ενημέρωση 6:24, 30 September, 2026

Μελόπιτα μιλφέιγ

Η original μυκονιάτικη μελόπιτα φτιάχνεται με το φρέσκο τοπικό τυρί, την τυροβολιά. Εδώ, τη θέση του παίρνει μια πλούσια κρέμα μελιού και τα χωριάτικα φύλλα αντικαθίστανται με σφολιάτα
 
Μελόπιτα μιλφέιγ
 

ΥΛΙΚΑ (για 6 ποτήρια)

1 πακέτο ​φύλλο σφολιάτας  850 γρ.

750 ml πλήρες γάλα

180 γρ. ζάχαρη

3 αβγά

60 γρ. κορν φλάουρ

50 γρ. θυμαρίσιο μέλι

5 γρ. κανέλα σε σκόνη

10 ml χυμό λεμονιού

300 ml κρέμα γάλακτος, χτυπημένη σε σαντιγί

EKTEΛΕΣΗ

1 Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C. Βάζουμε το φύλλο σφολιάτας σε μια λαμαρίνα, το τρυπάμε με ένα πιρούνι και το ψήνουμε στον φούρνο μέχρι να αποκτήσει χρυσαφί χρώμα. Το αποσύρουμε από τον φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει. Το σπάμε με τα χέρια μας και το κρατάμε στην άκρη.

2 Σε μια κατσαρόλα, σε χαμηλή φωτιά, βράζουμε το γάλα με τη ζάχαρη και παράλληλα σε ένα μπολ χτυπάμε τα αβγά με το κορν φλάουρ. Οταν βράσει το γάλα, προσθέτουμε ένα μέρος του 
– περίπου ½ ποτήρι – στο μείγμα των αβγών. Ομογενοποιούμε και ρίχνουμε το μείγμα στην κατσαρόλα.

3 Σε χαμηλή φωτιά και χτυπώντας συνεχώς με το σύρμα βράζουμε την κρέμα μέχρι να αρχίσει να δένει. Αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το μέλι, την κανέλα και τον χυμό λεμονιού. Ανακατεύουμε, σκεπάζουμε με μια διάφανη μεμβράνη και αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει. Προσθέτουμε τη σαντιγί και ανακατεύουμε απαλά με τη βοήθεια μιας μαρίζ, ώστε το μείγμα της κρέμας να είναι ομοιογενές. 

4 Μοιράζουμε στα ποτήρια τη σπασμένη σφολιάτα και στη συνέχεια την κρέμα. Επαναλαμβάνουμε, σχηματίζοντας όσες στρώσεις επιθυμούμε.

Το μυστικό για τέλεια ψημένο φύλλο σφολιάτας!

Κρεατόπιτα για ώρα ανάγκης

Πριν λίγο καιρό είχα επιχειρήσει να ψήσω στον φούρνο ένα κότσι μοσχαρίσιο που είχα βρει τυχαία (τυχαία, γιατί σπάνια πουλιούνται κότσια ολόκληρα από έλληνα χασάπη). Δυστυχώς απεδείχθη μάπα. Παρόλη τη φροντίδα και το σιγανό ψήσιμο, το μοσχάρι ήταν κάποιας ηλικίας και το κρέας βγήκε σκληρό, στεγνό και άνοστο. Ευτυχώς ήμασταν μεταξύ μας και δεν ντροπιάστηκα, αλλά έμεινε αφάγωτο πάνω από το μισό ψητό και δεν το χαλάλιζα για τη σκυλίτσα μας. Τότε είχα την τολμηρή σκέψη να φτιάξω κρεατόπιτα... τολμηρή γιατί δεν είχα φτιάξει ποτέ στη ζωή μου ούτε είχα φάει. Στο πατρικό μου σπίτι δεν την μαγειρεύαμε, έτσι έμεινε έξω από το νοητό ρεπερτόριο. Πράγμα που μου άφηνε μεγάλα περιθώρια για αυτοσχεδιασμό και πτήσεις φαντασίας.

Φωτο: Πέτρος Λαδάς

Έτυχε να έχω στο ψυγείο λουκάνικα χωριάτικα και λίγο σάλτσα κιμά που περίσσεψε από μακαρονάδα. Έβαλα μπρός λοιπόν. Τσιγάρισα το ψιλοκομμένο ψητό με κρεμμυδάκια, κρεμμύδι, καρότο και σέλινο, μπόλικο μαϊντανό, θυμάρι και λίγο φασκόμηλο. Όταν ρόδισε, πρόσθεσα τη γέμιση των λουκάνικων να ροδίσει κι αυτή, τα έσβησα με κόκκινο κρασί κι έβαλα τον κιμά.Στην παρακάτω συνταγή οι ποσότητες είναι λίγο φλου αναγκαστικά. Εξάλλου εσείς θα βάλετε ό,τι υπόλοιπα έχετε σε ό,τι ποσότητες έχετε. Θα έχετε την άνεση επίσης να προσθέσετε και να παραλείψετε συστατικά, προσέχοντας μόνο το μίγμα να είναι σχετικά αφράτο και όχι νερουλό.

Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά τώρα; Γιατί μεθαύριο κάλεσα μερικές φίλες να δουν τον κήπο που είναι τώρα στα μεγαλεία του και να φάμε μαζί το μεσημέρι. «Δεν θέλουμε να σε κουράσουμε», είπαν. Δεν θα κουραστώ καθόλου, έχω μιαν υπέροχη κρεατόπιτα στην κατάψυξη και θα φτιάξω και μια σαλάτα!

Υλικά

  • υπόλοιπο ψητό, μοσχάρι, χοιρινό ή αρνάκι, πολύ ψιλοκομένο, ή, αν βαριέστε, αλεσμένο χοντρά στο μηχάνημα κουζίνας.
  • 2-3 λουκάνικα χωριάτικα ξεφλουδισμένα και ψιχουλιασμένα
  • κιμά από μακαρόνια, αν έχετε.
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
  • 1 ματσάκι κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
  • 1 κοτσάνι σέλερι και ένα καρότο, ψιλοκομμένα
  • ½  φλιτζάνι ψιλοκομμένο μαϊντανό
  • ½ φλιτζάνι ψιλοκομμένο δυόσμο
  • 1-2 φύλλα φασκόμηλο
  • ½ φλιτζάνι κόκκινο κρασί
  • λαχανικά σε κύβους (κολοκυθάκια, αγγούρια ξεσποριασμένα, ντομάτες ξεσποριασμένες)
  • μερικές κουταλιές της σούπας γλυκό τραχανά ή ρύζι καρολίνα
  • αλάτι θαλασσινό και φρεσκοαλεσμένο πιπέρι ή και άλλα μπαχαρικά
  • φύλλο χωριάτικο, καλύτερα σπιτικό 

Οδηγίες
Τσιγαρίστε το κρέας, προσθέστε ψίχα από λουκάνικα, κρεμμύδια, καρότα, σέλερι και μυρωδικά, τσιγαρίστε κι αυτά για λίγο και σβήστε με το κρασί. Ξεκολλώντας τα καραμελωμένα της κατσαρόλας, αφήστε το να ξεθυμάνει και προσθέστε τη σάλτσα κιμά, τα λαχανικά και τον τραχανά ή ρύζι.

Αλατοπιπερώστε κι αν δεν βάλατε κιμά σάλτσα που τα έχει ήδη, προσθέστε λίγη κανέλα και γαρίφαλο. Σε λαδωμένο πυρέξ βάλτε 4 λαδωμένα φύλλα χωριάτικα (ή 1-2 μόνο αν είναι χοντρά) ώστε να περισσεύουν, προσθέστε τη γέμιση χωρίς να την πατικώσετε πολύ και βάλτε άλλα τέσσερα φύλα από πάνω βρέχοντας και σφραγίζοντας τις άκρες.

Αλείφετε το τελευταίο με ασπράδι αυγού για να γυαλίσει. Χαράξτε και ψήστε σε ζεστό φούρνο ώσπου να ροδίσει καλά και να ξεκολλήσει απ' τα τοιχώματα του ταψιού (μισή ώρα με 45 λεπτά).

Ποτάμι: Κατεβάστε το βίντεο για τις αποζημιώσεις από το Μετρό

Να ποιο είναι το "Ποτάμι"

Την ενόχληση τους για την προβολή βίντεο από εκδήλωση της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ) για την ιστορική μνήμη και τις πολεμικές αποζημιώσεις, το οποίο προβάλλεται στους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ, εκφράζουν βουλευτές του Ποταμιού, υιοθετώντας τη ρητορική γερμανικών εντύπων και προειδοποιώντας ότι πρόκειται για ενέργεια που δυσαρεστεί την γερμανική κυβέρνηση.  Σημειώνεται πως μόλις πριν λίγες μέρες στελέχη του κόμματος είχαν περιοδεύσει στο μαρτυρικό Δίστομο κάνοντας δηλώσεις σε τηλεοπτικούς σταθμούς για τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Την αντίθεσή τους με την προβολή του βίντεο στους σταθμούς του μετρό, εκφράζουν οι βουλευτές του Ποταμιού Χριστίνα Ταχιάου, Γιώργος Αμυράς, Σπύρος Δανέλλης, Ιάσονας Φωτήλας και Γρηγόρης Ψαριανός, οι οποίοι κατέθεσαν ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τους συναρμόδιους υπουργούς.

Όπως αναφέρουν στο κείμενο της ερώτησης τους «από το τηλεοπτικό κύκλωμα του Μετρό Αττικής έχει αρχίσει η προβολή βίντεο στις οθόνες των σταθμών του με εικόνες από την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στην Αθήνα το 1941. Σε αυτό μάλιστα ακούγεται και η φωνή του Έλληνα δημοσιογράφου της εποχής εκείνης σε σχετικό απόσπασμα που καλούσε τους Έλληνες σε αντίσταση και πόλεμο μέχρι την τελική νίκη».

«Σε δημοσίευμα μεγάλης κυκλοφορίας γερμανικής εφημερίδας αποτυπώνεται η έντονη δυσαρέσκεια της Γερμανικής Κυβέρνησης για την εν λόγω ενέργεια. Κατά το δημοσίευμα αυτό πέντε κυβερνητικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Τουρισμού, έδωσαν το πράσινο φως για την προβολή του βίντεο», επισημαίνουν.

«Με τέτοιου είδους ενέργειες, η εικόνα που πλάθεται για την χώρα μας και ειδικά αυτήν την περίοδο είναι απαράδεκτη και αποκρουστική. Ο αντίκτυπος της στον τουρισμό είναι άκρως επαχθής και ζημιογόνος δεδομένου ότι το εν λόγω βίντεο υποτιτλίζεται στην αγγλική γλώσσα. Δεν είναι τρόπος αυτός για να καλωσορίζεται ο τουρίστας που επιλέγει τη χώρα μας», συνεχίζουν.

Τονίζουν δε ότι είμαστε πλέον σύμμαχοι και φίλοι με τους Γερμανούς και, ότι με το μετρό κινούνται καθημερινά πολλοί τουρίστες που θα δουν αυτό το βίντεο, το οποίο έχει «σαφή πρόθεση προβολής και ταύτισης της ναζιστικής Γερμανίας με τη σημερινή δημοκρατική, σύμμαχο και εταίρο στην Ε.Ε. Γερμανία», υπενθυμίζοντας μάλιστα ότι οι διαπραγματεύσεις με την Ευρώπη είναι σε κρίσιμη καμπή.

Οι «ενοχλημένοι» βουλευτές του Ποταμιού ερωτούν τους υπουργούς, αν το γεγονός αυτό είναι σε γνώση και έγκριση του πρωθυπουργού, του Υπουργείου Τουρισμού, ποιοι υπουργοί το αιτήθηκαν και το σκεπτικό της επ’ αόριστο προβολής του βίντεο, την κατάθεση των σχετικών εγγράφων αλλά και με ποια αρμοδιότητα επιβάλλει η Κυβέρνηση, τη χρησιμοποίηση του κυκλώματος του Μετρό για προπαγανδιστικούς λόγους των επί μέρους πολιτικών της.

Η απάντηση του υπουργείου Άμυνας

Απάντηση στην ενόχληση του Ποταμιού έδωσε το γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, Κώστα Ήσυχου.

«Ο όλος θόρυβος ξεκίνησε από κάποια δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο, που στο μεταξύ πήρε διαστάσεις μετά από δημοσίευμα στο γερμανικό Spiegel. Πρόκειται για μια διαστρέβλωση που αγγίζει τα όρια της προβοκάτσιας. Είναι μια κατασκευή που πατάει σε λάθος ή ακόμα και ανύπαρκτα δεδομένα, όπως και παραποιημένα γεγονότα», τονίζει το υπουργείο Άμυνας.

«Πράγματι προβάλλεται βίντεο στις οθόνες του Μετρό και του Ηλεκτρικού, διάρκειας 50''  (δευτερολέπτων) αλλά δεν είναι αυτό που επικαλούνται τα προαναφερόμενα μέσα και οι βουλευτές του κόμματος «Το Ποτάμι». Αυτό που αναπαράγουν, τόσο το γερμανικό Speigel όσο και ορισμένα ελληνικά μέσα, είναι μια κατασκευή άσχετη με αυτό που προβάλλεται. Αυτό το βίντεο το οποίο παρουσιάζουν ότι τάχα παίζει στους σταθμούς του Μετρό, είναι μια συρραφή-μοντάζ στιγμιότυπων από την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου 2015 στην ΛΑΕΔ (Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων) υπό τον τίτλο ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ – ΔΙΚΑΙΩΣΗ και με κεντρικό θέμα τις γερμανικές οφειλές, ωστόσο δεν είναι αυτό που προβάλλεται στους σταθμούς», σημειώνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου.

«Η άλλη λαθροχειρία έχει να κάνει με το ποιοι είναι οι συντελεστές. Τόσο η εκδήλωση στη ΛΑΕΔ όσο και το βίντεο στους σταθμούς του Μετρό είναι ευθύνη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών και του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, με την στήριξη του Υπουργείου Μεταφορών ως προς το τμήμα που αφορά την προβολή του βίντεο στους σταθμούς του Μετρό», συνεχίζει.

Ως προς το περιεχόμενο των εκδηλώσεων αλλά και του βίντεο που προβάλλεται στους σταθμούς του Μετρό, το γραφείο του Κώστα Ήσυχου διευκρινίζει ότι στο επίκεντρο βρίσκεται η διάσωση της ιστορικής μνήμης του ελληνικού λαού σε συνδυασμό με την αντιναζιστική-αντιφασιστική θωράκιση, των λαών της Ευρώπης και κυρίως της νέας γενιάς. Ως προς το θέμα των γερμανικών οφειλών, αυτό που αναδεικνύεται είναι πως πρόκειται, πριν απ’ όλα, για ζήτημα ηθικής τάξης και η όλη εκστρατεία αποσκοπεί στο να κλείσουν οι πληγές του παρελθόντος, σημειώνεται επίσης.

«Σε καμία περίπτωση δεν στρέφεται κατά του γερμανικού λαού, αντίθετα τον προσεγγίζει σαν συνοδοιπόρο σε αυτή την προσπάθεια. Είναι χαρακτηριστικό πως στην εκδήλωση που έγινε στις 27/4/15 συμμετείχαν και μίλησαν και διακεκριμένοι Γερμανοί, όπως ο αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος της Αριστεράς «Die Linke» ο Wolfgang Gehrcke και ο Γερμανός καθηγητής της Ιστορίας του Δικαίου, στο Πανεπιστήμιο Βρέμης και ένθερμος υποστηρικτής των ελληνικών θέσεων Christoph Schminck-Gustavus. Στην εκδήλωση αυτή παρέστησαν πάνω από 50 πρέσβεις, εκπρόσωποι πρεσβειών και ακόλουθοι άμυνας ξένων πρεσβειών στην Αθήνα. Επίσης παρευρέθηκαν και τιμήθηκαν ζώντες αντιστασιακοί του αντιναζιστικού-αντιφασιστικού αγώνα, καθώς και το παιδί-σύμβολο του Διστόμου, ο Αργύρης Σφουντούρης, τονίζει το υπουργείο..

«Να σημειωθεί ακόμα πως οι φωνές υπέρ των ελληνικών διεκδικήσεων πληθαίνουν και μέσα στην ίδια τη Γερμανία. Μάλιστα και ο ίδιος ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ, με πρόσφατες δηλώσεις του παραδέχθηκε πως υπάρχει θέμα γερμανικών οφειλών», υπενθυμίζει στο Ποτάμι ο Κώστας Ήσυχος.

Άλλα λέει στο Δίστομο το Ποτάμι, άλλα στη Βουλή

Μόλις πριν λίγες μέρες, στις 9 Μαΐου, στελέχη του Ποταμιού έκαναν περιοδεία στο μαρτυρικό Δίστομο με αφορμή την ημέρα της Ευρώπης. Δίνοντας συνεντεύξεις στο Μαυσωλείο αλλά κι έξω από το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού και παρόντων Διστομιτών, τα στελέχη του Ποταμιού δεν δήλωσαν την «ενόχληση» του κόμματος για τις διεκδικήσεις της Ελλάδα επί των πολεμικών αποζημιώσεων.

Αντιθέτως, το στέλεχος του κόμματος κ Φωτεινή Λεοβίλα δήλωνε στις κάμερες του Σταρ Κεντρικής Ελλάδας ότι δια στόματος Σταύρου Θεοδωράκη υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να δούμε σε συνεργασία με τους υπόλοιπους λαούς και για τις αποζημιώσεις και για το κατοχικό δάνειο που είχε παραδεχτεί η ίδια η ναζιστική Γερμανία τότε ότι μας το οφείλει, όπως ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα της επιστροφής των πολιτισμικών θησαυρών που εκλάπησαν επί Κατοχής.

Την απάντηση στο τι άλλαξε από τις 9 μέχρι τις 13 Μάη, ή στο τι λένε τα στελέχη τους στις κομματικές περιοδείες τους και τι στη Βουλή, ας την δώσει το ίδιο το Ποτάμι…

το επίμαχο βίντεο

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Οταν ο ουδέτερος Guardian... λάτρεψε τον Βενιζέλο και τον Μάνο

Ο Tariq Ali, ο γνωστός αριστερός συγγραφέας και ακτιβιστής, σε μία εκδήλωση στο Λονδίνο το 2014, σχολιάζοντας τη  μεροληπτική ενημέρωση την οποία προσφέρουν τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης, ανέφερε: «τουλάχιστον έχουμε τον Guardian». Πρόκειται για μία σωστή εκτίμηση για  την εφημερίδα, αν συγκριθεί με τα περισσότερα βρετανικά μέσα ενημέρωσης.

Σήμερα, ο Guardian έχει μερικούς εξαιρετικούς προοδευτικούς δημοσιογράφους, σχολιαστές και συντάκτες, όπως οι Aditya Chakrabortty, Paul Mason, Seamus Milne, John Pilger και διάφοροι άλλοι. Εκτός από τους παραπάνω, η εφημερίδα έχει και πολλούς δεξιόστροφους και κεντρώους δημοσιογράφους, ενώ δεν διστάζει να φιλοξενήσει συχνά και επίμαχες απόψεις. Είναι αναμενόμενο, καθόλου αξιόμεμπτο και εντελώς συμβατό με τη δεοντολογία της ενημέρωσης να αντιπροσωπεύονται στις σελίδες μίας εφημερίδας διαφορετικές γνώμες και απόψεις, οι οποίες ενίοτε μπορεί να είναι αντίθετες με την πολιτική της χροιά. Βέβαια σε κάθε εφημερίδα οφείλει να γίνεται ξεκάθαρα διαχωρισμός μεταξύ απόψεων και ειδήσεων.

Είναι επίσης αναμενόμενο οι συντάκτες των ειδήσεων να χρησιμοποιούν «πηγές» διαφόρων πολιτικών πεποιθήσεων. Όμως οι επιλογές τέτοιων πηγών και οι χαρακτηρισμοί που τους αποδίδονται μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά τον αναγνώστη, ιδίως όταν πρόκειται για άρθρα που αφορούν μία ξένη χώρα, για την οποία οι αναγνώστες έχουν περιορισμένη γνώση και ως εκ τούτου επαφίενται στη δημοσιογραφική δεοντολογία και στην αναμενόμενη αντικειμενικότητα μίας εφημερίδας με το κύρος του Guardian.

Ας βάλουμε λοιπόν τον εαυτό μας στην θέση ενός αναγνώστη του Guardian, και ας αναρωτηθούμε πως θα ερμηνεύσει την ειδησεογραφία (περιεχόμενο, φρασεολογία, επιλογή και χαρακτηρισμός «πηγών») σε σχετικά πρόσφατες ανταποκρίσεις και άρθρα που σχετίζονται με την Ελλάδα. Ας εστιάσουμε στην ειδησεογραφία και ας εξαιρέσουμε άλλα κείμενα, όπως το προκλητικότατο σχόλιο το οποίο ανέφερε ότι ο πρωθυπουργός κινδύνευε να γίνει ο χρήσιμος ηλίθιος του Πούτιν (2/4/2015).

Πως άραγε θα ερμηνεύσει ο αναγνώστης τον χαρακτηρισμό του Ευαγ. Βενιζέλου ως «ο ηγεμόνας του ΠΑΣΟΚ, ένας φλογερός καθηγητής νομικής που θεωρείται ευρέως ως ο πιο ταλαντούχος πολιτικός της Ελλάδας»;

(21/6/2013, έχει αφαιρεθεί από την ιστοσελίδα της εφημερίδας αλλά υπάρχει ακόμη στοNews Sniffer).

Τι θα καταλάβει ένας αναγνώστης που δεν γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα από το άρθρο (22/5/2014)  για τα γεγονότα  της συνόδου κορυφής στις Κάννες το 2011; Ότι «απαλλάσσει από κάθε ευθύνη (whitewashes) τον (Ευάγγελο) Βενιζέλο», όπως σχολίασε η σκηνοθέτης Ζωή Μαυρουδή στο twitter;

Θα αξιολογήσει με τον ίδιο τρόπο ο αναγνώστης τα σχόλια για την παρούσα οικονομική κρίση του Στέφανου Μάνου (25/3/2015), ο οποίος χαρακτηρίζεται σωστά ως τέως υπουργός οικονομικών, αν προστεθεί ότι το «τέως» αναφέρεται στη περίοδο 1992-1993;

Δεν προκαταλαμβάνεται ο αναγνώστης όταν οικονομικός αναλυτής και μέλος think-tank, τα σχόλια του οποίου επικαλείται μια ανταπόκριση για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, χαρακτηρίζεται ως «ανεξάρτητος» (8/3/2015); Θα σχημάτιζε ο αναγνώστης την ίδια γνώμη εάν γνώριζε ότι κύρια  μέλη του think-tank προέρχονται από τον τραπεζικό/επενδυτικό τομέα; (Χαρακτηρισμοί τέτοιου είδους με εξώθησαν να στείλω σχετικό σχόλιο στην εφημερίδα. Σε μετέπειτα ανταποκρίσεις (25/3/2015, 11/5/2015), ο ίδιος οικονομικός αναλυτής χαρακτηρίζεται ως «Athens-based».)

Πως αξιολογεί  ο αναγνώστης τη συγκέντρωση στην Τράπεζα της Ελλάδας κονδυλίων που δεν χρησιμοποιούνται, όταν αυτή χαρακτηρίζεται ως «κατάσχεση» των δημοτικών κονδυλίων (25/4/2015); Πως ερμηνεύει την είδηση ότι η κυβέρνηση «αναστέλλει επιδοτήσεις 300 εκατ. ευρώ για αγρότες» (25/3/2015); Θα σχημάτιζε την ίδια γνώμη ο αναγνώστης αν είχε ενημερωθεί ότι οι παραπάνω επιδοτήσεις δια νόμου επιστρέφονται μέσα σε 2 εργάσιμες μέρες εάν χρειαστούν;

Τι εντύπωση μπορεί να δημιουργήσει για τις προθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης πρωτοσέλιδο της εφημερίδας (24/3/2015) με τίτλο «Tsipras eyes Merkel: just give us the money»; Ότι πρόκειται για φαινομενικά αθώο χιούμορ ή υποτιμητικό σχόλιο;

Βέβαια, δημοσιεύονται στον Guardian πολλά άρθρα και ανταποκρίσεις σχετικές με την Ελλάδα που δεν εγείρουν ερωτήματα σαν τα παραπάνω.

Όμως τα παραδείγματα που προαναφέρθηκαν είναι μάλλον ενδεικτικά μίας υφέρπουσας τάσης να προσδίδονται ενίοτε σε ειδήσεις χαρακτηρισμοί και έμφαση που δεν συνάδουν με το ρόλο μίας ανεξάρτητης εφημερίδας πολυβραβευμένης για το δημοσιογραφικό της ήθος.

Αν και τακτικός αναγνώστης του Guardian για 44 χρόνια, μερικές από τις πρόσφατες δημοσιεύσεις για την Ελλάδα έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη μου στον συντακτικό έλεγχο της εφημερίδας. Μήπως πρέπει να ξανασκεφτούμε τη ρήση του Tariq Ali;