Κλασικές αναλύσεις, σύγχρονες εμπειρίες

Μπορούν οι κάλπες να ανοίξουν δρόμους για ριζοσπαστικές αλλαγές;

Σε τι μπορεί να ελπίζει μια Αριστερά που αναλαμβάνει την κυβέρνηση, ενώ η πραγματική εξουσία παραμένει στα χέρια των εχθρών της;

Τι περιθώρια άσκησης εναλλακτικής πολιτικής αφήνoυν στο μικρό μας έθνος-κράτος η αδυσώπητη παγκοσμιοποίηση και η γερμανική Ευρώπη; Υπάρχει ζωή μετά το ευρώ;

Τα πιεστικά ερωτήματα που ανέδειξαν η οικονομική κρίση, η μνημονιακή θύελλα και οι περιπέτειες της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσαν το ερέθισμα για το νέο βιβλίο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου.

Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η δυσκολία όλων των ρευμάτων της Αριστεράς να δώσουν συνεκτικές απαντήσεις οφείλεται εν μέρει στην ανεπαρκή προγραμματική προετοιμασία τους για τα καίρια προβλήματα του κράτους και της πολιτικής εξουσίας.

Μέσα από τη διασταύρωση πολιτικής θεωρίας και ιστορικών εμπειριών παρουσιάζονται αντιπροσωπευτικά αποσπάσματα από έργα διανοητών του ευρύτερου μαρξιστικού χώρου, κλασικών και σύγχρονων.

Ο συγγραφέας προσπαθεί να εξαγάγει κάποια συμπεράσματα για την κρίσιμη συγκυρία στην οποία βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, αποφεύγοντας τη μηχανιστική μεταφορά έτοιμων συνταγών.

Το βιβλίο φιλοδοξεί κυρίως να δώσει ερεθίσματα για την αναγκαία συλλογική προσπάθεια «συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης», που αποτελούσε για τον Λένιν τη ζωντανή ψυχή του μαρξισμού.

Το βιβλίο Αριστερά, Κυβέρνηση και Κράτος ζωντανεύει τις ζωηρές και γόνιμες διαμάχες ανάμεσα στα διάφορα ρεύματα της μαρξιστικής σκέψης σε εύρος 170 χρόνων. Παράλληλα, επιχειρεί ένα συναρπαστικό ταξίδι με βασικούς σταθμούς την «Άνοιξη των Λαών» του 1848 και την Παρισινή Κομμούνα του 1871, το παλιρροϊκό κύμα εργατικών επαναστάσεων του 1917-1923 που κατέκλυσε την Ευρώπη και τον αγώνα κατά του φασισμού, το Λαϊκό Μέτωπο της Γαλλίας και την προδομένη επανάσταση της Ισπανίας, τον γαλλικό και ιταλικό Μάη του ’68, το πείραμα της Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή και την πρόσφατη ανάδυση μιας νέας Αριστεράς στη Λατινική Αμερική.

Για υπαναχώρηση από τις αρχικές θέσεις των οπαδών της ευσεβούς ομάδας Θωμάκου, εγκαλεί η εσωτερική αντιπολίτευση της παράταξης Θωμάκου την ηγεσία, με αφορμή τη μετριοπάθεια στις χειρονομίες των υψωμένων χεριών στην αφίσα-κάλεσμα για τη συγκέντρωση της επόμενης Τετάρτης

Το ποσοστό όσων μουντζώνουν είναι μικρότερο από το 25% (μόλις 8 στους 30) και αυτό είναι απαράδεκτο, σύμφωνα με μερίδα της ορθής-ευσεβούς «ομάδας» Θωμάκου

Η «ομάδα» ευσεβείς-τίμιοι, ο Χρ. Καλός αλλά και άλλες μικρότερες συνιστώσες εξέφρασαν ανοιχτά τη διαφωνία τους μόλις είδαν τη φωτογραφία που χρησιμοποιήθηκε για το κάλεσμα υπέρ της τιμιότητας.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, αν και η αφίσα θέλει να παραπέμψει στις ημέρες των αγανακτισμένων, ωστόσο, δείχνει σαφή δείγματα συμβιβασμού, αφού -όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση- «μόνο οκτώ από τα τριάντα συνολικά χέρια που είναι υψωμένα, δείχνουν να μουντζώνουν».

Μάλιστα, κατηγορούν την Διοίκηση Θωμάκου ότι επίτηδες επέλεξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία, προκειμένου να καλοπιάσει τους Χιωτακικούς-Βαρσικούς και τους ντόπιους υποστηρικτές τους, κρύβοντας τη λαϊκή εντολή, του μαζικού μουντζώματος, που τόσο αποτελεσματική έχει αποδειχθεί.

Κάποιοι προχώρησαν ακόμα πιο πολύ, θεωρώντας ότι η ορθή-ευσεβής Διοίκηση προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό της, αφού «ένα μαζικό μούντζωμα θα μπορούσε να εκληφθεί ότι απευθύνεται σε εκείνη, δεδομένου ότι παραδοσιακά οι μούντζες απευθύνονται στην εξουσία».

O Χρ. Καλός πάντως, κατά το πρωινό διάγγελμά του στη εφημερίδα Κηφισιά, άφησε υπαινιγμούς ότι θα υπάρξει συνέχεια και ότι ο γραφίστας μαζί με τον υπεύθυνο θα κληθούν σύντομα να δώσουν εξηγήσεις ενώπιον του.

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Τα παιδικά φιλιά έχουν σίγουρα μεγαλύτερη αξία από αυτά των ενηλίκων και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε το “γιατί”! Αγνά συναισθήματα, παιδική… περιέργεια αλλά και μια μορφή εκδήλωσης της αγάπης γεμάτη τρυφερότητα! Αυτοί είναι οι “ασπασμοί των αγγέλων” που θα δείτε στη συνέχεια, που κρύβουν μέσα τους μεγάλη γλύκα! Γιατί τα παιδιά είναι αυτά που εκφράζουν με τον καλύτερο τρόπο την αγάπη και τη φιλία τους για το… έτερον ήμισυ! Και δεν μπορούν παρά να δώσουν σε εμάς τους μεγάλους τα καλύτερα μαθήματα  για το “ακριβές” νόημα της αγάπης. Απολαύστε τα!

Ο Ian Usher, 51 ετών, ήταν ένας απλός υπάλληλος φαρμακείου στην Αυστραλία όταν όλη του η ζωή άλλαξε άρδην. Ο ίδιος περιγράφει τα σημεία-σταθμό στη ζωή του στον δημοσιογράφο Ben Fogle και πώς η καθημερινότητά του άλλαξε από τη μία μέρα στην άλλη… “Ο γάμος μου διαλύθηκε και από εκεί που ζούσα με τη γυναίκα μου στην Αυστραλία, δούλευα σε ένα φαρμακείο και είχαμε το δικό μας σπίτι βρέθηκε χωρίς ενδιαφέρον και με την ανάγκη μέσα μου να διαλύσω όλους τους δεσμούς με το παρελθόν. Πούλησα τα πάντα, εκτός από λίγα ρούχα και μάζεψα αρκετά χρήματα. Σκεφτόμουν τι να κάνω όταν μου ήρθε η ιδέα να ταξιδέψω, να κάνω κάτι που ήθελα γιατί αύριο μπορεί να μην ζούσα. Ο πατέρας μου πέθανε ξαφνικά από καρδιά στα 61 του χρόνια και εγώ ήθελα να προλάβω… Θέλησα να μείνω σε ένα εξωτικό μέρος και ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα ένα μεσίτη στον Παναμά που πουλούσε ένα νησί στην Καραϊβική…

…Μερικά χιλιόμετρα γης περιτριγυρισμένα από θάλασσα. Έκανα τότε μια χαζή προσφορά και εκείνος μου είπε πως αν έβαζα 2.000 χιλιάδες παραπάνω μπορούσα να το αγοράσω. Τρελάθηκε. Με περίπου 18.000 λίρες το νησί πέρασε στην κατοχή μου. Πέρασαπερίπου 2 χρόνια να το φτιάχνω, δεν υπήρχε δρόμος και για να περάσω χρησιμοποιούσα το μαχαίρι για να κόβω τα κλαδιά… Με βοήθησαν πολύ οι ντόπιοι να φτιάξω το σπίτι μου που είναι ενεργειακά αυτόνομο, με ηλιακούς συλλέκτες. Τα 2 πρώτα χρόνια ήμουν σχεδόν μόνος εδώ και σε ένα κοντινό νησί υπήρχε μια πιτσαρία για να κάνω λίγη παρέα με τους ντόπιους και να ξεσκάσω. Πηγαίνοντας στο Λονδίνο γνώρισα τη Vanessa που με ακολούθησε θέλοντας να αλλάξει κι εκείνη τη ζωή της… Τρώμε θαλασσινά, κάνουμε μπάνιο στα πεντακάθαρα νερά, ηρεμούμε και σχεδιάζουμε τα επόμενα βήματά μας… Πάντως αν κάποιος θέλει να λλάξει τη ζωή του δεν είναι και πολύ δύσκολο να το κάνει και χωρίς πολλά έξοδα… Λοιπόν, ήταν εύκολο”, κατέληξε ο ίδιος.