Δεν είναι η μέρα του έρωτα που σε βουτάει στην σοκολάτα, είναι το μόνιμο κόλλημα στο όνειρο, παραλλαγή του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Παίρνεις φόρα και πηδάς στο μεγάλο καζάνι με την ζεστή σοκολάτα. Η απόλαυση δεν έχει μέτρο, δεν πατώνεις, δεν βουλιάζεις, επιπλέεις και αλείφεσαι.
Η απόλαυση δεν έχει ηλικία, έχει μύτη, γλώσσα κι ανάμνηση. Η μαγική στρώση έχει περιτύλιγμα.

Κλωνάρι φουσκωμένης αμυγδαλιάς, άνθη ροζ το σήμα της. Εξήντα εφτά χρόνια ίδια.

Στην σοκολάτα αντίθετα απ' τον έρωτα, θέλεις να κλείνεις τα μάτια για την ίδια, αυτή, την μόνη, δεκαετίες μετά την πρώτη σας φορά.

Triple chocolate cupcake- για 8 τεμάχια των 60 γρ. έκαστο

Υλικά

Για την Ganache Σοκολάτας

Σοκολατένιο topping

Τρόπος παρασκευής

Για το cupcake χτυπήστε για τουλάχιστον 6 λεπτά στο μίξερ με το σύρμα σε γρήγορη ταχύτητα τη μαύρη ζάχαρη, το μέλι, τα αβγά και τη βανίλια. Χαμηλώστε ταχύτητα και προσθέστε το αλεύρι με το κακάο και το μπέικιν πάουντερ. Τέλος προσθέστε το ηλιέλαιο. Σερβίρετε στα ειδικά φορμάκια, τοποθετώντας μερικές σταγόνες σοκολάτας και ψήστε στον φούρνο στους 160°C για 8 λεπτά.

Για τη ganache σοκολάτας βράστε την κρέμα γάλακτος, περιχύστε τη στις σοκολάτες και αφήστε το μίγμα να κρυώσει για 10 λεπτά στο ψυγείο.
Με μια σύριγγα τοποθετήστε τη ganache σοκολάτας μέσα στο cupcake. Για το σοκολατένιο topping χτυπήστε το βούτυρο μαζί με τη ζάχαρη άχνη και το κακάο. Με μια σακούλα ζαχαροπλαστικής με στρογγυλό κορνέ τοποθετήστε το topping στα cupcakes. Γαρνίρετε με σταγόνες κουβερτούρας ή με τρούφα σοκολάτας.

Εσύ πρώτος ικανοποιείσαι κι ύστερα μπορείς να δώσεις και σ' αυτούς που αγαπάς. Κανένας στερημένος γλύκας άνθρωπος δεν χάρισε χαμόγελο και χάδι. Μια ευκαιρία να βάλετε τα χέρια σας στο στόμα σας και να κάνετε εικόνα την ευτυχία πάνω από τον πάγκο σας. Η κουζίνα το βασίλειό σας, η σοκολάτα η πανοπλία σας. Ένας ακαταμάχητος τρόπος για να κερδίσεις τον εχθρό.

Chocolate Sablés Cookies - για ½ Kg ζύμης - περίπου 20 τεμάχια των 30 g

Τρόπος παρασκευής

Τοποθετήστε όλα τα υλικά σε ένα μπολ και ζυμώστε ώστε να δημιουργηθεί μια εύπλαστη ζύμη.
Πλάστε με λίγο αλεύρι μπαστουνάκια διαμέτρου 3 cm και τοποθετήστε τα στο ψυγείο για περίπου 30 λεπτά. Αλείψτε τα ελαφρά με ασπράδι και κυλήστε τα σε κρυσταλλική ζάχαρη. Κόψτε ροδέλες πάχους 1,5 cm περίπου και τοποθετήστε τις σε ταψί με λαδόκολλα. Ψήστε στους 180°C για περίπου 7 λεπτά.

Tip: Μπορείτε να διατηρήσετε τα μπαστουνάκια στην κατάψυξη και όποτε θέλετε να τα αλείψετε με ασπράδι και κρυσταλλική ζάχαρη και να έχετε φρέσκα sablés.

Οι τηγανητές πατάτες γίνoνται μαλακές και αφράτες εσωτερικά και τραγανές εξωτερικά αν προηγουμένως τις βράσουμε με τη φλούδα τους και τις πασπαλίσουμε με αλεύρι πριν από το τηγάνισμα

ΥΛΙΚΑ (για 4 άτομα)

700 γρ. μοσχαρίσιο κιμά 

300 γρ. χοιρινό κιμά 

4 αβγά

5 φέτες ψωμί μπαγιάτικο, χωρίς την κόρα, μουλιασμένο σε νερό, στυμμένο και χονδροτριμμένο

2 κ.σ. μουστάρδα Dijon, με σιναπόσπορους

1 κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

1 σκελίδα σκόρδο, τριμμένη

1 ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένο

2 κ.σ. φρέσκο θυμάρι, ψιλοκομμένο

50 ml έ.π. ελαιόλαδο και λίγο επιπλέον για την επάλειψη των μπιφτεκιών

100 γρ. τυρί μετσοβόνε, τριμμένο

5 πατάτες, πλυμένες πολύ καλά και βρασμένες με τη φλούδα σε αλατισμένο νερό

περίπου 100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 

 λάδι για το τηγάνισμα

αλάτι

1 κ.σ. φρέσκια ρίγανη, ψιλοκομμένη

1 κ.σ. φρέσκο θυμάρι, ψιλοκομμένο 

EKTEΛΕΣΗ

Σε ένα μπολ βάζουμε τους δύο κιμάδες, τα αβγά, το ψωμί, τη μουστάρδα, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τον μαϊντανό, το θυμάρι, το ελαιόλαδο και το τυρί και τα ζυμώνουμε για περίπου 15 λεπτά. Αφήνουμε το μείγμα να «ξεκουραστεί» για 1-2 ώρες στο ψυγείο.

Πλάθουμε μπιφτέκια στο μέγεθος της αρεσκείας μας, τα αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και τα ψήνουμε είτε στη σχάρα είτε στο γκριλ του φούρνου.

Κόβουμε τις πατάτες σε όποιο σχήμα προτιμάμε και τις αλευρώνουμε. Ρίχνουμε το λάδι στο τηγάνι και το αφήνουμε να κάψει. Τηγανίζουμε τις πατάτες, τις βγάζουμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας, τις αλατίζουμε και πασπαλίζουμε με τη ρίγανη και το θυμάρι. Τις σερβίρουμε μαζί με τα μπιφτέκια.

η τέχνη,

η αχαλίνωτη δύναμη,

η κομψότητα,

η ευγενής τελειότητα,

το απόλυτο κόκκινο όνειρο,

La Ferrari

Ο πόλεμος μεταξύ των Ότομποτς και των Ντισέπτικονς είναι σε εξέλιξη. To νέο Ζ1000 είναι το ρομπότ που θα λύσει τις διαφορές στη μάχη της δύναμης...

Όπως η ίδια λέει, το νέο Ζ1000 ασπάζεται την Ιαπωνική έννοια “Sugomi”, που σημαίνει την αύρα που εκπέμπει ένα επιθετικό ζώο την ώρα που ετοιμάζεται να την πέσει στη λεία του!

Τα νέα του νέου

Κάθε φορά που ένας κατασκευαστής ψάχνεται πως θα κάνει το καλό καλύτερο ή, ακόμα σημαντικότερο για αυτόν, πως θα προσεγγίσει περισσότερους μοτοσυκλετιστές, αυτό που κάνει είναι να οριοθετήσει τους άξονες που θα κινηθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση τους βρήκε και τους αρίθμησε. Αισθητική, επιδόσεις, ασφάλεια και σε όποιον αρέσει! Και για να τα πετύχουν όλα αυτά, οι μηχανικοί και οι σχεδιαστές βελτίωσαν συνολικά τον τετρακύλινδρο των 1.043 κ.εκ., προσθέτοντας ακόμα 4 ίππους (σούμα 142) και κάνοντάς τον να βγάζει τη δύναμή του έτσι όπως αρμόζει σε ένα street fighter που το λέει η καρδιά του.

Και για να παραμένει (η καρδιά) στη θέση της, θα πρέπει το Ζ να είναι και καλύτερο στο δρόμο υπό πίεση και ασφαλέστερο σε κάθε περίπτωση. Νέο, πλήρως ρυθμιζόμενο, πιρούνι USD (ανεστραμμένο) τεχνολογίας Big Piston* λοιπόν, επανασεταρισμένο αμορτισέρ με οριζόντια τοποθέτηση, νέα φρένα με ακτινικές μονομπλόκ δαγκάνες και ABS, χαμηλότερο ύψος σέλας, επανασχεδιασμένη θέση οδήγησης, φαρδύ τιμόνι τύπου fatbar (ίσιο, με σωλήνα μεγάλης διαμέτρου), μεγαλύτερα μαρσπιέ και το Ζ1000 αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση όταν και όσο οι ρυθμοί ανεβαίνουν.

Η πιο “κοντή” τελική μετάδοση συνηγορεί στη βελτιστοποίηση των εν κινήσει επιταχύνσεων και η “μακρύτερη” 6η σχέση στο κιβώτιο εξυπηρετεί σε πιο “ήσυχα” ταξίδια. Μην ψάξετε για ηλεκτρονικά βοηθήματα και αξεσουάρ γιατί η Ζ1000 τους γυρίζει την πλάτη, πιστή στο σκεπτικό ότι μια καθαρόαιμη street fighter δεν τα χρειάζεται. Ίσως και να έχει δίκιο...

* Big Piston σημαίνει πως ο ρυθμιστής της προφόρτισης ελατηρίου βρίσκε- ται στο αριστερό καλάμι και οι αντίστοιχοι απόσβεσης επαναφοράς και συμπίεσης στο δεξί.

Δική της πορεία

Όταν αναβίωσε ο θρύλος, το 2003, και η γυμνή Ζ 1000 ξαναβρέθηκε ανάμεσά μας, όλοι αναρωτηθήκαμε για το «διπρόσωπο» του χαρακτήρα της. Με εμφάνιση που ανέδυε «σκληράδα» και επιθετικότητα, μεταμορφωνόταν σε απόλυτα φιλική και ευχάριστη συντροφιά μόλις κάποιος ανέβαινε στη μικροσκοπική της σέλλα.

Στόχος της δεν ήταν να κινηθεί στα λημέρια των άκρως εξειδικευμένων street fighter, αλλά να αποτελέσει την επιλογή όσων επιθυμούσαν (και επιθυμούν) μια σύγχρονη “naked” για απλοποιημένη και απρόσκοπτη καθημερινή μετακίνηση σε αστικό κύκλο.

Μια μικρή ιστορική αναδρομή θα μας δείξει ότι η σειρά μεγάλων γυμνών μοτοσυκλετών της Kawasaki, δηλαδή η διαβόητη «Ζ», διέγραψε μια πραγματικά αξιομνημόνευτη πορεία μέσα στο χρόνο, αγγίζοντας την ευαίσθητη χορδή όσων επιζητούσαν επιδόσεις και γυμνό μέταλλο.

Με πρωτοπόρους τις θρυλικές Ζ 900 και μια σειρά καταξιωμένων μοντέλων όπως οι Ζ 1300, Ζ-1R 1000 και ΖRX 1100-1200 μετέπειτα, η φίρμα του Ακάσι κατάφερε να γίνει συνώνυμο της δύναμης και, ευρύτερα, της μεγάλης σε όγκο και κυβικά μοτοσυκλέτας δρόμου.

Πολύ το γκάζι

Ο τρόπος που κινείται η Ζ 1000 θυμίζει περισσότερο drag bike, δηλαδή μοτοσυκλέτα dragster (επιταχύνσεων), παρά street fighter. Στις μάχες των φαναριών δεν μπορούμε να σκεφτούμε αντίπαλο που θα την τρομάξει. Σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού αισθάνεσαι την επιτάχυνση να στενεύει δραματικά τον ορίζοντα.

Οι αναρτήσεις προσφέρουν την απαιτούμενη (για άνεση) χαλαρή αίσθηση στις χαμηλές ταχύτητες και αρχίζουν να σφίγγουν όσο ο αναβάτης ανακαλύπτει τα όρια της μοτοσυκλέτας. Και εκεί, όλο το «χαρτί» συνεχίζει να αποδεικνύεται ο κινητήρας, που εκτινάσσει στα ύψη τη διάθεση του αναβάτη με τον τρόπο που αποδίδει τη δύναμή του. Από στροφή σε στροφή αρκεί ένα άνοιγμα του γκαζιού και η Ζ, σαν να κινείται σε ράγες, εκμηδενίζει την απόσταση σε ασύλληπτους χρόνους.

Θέλει έμπειρα και σίγουρα χέρια για να χαλιναγωγηθεί, σίγουρα η καλύτερη μοτοσυκλέτα για να πάτε βόλτα τον ...εχθρό σας. Δεν της αρέσει να αλλάζει κατευθυντικότητα μέσα στη στροφή, απαιτεί σωστή επιλογή της γραμμής από τον αναβάτη και θα τον αποζημιώσει με την απαιτούμενη στιβαρότητα και σταθερότητα.

Πλαίσιο και ανάρτηση συνεργάζονται ιδανικά και λέξεις όπως ταλαντώσεις και ασάφειες δεν περιλαμβάνονται στο μενού οδήγησης της εν λόγω Kawasaki. Αλλά, όπως είπαμε. Μην ανοίξετε τέρμα το γκάζι αν δεν έχετε πρότερη εμπειρία με μοτοσυκλέτες αυτής της ιπποδύναμης. Είναι γλυκό το γκάζι, δώστε της το χρόνο να σας μάθει, να την μάθετε, να το χαρείτε μαζί της.

Η Ζ1000 δεν είναι δύστροπη, μπορεί όμως κάλλιστα να μετατραπεί σε μέγαιρα αν της το ζητήσετε! Μέχρι τις 4.000 στροφές δεν συμβαίνει τίποτα, κάπου στις 6.000 αρχίζει να δείχνει τι πρόκειται να ακολουθήσει, οι κραδασμοί είναι άναρχοι και επιζητούν μια μεγαλύτερη κλίση στον δεξιό μας καρπό, να ανέβουν οι στροφές του κινητήρα τις 8.500 και από εκεί και πάνω να γίνει η ...έκρηξη, μέχρι το κοντέρ να φλερτάρει με ενδείξεις άκρως απαγορευτικές (240+).

Πάντως, είναι απορίας άξιον πως καταφέρνει το αμορτισέρ να μεταφέρει χωρίς ανεξέλεγκτες αντιδράσεις τη δύναμη στο δρόμο. Με πλήρη απουσία ηλεκτρονικών βοηθημάτων, δεν μένει παρά να εκτιμήσουμε τη λειτουργία του και να δώσουμε τα εύσημα στον κατασκευαστή του. Κορυφαίο σε προδιαγραφές το σύστημα πέδησης, που περιλαμβάνει δίσκους σε σχήμα μαργαρίτας (για να αποβάλλουν ευκολότερα τη θερμότητα που αναπτύσσεται στη σκληρή χρήση) και ακτινικά τοποθετημένες τετραπίστονες μονομπλόκ δαγκάνες και τρόμπα μπροστά. Παίζει να είναι και μέσα στο top ten ανάμεσα σε ότι έχουμε οδηγήσει μέχρι σήμερα!

Χαϊδεύεις τη δεξιά μανέτα και ένα αόρατο τεράστιο χέρι έρχεται από ψηλά και σε επιβραδύνει ακαριαία και με σιγουριά. Βοηθάει και το σετάρισμα του ανεστραμμένου πιρουνιού βέβαια, που δεν επιτρέπει “βούτηγμα” του μπροστινού με παράλληλη απώλεια σταθερότητας. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με το πίσω φρένο, που είναι αδύναμο και χωρίς αίσθηση. Έτσι κι αλλιώς, όλοι ξέρουμε ότι σε τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες είναι περισσότερο διακοσμητική η παρουσία του.

Να την πάρω;

H Z 1000 κερδίζει τη μάχη των εντυπώσεων μόνο και μόνο με την εμφάνισή της. Με το που τη βλέπεις θέλεις να την κάνεις δική σου και αυτό τα λέει όλα. Δεν είναι μοτοσυκλέτα για να ελιχθείς ανάμεσα στα αυτοκίνητα και περιμένει να ανοίξει ο δρόμος για να δείξει τον χαρακτήρα της.

Προτιμά να κερδίζει τις εντυπώσεις στο πέρασμά της και αφήνει τη χρηστικότητα σε άλλα χωράφια. Εξάλλου, με τη μέση κατανάλωση να ξεπερνά τα 8 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, δεν είναι αυτό ακριβώς που θα θέλατε για καθημερινή χρήση.

Αν όμως ψάχνετε μια μοτοσυκλέτα που θα σας κάνει να ξανανιώσετε, τότε η Ζ1000 θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να μπει ψηλά στη λίστα των επιλογών σας...