Τα άβαταρ, οι εικονικοί χαρακτήρες που επιλέγουμε να μας εκπροσωπούν στον κυβερνοχώρο, αποκτούν τώρα πραγματικό σώμα, έστω και μηχανικό: ερευνητές στην Ελβετία ανέπτυξαν ένα κινούμενο ρομπότ μέσω του οποίοι μπορούν να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο οι καθηλωμένοι ασθενείς.

Εννέα ασθενείς με κινητικά προβλήματα και δέκα υγιείς εθελοντές σε τρεις χώρες μπόρεσαν να πιλοτάρουν από το σπίτι τους το ρομπότ που βρισκόταν σε εργαστήριo του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας στη Λωζάννη.

«Και οι εννέα εθελοντές με αναπηρίες μπόρεσαν να τηλεκατευθύνουν το ρομπότ με ευκολία με λιγότερο από δέκα μέρες εξάσκησης» αναφέρει ο καθηγητής Χοσέ Μιλάν, επικεφαλής του εγχειρήματος. 

Το μόνο που χρειάστηκε να κάνουν οι χειριστές ήταν να φορέσουν ένα καπέλο με ηλεκτρόδια που καταγράφουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Αλγόριθμοι διαβάζουν αυτές τις καταγραφές και σταδιακά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα μοτίβα ηλεκτρικής δραστηριότητας που συνοδεύουν κάθε νοητική εντολή.

Εξοπλισμένο με ρόδες, αισθητήρες και μια οθόνη που προβάλλει την εικόνα του χειριστή μέσω Skype, το ρομπότ «τηλεπαρουσίας» αποτέλεσε το άβαταρ μέσω του οποίοι οι εθελοντές μπορούσαν να επικοινωνήσουν με όποιον συναντούσαν μπροστά τους. 

Για να διευκολύνει το χρήστη, το ρομποτικό άβαταρ είναι σχεδιασμένο να αποφεύγει εμπόδια, ακόμα και χωρίς να του ζητηθεί, και να κινείται αυτόματα στην επιλεγμένη διαδρομή χωρίς να ζητά συνεχώς εντολές από τον χειριστή του.

Για τους ανθρώπους που ζουν απομονωμένοι στο σπίτι, η τεχνολογία τηλεπαρουσίας υπόσχεται να αποκαταστήσει το αίσθημα ελευθερίας που χαρίζει η κίνηση σε νέους χώρους.

Το ελβετικό ρομπότ παρουσιάζεται σε μελέτη που δημοσιεύεται στο Proceedings of the IEEE.

Υλικά

Σιρόπι

Σε μια λεκάνη βάλτε όλα τα υλικά μαζί (αλλά προηγουμένως φροντίστε να έχετε διαλύσει το μπέικιν μέσα στον χυμό πορτοκαλιού). Ανακατέψτε πολύ καλά τα υλικά, σκεπάστε τα με μια πετσέτα και αφήστε τα για 2 ώρες να φουσκώσουν.

Στη συνέχεια ανακατέψτε το μίγμα και πάλι αρκετά καλά και βάλτε το σε λαδωμένο ταψί. Χαράξτε όσο γίνεται το σχεδόν υδαρές αυτό υλικό (ωστόσο τα ίχνη θα είναι εμφανή μετά το ψήσιμο) και βάλτε από πάνω ασπρισμένα μύγδαλα. Ψήστε σε μέτριο, προθερμασμένο φούρνο για 45 με 50 λεπτά. Ώσπου να ροδίσει πολύ καλά, αυτό είναι το μυστικό, αλλιώς λασπώνει.

Βράζετε το σιρόπι για 5 λεπτά το πολύ σε μέτρια φωτιά. Όταν το γλυκό κρυώσει, σιροπιάστε το με το ζεστό σιρόπι. Αφήστε να απορροφήσει εντελώς το σιρόπι του (θα χρειαστεί αρκετή ώρα) και κόψτε το πάνω στα χνάρια που είχατε χαράξει εξαρχής.

 

Η θερμοκρασία ανεβαίνει, γιγάντια κομμάτια πάγου αποσπώνται από τους παγετώνες στη Γροιλανδία και πέφτουν με γδούπο στη θάλασσα. Οι σεισμοί που προκαλούνται από την κατάρρευση των πάγων έχουν αυξηθεί κατά επτά φορές τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μέχρι σήμερα όμως ο ακριβής μηχανισμός του φαινομένου παρέμενε ασαφής.

Μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science εξετάζει τον παγετώνα Χέλχαϊμ, μια από τις μεγαλύτερες εξόδους του καλύμματος πάγου της Γροιλανδίας. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τον παγετώνα για 55 ημέρες το 2013 και κατέγραψαν δέκα σεισμικές δονήσεις, ορισμένες από τις οποίες έφτασαν σε ένταση τους 5,0 βαθμούς.

Οι δονήσεις προκλήθηκαν κατά την απόσπαση και την πτώση μεγάλων κομματιών στη θάλασσα, λόγω των οποίων ο παγετώνας υποχώρησε κατά 1,5 χιλιόμετρο στο διάστημα της μελέτης.

Το σημαντικότερο εύρημα είναι ότι η αποκόλληση μεγάλων κομματιών περιέργως σπρώχνει ολόκληρο τον παγετώνα προς την ξηρά, αντίθετα από την κανονική του κατεύθυνση, για διάστημα μερικών δευτερολέπτων ή ακόμα και λεπτών.

Η αντιστροφή της κίνησης είναι αποτέλεσμα, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, της αρχής διατήρησης της ορμής: καθώς το κομμάτι πάγου που αποσπάται γέρνει για λίγο προς τα εμπρός, ο παγετώνας ωθείται προς τα πίσω για να διατηρηθεί σταθερή η ορμή του συστήματος.

Όταν τελικά το κομμάτι πέσει στη θάλασσα, δημιουργεί ακριβώς πίσω του μια περιοχή χαμηλής πίεσης, καθώς το νερό τρέχει να γεμίσει το κενό ανάμεσα στο κομμάτι και τον παγετώνα. Αυτή η απότομη πτώση της πίεσης πιέζει το άκρο του παγετώνα προς τα κάτω. Ταυτόχρονα, όμως, ρουφάει νερό από τον πυθμένα της θάλασσας, και τον τραβάει έτσι προς τα πάνω.

Η ανοδική δύναμη που ασκείται στον πυθμένα, σε συνδυασμό με την πτώση των κομματιών πάγου στη θάλασσα, είναι οι δυνάμεις που προκαλούν τη γέννηση ισχυρών σεισμικών κυμάτων, καταλήγουν οι ερευνητές.

Δεν είναι κάτι που προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι τα παγόβουνα που αποσπώνται από τα άκρα παγετώνων συχνά φτάνουν σε μάζα το ένα δισεκατομμύριο τόνους και περιέχουν αρκετό νερό για να γεμίσουν το Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης μέχρι το ύψος του Εμπάιερ Στέιτ Μπίλντινγκ.

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, η κατανόηση του μηχανισμού γέννησης των σεισμών από παγετώνες θα επιτρέψει την καταγραφή τους από μεγάλη απόσταση, προσφέροντας έτσι μια πληρέστερη εικόνα για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.