Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας, στην ανάρτησή του αναφέρεται στη συνέντευξή του στο in, η οποία διαψεύδει, όπως λέει τη ρήση του Έκο ότι «ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις»

Στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο in, αναφέρεται σε ανάρτησή του ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, Αλέξης Τσίπρας.

«Ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα», σημειώνει παραθέτοντας πλάνα από τη συνέντευξη και το σχετικό σύνδεσμο του άρθρου.

Τσίπρας στο in: Έχει δημιουργηθεί ένα καθεστώς

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης – στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο in – εξαπολύει σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τη λειτουργία των θεσμών,  παρουσιάζει τις προτάσεις του για ΔΕΗ, ενέργεια και στέγη. Εξηγεί τι έχει αλλάξει από το 2015: «Σήμερα όχι μόνο ξέρω τι θέλω, αλλά και πώς να το κάνω» σημειώνει.

Μεταξύ άλλων, ο πρώην πρωθυπουργός τοποθετεί τη διαφθορά δίπλα στην ακρίβεια ως τα δύο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα. «Αν το πρώτο μεγάλο κεφάλαιο είναι η ακρίβεια» υποστηρίζει, «η διαφθορά είναι επίσης το δεύτερο κρίσιμο μέγεθος που αφορά την ελληνική κοινωνία».

Και συνδέει άμεσα το ζήτημα με την καθημερινότητα: «Κάθε ευρώ που λείπει από το δημόσιο ταμείο για να πηγαίνει σε μίζες ή σε απευθείας αναθέσεις είναι ένα ευρώ που λείπει από το δημόσιο σχολείο. Είναι ένα ευρώ που λείπει από το δημόσιο νοσοκομείο», αναφέρει.

Θα ακολουθήσει δεύτερο και τρίτο μέρος της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στο in, την Τρίτη 11/8 και την Τετάρτη 12/8.

Η συμμαχία-γρίφος από Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν ανακατεύει την τράπουλα της διπλωματίας ● Ρήξη μεταξύ Τελ Αβίβ και Ουάσινγκτον για την επόμενη μέρα στη Γάζα

ΚΚαταιγιστικές είναι οι διπλωματικές εξελίξεις στον Περσικό και στη Μέση Ανατολή, καθώς μέσα σε λίγες ώρες είχαμε τη δημόσια απόρριψη από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου του αμερικανικού σχεδίου ειρήνευσης του Τραμπ για τη Γάζα, αλλά και την πολλαπλών αναγνώσεων και συνεπειών στρατηγική συμμαχία της πάνοπλης και φιλόδοξης Τουρκίας με την πάμπλουτη Σαουδική Αραβία και το πυρηνικό Πακιστάν, που αλλάζει άρδην τις ισορροπίες σε ολόκληρη την περιοχή· κι όλα αυτά, την ώρα που το Ιράν με το Ομάν συμφώνησαν πλήρως στο σχέδιο για το μελλοντικό στάτους των Στενών του Ορμούζ, με την Τεχεράνη να «πετάει το γάντι» στην (αυτό-)παγιδευμένη Ουάσιγκτον και τους αντάρτες Χούθι να ξαναχτυπούν με επιτυχία ένα διυλιστήριο της Aramco…

Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές εξελίξεις στον Περσικό και στη Μέση Ανατολή, καθώς μέσα σε λίγες ώρες είχαμε τη δημόσια απόρριψη από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου του αμερικανικού σχεδίου ειρήνευσης του Τραμπ για τη Γάζα, αλλά και την πολλαπλών αναγνώσεων και συνεπειών στρατηγική συμμαχία της πάνοπλης και φιλόδοξης Τουρκίας με την πάμπλουτη Σαουδική Αραβία και το πυρηνικό Πακιστάν, που αλλάζει άρδην τις ισορροπίες σε ολόκληρη την περιοχή· κι όλα αυτά, την ώρα που το Ιράν με το Ομάν συμφώνησαν πλήρως στο σχέδιο για το μελλοντικό στάτους των Στενών του Ορμούζ, με την Τεχεράνη να «πετάει το γάντι» στην (αυτό-)παγιδευμένη Ουάσιγκτον και τους αντάρτες Χούθι να ξαναχτυπούν με επιτυχία ένα διυλιστήριο της Aramco…

Μεγάλες κουβέντες

Και βέβαια ο «Μπίμπι», ο αγαπημένος κατά συρροήν εγκληματίας πολέμου και της ελληνικής κυβέρνησης, δεν έμεινε εκεί. Αντίθετα, ορκίστηκε δημόσια –μετά από μια εβδομάδα δήθεν «διαβουλεύσεων» με τους Αμερικάνους– πως «όσο είμαι εγώ πρωθυπουργός, δεν θα εγκαθιδρυθεί παλαιστινιακό κράτος –ούτε στη Γάζα, ούτε στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια», χρησιμοποιώντας τους Βιβλικούς όρους για τα κατεχόμενα της Δυτικής Οχθης. «Και όταν λέμε αφοπλισμό, εννοούμε απόλυτο αφοπλισμό, βαριά όπλα, λιγότερο βαριά όπλα, όλα τα όπλα. Αλλιώς δεν θα υπάρξει καμιά απόσυρση. Οι Αμερικανοί έχουν κάποιες ιδέες –κάποιες είναι αποδεκτές από εμάς, κάποιες δεν είναι, και ξέρουμε πως να αντιστεκόμαστε σε αυτά τα θέματα», είπε. Και από τη μεριά του είναι λογικό: Στις 27 Οκτωβρίου πάει σε εκλογές και αν, όπως όλα δείχνουν, τις χάσει, τότε δεν θα πάει απλά σπίτι του, αλλά είναι πολύ πιθανό να καταλήξει στη φυλακή και μάλιστα για πολύ βαρύτερα αδικήματα από εκείνα για τα οποία κατηγορούνταν πριν από την 7η Οκτωβρίου 2023…

Την ίδια στιγμή, ολόκληρος ο κόσμος προσπαθεί να αναλύσει και να ερμηνεύσει τις συνέπειες της υπογραφής τριμερούς αμυντικού συμφώνου μεταξύ Αγκυρας, Ριάντ και Ισλαμαμπάντ, που μεταξύ άλλων ορίζει ότι «οποιαδήποτε ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων»… Η «συμφωνία της Μέκκας» υπογράφτηκε συμβολικά στον ιερότερο τόπο του Ισλάμ, τη γενέτειρα του Προφήτη, από τους Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Σεχμπάζ Σαρίφ, και ήδη προκαλεί τεράστια αναστάτωση: ναι μεν οι τρεις ηγέτες έσπευσαν να δηλώσουν ότι η συμμαχία τους «έχει αμιγώς αμυντικό χαρακτήρα» και ότι «δεν στρέφεται εναντίον κανενός συγκεκριμένου παράγοντα, αλλά αντίθετα είναι ανοικτή σε άλλα κράτη της περιοχής», όμως προφανώς οι δεκάδες γείτονες των τριών αυτών μεγάλων κρατών, από την Ινδία και το Αφγανιστάν έως τα κράτη γύρω από την Κασπία, τον Εύξεινο, τον Περσικό και τη Μεσόγειο, δεν πείθονται από τέτοιες γενικές και αόριστες λεκτικές διαβεβαιώσεις, εν μέσω μάλιστα των συνεχιζόμενων άγριων πολέμων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος της συμφωνίας; Η Τεχεράνη, οι απροσκύνητοι Χούθι ή μήπως, λέμε τώρα, το… Ισραήλ; Οσο τραβηγμένο κι αν ακούγεται, πολλοί Ισραηλινοί σχολιαστές πιστεύουν ότι αυτούς «σημαδεύει» το νέο «ισλαμικό ΝΑΤΟ», μετά και τις σχετικές δηλώσεις του υπουργού Αμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Ασίφ, πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής, ότι «το Ισραήλ αποτελεί απειλή για ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο» και πως «σε ό,τι αφορά το Ισραήλ, όλες οι μουσουλμανικές χώρες πρέπει να ενωθούν (…) σε ένα κοινό στρατιωτικό μέτωπο»! «Το Ισραήλ είναι προϊόν της Διακήρυξης Μπάλφουρ. Ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1940 ως ένα παράνομο κράτος και μπορεί να αποτελέσει άμεση απειλή για οποιαδήποτε από τις χώρες της περιοχής», είπε ο Ασίφ, που και στο παρελθόν έχει αποκαλέσει τη σιωνιστική οντότητα «κακό και κατάρα για την ανθρωπότητα», καθώς και «κράτος – καρκίνο» που δεν πρόκειται να αλλάξει, ακόμη και αν ο Νετανιάχου απομακρυνθεί από την εξουσία…

Οι εργαζόμενοι στη γειτονική χώρα με μέσο μισθό στο 80% του ελληνικού διαβιούν καλύτερα, αφού στην Eλλάδα η αύξηση της ακρίβειας κατά 40% κατατρώει τους μισθούς

Το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων βυθίζεται μήνα με τον μήνα, με την ακρίβεια να κατατρώει το εισόδημά τους. Είναι χαρακτηριστικά τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat καθώς οι χαμηλοί μισθοί συνδυάζονται με επίπεδο τιμών πολύ υψηλότερο από εκείνο άλλων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Αποτέλεσμα, σε επίπεδο διαβίωσης των εργαζόμενων η χώρα μας είναι στην τελευταία θέση, καθώς την προσπέρασε η Βουλγαρία παρά το γεγονός ότι στη γειτονική χώρα το ετήσιο εισόδημα με βάση τον μέσο μισθό υπολείπεται σχεδόν κατά 2.500 ευρώ. Συγκεκριμένα, ενώ ο μέσος ονομαστικός μισθός στην Ελλάδα παραμένει υψηλότερος από τον αντίστοιχο στη Βουλγαρία, η διαφορά εξανεμίζεται όταν συνυπολογιστεί το κόστος διαβίωσης. Το αποτέλεσμα είναι η πραγματική αγοραστική δύναμη του Έλληνα εργαζόμενου να υποχωρεί χαμηλότερα από εκείνη του Βούλγαρου εργαζόμενου.

Σύμφωνα με τη Eurostat, ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης, προσαρμοσμένος ώστε να είναι συγκρίσιμος μεταξύ των εργαζομένων, διαμορφώθηκε το 2024 στα 39.800 ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην Ελλάδα περιορίστηκε στα 18.000 ευρώ, καταγράφοντας τη δεύτερη χαμηλότερη επίδοση μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. Χαμηλότερα σε καθαρά ονομαστικούς όρους βρέθηκε μόνο η Βουλγαρία με 15.400 ευρώ, ενώ ακολούθησε η Ουγγαρία με 18.500 ευρώ. Όμως η εξέλιξη των μισθών δείχνει ότι η απόσταση της Βουλγαρίας από την Ελλάδα κλείνει με μεγάλη ταχύτητα. Το 2023 ο αντίστοιχος μέσος μισθός ήταν 17.000 ευρώ στην Ελλάδα και 13.500 ευρώ στη Βουλγαρία. Μέσα σε έναν χρόνο, επομένως, ο ελληνικός μέσος μισθός αυξήθηκε κατά περίπου 5,9%, ενώ ο βουλγαρικός κατά περισσότερο από 14%.

 

Αφόρητη πίεση λόγω ακρίβειας

Η σύγκριση αλλάζει δραματικά όταν τα εισοδήματα εξεταστούν μαζί με τις τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών. Ο δείκτης τιμών για την τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών διαμορφώθηκε το 2025 στις 87,2 μονάδες για την Ελλάδα, με τον μέσο όρο της Ε.Ε. να ορίζεται στις 100 μονάδες. Στη Βουλγαρία ο αντίστοιχος δείκτης βρισκόταν μόλις στις 62,5 μονάδες, το χαμηλότερο επίπεδο στην Ε.Ε. Αυτό σημαίνει ότι ένα αντίστοιχο καλάθι αγαθών και υπηρεσιών κόστιζε στην Ελλάδα περίπου 40% περισσότερο σε σχέση με τη Βουλγαρία. Η Eurostat επισημαίνει ότι οι συγκεκριμένοι δείκτες αποτυπώνουν τις διαφορές στα επίπεδα τιμών και δεν λαμβάνουν από μόνοι τους υπόψη το ύψος των μισθών ή των εισοδημάτων. Όταν, όμως, συνδυαστούν με τα μισθολογικά δεδομένα, αναδεικνύουν το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος.

Ο μέσος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα είναι ονομαστικά περίπου 17% υψηλότερος από εκείνον της Βουλγαρίας. Το γενικό επίπεδο τιμών, όμως, είναι σχεδόν 40% υψηλότερο. Με άλλα λόγια, το μικρό εισοδηματικό πλεονέκτημα του Έλληνα εργαζόμενου δεν επαρκεί για να καλύψει τη μεγάλη διαφορά στο κόστος των βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Όταν οι μισθοί εκφράζονται σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης, ώστε να αποτυπώνεται τι μπορεί πραγματικά να αγοράσει ένας εργαζόμενος στη χώρα όπου ζει, η θέση των δύο χωρών αντιστρέφεται. Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι η Βουλγαρία διαθέτει υψηλότερους ονομαστικούς μισθούς. Σημαίνει ότι οι χαμηλότερες τιμές επιτρέπουν στον μέσο μισθό να εξασφαλίζει μεγαλύτερο πραγματικό όγκο αγαθών και υπηρεσιών.

Ουραγοί στην αγοραστική δύναμη

Η αρνητική εικόνα επιβεβαιώνεται και από έναν ευρύτερο δείκτη της οικονομικής δραστηριότητας. Το 2025 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης διαμορφώθηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Βουλγαρία στο 68% του μέσου όρου της Ε.Ε. Οι δύο χώρες μοιράστηκαν έτσι την τελευταία θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών, με απόσταση 32% από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Πρόκειται για σημαντική υποχώρηση της Ελλάδας. Το 2023 η Βουλγαρία βρισκόταν στο 64% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ενώ η Ελλάδα στο 67%. Μέσα σε δύο χρόνια η Βουλγαρία έφτασε στο ίδιο επίπεδο με την ελληνική οικονομία σε όρους κατά κεφαλήν παραγωγής και αγοραστικής δύναμης.

Τα στοιχεία εξηγούν γιατί οι ονομαστικές αυξήσεις στους μισθούς δεν μεταφράζονται αυτομάτως σε αντίστοιχη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Όταν οι αμοιβές αυξάνονται με χαμηλότερη ταχύτητα από τις τιμές της στέγασης, των τροφίμων, της ενέργειας και των υπηρεσιών, ο εργαζόμενος μπορεί να λαμβάνει περισσότερα ευρώ, αλλά να αγοράζει λιγότερα. Το ελληνικό πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο ότι οι μισθοί παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη. Είναι ότι αυτοί οι μισθοί πρέπει να καλύψουν ένα κόστος καθημερινής ζωής που προσεγγίζει περισσότερο τα επίπεδα της Δυτικής Ευρώπης παρά εκείνα των χωρών με αντίστοιχα εισοδήματα.

Η σύγκριση με τη Βουλγαρία αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο αυτή την αναντιστοιχία: Η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ονομαστικά λίγο περισσότερο τους εργαζομένους της, αλλά τους υποχρεώνει να ζουν σε μια αισθητά ακριβότερη αγορά. Το τελικό αποτέλεσμα δεν κρίνεται από τον αριθμό που αναγράφεται στον μισθό, αλλά από όσα μπορούν να αγοραστούν με αυτόν.

Η ακρίβεια «έφαγε» και τις διακοπές

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες (όπως του ΙΕΛΚΑ και της Alco), περίπου 1 στους 2 Έλληνες (50%) δεν καταφέρνει να πάει διακοπές. Βασική αιτία είναι η μεγάλη ακρίβεια και το υψηλό κόστος σε διαμονή και μεταφορικά, ζήτημα που επιβεβαιώνουν διαχρονικά και τα στοιχεία της Eurostat.

Αναλυτικά, οι καλοκαιρινές διακοπές έχουν μετατραπεί σε είδος πολυτελείας για την πολύ μεγάλη πλειονότητα. Σύμφωνα με έρευνα του ΙΕΛΚΑ στις αρχές της καλοκαιρινής περιόδου, 1 στους 2 πολίτες δήλωσε ότι δεν προγραμματίζει καθόλου διακοπές για το φετινό καλοκαίρι. Επίσης, ένα ποσοστό που θα μπορέσει να φύγει έως μια εβδομάδα επιλέγει πιο προσιτές και φθηνές λύσεις, ενώ αρκετοί «τυχεροί» από την ίδια κατηγορία θα φιλοξενηθούν από φίλους.

Στην τελευταία έρευνα της Eurostat η Ελλάδα καταγράφει τη δεύτερη χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε., καθώς το 46,6% των πολιτών δηλώνει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να κάνει μία εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι. Η χώρα μας κατατάσσεται στη δεύτερη δυσμενέστερη θέση μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. Υψηλότερο ποσοστό καταγράφηκε μόνο στη Ρουμανία, όπου το 61,4% του πληθυσμού δήλωσε ότι δεν είχε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει μία εβδομάδα διακοπών. Η ελληνική επίδοση απέχει σημαντικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, καθώς συνολικά στην Ε.Ε. το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώθηκε στο 27,5%.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από αρκετές χώρες της Ε.Ε. ως προς τη δυνατότητα των νοικοκυριών να διαθέσουν χρήματα για ολιγοήμερες διακοπές. Μετά τη Ρουμανία και την Ελλάδα ακολουθούν η Βουλγαρία και η Ουγγαρία, όπου το 39,1% των πολιτών δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά διακοπές για μία εβδομάδα.

Πηγή: Αυγή

Ο Ρώσος πρέσβης του Υπουργείου Εξωτερικών, Ρόντιον Μιρόσνικ, εξέφρασε την άποψη ότι η Γερμανία θα πρέπει να αξιολογήσει τις τεράστιες απώλειες και να ζητήσει αποζημίωση από την Ουκρανία βάσει του διεθνούς δικαίου.

ΜΟΣΧΑ, 10 Αυγούστου. /TASS/. Η Γερμανία θα μπορούσε να ζητήσει αποζημίωση από την Ουκρανία για τις απώλειες από την έκρηξη του Nord Stream, αλλά πιθανότατα θα περιοριστεί σε επίσημα μέτρα ως βασικός χορηγός του καθεστώτος του Κιέβου, δήλωσε στο TASS ο πρέσβης ειδικών καθηκόντων του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Ρόντιον Μιρόσνικ.

«Η Γερμανία θα πρέπει να αξιολογήσει τις τεράστιες απώλειες και να ζητήσει αποζημίωση από την Ουκρανία βάσει του διεθνούς δικαίου», είπε.

Ο Μιρόσνικ υπενθύμισε ότι η Γερμανία, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός υποστηρικτής της σύγκρουσης στην Ουκρανία και έχει διαθέσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ για να υποστηρίξει το καθεστώς του Κιέβου. «Η Γερμανία πιθανότατα θα δείξει επιείκεια απέναντι σε τέτοιες ενέργειες και θα επιβάλει μόνο τυπικά μέτρα, εάν υπάρχουν, επειδή τα γεγονότα είναι πολύ προβεβλημένα», πρόσθεσε ο διπλωμάτης.

«Γερμανικές εταιρείες συμμετείχαν άμεσα, ενώ η οικονομία της Γερμανίας, αρκετές χώρες της ΕΕ και άλλα μέλη της κοινοπραξίας υπέστησαν ζημίες αφού επένδυσαν κεφάλαια, προσδοκούσαν κέρδη και βασίστηκαν στον ενεργειακό εφοδιασμό», είπε.