2009. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου η Άνγκελα Μέρκελ ανακοινώνει την τοποθέτηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας. 

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε λάβει από Γερμανό έμπορο όπλων 100.000 γερμανικά μάρκα σε μετρητά για να ενισχύσει τάχα το κομματικό ταμείο των Χριστιανοδημοκρατών. Τα μετρητό λέγεται πως βρίσκονταν στο συρτάρι του προσωπικού του γραφείου κι ο ίδιος υποστήριξε ότι είχε… ξεχάσει ότι είχε στην κατοχή του αυτό το ποσό. 

Η απάντηση της Μέρκελ - που δεν απάντησε - στο βίντεο: 

Με αφορμή την κυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρώπη και τη στάση της στο ελληνικό ζήτημα και όχι μόνο, το tvxs.gr αναδημοσιεύει ένα ντοκουμέντο από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» με τη δήλωση ενός υψηλόβαθμου στελέχους των ναζί, λίγο μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, το 1945. Αν η δήλωση του ναζί είναι πραγματική - όπως αναφέρει το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας - έρχεται ως μια προφητεία που σήμερα επιβεβαιώνεται και πλέον μένει να φανεί αν η Γερμανία θα διαλύσει για τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα την Ευρώπη.

Και ο Γερμανός του απαντά με ψύχραιμη ειρωνεία, με λόγια που όταν τα διαβάσαμε ξανακοιτάξαμε πολλές φορές την ημερομηνία του κιτρινισμένου τόμου που διαβάζαμε, μήπως και λαθεύαμε, μήπως και το φύλλο ήταν σημερινό… Όμως η ημερομηνία δεν άφηνε περιθώρια. Ήταν όντως 50 χρόνια πριν!

“Οι λαοί - απάντησε ο Γερμανός ναζί - ξεχνούν γρήγορα. Αυτή είναι εξάλλου και η διαφορά τους από ένα έθνος που θυμάται, όπως η ανώτερη φυλή των Γερμανών (!). Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανοικοδόμηση της Γερμανίας θα είναι πολλά, θα έρθουν να δουλέψουν για μας και αυτοί που μέχρι τώρα πολέμησαν εναντίον μας (!). Είμαστε μια φυλή εργατική, που θα ξαναδημιουργήσει την ισχυρή ενωμένη Γερμανία (!). Θα δείτε ότι θα γίνουμε η ισχυρότερη οικονομικά χώρα. Και τότε ο Γκέμπελς θα μπορέσει να σηκωθεί από τον τάφο του και να αναφωνήσει: “Και όμως νικήσαμε”».

Πηγή:tvxs

Στη μισή αλήθεια και στα μισά συμπεράσματα σταματά η έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα, σύμφωνα με τον Πολ Κρούγκμαν, που σε νέο άρθρο του αναλύει την περίφημη πλέον έκθεση του Ταμείου για τη (μη) βιωσιμότητα του χρέους.

«Όλοι μιλάνε για την νέα έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», γράφει ο Πολ Κρουγκμαν, «για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, που υποστηρίζει ότι η προσπάθεια της Ελλάδας να παραδοθεί είναι καταδικασμένη να αποτύχει χωρίς μια τεράστια ελάφρυνση χρέους. Πρόκειται σίγουρα για το σωστό συμπέρασμα.

Ωστόσο, είναι δύσκολο να αποδεχτεί κανείς την διαπίστωση της έκθεσης ότι αυτή είναι μια νέα εξέλιξη, το αποτέλεσμα μιας τραπεζικής κρίσης των τελευταίων δύο εβδομάδων, καθώς και των οικονομικών προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από τότε που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία.

Eάν το αρχικό σχέδιο για την Ελλάδα είχε κάποιο νόημα, όποια ζημιά και αν έγινε τελευταία θα μπορούσε να αντιστραφεί: να αποκατασταθεί η ρευστότητα στις τράπεζες, να εγκαθιδρυθεί μια κυβέρνηση που θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και το χρέος θα αυξηθεί μόλις μερικές μονάδες του ΑΕΠ επιπλέον...»

«...Ακόμα και αν επιρρίψει κανείς τις ευθύνες στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει καμία οικονομική ανάλυση που να λέει πως μερικοί μήνες κακής διακυβέρνησης μπορούν να βλάψουν μια για πάντα τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας», τονίζει ο Κρουγκμαν και προσθέτει:

«Το ζήτημα είναι ότι το σχέδιο για την Ελλάδα δεν ήταν ποτέ εφαρμόσιμο. Όσο πρόθυμο και αν είναι ένα έθνος να υποφέρει, όσο πρόθυμο και αν είναι να έχει πρωτογενή πλεονάσματα σε επίπεδα πολύ σπάνια στην ιστορία, η προσπάθεια να πληρώσει ένα πολύ υψηλό χρέος μέσω λιτότητας χωρίς κανένα είδος νομισματικού αντισταθμίσματος είναι βασικά μια συνταγή για αποπληθωρισμό του χρέους και την αποτυχία».

Σύμφωνα με τον Αμερικανό οικονομολόγο, η επιστροφή στην ανάπτυξη το 2015 θα είχε αποδειχθεί άλλη μια απατηλή αυγή και χωρίς την πολιτική κρίση που βιώνει η Ελλάδα. Αυτή η μικρή άνοδος που καταγράφηκε αποτύπωνε ουσιαστικά το μικρό διάλειμμα στην λιτότητα και θα εξαφανιζόταν όταν η τρόικα άρχιζε και πάλι να σφίγγει την δημοσιονομική μέγγενη.

«Είναι θετικό που το ΔΝΤ είναι ρεαλιστικό για το χρέος, αλλά το Ταμείο παραμένει απρόθυμο να αναγνωρίσει πλήρως τα λάθη του παρελθόντος, γεγονός που έχει σημασία γιατί αυτά τα λάθη είναι ο πρόλογος στην καταστροφή στην οποία οδηγεί κάθε απόπειρα να συνεχιστεί το ίδιο μονοπάτι», καταλήγει το άρθρο.

Η Επανάσταση μοιάζει με κάτι αφηρημένο, που εναποθέτουμε στο μέλλον, και όχι ως μια πρακτική λύση στην αντιμετώπιση της απόλυτης διαφθοράς για την οποία συζητάμε στην καθημερινότητά μας.

Σε αυτό το βιβλίο, ο Ράσελ Μπραντ εξερευνά πώς θα γίνει η Επανάσταση, ποιοι είναι οι στόχοι της και για ποιο λόγο –εκτός αν είστε ευχαριστημένοι από τη σημερινή κατάσταση– θα πρέπει να συμμετέχετε σε αυτή.

Σκοπός της Επανάστασης είναι να βελτιώσει τη ζωή όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων.

Η διαδικασία αυτή μας αφορά όλους και θα αρχίσει όταν θα είμαστε έτοιμοι.

Το βιβλίο αποτελεί την αρχή μιας συζήτησης που θα αλλάξει τον κόσμο.

Ο Ράσελ Μπραντ ΣΑΣ ζητάει να πάρετε μέρος στην Επανάσταση.

Όλοι ξέρουμε ότι το σύστημα δε λειτουργεί.

Οι κυβερνήσεις μας είναι διεφθαρμένες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης δε διαφέρουν. Η κουλτούρα μας είναι ρηχή και γεμάτη σαχλαμάρες, και μας λένε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γιατί «έτσι είναι τα πράγματα».

Σε αυτό το βιβλίο, ο Ράσελ Μπραντ γελοιοποιεί τους αχυράνθρωπους και τις χάρτινες τίγρεις της κομφορμιστικής εποχής μας, ενώ παρουσιάζει, με τη βοήθεια ειδικών που εκκινούν από διαφορετικά σημεία, όπως ο Τζορτζ Όργουελ ή ο Τομά Πικετί, ένα όραμα για μια πιο δίκαιη και... σέξι κοινωνία, με τρόπο διασκεδαστικό και περιεκτικό.

Μας λένε ψέματα, μας λένε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και καμία άλλη επιλογή, μας λένε ότι δεν αξίζουμε κάτι καλύτερο.

Ο Ράσελ Μπραντ καταρρίπτει αυτή την προσπάθεια εξαπάτησής μας με τον ίδιο αστείο και επιδέξιο τρόπο που... εξολοθρεύει τους «φασίστες» των μέσων ενημέρωσης.

Με αυτό το βιβλίο η Επανάσταση δεν είναι μόνο εφικτή, είναι αναπόφευκτη και, επιπλέον, πιο διασκεδαστική απ’ όσο θα περιμέναμε.

Ο Ράσελ Μπραντ είναι ηθοποιός και συγγραφέας.

Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο του, μετά τα My Booky Wook, Irons in the Fire και Booky Wook 2: This Time It’s Personal.

Η πιο πρόσφατη παρουσία του στη σκηνή ήταν στο Messiah Complex, το οποίο απέσπασε εγκωμιαστικές κριτικές.