Χρειάστηκε το ξέσπασμα ενός ανθρώπου που βρέθηκε στον Εβρο ως εθελοντής, όταν άλλοι ανακάλυπταν την περιοχή μέσα από τα «δάκρυα υπουργών», για να ανοίξει ξανά η συζήτηση για το περίφημο master plan.

Η καταγγελία του Σταύρου Μπένου για ακύρωση του σχεδιασμού γεννά εύλογα ερωτήματα: τι απέγιναν οι δεσμεύσεις, τα σχέδια και οι υποσχέσεις για την ανασυγκρότηση μιας περιοχής που δοκιμάστηκε σκληρά από τις φωτιές το 2023; Ο ίδιος ο Σταύρος Μπένος απαιτεί, όπως είπε, λίγο σεβασμό λέγοντας μάλιστα ότι παρουσιάστηκε στη 14η συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής για την Ανάπτυξη και Ανασυγκρότηση του Εβρου μελέτη που έρχεται σε αντιδιαστολή με τη δική του.

Οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι από καθαρή τύχη δεν υπήρξε κάποιος τραυματισμός, όμως ο υπουργός μιλά για «συμμορία της μιζέριας».

Νέο περιστατικό κατάρρευσης τμήματος οροφής, αυτή τη φορά σε γραφείο γιατρών της Χειρουργικής Κλινικής στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, έλαβε χώρα την Κυριακή.

Σημειώνεται ότι αντίστοιχη πτώση τμήματος οροφής είχε καταγραφεί τον Σεπτέμβριο του 2025. Οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι από καθαρή τύχη δεν υπήρξε κάποιος τραυματισμός, ενώ εδώ και χρόνια προειδοποιούν για τη διαρκή επιδείνωση των κτιριακών υποδομών ενός νοσοκομείου που λειτουργεί από το 1950 και από το οποίο περνούν καθημερινά εκατοντάδες ασθενείς, συνοδοί και εργαζόμενοι, ενώ το καλοκαίρι καλύπτει εκατοντάδες χιλιάδες επισκεπτών και τουριστών.

του Χουάν Κόουλ | Informed Comment

Το νέο «Αμυντικό Σύμφωνο της Μέκκας», που υπέγραψαν η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν, σηματοδοτεί μια περιφερειακή απάντηση στη νέα κατάσταση ανασφάλειας που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή εξαιτίας της ισραηλινο-αμερικανικής επίθεσης κατά του Ιράν και της ιρανικής αντίδρασης. Η αντίδραση του Ιράν ήταν ουσιαστικά να κρατήσει «ομήρους» τα αραβικά πετρελαιοπαραγωγά και φυσικού αερίου κράτη του Κόλπου. Ωστόσο, η αρχική ισραηλινο-αμερικανική επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου θεωρήθηκε επίσης από τα κράτη αυτά ως βαθιά προδοσία της ασφάλειάς τους από την κυβέρνηση Τραμπ, καθώς ήταν προβλέψιμο ότι μια ολοκληρωτική επίθεση εναντίον του Ιράν θα προκαλούσε σοβαρή αναταραχή στα Στενά του Ορμούζ.

Η τριμερής συμμαχία φέρνει στο τραπέζι τεράστιες δυνατότητες. Η Σαουδική Αραβία διαθέτει αποθέματα τρισεκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και το κρατικό επενδυτικό της ταμείο. Το Al Jazeera επισημαίνει ότι η Τουρκία διαθέτει προηγμένη αμυντική βιομηχανία. Το Πακιστάν διαθέτει έναν μεγάλο και έμπειρο στρατό, με σημαντική επιχειρησιακή εμπειρία. Η Σαουδική Αραβία επιδιώκει να επεκτείνει τη δική της βιομηχανία όπλων. Το Al Jazeera δεν προσθέτει ωστόσο, ότι το Ισλαμαμπάντ διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο, καθώς και προηγμένες δυνατότητες κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών, σε συνεργασία με την Κίνα.

Το σύμφωνο έχει συμβολικό χαρακτήρα και στρέφεται τόσο προς το Ισραήλ όσο και προς το Ιράν, αν και η Σαουδική Αραβία θεωρεί το Ισραήλ μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή. Η συμπεριφορά του Ισραήλ από το 2023 και μετά έχει πείσει το Ριάντ ότι επιδιώκει να κυριαρχήσει στην περιοχή μέσω επιθετικών και διαρκών περιφερειακών πολέμων, από τους οποίους ούτε η Σαουδική Αραβία είναι απρόσβλητη. Ούτε πιστεύει το Ριάντ ότι θα μπορούσε να βασιστεί στον απρόβλεπτο Ντόναλντ Τραμπ για την προστασία των συμφερόντων του σε περίπτωση ισραηλινής επίθεσης εναντίον του.

Η συμφωνία πιθανότατα δεν δεσμεύει την Τουρκία και το Πακιστάν να παρέμβουν στη σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης των «Βοηθών του Θεού» στην Υεμένη και των Σαουδαράβων, παρότι φαίνεται να χρησιμοποιεί διατύπωση παρόμοια με εκείνη του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με την οποία μια επίθεση εναντίον ενός μέλους θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Ούτε είναι πιθανό η Άγκυρα ή το Ισλαμαμπάντ να πολεμήσουν το Ιράν για λογαριασμό της Σαουδικής Αραβίας.

Αντίθετα, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία πιθανότατα επιδιώκουν να εξασφαλίσουν μια πακιστανική πυρηνική ομπρέλα απέναντι σε ενδεχόμενες ισραηλινές επιθέσεις. Ισραηλινοί πολιτικοί με πολεμική ρητορική έχουν αφήσει ολοένα και περισσότερους υπαινιγμούς περί επίθεσης εναντίον της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι η χώρα είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ χαρακτήρισε την Τουρκία υπό τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν «το νέο Ιράν», ενώ ο βουλευτής του κόμματος Λικούντ Άριελ Κέλνερ χαρακτήρισε δημοσίως την Τουρκία «εχθρικό κράτος από κάθε άποψη».

Επιπλέον, το Ισραήλ βομβάρδισε την Ντόχα του Κατάρ, γειτονικής χώρας της Σαουδικής Αραβίας, ενώ έχει επίσης βομβαρδίσει τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τον Λίβανο, τη Συρία και το Ιράν. Το γεγονός αυτό έχει ενισχύσει στο βασίλειο τους φόβους ότι είναι και το ίδιο ευάλωτο στην ολοένα και πιο απερίσκεπτη χρήση της ισραηλινής αεροπορικής ισχύος.

Η Σαουδική Αραβία πιθανότατα επιθυμεί επίσης να κατασκευάζει η ίδια προηγμένα οπλικά συστήματα, και το συγκεκριμένο σύμφωνο θα τη φέρει σε καλύτερη θέση ώστε να λάβει βοήθεια σε αυτόν τον τομέα από το Πακιστάν και την Τουρκία.

Κατά την τελευταία πενταετία, το Ισραήλ έχει αναδειχθεί στην κυρίαρχη αεροπορική δύναμη της Μέσης Ανατολής, έχοντας τη δυνατότητα να πλήττει κατά βούληση τις γειτονικές χώρες αλλά και ολόκληρη την περιοχή, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί τα αντιπυραυλικά του συστήματα για να προστατεύει τον πληθυσμό του από αντίποινα. Παρότι αυτή η επιθετική πολιτική έχει συναντήσει ένα όριο στην περίπτωση του Ιράν, ελάχιστες άλλες χώρες της περιοχής διαθέτουν τις δυνατότητες του Ιράν σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους.

Όταν έχω διατυπώσει αυτό το επιχείρημα στο παρελθόν, μου έχει αντιταχθεί η άποψη ότι δεν μπορεί κανείς πραγματικά να βασιστεί στο Πακιστάν για την επέκταση της πυρηνικής του ομπρέλας σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία.

Η απάντησή μου είναι ότι, από τη δεκαετία του 1950, το κυρίαρχο πυρηνικό δόγμα είναι εκείνο της Αμοιβαίας Εξασφαλισμένης Καταστροφής (Mutual Assured Destruction – MAD). Δεν έχεις άλλη επιλογή παρά να λάβεις σοβαρά υπόψη μια επισήμως διακηρυγμένη πυρηνική ομπρέλα, καθώς διακυβεύεται ολόκληρος ο πολιτισμός σου.

Το Ισραήλ είναι πλέον εξαιρετικά απίθανο να επιχειρήσει να κάνει στο Ριάντ ή στην Άγκυρα ό,τι έκανε στην Ντόχα.

Και αυτό ακριβώς είναι το νόημα αυτού του συμφώνου.

Πηγή: infowar

Σε μια από τις καθημερινές λαθροχειρίες του σε σχέση με την κατάσταση του Συστήματος Υγείας και των συνθηκών διαβίωσης στην Ελλάδα, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, παρουσίασε στο λογαριασμό του στο Χ μια εικόνα από ρεπορτάζ του περιοδικού Forbes. Σε αυτό αναφέρεται ότι η παροχή υγείας στην Ελλάδα είναι καλή και προσιτή. Ο Γεωργιάδης έσπευσε βεβαίως να επιτεθεί στους πολιτικούς του αντιπάλους, κατηγορώντας τους για «μιζέρια και γκρίνια».

Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα.

Αυτό που δεν ανέφερε ο υπουργός είναι ότι το κείμενο απευθυνόταν ρητά σε Αμερικανούς συνταξιούχους, που θα αποφασίσουν να αφήσουν τη χώρα τους και να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους σε κάποια άλλη περιοχή του πλανήτη. Αν κρίνουμε μάλιστα από το αναγνωστικό κοινό του συγκεκριμένου περιοδικού, απευθύνεται σαφώς σε ανώτερα εισοδηματικά στρώματα.

Είναι μάλλον εύκολο να καταλάβει κανείς ότι άνθρωποι που ζουν σε μια χώρα, όπου απαιτείται ελάχιστο μηνιαίο εισόδημα 5.000-6.000 δολαρίων για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή -σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη το ποσό αυξάνεται στα 11.000 με 13.000 δολάρια- θα βρουν την Ελλάδα όχι απλώς προσιτή, αλλά πάμφθηνη. Αν αναφερθούμε ειδικά στο κόστος υγείας, οι διαφορές γίνονται διαγαλαξιακές, καθώς οι ΗΠΑ έχουν διπλάσιο κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.

Παρά το τεράστιο κόστος (τις αιτίες του οποίου μπορείτε να διαβάσετε σε παλαιότερη ανάλυσή μας εδώ), οι παρεχόμενες υπηρεσίες και όλοι οι σχετικοί δείκτες είναι οι χειρότεροι συγκριτικά με τις αναπτυγμένες χώρες του ΟΟΣΑ. Το παρακάτω γράφημα δείχνει την κατάταξη των ΗΠΑ σε προσδόκιμο ζωής, βρεφική θνησιμότητα, ασφάλεια τοκετού, περιστατικά άσθματος και διαβήτη που δεν αντιμετωπίζονται και θνησιμότητα από καρδιαγγειακές παθήσεις.

Είναι σίγουρα εύκολο να εκθειάζεις το ελληνικό σύστημα υγείας όταν το συγκρίνεις με αυτό των ΗΠΑ, το οποίο θεωρείται ένα από τα χειρότερα μεταξύ των χωρών του αναπτυγμένου κόσμου. Η Ελλάδα έχει παραδείγματος χάριν ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας πέντε στις 100.000 γεννήσει,ς ενώ στις ΗΠΑ ξεπερνά τους 17.9 θανάτους στις 100.000 γεννήσεις.

Όσοι ζουν στις ΗΠΑ ακούν καθημερινά τις ιστορίες ανθρώπων που ύστερα από βαρύτατο τραυματισμό εκλιπαρούν τους περαστικούς να μην καλέσουν ασθενοφόρο, καθώς αυτό μπορεί να τους στοιχίσει έως και 3.000 δολάρια. Έρευνες των τελευταίων χρόνων έδειξαν ότι ακόμη και μεταξύ των ασφαλισμένων το 44% των Αμερικανών πολιτών δεν πήγαν στον γιατρό όταν ήταν άρρωστοι ή τραυματισμένοι λόγω του υψηλού κόστους. Είναι λοιπόν απόλυτα λογικό να θεωρούν εξαιρετικό το ελληνικό σύστημα υγείας – παρεμπιπτόντως ο χαρακτηρισμός «καλό» από το Forbes είναι προσβλητικός για την Ελλάδα, αν κάνουμε τη σύγκριση με τα χάλια των ΗΠΑ.

Ας συνεχίσει λοιπόν ο Γεωργιάδης να διαβάζει μόνος του τα περιοδικά του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, όπως το Forbes, στις διακοπές του και ας μας αφήσει ήσυχους με τη φτηνή του προπαγάνδα.