ενημέρωση 1:32, 5 October, 2026

Αποτελεσματικές οι ενέσεις Botox στη θεραπεία της ακράτειας ούρων

Νέα Υόρκη
Αν και οι ενέσεις τοξίνης αλλαντίασης είναι γνωστές για τις αντιγηραντικές της ιδιότητες, νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να συμβάλλουν στην καλύτερη διαχείριση της ακράτειας ούρων. 

Πρόκειται για δύο μελέτες που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ουρολογικής Εταιρείας που αποδεικνύουν ότι οι ενέσεις Botox απευθείας στο μυ της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός και ασφαλής τρόπος θεραπείας της πάθησης. 

Η ακράτεια ούρων είναι αποτέλεσμα της συχνής ή ακούσιας σύσπασης της ουροδόχου κύστης, με αποτέλεσμα την διαρκή έπειξη για ούρηση ή την διαρροή ούρων. 

Στην πρώτη μελέτη, ερευνητική ομάδα του Τμήματος Ουρολογίας του Ιατρικού Κέντρου «NYU Langone» της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον Δρ Βίκτορ Νίττι, ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν 227 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με ενέσεις Botox (κατά μέσο όρο λιγότερες από δύο ετησίως) για τέσσερα χρόνια. 

Σχεδόν εννέα στους δέκα ασθενείς εμφάνισαν 50% ή και μεγαλύτερη μείωση στα καθημερινά επεισόδια ακράτειας ούρων. Το 44%-52% των ασθενών ανέφεραν απουσία επεισοδίων. 

Επίσης, διπλασιάστηκε το σκορ της ποιότητας ζωής και τριπλασιάστηκε μέχρι την ολοκλήρωση της μελέτης.

Οι συχνότερες παρενέργειες που αναφέρθηκαν ήταν λοιμώξεις του ουροποιητικού, κάτι που όμως δεν επιδεινώθηκε με την συνέχιση της θεραπείας. 

Στη δεύτερη μελέτη που έγινε πάλι από την ομάδα του Δρ Νίττι, με τη συμμετοχή 250 ασθενών, εξετάστηκε η επίδραση της θεραπείας με μια έως έξι ενέσεις Botox, σε διάστημα τριών ετών. 

Και πάλι απεδείχθη ότι η μακροχρόνια θεραπεία με ενέσεις Botox συντέλεσε σε διαρκή πτώση των επεισοδίων ακράτειας, με τη μια ένεση να παράγει σταθερά αποτελέσματα για μια περίοδο ενός έτους, στο ένα τρίτο των ασθενών. 

Ερευνητές στα βήματα του… Breaking Bad!

Κατάφεραν να φτιάξουν «σπιτική» μορφίνη και ζητούν η μέθοδος να τεθεί υπό έλεγχο
 
Οι επιστήμονες κατάφεραν να «ξεπεράσουν» την παπαρούνα στην κατασκευή οπιούχων ουσιών
 
Τα φώτα της δημοσιότητας συγκεντρώνει τα τελευταία 24ωρα ένα επιστημονικό επίτευγμα που θυμίζει πολύ το σενάριο της πολυβραβευμένης δραματικής σειράς «Breaking Bad» στην οποία ένας δάσκαλος Χημείας λίγο καιρό πριν πεθάνει από καρκίνο αποφασίζει να παραγάγει μόνος του ναρκωτικά και να τα εμπορευτεί ώστε να εξασφαλίσει χρήματα στην οικογένεια του.

Αμερικανοί και καναδοί επιστήμονες κατάφεραν να αναπαραγάγουν στο εργαστήριο τον τρόπο που οι παπαρούνες του οπίου δημιουργούν φυσική μορφίνη. Το επίτευγμα ανοίγει τον δρόμο για την παραγωγή «σπιτικής» μορφίνης (που μπορεί να μετατραπεί σε ηρωίνη) και άλλων αναλγητικών και ναρκωτικών ουσιών. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η σχετική μέθοδος πρέπει αμέσως να τεθεί υπό έλεγχο, προτού «αξιοποιηθεί» ανεξέλεγκτα από τον οποιονδήποτε, με τον ίδιο τρόπο που μπορεί κανείς να φτιάξει αλκοόλ στο σπίτι του.

Η μαγιά

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ειδικό στη βιολογική μηχανική Τζον Ντιούμπερ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στhν επιθεώρηση «Nature Chemical Biology» δημιούργησαν μέσω γενετικής τροποποίησης ζυμομύκητα (μαγιά μπίρας) που μπορεί να μετατρέπει τα σάκχαρα σε οπιοειδή.

Είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται η τεχνητή απομίμηση όλης της βιοχημικής διαδικασίας μέσω της οποίας το φυτό του οπίου παράγει μορφίνη στη φύση. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι στο μέλλον οι παράνομες φυτείες παπαρούνας οπίου μπορεί να αντικατασταθούν από εργαστήρια σε υπόγεια και αποθήκες σπιτιών, όπου θα παράγονται οπιοειδή.

Η Τάνια Μπουμπέλα, καθηγήτρια δημόσιας υγείας του καναδικού Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, δήλωσε ότι «οποιοσδήποτε διαθέτει το σχετικό στέλεχος του ζυμομύκητα, καθώς και βασικές γνώσεις για τη ζύμωση, θα μπορούσε να καλλιεργήσει ζυμομύκητες που παράγουν μορφίνη, χρησιμοποιώντας ένα "σπιτικό κιτ" για την παραγωγή μπίρας».

Μορατόριουμ   

Προς το παρόν, η διαδικασία δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτική: χρειάζονται 300 λίτρα μεταλλαγμένων ζυμομυκήτων για να παραχθούν μόλις 30 μιλιγκράμ (χιλιοστόγραμμα) μορφίνης. Οι ερευνητές μόνοι τους σταμάτησαν σκοπίμως ένα μόλις βήμα πριν παράγουν την εργαστηριακή μορφίνη και πήραν την πρωτοβουλία να επιβάλουν στον εαυτό τους «μορατόριουμ» στην περαιτέρω έρευνά τους, εωσότου οι αρμόδιες Αρχές μελετήσουν το ζήτημα.

«Σίγουρα δεν στοχεύουμε στην αγορά παράνομων ναρκωτικών. Αντιληφθήκαμε ότι εισερχόμαστε σε μια θαυμαστή νέα επικράτεια. Οι συνεργάτες μου κι εγώ αισθανθήκαμε ότι πρέπει να κάνουμε διαβουλεύσεις με τις διάφορες ρυθμιστικές Αρχές και να συμφωνήσουμε μια κοινή γραμμή για το πώς θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα» δήλωσε ο καναδός μικροβιολόγος Βίνσεντ Μάρτιν του Πανεπιστημίου Κονκόρντια του Κεμπέκ.

Τα γονίδια

Η νέα έρευνα αποτελεί το επιστέγασμα μιας έρευνας, εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία, προκειμένου να αναπαραχθούν σε μικροοργανισμούς τα 15 βιοχημικά βήματα που λαμβάνουν χώρα στην παπαρούνα του οπίου. Αυτό κατέστη πλέον εφικτό χάρη στην εισαγωγή γονιδίων από το φυτό του οπίου στο γονιδίωμα του ζυμομύκητα.

Σύμφωνα με τον Ντιούμπερ, είναι πλέον θέμα δύο έως τριών ετών να γίνει πραγματικότητα η αξιόπιστη παραγωγή φαρμάκων, όπως τα αναλγητικά, από ζυμομύκητες που θα τρέφονται με σάκχαρα. Όπως είπε, η σύνθεση οπιοειδών στο εργαστήριο θα δώσει νέες δυνατότητες, ώστε οι ουσίες αυτές να γίνουν πιο ισχυρές, λιγότερο εθιστικές και να διαρκούν περισσότερο.

Το ζήτημα όμως είναι ότι ακριβώς αυτές οι δυνατότητες δεν πρέπει να πέσουν σε λάθος χέρια, γιατί τότε θα είναι δυνατή η ανεξέλεγκτη παραγωγή πιο ισχυρών και πιο εθιστικών οπιοειδών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο κίνδυνος είναι μεγάλος, επειδή οι μικροοργανισμοί (ζυμομύκητες) είναι εύκολο να καλλιεργηθούν κρυφά και να μεταφερθούν οπουδήποτε, γεγονός που δεν θα περάσει απαρατήρητο από τα παράνομα κυκλώματα των ναρκωτικών. Αναπόφευκτα, η παραγωγή οπιοειδών θα γινόταν πολύ πιο τοπική και αποκεντρωμένη, άρα και πολύ πιο δύσκολο να αστυνομευθεί, γεγονός που θα επιδεινώσει το παγκόσμιο πρόβλημα των ναρκωτικών.

Μία λύση, σύμφωνα με την Μπουμπέλα, θα ήταν η σχετική έρευνα με τους ζυμομύκητες στο μέλλον να διεξάγεται μόνο σε άκρως διαβαθμισμένα επιστημονικά εργαστήρια, με προφυλάξεις ασφαλείας ανάλογες με αυτές που ισχύουν για την ευλογιά ή τον άνθρακα. Σήμερα πολλά εκατομμύρια άνθρωποι κάνουν παράνομη χρήση οπιοειδών, είτε κάνοντας κατάχρηση στις συνταγογραφήσεις των ισχυρών αναλγητικών, είτε κάνοντας χρήση προϊόντων του οπίου, που προέρχεται από χώρες όπως το Αφγανιστάν (80% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου), το Λάος και το Μεξικό.

Foie Gras

Φουά γκρα είναι μία πολυτελές λιχουδιά φτιαγμένη από το συκώτι πάπιας ή χήνας που έχει ειδικά πάχυνση. Η τεχνική αυτή χρονολογείται από όσο το 2500 π.Χ. όταν οι Αιγύπτιοι άρχισαν να παχαίνουν τα πουλερικά με την αναγκαστική σίτισή τους. Είναι πολύ δημοφιλής μεταξύ γνώστες από τα καλύτερα και πολυτελή τρόφιμα και θεωρείται λιχουδιά στη Γαλλία. Το Φουά γκρα έχει μια γεύση που είναι βουτυρώδης, πλούσια, αλλά πολύ λεπτή, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές συκωτιού χήνας ή πάπιας. 

Επικεφαλής αρχιμάγειρες χρησιμοποιούν Φουά γκρα με ποικίλους τρόπους, συχνά είναι έτοιμη σε ένα πολυτελές μους, parfait ή πατέ. Είναι συνήθως σερβίρονται μαζί με μπριζόλα ή άλλα τρόφιμα σε ορισμένα από τα παγκόσμια καλύτερα εστιατόρια. Η Γαλλία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός αυτής της λιχουδιάς, αν και το Φουά γκρα παράγεται και καταναλώνεται όλο τον κόσμο.

Μαζί με τους Αιγυπτίους, της Ρωμαϊκής και εβραϊκές κοινότητες έχουν διαδραματίσει ρόλο στην ιστορία της πολυτέλειας Φουά γκρα και την ανάπτυξή του. Αν και έχουν διασωθεί μερικές συνταγές, βιβλία μαγειρικής με μερικές από τις καλύτερες συνταγές που περιλαμβάνουν Φουά γκρα εμφανίστηκε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια του 1500. Ένα επιζών μαγειρικό βιβλίο, είναι το "Η τέχνη της μαγειρικής», η οποία χρονολογείται από τον πέμπτο αιώνα και περιέχει δύο εξαιρετικές συνταγές Φουά γκρα.

Κατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα, μερικοί από τους καλύτερους σεφ στη Γαλλία χρησιμοποίησαν συνταγές με Φουά γκρα, συμπεριλαμβανομένου του "La Chappelle, Pierre Delune" και "La Verenne". Πολλές από τις πολύ καλύτερες επιχειρήσεις στη Γαλλία με Φουά γκρα άνθισαν εκείνη την περίοδο, ορισμένες από τις οποίες παραμένουν μέχρι σήμερα. Επιλέγοντας Foie Gras de Canard (πάπια) ή Foie Gras D’Oie (Χήνα) Duck Foie Gras είναι συχνά φθηνότερα από της χήνας που οφείλονται σε ότι χρειάζεται λιγότερο χρόνο για να παχύνουν οι πάπιες από χήνες και είναι της ίδιας ποιότητας.

Αν σας αρέσει ένα ηπιότερο και με πιο κρεμώδες γεύση, μπορείτε να απολαύσετε Φουά γκρα πάπιας. Αν προτιμάτε μια πιο θαρραλέα με μια πιο έντονη γεύση στη συνέχεια, το Φουά γκρα Χήνας μπορεί να είναι περισσότερο στις προτιμήσεις σας.

Γκουρμέ γνώστες έχουν ατελείωτες συζητήσεις σχετικά με το ποιο Φουά γκρα είναι το πιο χυμώδεις και το πιο πολυτελή προϊόν. Το Φουά γκρα Χήνας έχει μια υφή που είναι πολύ μεταξένιο, λείο και μερικοί λένε ένα πολύ πλούσιο, αλλά έχει λεπτή γεύση. Η Πάπια έχει μια πιο ρουστίκ υφή με μια γήινη γεύση και είναι συνήθως η επιλογή όταν σερβίρεται με ζεστά τρόφιμα.

Σήμερα, υπάρχουν πολλά φρέσκα προπαρασκευασμένα προϊόντα με Φουά γκρα που διατίθενται προς πώληση. 

Όταν αγοράζετε το καλύτερο Φουά γκρα πρέπει να έχετε κατά νου ότι υπάρχουν διαφορετικές ποιότητες. Βαθμού Α είναι η καλύτερη που τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν, κατηγορίας Β μπορεί να έχει κάποιες μικρές ατέλειες και κατηγορίας C, συνήθως διαθέσιμο στη λιανική αγορά, χρησιμοποιείται στην παραγωγή σάλτσας και μους.


Το Φουά γκρα δεν είναι από τις ευκολότερες λέξεις να συλλαβίσεις, στην πραγματικότητα, είναι από τις πιο δύσκολες λέξεις στον κόσμο να γράψεις ορθογραφικά σωστά. Ωστόσο, δεν έχει τόση σημασία το πώς γράφεται ή να προφέρουν, τους λάτρεις της καλής γκουρμέ λιχουδιάς πάντα καταλαβαίνετε ‘ότι μιλάμε για ένα από τα πιο νόστιμα και πολυτελή εδέσματα στον κόσμο, Φουά γκρα.

Koenigsegg One:1: Σπάει τα κοντέρ στην πίστα της Suzuka

Το Koenigsegg One:1 είναι το πιο γρήγορο super car στον κόσμο.

Το θηριώδες μοτέρ, το V8 5.0 λτ. αποδίδει 1.340 ίππους και το βάρος του αμαξώματος ανέρχεται στα 1.340 κιλά. Το νέο μοντέλο βρέθηκε για μια πρώτη δοκιμή στην Ιαπωνία και συγκεκριμένα στην πίστα της Suzuka για επίδειξη και όχι για να σπάσει τα χρονόμετρα.