Το φετινό καλοκαίρι θα είναι διαφορετικό για έξι πολιτικά πρόσωπα στα υψηλά κλιμάκια της Νέας Δημοκρατίας, δεν θα είναι ήρεμο ούτε ξεκούραστο. Οχι ότι πήραν τοις μετρητοίς την πρωθυπουργική παραίνεση να τρέξουν σπριντ οι υπουργοί σαν να επίκεινται εκλογές, και ας λέει εκείνος ότι προτιμά τον μαραθώνιο. Αλλά στην πολιτική πανίδα ένα μεγάλο προσόν είναι η οξεία αίσθηση της όσφρησης. Η δυνατότητα να «μυρίζουν» τις εξελίξεις, τους παρέχει πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων και σε αυτή τη φάση και οι έξι χρειάζεται να αξιοποιήσουν στον μέγιστο βαθμό όλα τα ατού τους.

Οπως και να έχει η επόμενη μέρα στη ΝΔ, δεν θα διαμορφωθεί από τη μια μέρα στην άλλη και αν δεν τοποθετηθούν σωστά και εγκαίρως κινδυνεύουν να χάσουν το τρένο. Νίκος Δένδιας, Κωστής Χατζηδάκης, Κυριάκος Πιερρακάκης, Αδωνις Γεωργιάδης, Βασίλης Κικίλιας και Απόστολος Τζιτζικώστας συνωθούνται στο κατώφλι της επόμενης μέρας, που κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα έρθει γιατί το κλειδί της εξώπορτας το έχει το εκλογικό σώμα.

Η λίστα παραμένει ανοιχτή καθώς εκείνη την ώρα δεν αποκλείεται να προστεθούν και άλλοι, όπως π.χ. ο Μάκης Βορίδης, ο οποίος φλερτάρει με την ιδέα, ή ο Τάκης Θεοδωρικάκος, ακόμα όμως και πρόσωπα της νεότερης γενιάς προκειμένου να εγγράψουν υποθήκη για το μέλλον, όπως ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο Παύλος Μαρινάκης, που δημοσκοπικά τουλάχιστον πάνε πολύ καλά.

1. Ο Νίκος Δένδιας, 66 ετών, θεωρείται στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας σήμερα ο κατ’ εξοχήν διεκδικητής στην περίπτωση που τεθεί θέμα ηγεσίας. Οι σχέσεις του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και γενικότερα το «σύστημα Μαξίμου» έχουν περάσει από πολλές δοκιμασίες και κάποιες φορές η διαφοροποίησή του από συγκεκριμένες πολιτικές ήταν όχι απλώς ορατές, αλλά και πέρα από τα αναμενόμενα.

2. Ο Κωστής Χατζηδάκης είναι ένα πρόσωπο γνώριμο στον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ από το 1983. Σε ηλικία 61 ετών, έχει εκλεγεί αδιάλειπτα ευρωβουλευτής και βουλευτής από το 1994, αφού είχε διατελέσει και πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ. Με βαθιά μητσοτακικές καταβολές, υπηρέτησε όλους τους προέδρους χωρίς δεύτερες σκέψεις ή προσωπικές διαδρομές. Σήμερα εκτιμά πως έχει φτάσει η ώρα εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ο ίδιος θέτει να δηλώσει «παρών» στην επόμενη μέρα. Οι συνομιλητές του λένε ότι από εδώ και πέρα θα έχει «μία διακριτή παρουσία» στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματος. Με άλλα λόγια ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης θα ανοίξει μια πιο «προσωπική περπατησιά», καθώς ήδη έχει αρχίσει να μιλάει ανοιχτά και χωρίς στρογγυλέματα για κάποιες αστοχίες, διεκδικώντας  περισσότερο παρεμβατικό ρόλο.

3. Ο Αδωνις Γεωργιάδης έχει ήδη λάβει το βάπτισμα του πυρός, καθώς διεκδίκησε την προεδρία της ΝΔ τo 2015 και στον πρώτο γύρο έλαβε το διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 11,4%. Σήμερα εμφανίζεται ως σκληρός υποστηρικτής του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον οποίο και στήριξε δημοσίως στον δεύτερο γύρο όταν ο σημερινός πρωθυπουργός διεκδικούσε την προεδρία κόντρα στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Αποφεύγει να εκφράζεται ακόμα και σε φίλους του για την επόμενη μέρα, δηλώνοντας μάλιστα όι ο Μητσοτάκης έχει άνετα μία ακόμη θητεία και μάλιστα με αυτοδύναμη ΝΔ. Σε πιο στενό κύκλο αφήνει να εννοηθεί ότι θα σταθμίσει τις συνθήκες εκείνης της στιγμής και αναλόγως θα αποφασίσει αν θα θέσει ξανά υποψηφιότητα. Λέγεται ότι στις εκλογές του 2015 κατέβηκε για να ανακοπεί η δυναμική του κ. Μεϊμαράκη ώστε να υπερισχύσει ο Μητσοτάκης, κάτι που σύμφωνα με παλαιά κομματικά  στελέχη ήταν επιθυμία και του Αντώνη Σαμαρά. Τώρα καβγαδίζει με το ΠαΣοΚ.

4. Ο Βασίλης Κικίλιας είναι ο δεύτερος από τη γενιά των πενηντάρηδων μετά τον Αδωνι Γεωργιάδη που δεν κρύβει τη φιλοδοξία να ηγηθεί της παράταξής του. Κινείται προσεκτικά και μεθοδικά στις περιορισμένες δημόσιες εμφανίσεις του και αποφεύγει να βγαίνει «εκτός γραμμής» ή να μπαίνει σε χωράφια άλλων, καλλιεργεί όμως επίμονα το δικό του χωράφι. Προσφάτως κάλεσε σε δείπνο πολιτικούς συντάκτες για συζήτηση εφ’ όλης της ύλης και διατύπωσε αιχμές για λανθασμένες κυβερνητικές στρατηγικές και για κάποια πρόσωπα πέριξ του Μεγάρου Μαξίμου, φροντίζοντας ωστόσο να αφήσει στο απυρόβλητο τον Πρωθυπουργό.

5. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης έχει αποκτήσει άλλο status μετά την εκλογή του στην προεδρία του Eurogroup και γι’ αυτό είναι πιο άνετος από τους υπόλοιπους. Κινείται με άνεση στα σαλόνια της Α’ Αθήνας, όπως και σε αυτά των Βρυξελλών και των G7. Πίσω του έχει ήδη μια επιτυχημένη πορεία στο νεοσύστατο τότε υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, στο υπουργείο Παιδείας και διάγει μία δυναμική πορεία στο υπουργείο Οικονομικών. Αρκετά στελέχη της ΝΔ ποντάρουν στο άστρο του και εκτιμούν ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις να διεκδικήσει με αξιώσεις την προεδρία της ΝΔ όταν έρθει η στιγμή. Εκείνος, επενδύει στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, στο οποίο βρέθηκε σε ηλικία  μόλις 42 ετών.

6. Σε κοντινή ηλικία, 47 ετών, ο Απόστολος Τζιτζικώστας, διατηρεί τις δικές του φιλοδοξίες κρατώντας στο χέρι τη δεξιά παράταξη στη Βόρεια Ελλάδα. Αντίθετα με τις φήμες που τον ήθελαν να διεκδικεί μία θέση στο ελληνικό κοινοβούλιο ώστε να έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει την κούρσα διαδοχής (είναι καταστατικό προαπαιτούμενο ο υποψήφιος να έχει βουλευτική ιδιότητα), ο επίτροπος Μεταφορών και Τουρισμού δηλώνει ότι θα προτιμήσει τις Βρυξέλλες μέχρι το φθινόπωρο του 2029 που λήγει η θητεία του και δεν βιάζεται να μπει στην κούρσα διαδοχής, εκτιμώντας ότι θα «καεί», όπως άλλοι τυχόν επισπεύδοντες.

Οι υπεύθυνοι εθιμοτυπίας της Περιφέρειας Αττικής που ρύθμιζαν το τελετουργικό στην κηδεία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη απόρησαν, και το σχολίαζαν αργότερα, με την απροθυμία του Νικήτα Κακλαμάνη να ακολουθήσει το πρωτόκολλο. Ο Πρόεδρος της Βουλής δεν είναι θεσμικός εικονοκλάστης, η ανυπακοή του όσες φορές εκδηλώνεται δημόσια είναι προσεκτικά μελετημένη. Γι’ αυτό δεν απόρησαν μόνο οι υπεύθυνοι της εθιμοτυπίας, αλλά και στελέχη της ΝΔ που κάτι τέτοιες παρεκκλίσεις αλατοπιπερώνουν την καθημερινότητά τους. «Τι συμβαίνει με τον Νικήτα;» αναρωτήθηκαν όταν είδαν ότι μετά την εξόδιο ακολουθία απέφυγε να σταθεί δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και έμεινε παράμερα.

Ορισμένοι έκαναν τη σύνδεση με την αποχώρησή του από το Προεδρικό Μέγαρο στη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας όταν πάλι οι υπεύθυνοι της εθιμοτυπίας τον αναζητούσαν για να τον οδηγήσουν στον καναπέ για την καθιερωμένη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών.

Ο κ. Κακλαμάνης, όμως, αν θελήσει να εξαφανιστεί θα εξαφανιστεί και δεν έχει σημασία τι θα επικαλεστεί αργότερα, όπως π.χ. ότι του κακοφάνηκε που δεν τον ειδοποίησαν από την προηγούμενη ημέρα ότι η δεξίωση θα γινόταν, λόγω κακοκαιρίας, στο εσωτερικό του Μεγάρου και η συνάντηση των αρχηγών στο σαλόνι του πρώτου ορόφου.

Η χορογραφία των διαφοροποιήσεων είναι τόσο μελετημένη ώστε από τον κύκλο του Μεγάρου Μαξίμου δεν έχει ακουστεί κιχ. Αλλά και ο Κακλαμάνης όταν αντιλήφθηκε ότι γίνεται σούσουρο, φρόντισε να ποστάρει στο Facebook μια φωτογραφία του δίπλα στο πρωθυπουργικό ζεύγος εντός της εκκλησίας του Α΄ Νεκροταφείου, στην οποία αποχαιρέτησαν τον παλαίμαχο πολιτικό της παράταξης.

Στο εσωτερικό της ΝΔ αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο παλαιότερος βουλευτής της Α΄ Αθήνας επιθυμεί την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Πολλοί το θεωρούν δίκαιο επειδή το βλέπουν άκομψο να κυνηγάει σταυρούς στις λαϊκές ο Πρόεδρος της Βουλής.

Το βέβαιο είναι ότι αποφεύγει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και η εκκρεμότητα έχει τις συνέπειές της. Που σημαίνει ότι μια ρωγμή στον σοβά μπορεί να φτάσει να γκρεμίσει τον τοίχο επειδή στην άλλη πλευρά του βρίσκεται ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιλέξει την τακτική της εξάντλησης του αντιπάλου του. Αφήνει να σέρνονται οι φήμες για την ίδρυση κόμματος, χωρίς να το προαναγγέλλει ο ίδιος, και παρακολουθεί το πρωθυπουργικό επιτελείο να βράζει στο ζουμί του.

Οι επιθέσεις που οργάνωσε το Μέγαρο Μαξίμου εναντίον του έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Αντί να τον αποδυναμώσουν τον μετέτρεψαν σε υποδοχέα της δυσαρέσκειας για την κυβέρνηση, και αυτό έχει μετρηθεί ποσοτικά από το επιτελείο του κ. Μητσοτάκη.

Το κόμμα Σαμαρά είναι ένας αστάθμητος παράγοντας στην πορεία προς τις κάλπες, την ώρα που οι επικεφαλής άλλων κομμάτων που ξεγελάστηκαν και βγήκαν πρόωρα στο ξέφωτο τα βλέπουν είτε να ξεφουσκώνουν είτε να μένουν στάσιμα.

Οσο ανεβαίνουν οι μετοχές του Σαμαρά τόσο μεγαλώνει και η διαπραγματευτική δύναμη του Κακλαμάνη, ο οποίος εμφανίζεται ως υπερασπιστής της παράταξης. «Οπως το εννοώ εγώ» πρόσθεσε σε πρόσφατη συνέντευξή του ως δεξιοτέχνης της αμφισημίας. Γιατί θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ισχυρό ανάχωμα στις διαρροές ψήφων προς τα δεξιά της ΝΔ. Θα μπορούσε και να αφήσει τα ρυάκια να κυλούν ανεμπόδιστα προς κάθε κατεύθυνση. Ποιος θα του ζητούσε τον λόγο;

Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα ενίσχυε το αντι-μητσοτακικό μέτωπο, το οποίο αποτελείται από συμμαχικές δυνάμεις και από ετερόκλητα στοιχεία, που δεν συμφέρει τον Πρωθυπουργό να ενοποιηθούν. Γι’ αυτό ο Μητσοτάκης επιχειρεί να προσφέρει εναλλακτικό μενού στη δεξιά πανίδα, μέσω Αδωνη Γεωργιάδη, Μάκη Βορίδη, Θάνου Πλεύρη, Κώστα Κυρανάκη, και άλλων, μεσαίων στελεχών – εκεί που πονάει η ΝΔ, δηλαδή.

Το χάσμα, ωστόσο, είναι αγεφύρωτο. Και αν ο Σαμαράς τραβάει πάνω του τη δημοσιότητα, ο Κώστας Καραμανλής είναι, για όσους γνωρίζουν, ακόμα πιο άτεγκτος. Η καραμανλική πτέρυγα αντιμετωπίζει ως προπατορικό λάθος την απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή να ανοίξει την πόρτα στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και να βάλει συνδικαιούχο στην ιδιοκτησία της ΝΔ μια οικογένεια που όχι μόνο δεν ήταν ιδρυτική, αλλά, ως προερχόμενη από άλλη παράταξη, πάλευε να εδραιωθεί στο νέο της σπίτι. Δεν θα ήταν παράξενο να αισθάνεται ο πρώην πρωθυπουργός έκπτωτος από την κληρονομιά του.

Πέραν αυτών, ο Καραμανλής αντιδρά στην υπονόμευση του κράτους δικαίου και διαφωνεί με την εξωτερική πολιτική που ασκεί η σημερινή κυβέρνηση, όπως έχει πει στις δημόσιες παρεμβάσεις του. Αποχώρησε από τη Βουλή και δεν παρίσταται στα συνέδρια της ΝΔ προκειμένου να μη νομιμοποιήσει με την παρουσία του πολιτικές με τις οποίες είναι αντίθετος. Και ενώ το υπόβαθρο είναι πολιτικό, υπάρχει και προσωπική αιτία της ρήξης του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Οπως αφηγούνται συνομιλητές του, προ περίπου ενός έτους, έχοντας εκφράσει πολλές φορές τις απόψεις του, ειδικά για τις υποκλοπές, ένα θέμα που αγγίζει τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, τον πλησίασε ο Μητσοτάκης και χωρίς να του τείνει το χέρι, εις επήκοον των παρισταμένων, τον ρώτησε: «Κώστα, πώς πάνε τα καπνά;». Ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος μετά την πολιτική αποστρατεία του ανέλαβε πρόεδρος του Ομίλου των εταιρειών της Συνεταιριστικής Ενωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδος, θεώρησε ειρωνική και προσβλητική τη στάση του επιγόνου του και έκοψε με το μαχαίρι κάθε δεσμό.

Κακή είναι η σχέση του Μητσοτάκη και με τον Προκόπη Παυλόπουλο, όχι μόνο γιατί δεν ανανέωσε τη θητεία του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά και γιατί, όπως λέγεται, ο πρώην ΠτΔ είναι βαθιά ενοχλημένος από τις απαξιωτικές επιθέσεις που δέχεται για τις απόψεις του από τον Παύλο Μαρινάκη και την Ομάδα Αλήθειας.

Οι Σαμαράς και Καραμανλής έχουν συμπήξει συμμαχία, ο Παυλόπουλος δεν έχει καλή σχέση με τον Σαμαρά αλλά συμπίπτουν στον κοινό σκοπό και ο Κακλαμάνης, που έχει παραμείνει εντός των τειχών, δίνει αγώνα για να παραμείνει στις επάλξεις της παράταξης. Κατά ποίου θα στραφεί και πώς θα επηρεάσει τις εξελίξεις είναι κάτι που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Είναι ο γηραιότερος Πρόεδρος της Βουλής στην ιστορία του ελληνικού κράτους μετά τον Δημήτρη Καλλιφρονά και στη μακρά πολιτική του διαδρομή έχει αποδειχθεί χαλκέντερος.