Aν και Γερμανός, ο πιλότος της ιταλικής ομάδας συνεχίζει – ακόμη και στην ανάπαυλά του να οδηγεί τα κορυφαία μοντέλα της Ferrari.
Έτσι, πριν από λίγες ημέρες επισκέφθηκε τα κεντρικά γραφεία της Ferrari και οδηγήσε μια California T.
Συνέντευξη στο περιοδικό Monthly και τον ελληνοαυστραλό συγγραφέα, Χρήστο Τσιόλκα έδωσε ο Γιάνης Βαρουφάκης, περιγράφοντας γλαφυρά τις στιγμές στο Μαξίμου, έπειτα την ανακοίνωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος.
«Άσε με να σου περιγράψω τις στιγμές μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος. Έκανα μία δήλωση στο υπουργείο Οικονομικών και κατευθύνθηκα προς το Μαξίμου για να συναντηθώ με τον Αλέξη Τσίπρα και τους υπουργούς. Ήμουν συνεπαρμένος. Αυτό ηχηρό και απροσδόκητο όχι, ήταν σαν μια ακτίνα φωτός που διαπέρασε ένα πολύ βαθύ, πυκνό σκοτάδι. Περπατούσα στα γραφεία μεταφέροντας μαζί μου αυτή την απίστευτη ενέργεια των ανθρώπων έξω. Είχαν ξεπεράσει το φόβο, ήταν σα να πετούσαν. Αλλά από τη στιγμή που μπήκα στο Μαξίμου όλη αυτή την αίσθηση απλά εξαφανίστηκε. Ήταν ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα εκεί, αλλά αρνητικά φορτισμένη. Ήταν σαν η ηγεσία να είχε ξεπεραστεί από τους ανθρώπους. Και η αίσθηση που πήρα ήταν σαν να επικρατούσε ένα κλίμα τρόμου: Τι κάνουμε τώρα;» περιγράφει ο πρώην υπουργός.
Ερωτηθείς για την αντίδραση του πρωθυπουργού, ο Γιάνης Βαρουφάκης επισημαίνει ότι «θα μπορούσα να πω ότι ήταν αποθαρρυμένος. Ήταν μία πάρα πολύ σημαντική νίκη, μία νίκη που γεύθηκε κατά βάθος, αλλά δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί. Ήξερε ότι το υπουργικό συμβούλιο δεν θα μπορούσε να τη διαχειριστεί. Ήταν καθαρό ότι υπήρχαν σημαντικοί υπουργοί στην κυβέρνηση που ασκούσαν πίεση στον πρωθυπουργό να μετατρέψει το όχι σε ναι και να συνθηκολογήσει».
Ο πρώην υπουργός δεν δίνει ονόματα, τιμώντας την υπόσχεσή του, αλλά λέει ότι υπήρχαν κάποιοι που «έβλεπαν το δημοψήφισμα ως στρατηγική εξόδου και όχι ως επιλογή μάχης.
Όταν το συνειδητοποίησα, του είπα ότι έχουμε μία καθαρή επιλογή ή χρησιμοποιούμε το 61,5% και το «όχι» σαν ενεργοποίηση δύναμης ή συνθηκολογούμε, και του είπα επίσης πριν προλάβει να μου απαντήσει, ότι εάν κάνεις το τελευταίο εάν επιλέξεις τη συνθηκολόγηση εγώ θα παραιτηθώ».
Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ξεκαθαρίζει ότι η έξοδος από το ευρώ δεν ήταν μία θέση που υποστήριξε ούτε ήταν θέση του Αλέξη Τσίπρα. «Πάντα πιστεύαμε ότι το ευρωπαϊκό σχέδιο, παρά τα ελαττώματά του είναι μία ευκαιρία για τους Ευρωπαίους να βρεθούν μαζί μία ευκαιρία για τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης και μέσα σε αυτό να αναδείξουμε τις αριστερές προοδευτικές πολιτικές, αυτή είναι η νοοτροπία μας και ο τρόπος σκέψης με τον οποίο γαλουχηθήκαμε από μικρή ηλικία.
Συνειδητοποιείς ότι δεν θα δώσουν ποτέ σε σένα και μένα μία συμφωνία, θέλουν να μας ξεφορτωθούν. Και μετά μου είπε την αλήθεια ότι υπήρχαν άλλα μέλη της κυβέρνησης που τον πίεζαν να συνθηκολογήσει, ήταν φανερά μελαγχολικός. Του απάντησα ότι θα κάνει το καλύτερο με την επιλογή του με την οποία διαφωνώ και ότι δεν είμαι εκεί για να τον υπονομεύσω», αναφέρει ο ίδιος.
Στη συνέχεια ο πρώην υπουργός λέει ότι γύρισε σπίτι για να γράψει το κείμενο της παραίτησής του με τρόπο τέτοιο ώστε να μη υπονομεύει τον πρωθυπουργό.
«Αλλά από την άλλη ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν εγκατέλειψα το πλοίο, απλά το πλοίο άλλαξε πορεία».
Σε ερώτηση για το εάν το Eurogroup, ήθελε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ξεκάθαρος, «όχι το Eurogroup, ο γερμανός υπουργός οικονομικών Σόιμπλε. Ήταν ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο, το αποκαλώ σχέδιο Σόιμπλε, σχεδίαζε την έξοδο της Ελλάδας ως μέρος της αναδόμησης της ευρωζώνης. Αυτό δεν είναι θεωρία. Το λέω γιατί μου το είπε» .
Αυτά τα αμυγδαλωτά προέκυψαν κάπως τυχαία! Μια ημέρα είδα σε κάποιο ιταλικό forum μια συνταγή για αμυγδαλωτά απο την Σαρδηνία. Καθώς μας αρέσουν πολύ τα γλυκά με αμύγδαλο, αποφάσισα να τα φτιάξω. Κάτι δεν πήγαινε καλά ομως με τις αναλογίες των υλικών της συνταγής και τελικά αντί για φουσκωτά μπισκοτάκια πήρα κάτι επίπεδα παρασκευάσματα, μεταξύ κούκις και εργολάβων!
Δεν το έβαλα κάτω και αποφάσισα να ξαναφτιάξω την συνταγή, αυτήν τη φορά προσαρμόζοντας τα υλικά με το μάτι, μέχρι να παρω την επιθυμητή σύσταση για την ζύμη. Πλάθοντας τα αμυγδαλωτά, ήρθαν στο μυαλό μου τα γλυκάκια που είχε το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς μου στο πατρικό μου σπίτι και που συνήθως αγόραζε η μαμά μου για να κεράσει τους επισκέπτες. Ετσι, τα αμυγδαλωτά απο την Σαρδηνία, πήραν το σχήμα μικρών κώνων και στολίστηκαν με ενα γαρύφαλλο στην κορυφή τους!
Υλικά για περίπου 30 κομμάτια
Αναμείξτε τα πικραμύγδαλα με τα αμύγδαλα και αλέστε τα στο μπλέντερ οσο πιο ψιλά μπορείτε. Χτυπήστε το ασπράδι του αυγού με τον χυμό του λεμονιού. Σε ενα ευρύχωρο σκεύος αναμείξτε τα αλεσμένα αμύγδαλα με την ζάχαρη. Προσθέστε το ασπράδι και αναμείξτε, μεχρι να πάρετε μια σφιχτή ζύμη. Μπορείτε να διορθώσετε την σύσταση της ζύμης, προσθέτοντας αναλόγως ζάχαρη ή χυμό λεμονιού.
Αφήστε την ζύμη να ξεκουραστεί για μισή ωρίτσα. Βρέξτε τα χέρια σας με λίγο ανθόνερο, πλάστε τα αμυγδαλωτά σε μικρούς κώνους και καρφώστε στην κορυφή τους ενα ολόκληρο μοσχοκάρφι. Τοποθετήστε τα μέσα σε ενα ταψί, στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί.
Ψηστε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 150°C μέχρι να ροδίσουν ελαφρά (περίπου 15 λεπτά). Βγάλτε τα απο τον φούρνο και αφήστε τα να κρυώσουν.
Με την βοήθεια ενός πινέλλου, αλείψτε το κάθε αμυγδαλωτό με λίγο ανθόνερο, και περάστε το αμέσως απο την άχνη. Διατηρούνται για αρκετές ημέρες, καλα κλεισμένα σε ενα γυάλινο ή μεταλλικο κουτί, γιατί αν μείνουν εκτεθειμένα στο αέρα θα ξεραθούν.
* Αν δεν διαθέτετε πικραμύγδαλα, μπορείτε να αρωματίσετε τα αμυγδαλωτά σας με εσσάνς πικραμύγδαλου
Τα πικραμύγδαλα
Είναι οι σπόροι που υπάρχουν στο εσωτερικό των κουκουτσιών διάφορων καρπών και ειδικότερα του βερίκοκου. Μοιάζουν εξωτερικά πολύ με τα αμύγδαλα, έχουν πικρή γεύση και έντονο χαρακτηριστικό άρωμα. Χρησιμοποιούνται κυρίως στην ποτοποιΐα (στην παρασκευή διαφόρων λικέρ, με πιο γνωστό το αμαρέττο) και στη ζαχαροπλαστική, συνήθως σε συνδυασμό με τα κανονικά αμύγδαλα, γιατί έτσι τα τελευταία αποκτούν πιο ενδιαφέρουσα γεύση και άρωμα. Χρησιμοποιούνται πάντα σε μικρές ποσότητες, καθώς περιέχουν αμυγδαλίνη, έναν γλυκοσίδη που περιέχει υδροκυάνιο, και ο οποίος σε μεγάλες δόσεις είναι εξαιρετικά τοξικός. ´Οσο πιο πικρά είναι δε, τόσο περισσότερη αμυγδαλίνη περιέχουν. Βέβαια η περιεκτικότητα τους είναι γενικά μικρή και μια εκλογικευμένη κατανάλωσή τους δεν εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία. Παρ'όλα αυτά, δεν συνίσταται να καταναλώνονται από τα παιδιά.
Τα άγρια αμύγδαλα από δέντρα αμυγδαλιάς, μη εμβολιασμένα, δεν χαρακτηρίζονται ως πικραμύγδαλα και δεν είναι για φάγωμα.
Το κριθαρότο –εκ του ριζότο- είναι ένα από πιο μοντέρνα πιάτα που μπορείτε να βρείτε στις καλύτερες κουζίνες. Αν όμως ο σερβιτόρος δεν είναι καλά ενημερωμένος μπορεί να και να βρεθεί προ εκπλήξεως: «Το κριθαρότο σας είναι από κριθάρι ή από κριθαράκι;». Ιδού η ερώτηση και η απορία για το ποιο είναι το σωστό βασικό υλικό. Ζυμαρικό το ένα, δημητριακό το άλλο. Ας απαντήσει η Ιστορία, εμένα μ’ αρέσουν και τα δύο. Πάρτε μια εξαιρετική γεύση από το καταπληκτικό κριθαρότο με κριθαράκι.
Υλικά
160 γρ. κριθαράκι
1/2 μάτσο σπαράγγια
2 φέτες προσούτο
80 γρ παρμεζάνα
80 γρ βούτυρο
20 ml λευκό κρασί
Ζωμός κοτόπουλο όσο χρειαστεί
Εκτέλεση
Σοτάρουμε λίγο από το βούτυρο με το κριθαράκι σε ένα κατσαρολάκι. Σβήνουμε με κρασί και μόλις εξατμιστεί προσθέτουμε σιγά σιγά όσο ζωμό χρειαστεί. Παράλληλα κόβουμε σε μικρά καρεδάκια τα σπαράγγια. Μόλις είναι έτοιμο το κριθαράκι προσθέτουμε τα σπαράγγια το βούτυρο και την παρμεζάνα ώστε να χυλώσει το κριθαράκι. Σερβίρουμε στο πιάτο και βάζουμε και τις φέτες από το προσούτο. Καλή όρεξη.
