιστώνεται ότι είδε σωστά τη στιγμή και την πόρτα που άνοιγε σε μια φρέσκια και φιλόδοξη προσπάθεια. Είναι όμως αυτό που αποκαλούμε αντικειμενική πραγματικότητα που σε μεγάλο βαθμό απογείωσε το κόμμα του.

Η ΕΛΑΣ είναι από την άποψη αυτή μια απάντηση, επιτυχημένη μέχρι στιγμής, στη γενική απαξίωση. Με βασικό συντελεστή τον αρχηγό της, αλλά όχι μόνο αυτόν, έχει κερδίσει ένα πολύ σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος και σίγουρα την πλειοψηφία του κατακερματισμένου προοδευτικού χώρου, από τα πρώτα της βήματα. Ενώ σε αντίθεση με άλλες νεόκοπες προσπάθειες, θεμελιώνει την ύπαρξή της στην προσέλκυση δεκάδων χιλιάδων μελών και ενός αστερισμού νέων στελεχών που, παρά τα αναπόφευκτα λάθη απειρίας, χτίζουν μια φρέσκια εικόνα. Δικτυώνεται παντού, έχει συγκροτήσει εθελοντικές ομάδες εργασίας σε όλους τους τομείς δράσης, καταφέρνει να παρεμβαίνει στα κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, παρά την απουσία της από τη Βουλή.

Αν όμως για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας η ΕΛΑΣ είναι απάντηση, για ένα ακόμα μεγαλύτερο, ζωτικής σημασίας για την αλλαγή, είναι ακόμα ερώτηση. Ο κόσμος της απογοήτευσης παραμένει καχύποπτος. Η ΕΛΑΣ καλείται να πείσει και ότι θέλει και ότι μπορεί. Να εξουδετερώσει τα διασταυρούμενα πυρά – «αμετανόητος αριστερός» τα μεν, «κρυφοδεξιός» τα δε. Αλλά κυρίως να πείσει ότι διαθέτει την ειλικρίνεια, τα στελέχη, την ωριμότητα, την προγραμματική συνέπεια, τη σύμπνοια, για να κάνει πράξη όσα λέει. Αυτό δεν είναι κατοστάρι, είναι μαραθώνιος. Χωρίς αυτό όμως, χωρίς στέρεη εικόνα συνέπειας, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας, τα περί κυβερνώσας Αριστεράς είναι έπεα πτερόεντα. Κι αυτή την άνοιξη ένας Τσίπρας δεν τη φέρνει. Θέλει συλλογικότητα, σεμνότητα, δουλειά, συχνά άχαρη, από όσους έχουν δημόσια θέση και λόγο. Στο δύσκολο αυτό πεδίο τελικά θα «αξιολογηθούν» από τους πολίτες και η ΕΛΑΣ και τα στελέχη της…

Πηγή: Efsyn