Η Αίγυπτος ζει αυτές τις μέρες ένα παραλήρημα ενθουσιασμού και εθνικής υπερηφάνειας, με αφορμή τα εγκαίνια την Πέμπτη 6/8 της Νέας Διώρυγας του Σουέζ. Η ιστορία της Αιγύπτου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, εδώ και 146 χρόνια, με το μεγαλοφυές έργο που συνέλαβε και υλοποίησε ο Γάλλος μηχανικός Φερδινάνδος Ντε Λεσέπς (Ferdinand de Lesseps) και που συνέδεσε τη Μεσόγειο θάλασσα με την Ερυθρά εγκαινιάζοντας τον διάπλου προς τις βρετανικές κτήσεις στην Ινδία, αλλά και γενικότερα προς τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής και τις αγορές της Άπω Ανατολής. Η γαλλικών συμφερόντων εταιρία Compagnie du Canal de Suez είχε τη διοίκηση της διώρυγας ενώ οι Άγγλοι είχαν τη στρατιωτική της προστασία.

Το 1952 ο Αιγύπτιος συνταγματάρχης Γκαμάλ Άμπτελ Νάσσερ (Gammal Abd-el Nasser) ανέτρεψε τον βασιλιά Φαρούκ της Αιγύπτου, και το 1956 προχώρησε στην εθνικοποίηση της Διώρυγας. Οι Αγγλογάλλοι με τη συνδρομή του Ισραήλ κήρυξαν τον πόλεμο στην Αίγυπτο (γνωστός ως πόλεμος της Διώρυγας του Σουέζ). Μετά το τέλος του πολέμου αυτού (και την ουσιαστική ήττα στα Ηνωμένα Έθνη των Αγγλογάλλων) η Διώρυγα επαναλειτουργεί υπό αιγυπτιακή διοίκηση. Στο μεταξύ, και λόγω της έντασης και της επικινδυνότητας της περιοχής, κατασκευάζονται για πρώτη φορά τα λεγόμενα Super Tankers των 100.000 (και αργότερα 200.000) τόνων, τα οποία αντί να περάσουν από το Σουέζ (από το οποίο δεν χωρούν, έτσι κι αλλιώς) περιπλέουν την αφρικανική ήπειρο από δυτικά και στη συνέχεια νότια προς τον δρόμο τους στη Μέση και την Άπω Ανατολή για την τροφοδοσία της Ευρώπης με πετρέλαιο. Ο ιδιοφυής Αρ. Ωνάσης, ήταν από τους πρωτεργάτες στη ναυπήγηση αυτών των σούπερ-πλοίων για την παράκαμψη της διώρυγας, η οποία συνέχισε βέβαια να υπάρχει και να λειτουργεί σε υποτονικότερους, όμως, ρυθμούς.

Είχα την τύχη να ζήσω τα πρώτα δώδεκα χρόνια της ζωής μου στον ευλογημένο αυτόν τόπο, στο Πόρτ Τεουφίκ (Port Tewfik), ακριβώς στο στόμιο εξόδου της διώρυγας (το κανάλι όπως το λέγαμε) στην Ερυθρά θάλασσα. Το σπίτι μας ούτε σαράντα μέτρα από την κοίτη της διώρυγας. Μικρή πόλη, αυτό που οι πολεοδόμοι ονομάζουν company city. Όλες της οι δραστηριότητες ουσιαστικά γύρω από τη διώρυγα. Τα γραφεία της Εταιρείας, οι πιλότοι (στην πλειοψηφία τους Έλληνες), οι ασφαλιστικές εταιρείες και εταιρείες τροφοδοσίας των πλοίων (ship chandlers companies), οι εργάτες, εργοδηγοί και μηχανικοί της Εταιρείας (και εδώ πολλοί Έλληνες). Ξαναγύρισα για πρώτη φορά το 1995, μετά από 35 χρόνια. Άλλες δύο φορές στις αρχές του 2000. Σημάδια ερήμωσης.

Τώρα όμως όλα αυτά θα αλλάξουν. Η Νέα Διώρυγα του Σουέζ κόστισε 8 δισ. δολάρια και ολοκληρώθηκε μέσα σε ένα έτος. Υπολογίζεται πως ο νέος παράλληλος δίαυλος των 72 km θα διπλασιάσει την ταχύτητα του διάπλου, και θα τριπλασιάσει τα έσοδα από τον διάπλου της διώρυγας σε 13 δισ. δολάρια μέχρι το 2023 .

Τα σχέδια για μαζικές διεθνείς βιομηχανικές εγκαταστάσεις στην περιοχή, πιστεύεται πως θα προσελκύσουν ξένα κεφάλαια με δραστηριότητες που θα φτάσουν να συνεισφέρουν στο ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας. Το τεράστιο αυτό έργο χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τον αιγυπτιακό λαό, ο οποίος το χρηματοδότησε αγοράζοντας κουπόνια, ανάλογα με τις δυνατότητές του ο καθένας, εξού και ο ενθουσιασμός και το απόλυτο αίσθημα «ιδιοκτησίας» (λέξη της μόδας) του έργου από τους Αιγύπτιους. Στις τελετές για τα εγκαίνια θα παραστεί και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και παράσταση της Αΐντα του Βέρντι, όπως ακριβώς έγινε και στα πρώτα εγκαίνια της Διώρυγας τον περασμένο αιώνα!

Αυτά είναι τα «καλά» νέα. Τα «κακά» νέα είναι πως με τη μαζική εκβιομηχάνιση της περιοχής θα χαθεί αυτό το μοναδικό στον κόσμο και υπέροχο θέαμα με τον καταγάλανο φωτεινό ουρανό και την κίτρινη έρημο από κάτω που γνώρισα όταν ήμουν παιδί... Θα υπάρξουν και άλλες ευρύτερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, στις οποίες θα αναφερθώ σε άλλη ευκαιρία. 

Πηγή:protagon

«Η σταθερή μέριμνα της κυβέρνησης, είναι η νομική, θεσμική και πολιτική θωράκιση της διαδικασίας αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. Το τρέχον τηλεοπτικό καθεστώς δεν είναι το επιθυμητό» αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του ο υπουργός Επικρατείας, Νίκος Παππάς.

Προσθέτει ότι «η αδιαφάνεια, οι εν μία νυκτί αδειοδοτήσεις, οι εκκωφαντικές σιωπές των υπευθύνων, οι διαρκείς, σχεδόν σιωπηρές ανανεώσεις αδειών και θητειών, δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστούν».

«Καλούμε κάθε θεσμικό παράγοντα, καθώς και όλα τα πολιτικά κόμματα, να συμβάλουν ώστε να μπει επιτέλους τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο, με όρους ευρείας πολιτικής συναίνεσης» υπογραμμίζει ο υπουργός Επικρατείας. «Αυτό είναι που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Σε καμία περίπτωση δεν το υπηρετεί η διαιώνιση του τρέχοντος καθεστώτος» καταλήγει ο κ. Παππάς.

Τις πρωινές ώρες της 6ης Αυγούστου του 1945 απογειώθηκε το «Enola Gay» από την νήσο Tinian, στον Ειρηνικό Ωκεανό, με σκοπό να βομβαρδίσει την ιαπωνική πόλη της Χιροσίμα – και έτσι να προκαλέσει το παγκόσμιο δέος για την δύναμη των ΗΠΑ. Στις 8.15 τοπική ώρα, η πρώτη ατομική βόμβα που χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε πόλεμο έπληξε την πόλη των 300.000 ανθρώπων, σπέρνοντας τον όλεθρο. Οι φωτογραφίες είναι από το περιοδικό LIFE. 

Στις 6 Αυγούστου το βομβαρδιστικό Β-29, Enola Gay, στις 08.15 το πρωί, ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα ουρανίου, την οποία οι Αμερικάνοι βάφτισαν «Little Boy» στη Χιροσίμα των 300.000 κατοίκων. «Ένα εκτυφλωτικό φως γέμισε το αεροσκάφος. Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τη Χιροσίμα. Η πόλη ήταν σκεπασμένη από ένα τρομερό σύννεφο... που ανέβαινε σαν μανιτάρι. Κανείς δεν μιλούσε. Αίφνης, όλοι άρχισαν να φωνάζουν. Κοιτάξτε, κοιτάξτε, κοιτάξτε!». Ο συγκυβερνήτης του Enola Gay Λιούις έγραψε στο ημερολόγιό του: «Θεέ μου! Τι κάναμε;».
 
Όσοι βρισκόταν κοντά στο σημείο της έκρηξης πέθαναν αμέσως ενώ τα πτώματά τους μετατράπηκαν σε κάρβουνα. Σχεδόν όλα τα κτίρια σε ακτίνα 1 μιλίου από το σημείο μηδέν της έκρηξης ισοπεδώθηκαν ενώ όλα τα εύφλεκτα υλικά, όπως το χαρτί, άρπαξαν φωτιά σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων. Οι επιζήσαντες περιγράφουν έναν κυριολεκτικά εκτυφλωτικό φως και ένα ξαφνικό και σαρωτικό κύμα θερμότητας.

 
Οι πολλαπλές μικρές πυρκαγιές που ξεπήδησαν στην πόλη, σύντομα ενώθηκαν σε ένα τεράστιο πύρινο μέτωπο, προκαλώντας δυνατά ρεύματα αέρα προς το κέντρο της φωτιάς. Η πυρκαγιά κάλυψε 4.4 τετραγωνικά χιλιόμετρα της πόλης, σκοτώνοντας όσους δεν πέθαναν από την έκρηξη. Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι βρήκαν ακαριαίο θάνατο. Η πυρηνική ακτινοβολία ωστόσο προκάλεσε το θάνατο άλλων 100.000-200.000 ανθρώπων, από εκείνη τη μέρα και για δεκαετίες αργότερα.

Στις 8 Αυγούστου η Σοβιετική Ένωση κηρύσσει τον πόλεμο στην Ιαπωνία, τερματίζοντας τις ελπίδες των ΗΠΑ για λήξη του πολέμου πριν την είσοδο της Ένωσης στο πολεμικό θέατρο του Ειρηνικού. Την επόμενη μέρα, αμερικανικά αεροσκάφη πετούσαν φυλλάδια πάνω από την Ιαπωνία που έγραφαν: «Έχουμε στην κατοχή μας το πιο καταστρεπτικό εκρηκτικό που δημιούργησε ποτέ ο άνθρωπος. Μοναχά μία από τις νέες μας ατομικές βόμβες έχει ίση εκρηκτική ισχύ με 2.000 φορτία βομβαρδιστικών B-29. Οφείλετε να αναλογιστείτε το φοβερό αυτό γεγονός και σας διαβεβαιώνουμε ότι είναι απόλυτα ακριβές. Μόλις ξεκινήσαμε να χρησιμοποιούμε αυτό το όπλο κατά της πατρίδας σας. Αν εξακολουθείτε να αμφιβάλετε, ρωτήστε για το τι συνέβη στην Χιροσίμα, όπου έπεσε μοναχά μία ατομική βόμβα».

Λίγες ώρες αργότερα, η κατά 40% ισχυρότερη από αυτή της Χιροσίμα, βόμβα πλουτωνίου με το παρατσούκλι «Fat Man», έπληξε την πόλη Ναγκασάκι.
 
Στις 15 Αυγούστου η Ιαπωνία ανακοίνωσε την παράδοσή της στις Συμμαχικές Δυνάμεις, θέτοντας τέρμα στον Β’ Παγκόσμιο.

Έκτοτε όμως η επιχειρηματολογία αυτή έχει αμφισβητηθεί έντονα και επικρατεί ευρέως η άποψη ότι οι ΗΠΑ έκαναν μια επίδειξη δύναμης στον υπόλοιπο κόσμο – και ιδιαίτερα προς τη Σοβιετική Ένωση – αφού η Ιαπωνία δεν ήταν πλέον σε θέση να διατηρήσει τον πόλεμο, με 64 πόλεις τις κατεστραμμένες από συμβατικούς βομβαρδισμούς.

Οι πολίτες της χώρας υπέφεραν από την πείνα ενώ η παραγωγή της χώρας βρισκόταν κυριολεκτικά στο μηδέν. Η Ιαπωνία είχε ήδη χάσει και απλά προσπαθούσε να επιτύχει την καλύτερη δυνατή συμφωνία με τους Συμμάχους.

Ωστόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν τη ρίψη των πυρηνικών βομβών, διαπράττοντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Μπορεί να γίνει σε λιγότερο από 5 λεπτά και ίσως είναι το γλυκό με τις λιγότερες θερμίδες (50 ανά ποτήρι). Είναι δροσερό και γλυκό και συντηρείται ολόφρεσκο στο ψυγείο για τουλάχιστον έξι ημέρες.

Υλικά
1 κιλό γιαούρτι στραγγιστό (μπορεί να γίνει και με 2%)
1 ποτήρι του κρασιού ζάχαρη άχνη (ή και λιγότερο)
1 ποτήρι του κρασιού φρέσκο χυμό λεμονιού
Χυμό από ένα λάιμ
Ξύσμα από ένα λάιμ ή λεμόνι

Εκτέλεση
Σε ένα βαθύ μπολ βάζουμε το γιαούρτι και προσθέτουμε τη ζάχαρη άχνη και λίγο ξύσμα λάιμ (το λάιμ το πλένουμε και το σκουπίζουμε καλά, διότι είναι καλυμμένο με κερί για προστασία στη μεταφορά του). Ανακατεύουμε καλά.

Στη συνέχεια προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και το χυμό λάιμ και ανακατεύουμε μέχρι το μείγμα μας να πάρει ομοιόμορφη υφή. Αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 3 ώρες, έχοντας σκεπάσει το μπολ με μεμβράνη. 

Μπορούμε να το μοιράσουμε σε μικρά μπολάκια (επιθυμητές μερίδες) ή να το σερβίρουμε από το μεγάλο όταν και όσο θέλουμε. 

Σερβίρουμε προσθέτοντας στην επιφάνεια του γλυκού μας ξύσμα από λεμόνι.