Αποσπάσματα μίας ημιτελούς αυτοβιογραφίας του Όρσον Γουέλς βρέθηκαν από αρχειοφύλακες στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

Τα αποσπάσματα της αυτοβιογραφίας του εξηγούν γιατί ο διάσημος ηθοποιός και σκηνοθέτης -από τη γέννηση του οποίου συμπληρώθηκαν φέτος 100 χρόνια- δεν κατάφερε να ολοκληρώσει μία σειρά ταινιών. Παράλληλα, αναφέρεται στη φιλία του με τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ, στη σχέση του με την πρώην σύζυγό του Ρίτα Χέιγουορθ και στην αντιζηλία του με τον Ντ. Γκρίφιθ.

Τα αποσπάσματα της αυτοβιογραφίας βρέθηκαν μέσα σε κούτες που αποφάσισε να πουλήσει στο Πανεπιστήμιο η επί 24 χρόνια σύντροφος του Γουέλς, Όγια Κοντάρ. 

«Εάν πιστεύετε ότι πρόκειται για παζλ, αυτό είναι άλλο ένα σημαντικό κομμάτι στο να δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα» είπε ο Φίλιπ Χόλμαν, υπεύθυνος για την συλλογή κινηματογραφιστών της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου. 

«Το να έχουμε τη δυνατότητα να τον δούμε ως πατέρα, ως σύζυγο, ως φίλο -να δούμε τι συνέβαινε στο παρασκήνιο, να δούμε τους αγώνες και τις χαμένες ευκαιρίες και την αγωνία που περνούσε» ανέφερε ο Χόλμαν, ο οποίος παραδέχθηκε ότι η αυτοβιογραφία δεν θα εκδοθεί σύντομα.

«Δεν φαίνεται να είναι ολοκληρωμένη, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι σημαντική για μελετητές και ερευνητές» είπε ο Χόλμαν, προσθέτοντας ότι στα κείμενα του Γουέλς περιέχονται πολλά στοιχεία για το γιατί δεν κατάφερε να ολοκληρώσει ορισμένες από τις ταινίες του.

Ο Γουέλς αναφέρεται σε ένα μεθυσμένο βράδυ που πέρασε με τον Έρνεστ Χεμινγουέι, όταν ο τελευταίος κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας και είπε ότι θα έπρεπε να το είχε πάρει η Κάρεν Μπλίξεν.

O Ζεράρ Ντεπαρντιέ, που πρωταγωνιστεί στο πλευρό της Ιζαμπέλ Ιπέρ στην ταινία Valley Of Love, η οποία συμμετέχει στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου, στον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν τον οποίο «αγαπάει πολύ» και την «ΕΣΣΔ ή μάλλον τη Ρωσία» την οποία επισκέπτεται συχνά. 

«Ο Πούτιν, τον γνωρίζω καλά, τον αγαπώ πολύ, πηγαίνω πολύ συχνά στην ΕΣΣΔ ή μάλλον στη Ρωσία» δήλωσε ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ προκαλώντας το μειδίαμα των δημοσιογράφων. 

Ερωτηθείς σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία, ο ηθοποιός που έχει λάβει τη ρωσική υπηκοότητα αφότου «αυτοεξορίστηκε» στο Βέλγιο για φορολογικούς λόγους, υπογράμμισε ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία όπου η κυβέρνηση μάχεται με τους αυτονομιστές στο ανατολικό τμήμα, ενώ η Δύση κατηγορεί τη Μόσχα ότι τους παρέχει στήριξη. 

«Είμαι όπως όλος ο κόσμος, σοκαρισμένος. Γνώριζα πολύ καλά τον Βίκτορ Γιούσενκο (σ.σ πρώην πρόεδρος της Ουκρανίας) και λατρεύω τον ουκρανικό λαό, όμως οι συρράξεις δεν είναι δική μου δουλειά. Γνωρίζω ότι εάν η Κριμαία ήταν αμερικανική θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Σκεφτείτε το» τόνισε ο Ντεπαρντιέ.

«Λατρεύω την Ουκρανία, την επισκεπτόμουν συχνά με τον Βίκτορ Γιούσενκο, και το βλέπω ακόμα ότι εκείνος δεν ήθελε ποτέ την εξουσία» προσέθεσε.

«Υπάρχουν τόσες εθνότητες στη Ρωσία, τόσα πράγματα, δεν ισχυρίζομαι ότι τα γνωρίσω ούτε θα γίνω ο εκπρόσωπος τύπου του τι γίνεται. Δεν αγαπώ τον πόλεμο, δεν αγαπώ τις συγκρούσεις, καθώς προκαλούν τον θάνατο» ανθρώπων, είπε ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ.

Χτες μόλις πέρασα από ένα υπό κατασκευή μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας: χρόνια κλειστό, οι βιτρίνες του ήταν καλυμμένες από χαρτί και μόνο δύο αφισέτες προετοίμαζαν τον περαστικό για τη μέλλουσα εμπορική χρήση. Οι αφίσες, λοιπόν, διαφήμιζαν ότι εκεί θα βρίσκουμε το καλύτερο φουαγκρά της πόλης. Δεν ξέρω πώς θα με χαρακτηρίσετε, αλλά αυτομάτως σκέφτηκα τη γνωστή πληροφορία ότι κατά τη Γερμανική Κατοχή στην Ελλάδα οι εισαγωγές χαβιαριού είχαν απογειωθεί.

Με τούτα με μ’ εκείνα κι επειδή ξέρουμε να φτιάχνουμε φουαγκρά και στο σπίτι μας, αλλά πλέον δεν δυνάμεθα, μπήκα στην κουζίνα και ακολούθησα τις οδηγίες της φίλης Χαράς Λουκάκου (της πρώην πανάξιας διευθύντριας του περιοδικού Elle) για να ετοιμάσω το πατέ που είχα δοκιμάσει και ενθουσιαστεί από τα χεράκια της (κρίσιμη υποσημείωση – δεν τρώω συκώτι ούτε εντόσθια!)

Πατέ από συκωτάκια κοτόπουλου

Στο γνωστό βαρύ, μεγάλο τηγάνι λιώνω τη μία κουταλιά βούτυρο και ροδίζω το κρεμμύδι. Μόλις αρχίσει να παίρνει χρώμα, προσθέτω τα συκωτάκια και τα φέρνω βόλτες. Δεν θέλω να ψηθούν, θέλω μόνο να αρχίσουν να ροδίζουν – άρα όχι περισσότερο από 4-6 λεπτά. Τα αρωματίζω με το εστραγκόν και το θυμάρι, τα αρωματίζω ακόμη περισσότερο με το κονιάκ και το γκραν μαρνιέ και τότε, με ένα σπίρτο τα ανάβω. Δεν είναι για λόγους εντυπωσιασμού μόνο! Το «φλαμπάρισμα» τους εξασφαλίζει να μείνει το άρωμα μόνο από το αλκοόλ και όχι η οξύτητα.

Λίγο - πολύ η πολλή δουλειά έχει γίνει. Τα αφήνω στην άκρη να χλιαρέψουν. Τότε, τα μεταφέρω στο μίξερ και το βάζω μπρος: στόχος μου είναι να προκύψει η πιο ενιαία κρέμα. Δουλεύοντας το μίξερ προσθέτω το λιωμένο βούτυρο και στη συνέχεια την κρέμα. Δουλεύω κάμποσο ακόμη.

Περνάω την κρέμα αυτή από το λεπτό σουρωτήρι πιέζοντας, ώστε τυχόν κομματάκια που δεν έλιωσαν να μείνουν στην άκρη.

Τέρμα! το μεταφέρω σε το ανάλογο σκεύος για πατέ, φουαγκρά κλπ ή σε σντενόμακρη φόρμα, από την οποία θα σερβίρω στη συνέχεια και κατευθείαν στο ψυγείο. Πρέπει να παραμείνει εκεί τουλάχιστον 10-12 ώρες προτού το απολαύσουμε.

Μικρό tip: Αφού το βάλουν στο σκεύος, οι Γάλλοι συνηθίζουν να διαυγάζουν κάμποσο βούτυρο ακόμη και να το ρίχνουν στην επιφάνεια του πατέ. Αντ’ αυτού προτιμώ να μπήγω στην επιφάνεια κόκκους πράσινου πιπεριού τους οποίους έχω περάσει από ένα τηγάνι ή το γκριλ για ελάχιστα λεπτά ώστε να γίνουν τραγανοί. Διαλέγετε και παίρνετε.