ενημέρωση 11:14, 2 May, 2026

Με 10% τρέχει ο «πληθωρισμός της τσέπης» για τους Έλληνες καταναλωτές – Μακράν ο υψηλότερος της Ευρωζώνης

Ο αντιληπτός πληθωρισμός στην Ελλάδα, που αντανακλά την αίσθηση των καταναλωτών για τις μεταβολές των τιμών, κινήθηκε στο 10,1% το δωδεκάμηνο Απριλίου 2025-Μαρτίου 2026, έναντι 3,5% στην Ευρωζώνη

Ο «αντιληπτός πληθωρισμός» για τους Έλληνες καταναλωτές έτρεξε με ρυθμό 10,1% το προηγούμενο δωδεκάμηνο, έναντι 3,5% στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της ΕΚΤ.

Οι Έλληνες καταναλωτές δεν είναι μόνο οι πιο απαισιόδοξοι της Ευρωζώνης. Είναι κι εκείνοι που βιώνουν τον πιο βαρύ «αντιληπτό» ή υποκειμενικό πληθωρισμό (perceived inflation). Η αίσθηση του πληθωρισμού, όπως τον μετράνε οι επίσημες έρευνες καταναλωτικής εμπιστοσύνης, συνήθως υπερβαίνει τον πραγματικό δείκτη τιμών καταναλωτή.

Είναι λογικό, αφού o αντιληπτός πληθωρισμός βασίζεται στην προσωπική εμπειρία των καταναλωτών, μέσα από τις καθημερινές τους αγορές. Καθώς οι περισσότερες συναλλαγές αφορούν άμεσες ανάγκες – τρόφιμα, καύσιμα, ενοίκια, λογαριασμοί, μετακινήσεις-, οι καταναλωτές τείνουν να «καταχωρούν» στη μνήμη τους τις μεταβολές των τιμών που τους πονάνε περισσότερο. Ο αντιληπτός πληθωρισμός μας δίνει μια εικόνα για το πώς νιώθουν τα νοικοκυριά τις μεταβολές των τιμών στην τσέπη τους, με βάση τις δικές τους ανάγκες και δαπάνες, και όχι με βάση ένα «ιδεατό» καλάθι καταναλωτή.

πληθωρισμός

Στο 3,5% ο αντιληπτός πληθωρισμός της Ευρωζώνης

Σύμφωνα με την τελευταία Έρευνα Προσδοκιών Καταναλωτών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που δημοσιεύθηκε στις 28 Απριλίου και αφορά τον Μάρτιο, ο διάμεσος αντιληπτός πληθωρισμός για τις χώρες της Ευρωζώνης κινήθηκε στο 3,5% το προηγούμενο δωδεκάμηνο. Τον αμέσως προηγούμενο μήνα οι ευρωπαίοι καταναλωτές δήλωσαν ότι ο πληθωρισμός δωδεκαμήνου κινήθηκε στο 3%.

Αντίστοιχα, οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό το επόμενο 12μηνο κινήθηκαν ανοδικά, στο 4%, από 2,5% τον Φεβρουάριο. Πρόκειται για ένα σημαντικό άλμα, που αντικατοπτρίζει τις έντονες ανησυχίες των Ευρωπαίων καταναλωτών για τις απότομες αυξήσεις στα καύσιμα, λόγω του πολέμου στο Ιράν, και τις επιπτώσεις τους στο σύνολο του «καλαθιού».

Το χάσμα με την πραγματικότητα

Παρά την εκτίναξη των πληθωριστικών προσδοκιών και την αύξηση του αντιληπτού πληθωρισμού, το χάσμα με την πραγματικότητα δεν είναι αγεφύρωτο. Ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ευρωζώνη το αντίστοιχο διάστημα, παρουσίασε αύξηση 2,6%. Δηλαδή η διαφορά μεταξύ πραγματικού και αντιληπτού πληθωρισμού είναι 0,9 ποσοστιαίες μονάδες.

Πληθωριστικές προσδοκίες

Οι προσδοκίες των καταναλωτών της Ευρωζώνης για μέσο πληθωρισμό 4% το επόμενο δωδεκάμηνο, αποκλίνουν κατά 1,4 ποσοστιαία μονάδα από το βασικό σενάριο των εμπειρογνωμόνων της ΕΚΤ. Υπενθυμίζεται ότι με βάση τα αναθεωρημένα στοιχεία του Μαρτίου – που περιλαμβάνουν τις εξελίξεις των πρώτων ημερών του πολέμου – οι μακροοικονομικές προβολές της ΕΚΤ αναμένουν πληθωρισμό 2,6% το 2026. Τα δύο εναλλακτικά σενάρια (δυσμενές και ακραίο) αναμένουν πληθωρισμό 3,5% και 4,4% αντίστοιχα, ανάλογα με το πώς θα εξελιχθεί η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

πληθωρισμός

Με μαύρο χρώμα ο αντιληπτός πληθωρισμός στην Ελλάδα – στο 10,1% τον Μάρτιο – πηγή: ΕΚΤ

Ο αντιληπτός πληθωρισμός στην Ελλάδα

Στην έρευνα καταναλωτικών προσδοκιών του Μαρτίου, ο διάμεσος αντιληπτός πληθωρισμός στην Ελλάδα, για το προηγούμενο δωδεκάμηνο κινήθηκε στο 10,1% (από 9,9% τον Φεβρουάριο).

Πρόκειται για τεράστια απόκλιση, τόσο από τον αντιληπτό πληθωρισμό της Ευρωζώνης, όσο και από τον πραγματικό Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ),  όπως τον καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ και η ΕΚΤ.

Συγκεκριμένα, ο ΕνΔΤΚ στην Ελλάδα τον Μάρτιο παρουσίασε ετήσια αύξηση 3,4%, ενώ ο μέσος ΕνΔΤΚ δωδεκαμήνου σημείωσε αύξηση 2,9%.

Και στις δύο περιπτώσεις, ο καταγεγραμμένος επίσημος πληθωρισμός είναι μόλις το 1/3 του πληθωρισμού της «τσέπης» – όπως τον αντιλαμβάνονται εμπειρικά οι Έλληνες καταναλωτές.

πληθωρισμός

Οι Έλληνες καταναλωτές προσδοκούν αύξηση του πληθωρισμού στο 10% το επόμενο δωδεκάμηνο – πηγή: ΕΚΤ

Εκτινάσσονται οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό

Σε ό,τι αφορά τους επόμενους 12 μήνες, οι Έλληνες καταναλωτές προβλέπουν πληθωρισμό 10% – όταν τον Φεβρουάριο, πριν το ξέσπασμα του πολέμου προσδοκούσαν πληθωρισμό 5,2%.

Η διαφορά από τις επίσημες μακροοικονομικές προβολές είναι επίσης χαώδης. Για παράδειγμα η Τράπεζα της Ελλάδας προβλέπει πληθωρισμό 3,1% το 2026 – με βάση τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις του Απριλίου.

Χαώδης απόκλιση

Γιατί ειδικά στην Ελλάδα υπάρχει τόσο μεγάλη απόκλιση μεταξύ «πληθωρισμού της τσέπης» και πληθωρισμού των επίσημων δεικτών; Επίσης γιατί οι Έλληνες καταναλωτές φοβούνται τα χειρότερα για τον πληθωρισμό, ξεπερνώντας σε απαισιοδοξία και τα χειρότερα μακροοικονομικά σενάρια;

Η απάντηση έχει πιθανόν να κάνει με την αναντιστοιχία της αύξησης των τιμών με την αύξηση των πραγματικών μισθών,  με συνέπεια τη μείωση της αγοραστικής δύναμης.

Αν θέλουμε να κατανοήσουμε γιατί οι Έλληνες είναι σταθερά οι πιο απαισιόδοξοι καταναλωτές της Ευρώπης, και γιατί έχουν τα υψηλότερα ποσοστά υποκειμενικής φτώχειας, δηλαδή δυσκολίας  να τα βγάλουν πέρα, οφείλουμε να δούμε πιο σοβαρά την έννοια του «αντιληπτού πληθωρισμού».

Αυξάνεται το διαθέσιμο εισόδημα – Αλλά τι συμβαίνει με την αγοραστική δύναμη;

Η ΕΛΣΤΑΤ δημοσιοποίησε πρόφσατα χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς θεσμικών τομέων, καταγράφοντας σημαντική ονομαστική  αύξηση στο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών για το 2025.

Συγκεκριμένα, το διαθέσιμο εισόδημα ενισχύθηκε κατά 5,3% σε ετήσια βάση και στο τέταρτο τρίμηνο η  αύξηση επιταχύνθηκε περαιτέρω, φθάνοντας το 9,8%.

«Σε υψηλό 17 ετών το διαθέσιμο εισόδημα το 2025», ήταν ο θριαμβευτικός τίτλος δημοσιεύματος του ΑΠΕ.

Μόνο που η είδηση διαβάζεται και αντίστροφα. Χρειάστηκαν 17 χρόνια για να επανέλθει το εισόδημα στα προ κρίσης επίπεδα – σε ονομαστικούς όρους. Για παράδειγμα, το τέταρτο τρίμηνο του 2025, το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα ανήλθε στα 62,37 δισεκ. ευρώ. Το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009, ήταν 61,1 δισ ευρώ.

Η εικόνα όμως είναι διαφορετική σε ό,τι αφορά το πραγματικό κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ, ως προς το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS), oριακά μροστά από τη Βουλγαρία, με εισόδημα που αντιστοιχεί περίπου στα δύο τρίτα του ευρωπαϊκού μέσου όρου.  Η Ελλάδα χρειάστηκε 13 χρόνια για να επανέλθει το 2022 στα επίπεδα πραγματικού κατά κεφαλήν εισοδήματος του 2009, ενώ στην ΕΕ κατά την ίδια περίοδο (2009–2022) αυξήθηκε σχεδόν 50%.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Eurostat - Στην κορυφή του κινδύνου φτώχειας η Ελλάδα – Ο πληθωρισμός γονατίζει τα νοικοκυριά στην ΕΕ

Πάνω από ένας στους τέσσερις διατρέχει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα, η οποία - σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το 2025 - είναι δεύτερη στην ΕΕ πίσω από τη Βουλγαρία

Ολοένα και περισσότερο δοκιμάζονται τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά με φόντο τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ που πυροδοτούν μια σειρά από ανατιμήσεις, αρχής γενομένης από τα καύσιμα. Στην Ελλάδα, ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στο 4,6% τον Απρίλιο και στην Ευρωζώνη στο 3%. Τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος.

Την ίδια ώρα, ο «αντιληπτός πληθωρισμός» για τους Έλληνες καταναλωτές έτρεξε με ρυθμό 10,1% το προηγούμενο δωδεκάμηνο, έναντι 3,5% στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της ΕΚΤ.  Ο αντιληπτός πληθωρισμός βασίζεται στην προσωπική εμπειρία των καταναλωτών, μέσα από τις καθημερινές τους αγορές και τις μεταβολές των τιμών που τους πονάνε περισσότερο. Έτσι αποτυπώνεται ο πληθωρισμός «στην τσέπη» και όχι με βάση ένα «ιδεατό» καλάθι καταναλωτή.

Τα στοιχεία που δημοσίευσε χθες, Παρασκευή, η Eurostat για το 2025 δείχνουν ότι πάνω από ένας στους τέσσερις διατρέχει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα, η οποία κατατάσσεται στη δεύτερη θέση στην ΕΕ (27,5% το 2025), πίσω από τη Βουλγαρία (29%) που βρίσκεται στην κορυφή.

 Πιο ευάλωτοι στη φτώχεια είναι οι γυναίκες, οι νέοι, τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και οι άνεργοι
 

Τα στοιχεία για την Ελλάδα υπογραμμίζουν το σήμα κινδύνου που εκπέμπει η ελληνική οικονομία ως προς τη δομή της. Δεν είναι τυχαίο ότι στην αγοραστική δύναμη, η χώρα μας βρίσκεται στον πάτο της ευρωπαϊκής κατάταξης, καθώς ένας πολίτης στην Ελλάδα μπορεί να αγοράσει μόλις το 68% των αγαθών που καταναλώνει ο μέσος Ευρωπαίος.

Η χώρα μας φαίνεται να εγκλωβίζεται σε μια τροχιά «φτωχοποίησης» σε σχέση με τους εταίρους της, με την ψαλίδα να μην κλείνει όσο η ακρίβεια, οι έμμεσοι φόροι και η στεγαστική κρίση ροκανίζουν το διαθέσιμο εισόδημα. Οι αυξήσεις στα βασικά αγαθά έχουν εξανεμίσει σχεδόν όλο το όφελος από τη σωρευτική αύξηση του κατώτατου μισθού την περίοδο 2022 – 2025, αφού οι τιμές στα τρόφιμα έχουν πάρει την ανιούσα κατά 31,3%, ενώ μόνο πέρυσι τα ενοίκια κατέγραψαν άνοδο 10%.

Eurostat: Τα στοιχεία για τη φτώχεια στην ΕΕ

Το 2025, τα νοικοκυριά στην ΕΕ αντιμετώπιζαν τουλάχιστον ένα από τα τρία κριτήρια AROPE (At Risk Of Poverty or social Exclusion): κίνδυνο φτώχειας, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, διαβίωση σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ή καθόλου απασχόληση για το μέλος ή τα μέλη του.

Ειδικότερα, διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού 92,7 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση πέρυσι (20,9% του πληθυσμού). Σε σύγκριση με το 2024, ο αριθμός των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο μειώθηκε κατά 600.000 άτομα (από 93,3 εκατομμύρια ή 21% του πληθυσμού).

Ωστόσο, τα ποσοστά κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Η Βουλγαρία, η Ελλάδα και σε απόσταση αναπνοής η Ρουμανία (27,4 %) συνθέτουν την κορυφαία τριάδα. Στον αντίποδα, η Ολλανδία, η Σλοβενία, η Πολωνία και η Τσεχία καταγράφουν ποσοστά κάτω του 16%.

Από τα συνολικά 92,7 εκατομμύρια, περίπου 5,7 εκατομμύρια συγκέντρωναν και τα τρία κριτήρια AROPE ταυτοχρόνως, ενώ 11,6 εκατομμύρια ζούσαν τόσο σε κίνδυνο φτώχειας όσο και σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλά επίπεδα απασχόλησης (αλλά χωρίς σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση).

Επίσης, 8,1 εκατομμύρια διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας και ταυτόχρονα υφίσταντο σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση (χωρίς όμως να ζουν σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλά επίπεδα απασχόλησης) και σχεδόν 1,5 εκατομμύρια ζούσαν σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλά επίπεδα απασχόλησης σε συνδυασμό με πολύ σοβαρή υλική στέρηση (χωρίς ωστόσο να διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας).

Πιο εκτεθειμένοι στον κίνδυνο γυναίκες και νέοι

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι γυναίκες, οι νέοι, τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και οι άνεργοι είχαν, κατά μέσο όρο, περισσότερες πιθανότητες να διατρέξουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2025, σε σύγκριση με άλλες ομάδες του πληθυσμού της ΕΕ.

Κατά την ανάλυση ανά φύλο, ο κίνδυνος ήταν υψηλότερος για τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες (21,9% έναντι 19,8%), ενώ σημαντικός παράγοντας γι’ αυτό ήταν η εργασιακή κατάσταση με το ποσοστό να κυμαίνεται από 10,9% για τους απασχολούμενους έως 66,3% για τους ανέργους.

Όσον αφορά την ηλικία, ο υψηλότερος κίνδυνος καταγράφηκε στους νέους ηλικίας 18-24 ετών (26,3%), ενώ ο χαμηλότερος κίνδυνος καταγράφηκε στους ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω (18,8%). Επιπλέον, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ήταν 19,1% για τους ενήλικες ηλικίας 25-49 ετών και 20,8% για τον πληθυσμό ηλικίας 50-64 ετών. Η νεώτερη ηλικιακή ομάδα, τα άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών, κατέγραψε σχετικά υψηλό κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (24,3%).

Εκτός από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο είχε σημαντική επίδραση στον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Σε επίπεδο ΕΕ, περισσότερο από το ένα τρίτο (34,2%) του συνόλου των ατόμων ηλικίας 18 ετών και άνω με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο βάσει της διεθνούς ταξινόμησης ISCED διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Το αντίστοιχο ποσοστό για όσους ανήκουν στην ίδια ηλικιακή ομάδα αλλά έχουν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης (τριτοβάθμια) πέφτει στο 10,3%, ενώ όσοι έχουν μέσο επίπεδο εκπαίδευσης καταγράφουν ποσοστό 19,2%.

Ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αντιμετώπιζαν πέρυσι οι άνεργοι στην ΕΕ (66,3% εξ αυτών). Τα μη ενεργά μέλη των νοικοκυριών (πλην συνταξιούχων) αντιμετώπιζαν τον δεύτερο υψηλότερο κίνδυνο με βάση μια ανάλυση ανά επαγγελματική κατάσταση, με το 44,3% να διατρέχει κίνδυνο. Συγκριτικά, το ποσοστό των συνταξιούχων που διέτρεχαν αντίστοιχο κίνδυνο ήταν 17,6% και το ποσοστό των απασχολουμένων που βρίσκονταν σε τέτοια κατάσταση ήταν 10,9%.

Επίσης, αντιμέτωπο με τον εν λόγω κίνδυνο ήταν πέρυσι πάνω από το ένα πέμπτο (22,1%) του πληθυσμού της ΕΕ που ζούσε σε νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά, ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό στα νοικοκυριά χωρίς εξαρτώμενα παιδιά (19,8%).

Ωστόσο, τα ποσοστά αυτά παρουσίαζαν σημαντικές διακυμάνσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Για τα νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά, το ποσοστό κυμαινόταν από 29,9% στην Ισπανία – ακολουθούμενη από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα με παρόμοια ποσοστά – έως 12,2% στην Κύπρο, 11,7% στην Ολλανδία και 10,4% στη Σλοβενία.

Για όσους ζούσαν σε νοικοκυριά χωρίς εξαρτώμενα παιδιά, τα ποσοστά κυμαίνονταν από 33,4% στη Λετονία, 32,3% στη Λιθουανία και 28,9% στη Βουλγαρία, έως 12,8% στο Λουξεμβούργο, 12,3% στη Σλοβακία και 9,6% στην Τσεχία.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μανιφέστο για την κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής

Θεωρεί κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας ● Ποιες είναι οι προτεραιότητες, ποιες αρχές υπερασπίζεται και προστατεύει, ποιες εγγυήσεις δίνει για τους εργαζόμενους, την αλληλεγγύη, την αποκέντρωση και τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς.

"Ενώνουμε δυνάμεις για να αλλάξουμε τη χώρα», έλεγε ο Αλέξης Τσίπρας την Τετάρτη το βράδυ από τον τελευταίο σταθμό της «Ιθάκης», το Ηράκλειο Κρήτης. Χθες, έγινε ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση αυτή, από το ομώνυμο Ινστιτούτο με τη δημοσιοποίηση του Μανιφέστου για τη «Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας», που εκπόνησε 13μελής ομάδα, με συντονιστή τον Γιώργο Σιακαντάρη. Τίτλος του κειμένου των 7.774 λέξεων είναι: «Η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής».

Το Μανιφέστο, ας διευκρινισθεί, δεν είναι η ιδεολογική διακήρυξη ενός υπό ίδρυση κόμματος. Είναι ένα πολύτιμο κείμενο, για τη δημοσιοποίηση του οποίου επελέγη τελικώς -όπως είχε γράψει η «Εφ.Συν.» από το φύλλο της Τετάρτης- η ημέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, όχι τυχαία ασφαλώς.

Το κείμενο ξεκινά με την παράθεση δύο τσιτάτων, που απέχουν μεταξύ τους τρεις αιώνες πάνω κάτω. Το πρώτο είναι του Ζαν- Ζακ Ρουσό: «Κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του». Και το δεύτερο είναι ενός σύγχρονου πολιτικού, του Μπέρνι Σάντερς: «Μπορούμε να τα καταφέρουμε και εμείς σήμερα- και θα το κάνουμε». Τόσο το πρώτο, ως θεωρητική αφετηρία, όσο και το δεύτερο, ως πράξη, διαπερνούν το σύνολο του Μανιφέστου, το οποίο ξεκινά από την περιγραφή του σημερινού κόσμου, στον οποίο κυριαρχεί η αβεβαιότητα.

Καθόλου ξεπερασμένη

Σε αυτόν τον κόσμο «η πολιτική και οι ιδέες έχουν πάψει να εμπνέουν. Κόντρα στους καιρούς εμείς πιστεύουμε και στην πολιτική και στις ιδέες. Και θέλουμε ν’ αλλάξουμε αυτή την κρίση εμπιστοσύνης προς αυτές.

»Σε αυτές τις συνθήκες θεωρούμε πως η διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς όχι μόνο δεν είναι ξεπερασμένη όπως διατείνονται ορισμένοι, στρώνοντας ουσιαστικά τον δρόμο για την Ακρα Δεξιά, αλλά είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, καθώς αποτυπώνει τις συγκρουόμενες απαντήσεις στα κρίσιμα προβλήματα της εποχής».

Και συνεχίζει: «Υπό αυτούς τους όρους, η σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, αναδεικνύεται σε κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα».

Με άλλα λόγια, «η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική επιλογή, αλλά όρο επιβίωσης και προοπτικής για την ίδια την Ευρώπη. Μόνο μέσα από μια νέα ενιαία και αξιόπιστη πολιτική έκφραση μπορεί να ανακτηθεί η κοινωνική επιρροή, να διαμορφωθούν πλειοψηφίες και να διατυπωθεί ένα πειστικό σχέδιο για το μέλλον».

Διευρύνουμε τα όρια

Με βασική αρχή ότι «για τη σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού», φαίνεται ότι και τα τρία ρεύματα οφείλουν να κάνουν... αμοιβαίες υποχωρήσεις προκειμένου να συναντηθούν στον κοινό στόχο: «Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς. Η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας. Και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη».

Ακολούθως και «απέναντι στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού αλλά και του κοινωνικού αυτοματισμού, ιδιαίτερα στα μεσαία στρώματα, που μεταθέτει την ευθύνη της φτώχειας στους ίδιους τους φτωχούς, χρειάζεται ένα σχέδιο μακράς πνοής που θα συνέχει την Αριστερά της Νέας Εποχής: την Κυβερνώσα Αριστερά που αναζητούν σήμερα οι προοδευτικοί πολίτες στον τόπο μας».

Σχέδιο μακράς πνοής

Πιο αναλυτικά, «αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά διεκδικεί μια κοινή πολιτική απάντηση που θα:

֟ δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση του κόσμου της εργασίας, στη μείωση των ανισοτήτων, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην αναδιανομή των εισοδημάτων, στην εξάλειψη των έμφυλων, φυλετικών και κοινωνικών διακρίσεων, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διασφάλιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

● υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά –την ενέργεια, το νερό, το περιβάλλον– ως θεμέλια συλλογικής ασφάλειας

● προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, την υγεία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό

● ενισχύει τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την ισότιμη εκπροσώπηση και μεταχείριση, ως προϋποθέσεις εμπιστοσύνης

● προωθεί ένα κράτος δίκαιο και ισχυρό, όπου η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών εγγυάται την ασφάλεια ζωής και κοινωνικής προοπτικής με πόρους που θα αντλούνται και από τη φορολογία των υπερκερδών, αλλά κυρίως από την προοδευτική φορολογία

● εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας

● δεσμεύεται για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών για τα κοινά και την αλληλέγγυα οικονομία

● στηρίζει ένα κράτος αποκεντρωμένο με ισχυρούς Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς».

Δεν βγαίνει ο μήνας

Στη συνέχεια και με την ισχυρή πεποίθηση ότι «αυτή η κοινωνική πλειοψηφία των προοδευτικών πολιτών αναζητά σήμερα την πολιτική εκπροσώπησή της», διατυπώνεται εκτενής κριτική στην επταετή διακυβέρνηση της χώρας από τη Ν.Δ. -ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της οποίας είναι η διαπίστωση ότι «σήμερα, η μόνη κανονικότητα είναι ότι “δεν βγαίνει ο μήνας”». Αυτήν, ακριβώς, την... κανονικότητα έρχεται να ανατρέψει το κόμμα του οποίου θα ηγηθεί ο πρώην πρωθυπουργός, θέτοντας σε απόλυτη προτεραιότητα τον κόσμο της εργασίας.

Σε μια χώρα εξάλλου, όπου «τα κυρίαρχα κοινωνικά συναισθήματα στην εποχή μας είναι το άγχος, η ανασφάλεια και ο φόβος. Αγχος και ανασφάλεια για το εισόδημα, για τη στέγη, για την εργασία, για τα παιδιά, για τη λειτουργία του κράτους, φόβος για το αν η καθημερινότητα θα χειροτερέψει», σε αυτό το περιβάλλον, «οι πολίτες κινητοποιούνται από απλά αλλά ουσιαστικά ερωτήματα: Πώς μπορώ να ζω σε μια χώρα που κυβερνάται από το ρουσφέτι, την ανομία και τη διαπλοκή; Πώς μπορώ να ανακτήσω τον έλεγχο και την αξιοπρέπεια της ζωής μου;», είναι μερικά από τα ερωτήματα που όλοι ακούμε κάθε μέρα.

Κατάργηση Πανελληνίων

Το Μανιφέστο δεν μένει, όμως, μόνο στη θεωρία αλλά προχωρά και στη διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων που μπορούν να αλλάξουν πολλά στις ζωές μας, ιδίως τις ζωές των νέων ανθρώπων: Ενδεικτικά προτείνεται «να υπάρχουν γενναίες παροχές για όσους αποφασίζουν να μετακινηθούν από τις μεγάλες πόλεις και να ζήσουν σε πόλεις με πληθυσμό μικρότερο από 30.000 κατοίκους». Να θεσπιστεί «ειδική κάρτα για όλες και όλους μέχρι και 30 ετών, ώστε να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογράφους, και εκθέσεις».

Και, η πρόταση που περισσότερο θα συζητηθεί, «οι Πανελλήνιες εξετάσεις σταδιακά να καταργηθούν. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται το άγχος των νέων για τουλάχιστον δύο χρόνια, η ακύρωση της Γ' Λυκείου, τα τεράστια ποσά που δαπανούν οι οικογένειες για την προετοιμασία, για ένα σύστημα που συχνά οδηγεί τους υποψηφίους σε ειδικότητες που δεν τους ενδιαφέρουν». Ενώ αυτονόητη είναι και η πρόταση «να είναι πραγματικά δωρεάν η φοίτηση με πολλαπλή οικονομική ενίσχυση των φοιτητριών και φοιτητών».

Συμμετοχική δημοκρατία

Σε επόμενο σημείο η ομάδα εργασίας αντιπροτείνει: «Η καθιέρωση και η ενίσχυση θεσμών συμμετοχικής δημοκρατίας, όπως δημοψηφίσματα με θεσμικές εγγυήσεις και διαβουλευτικές συνελεύσεις πολιτών, επιτρέπουν την ανάπτυξη διαδικασιών κοινωνικού ελέγχου της εξουσίας χωρίς να ακυρώνουν το πρωτείο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας». Μιας δημοκρατίας, η οποία, όπως αναφέρεται αλλού, «αποκτά το νόημά της, όταν εκφράζει τη λαϊκή κυριαρχία και όχι τα συμφέροντα των ισχυρών».

Τεχνητή Νοημοσύνη

Κρίσιμη δε και η επόμενη παρατήρηση ότι «η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι παραγωγικός πόρος και αγαθό δημοσίου ενδιαφέροντος το οποίο, δεδομένων και των κινδύνων που κρύβει η ανεξέλεγκτη ανάπτυξή της, θα πρέπει να ρυθμίζεται και να ελέγχεται από τη δημόσια εξουσία».

Τέσσερις πυλώνες

Ενα κομβικό σημείο του Μανιφέστου οι «τέσσερις πυλώνες προοδευτικής διακυβέρνησης για μια Ελλάδα με λιγότερες ανισότητες». Αυτοί είναι:

● Δημοκρατική διακυβέρνηση και Κράτος Δικαίου

● Κοινωνική δικαιοσύνη και νέο παραγωγικό μοντέλο

● Πράσινη και ψηφιακή μετάβαση με κοινωνικό όφελος

● Καθολικό και ποιοτικό κοινωνικό κράτος με έμφαση στην υγεία και στην Εκπαίδευση.

Στα αριστερά του Κέντρου

Εν κατακλείδι, «οι τρεις αυτές δυνάμεις (σ.σ. Σοσιαλδημοκρατία, Ριζοσπαστική Αριστερά και Πολιτική Οικολογία) που δεν τοποθετούνται ασφαλώς στο πολιτικό Κέντρο, αλλά στα αριστερά του, καλούνται να ασκήσουν αριστερές πολιτικές αναδιανομής και ενίσχυσης των μη ευνοημένων και των μεσαίων στρωμάτων στα κέντρα και όχι στο περιθώριο των κοινωνιών. Ορισμένοι το αποκαλούν αυτό διαχείριση, εμείς το ονομάζουμε επαναστατική αλλαγή», σημειώνουν εμφατικά οι συντάκτες του Μανιφέστου. Και, εν κατακλείδι, «η Ελπίδα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ευθύνη. Απέναντι στην κοινωνία, στη νέα γενιά, στη χώρα. Γιατί τίποτα από όσα βιώνουμε σήμερα δεν είναι προορισμένο να διαρκέσει για πάντα, δεν είναι αναπόφευκτο. Η Ελπίδα βρίσκεται πάντοτε στα χέρια μας, στα χέρια του λαού, των ανθρώπων του μόχθου, των μικρομεσαίων, των εργαζόμενων, των μη ευνοημένων, των ανθρώπων της καθημερινότητας. Εκεί βρίσκεται η δύναμη για μία νέα πορεία σύγκλισης».

Το πρόγραμμα τρέχει…

Παράλληλα με τη σύνταξη του Μανιφέστου, τρέχει, όμως και η επεξεργασία του προγράμματος του υπό ίδρυση πολιτικού φορέα.

Για τον λόγο αυτό, ο Αλέξης Τσίπρας, τα μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου του ομώνυμου Ινστιτούτου και συνεργάτες τους συζήτησαν την Πέμπτη το απόγευμα γι’ αυτή τη νέα φάση, καθώς κοινή ήταν η πεποίθηση ότι «κλείνει ένας κύκλος και ανοίγει ένας άλλος», όπως αναφέρθηκε.

Οι προγραμματικές επεξεργασίες δεν σταματούν, μόνο που από εδώ και πέρα θα προστεθεί ένας ακόμη παράγων στη διαμόρφωση του προγράμματος: η κοινωνία.

Για τον λόγο αυτό, μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου θα κάνουν εξορμήσεις σε όλη την επικράτεια, με σκοπό να αφουγκραστούν τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και οι οποίες θα προστεθούν στο πρόγραμμα. Το «πάντρεμα» όλων των προσεγγίσεων, και του Επιστημονικού Συμβουλίου και των πολιτών, θα γίνει από δύο στενούς συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού, την Ευγενία Φωτονιάτα και τον Κώστα Γαβρόγλου, προκειμένου να πάρει εν τέλει μορφή κομματικού προγράμματος.

Η ομάδα Σιακαντάρη

Το Μανιφέστο συνέταξε 13μελής ομάδα, που συντόνιζε ο Γιώργος Σιακαντάρης. Τα υπόλοιπα μέλη ήσαν οι: Νίκος Αλατάς, Πολυμέρης Βόγλης, Δώρα Κοτσακά, Φανή Κουντούρη, Νίκος Μαραντζίδης, Ιωάννα Ναούμ, Νίκος Ράπτης, Φωτεινή Σιάνου, Αρης Στυλιανού, Βασίλης Τσαουσίδης, Θόδωρος Τσέκος και Λάμπρος Φλιτούρης.

 
 
 

Αγκινάρες α λα πολίτα με πέστο μυρωδικών

Μια εκδοχή ελαφρώς διαφορετική: οι πατάτες σερβίρονται λιωμένες με πιρούνι, για να απορροφήσουν καλύτερα τα νόστιμα ζουμάκια, ενώ στο τέλος μπαίνει και ένα αρωματικό πέστο από μυρωδικά!

Υλικά

Μερίδες: 4

 8 αγκινάρες, καθαρισμένες

 1 ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

 6 φρέσκα κρεμμυδάκια, με το πράσινο μέρος, σε μέτρια κομμάτια

 2 πατάτες, σε μέτρια κομμάτια

 6 καρότα, σε φέτες

 8-10 κλωνάρια μάραθος, ψιλοκομμένος

 χυμός και ξύσμα από 1 λεμόνι

 200-300 ml ζωμός λαχανικών

 ζεστός ή τσάι με άρωμα περγαμόντο ή νερό

 60 ml ελαιόλαδο + λίγο επιπλέον για το σερβίρισμα

 αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Για το πέστο μυρωδικών

 1-2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες

 10 γρ. φύλλα δυόσμου, ψιλοκομμένα

 10 γρ. μυρώνια, ψιλοκομμένα

 15 γρ. φύλλα βασιλικού, ψιλοκομμένα

 30 γρ. αμύγδαλα

 60 ml ελαιόλαδο

 1/2 κουτ. γλυκού ξύσμα λεμονιού

 αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

 100 γρ. γιαούρτι καρύδας (σε μεγάλα σούπερ μάρκετ και παντοπωλεία, αλλά και ντελί)

επι το έργον
  1. Για να ετοιμάσουμε τις αγκινάρες α λα πολίτα με πέστο μυρωδικών σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και σοτάρουμε το ξερό κρεμμύδι για 6-7 λεπτά.
  2. Προσθέτουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια και σοτάρουμε για 3 λεπτά.
  3. Ρίχνουμε τις αγκινάρες, τις πατάτες, τα καρότα και τον μάραθο και ανακατεύουμε καλά.
  4. Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε τον ζεστό ζωμό (ή το τσάι), ο οποίος πρέπει να καλύψει τα υλικά μέχρι τη μέση (αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο ακόμη ζωμό ή ζεστό νερό).
  5. Αφήνουμε να πάρει βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγομαγειρεύουμε για 20 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν τα σκληρά λαχανικά.
  6. Ξεσκεπάζουμε το σκεύος και δυναμώνουμε τη φωτιά.
  7. Ρίχνουμε τον χυμό λεμονιού και αφήνουμε τη σάλτσα να πάρει άλλη μία βράση.
  8. Το φαγητό πρέπει να μείνει με το λαδάκι του και να έχει και λίγο ζουμί.
  9. Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά.
Πέστο μυρωδικών
  1. Χτυπάμε στον πολυκόφτη όλα τα υλικά εκτός από το γιαούρτι, μέχρι να φτιάξουμε ένα σχετικά σφιχτό μείγμα.
  2. Το μεταφέρουμε σε μπολ, προσθέτουμε το γιαούρτι καρύδας και ανακατεύουμε καλά.
Σερβίρισμα
  1. Βγάζουμε τις πατάτες από το σκεύος, τις βάζουμε σε μια πιατέλα και τις λιώνουμε με πιρούνι.
  2. Απλώνουμε τον πουρέ σε όλη την πιατέλα και πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και το μισό ξύσμα.
  3. Πάνω στις πατάτες αδειάζουμε το υπόλοιπο φαγητό με τα ζουμιά του.
  4. Πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και το υπόλοιπο ξύσμα, ραντίζουμε με το επιπλέον ελαιόλαδο και συμπληρώ- νουμε με κουταλιές πέστο μυρωδικών (η μισή ποσότητα αρκεί, φυλάσσουμε την υπόλοιπη στο ψυγείο για 2-3 ημέρες).
  5. Σερβίρουμε αμέσως.