Το VW Golf GTi 40αρησε και γι αυτό το λόγο η VW θα παρουσιάσει σε ειδική εκδήλωση στην Αυστρία μια επετειακή έκδοση, το Golf GTI Clubsport. 

Το πρωτότυπο Golf GTI Clubsport είναι πολύ πιθανόν να το δούμε στους δρόμους. Προς το παρόν, το σχεδιασμένο από τους σπουδαστές της VW, σπορ μοντέλο θα κάνει την πρώτη επίσημη εμφάνιση του σε λίγες ημέρες στην Αυστρία και θα προλογίζει την επετειακή έκδοση παραγωγής του Golf GTi που θα παραχθεί σε λίγα αντίτυπα. 

Στην εξωτερική του σχεδίαση ξεχωρίζουν τα άφθονα αεροδυναμική βοηθήματα, οι μεγάλες και αγωνιστικών προδιαγραφών ζάντες, οι πιο φουσκωμένοι προφυλακτήρες και αρκετές άλλες τροποποιήσεις. 

Κάτω από το καπό του θα υπάρχει ένας 2λιτρος κινητήρας TSi που στη συγκεκριμένη περίσταση θα αποδίδει 265 ίππους. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες η έκδοση παραγωγής του Golf GTI Clubsport θα είναι έτοιμη να βγει στους δρόμους το 2016. 

Μια 'αγνωστη' πτυχή του μεγαλύτερου φιλανθρώπου του κόσμου

Ο Bill Gates, είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος αλλά και ο μεγαλύτερος φιλάνθρωπος του κόσμου. Γνωστό τοις πάσι.  

Λίγοι όμως είναι αυτοί που γνώριζαν ότι το εκτενέστατο φιλανθρωπικό έργο που έχει να επιδείξει ο Gates από το 1986, που μπήκε στο club των δισεκατομμυριούχων, έως και σήμερα, μέσω του ιδρύματος Bill and Melinda Gates, οφείλεται στην προτροπή της μητέρας του, Mary Maxwell Gates, η οποία πέθανε από καρκίνο το 1994.  

Ένα άρθρο της Wall Street Journal, που ανέσυρε το Business Insider, σχετικά με την -προφυλαγμένη από τη δημοσιότητα- σχέση του ιδρυτή της Microsoft με τους γονείς του, αναφέρει ότι η Mary Maxwell Gates ήταν αυτή που ώθησε το νεαρό -τότε- δισεκατομμυριούχο, να διαθέσει μέρος της περιουσίας του για φιλανθρωπικούς σκοπούς.  

Mary Maxwell Gates και Bill Gates το 1958  

Η Mary Gates που εκτός από επιχειρηματίας, υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του United Way, ενός μεγάλου φιλανθρωπικού ιδρύματος των ΗΠΑ, ήταν ιδιαίτερα επίμονη στο θέμα αυτό, σύμφωνα με το δημοσίευμα της WSJ και έπεισε τον Bill να δημιουργήσει ένα ταμείο συγκέντρωσης χρημάτων στη Microsoft, για τον United Way.  

Μάλιστα, θρυλικό είναι και το γράμμα που έγραψε η Mary στην νύφη της Melinda, μια μέρα πριν το γάμο της με τον Bill, στο οποίο ανέφερε χαρακτηριστικά: "σε όσους δίνονται πολλά, αναμένονται και πολλά" ("From those to whom much is given, much is expected").  

Ο BIll Gates στις αρχές της δεκαετίας του '80.  

Λίγους μήνες μετά το θάνατο της μητέρας του, το 1994, ο Bill Gates συγκέντρωσε περίπου 100 εκ. δολάρια και τα εμπιστέυθηκε στον πατέρα του William Gates Sr. Ποσό το οποίο αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία του ιδρύματος Bill and Melinda Gates Foundation, οι δωρεές του οποίου αγγίζουν συνολικά τα 42,3 δισεκατομμύρια δολάρια.   

Ο Bill Gates, αναφέρει το δημοσίευμα, έχει φυλαγμένο μέχρι σήμερα το γράμμα της μητέρας του, από το 1994.  

Η οικογενεια Gates τη δεκαετία του '60

Το εμβληματικό σκουρόχρωμο ποτό είναι μοναδικό σε όλο τον κόσμο

Τα εντυπωσιακά κελάρια του Οίκου ΜΕΤΑΧΑ...

Ο οίκος Μεταξά γεννήθηκε το 1888 από έναν οραματιστή, τον Σπύρο Μεταξά που είχε στόχο να δημιουργήσει ένα ποτό μοναδικής γευστικής απαλότητας. Θα το κατάφερνε τελικά μετά από πολλές προσπάθειες και μεγάλη επιμονή. Έναν αιώνα μετά, το «ΜΕΤΑΧΑ» δημιουργείται με την ίδια φιλοσοφία του εμπνευστή του. Πρόσφατα το Drinks International κατέταξε το Μεταξά στα top sellers, στα 50 καλύτερα μπαρ του κόσμου. Αυτή η σημαντική διάκριση συνδυάζεται με ένα καινούριο άνοιγμα του Οίκου προς τους bartenders καθώς και την Μέκκα των κοκτέιλς, το Λονδίνο.  

Ο Σπύρος Μεταξάς έφυγε από τη ζωή το 1909 και τον διαδέχτηκε η γυναίκα του Δέσποινα Μεταξά. Όταν οι 3 γιοι του ενηλικιώθηκαν, πήραν τα ηνία της εταιρείας. Η τρίτη γενιά Μεταξά, ο Σπύρος και ο Ηλίας, ήταν εκείνοι που έδωσαν τη μεγάλη ώθηση στον Οίκο κατά τη δεκαετία του '60 και '70, κάνοντάς τον διεθνή, με μεγάλες πωλήσεις τόσο σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες όσο και στο παγκόσμιο duty free, έναν χώρο όπου ακόμη και σήμερα το «ΜΕΤΑΧΑ» διατηρεί ηγετική θέση. Το 1989 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση της εταιρείας η οικογένεια αποχώρησε. Πούλησε τον οίκο Μεταξά σε έναν όμιλο αγγλικών τότε συμφερόντων, την ΙDV, ενώ από το 2000  ανήκει στον οικογενειακό όμιλο της Remy Cointreau.

Το «ΜΕΤΑΧΑ» είναι σήμερα το πιο απαλό και σκούρο κεχριμπαρένιο ποτό στον κόσμο. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο, στη χρήση του γλυκού μοσχάτου κρασιού.    

Το «ΜΕΤΑΧΑ» είναι σήμερα το πιο απαλό και σκούρο κεχριμπαρένιο ποτό στον κόσμο. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο, στη χρήση του γλυκού μοσχάτου κρασιού. Ήταν αυτή η καθοριστική ιδέα του Μεταξά που σημάδεψε την μετέπειτα πορεία του προϊόντος. Ενώ η συνηθισμένη πρακτική των ποτοποιών σε όλο τον κόσμο είναι να χρησιμοποιούν ζάχαρη ή κάποιο είδος σιροπιού για να δώσουν μια στρογγυλότητα και μια μαλακότητα στα σκούρα ποτά όπως τα μπράντι και τα κονιάκ, o Σπύρος Μεταξάς σκέφτηκε ότι θα ήταν ίσως πιο αποτελεσματικό να χρησιμοποιήσει γλυκό μοσχάτο κρασί Σάμου.  

Ο Metaxa Master, Κωνσταντίνος Ράπτης...

"Εκείνη την εποχή το μοσχάτο κρασί Σάμου έχαιρε μεγάλης εκτίμησης, και ειδικά το γλυκό κρασί. Παλαίωσε λοιπόν γλυκό κρασί το ανάμειξε με το παλαιωμένο απόσταγμα που ήδη είχε και από την πρώτη στιγμή το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό. Για τον ίδιο ήταν φανταστικό» εξηγεί στο LiFO.gr ο Metaxa Master, Κωνσταντίνος Ράπτης, πέμπτος στην ιστορία του Οίκου, που εδώ και 27 χρόνια είναι η «μύτη» η «παλέτα» και το «μυαλό» που κρύβεται πίσω από το  ποτό.  «Συνέχισε αυτά τα πειράματα του και δημιούργησε το «ΜΕΤΑΧΑ» που ξέρουμε μέχρι σήμερα. Η χρήση γλυκού κρασιού στη σύνθεσή του είναι και ο λόγος για τον οποίο το «ΜΕΤΑΧΑ» δεν είναι μπράντι και δεν κατατάσσεται σε καμιά συγκεκριμένη κατηγορία. Το μπράντι από τον ορισμό του πρέπει να φτιάχνεται μόνο από απόσταγμα κρασιού. Εμείς χρησιμοποιούμε σε μεγάλο ποσοστό και γλυκό μοσχάτο κρασί» καταλήγει ο κ. Ράπτης.  

Το «ΜΕΤΑΧΑ» δεν είναι ούτε κονιάκ. Ο ορισμός του κονιάκ αναφέρεται στην ονομασία προέλευσης των γαλλικών μπράντι. Αυτών που προέρχονται από σταφύλια της περιοχής του Κονιάκ. Μια μικρή περιοχή της Γαλλίας κοντά στην Μπορντό. Για το λόγο αυτό, δεν νομιμοποιείται καμία ποτοποιία στον κόσμο, εκτός από τους Γάλλους εκείνης αποκλειστικά της περιοχής, να αποκαλούν τα προϊόντα τους ως 'κονιάκ'.  

Το μοσχάτο της Σάμου «Εξακολουθούμε να προμηθευόμαστε κρασί σε ποσοστό 90% από τη Σάμο και 10% από τη Λήμνο», αναφέρει ο κ. Ράπτης και εξηγεί τους λόγους:  Ο πρώτος λόγος είναι διότι μέσα από αυτό επιτυγχάνεται η απαλότητα στο ποτό, ο δεύτερος είναι για να το εμπλουτίσει ακόμη περισσότερο με το άρωμα του μοσχάτου και ο τρίτος, επειδή συνεχίζει να παλαιώνει μαζί με το απόσταγμα, για να δώσει ένα ακόμη πιο εκπληκτικό άρωμα και μια πιο γεμάτη γεύση».  

Οι αμπελώνες της Σάμου...  

Οι αμπελώνες της Σάμου...

Τα στάδια παραγωγής  Τρία διαφορετικά blends χρειάζονται για την παρασκευή. Πεπαλαιωμένο απόσταγμα, πεπαλαιωμένο απόσταγμα μοσχάτου, και εκχυλίσματα βοτάνων. Και τα τρία blends παλαιώνουν μόνα τους σε βαρέλια και μετά από χρόνια αναμειγνύονται φτιάχνοντας τα διαφορετικά είδη «ΜΕΤΑΧΑ». Τα βαρέλια που χρησιμοποιούνται είναι φτιαγμένα από γαλλική δρυ Limousin. Πρόκειται για έναν ιδαίτερο τύπο γαλλικής δρυός τον οποίο εισάγει ο Οίκος από τη Γαλλία, καθώς είναι ιδανική για να παλαιώνονται τα αποστάγματα.   

Νο1 αγορά από τις εγχώριες είναι η Ελλάδα φυσικά, και έπονται η Γερμανία, η Τσεχία, η Αυστρία και η Ρωσία. Σε αυτές τις αγορές το Μεταξά είναι ανάμεσα στα τρία πρώτα εισαγόμενα ποτά, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και το Νο1  

Πότε και πώς αντιλαμβάνεστε ότι είναι έτοιμο ένα Μεταξά; «Όταν γίνεται λόγος για έτοιμο «ΜΕΤΑΧΑ», εννοούμε το ποτό που έχει προέλθει μετά και από την τελευταία παλαίωση στα μεγάλα βαρέλια. Εκεί κάνουμε τακτικούς ελέγχους στις ομάδες βαρελιών όπου το Μεταξά έχει την ίδια ηλικία παλαίωσης. Τότε έχουμε μια ιδέα συνολική της ποιότητας των βαρελιών. Έτσι αποφασίζω, ποια βαρέλια θα ανοίξω για να φτιάξουμε ένα συγκεκριμένο «ΜΕΤΑΧΑ». Πολλές φορές βάσει της εμπειρίας μου αποφασίζω ποιο μείγμα θα γίνει, άλλες πάλι χρειάζεται ξανά δοκιμή. Ωστόσο πάντα δοκιμάζω το αποτέλεσμα της ανάμειξης των βαρελιών, και αν χρειαστεί αυτό διορθώνεται, για να έρθει στην ίδια ποιότητα. Αυτή καθεαυτή η ανάλυση της διαδικασίας παραγωγής σε πολλά και διαφορετικά βήματα, η παλαίωση του μοσχάτου, η δημιουργία του blend μοσχάτου, η δημιουργία του Blend του παλιού αποστάγματος του μείγματος όλων αυτών, των εκχυλισμάτων, η ανάμειξή τους πάλι, η δημιουργία νέου blend από τα πεπαλαιωμένα, σε βοηθά να επικεντρώνεσαι σε κάθε στάδιο ξεχωριστά, να το ελέγχεις και εφόσον, είναι σταθερό και το επιμέρους στάδιο, τότε είσαι σίγουρος ότι είναι σταθερό και ποιοτικά άρτιο. Σε αυτό ακριβώς οφέιλεται και η σταθερότητα του διαχρονικά» εξηγεί ο ο Metaxa Master, Κωνσταντίνος Ράπτης.    

Τα είδη  «Παγκοσμίως το πιο αγαπητό είναι το «ΜΕΤΑΧΑ» 5 Αστέρων. Έπειτα, έρχεται το  7 Αστέρων και το 12 Αστέρων που είναι μια αρκετά πρόσφατη δημιουργία του κύριου Ράπτη από το 2011» μας λέει η κα. Χουίτη Κωνσταντινίδου Διευθύντρια Επικοινωνίας του οίκου. «Σε κάποιες αγορές, συμπεριλαμβανόμενης και της ελληνικής υπάρχει το «ΜΕΤΑΧΑ» Private Reserve και φυσικά ας μην ξεχνάμε το συλλεκτικό «ΜΕΤΑΧΑ» Aεν. Υπάρχουν και άλλα προϊόντα, που εμείς ονομάζουμε «ιδιαίτερα» και είναι προϊόντα τα οποία μπορούν να κυκλοφορούν για παράδειγμα στο travelling tail, όπου ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι το «ΜΕΤΑΧΑ» Grande Fine που δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Η συσκευασία του ποτού είναι κεραμική καράφα εμπνευσμένη από τα ροδίτικα κεραμεικά, ενώ πρόσφατα, λανσάραμε ένα καινοτόμο προϊόν «ΜΕΤΑΧΑ» με μέλι και το κυκλοφορούμε και σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές όπως για παράδειγμα την Τσεχία και τη Σλοβακία, την Πολωνία, την Κύπρο. Πριν από δύο εβδομάδες κυκλοφορήσαμε ένα πολύ πολύ καινούριο προϊόν που βρίσκεται ακόμη αποκλειστικά στα ελληνικά Duty Free (Travel Retail) το «ΜΕΤΑΧΑ» Angels Treasure».  

Το Αεν Το καμάρι του Οίκου ωστόσο είναι το συλλεκτικό «ΑΕΝ». «Αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν λίγες φιάλες. Είναι ένα προϊόν που για μένα στο μέλλον θα έχει συλλεκτική αξία -εάν δεν την έχει ήδη. Ο λόγος που το κάνει τόσο ιδιαίτερο είναι ότι περιέχει όλη τη ζωντανή ιστορία του οίκου Μεταξά. Περιέχει δηλαδή blends που είναι η ιστορία μας. Κυκλοφόρησε το 2008, όταν γιορτάζαμε τα 120 χρόνια του οίκου Μεταξά και θελήσαμε να βγάλουμε μια μοναδική πρόταση που να σηματοδοτεί αυτή τη στιγμή για εμάς. Εκτός από τα μοναδικά blends που περιέχει, δόθηκε μεγάλο βάρος στη συσκευασία. Η φιάλη του είναι κρυστάλλινη και χειροποίητη, τα στοιχεία του στο καπάκι είναι από πραγματικό χρυσό, 23,6k., ενώ κάθε μία από τις 1888 αριθμημένες φιάλες είναι υπογεγραμμένη από τον κύριο Ράπτη.  Δεν πρόκειται να κυκλοφορήσουν ποτέ ξανά. Όλα τα Blends προέρχονται από το βαρέλι Νο1 «Σπύρος», το οποίο διαθέτει 5000 λίτρα. Το σύνολο των μπουκαλιών είναι 1500 λίτρα οπότε πήραμε το 1/3 και το τοποθετήσαμε σε μπουκάλια και το υπόλοιπο το συμπληρώσαμε με άλλα παλιά. Για το λόγο αυτό το Αεν είναι μοναδικό, δεν θα ξαναγίνει ποτέ το ίδιο. Εξαρχής το Αεν ήταν μια πρόκληση για μας επειδή η ποιότητα και η τιμή του είναι σε πολύ υψηλά standards.  

Φωτο: Οίκος ΜΕΤΑΧΑ    

Η Παραγωγή και οι αγορές του εξωτερικού «Παράγουμε κάθε χρόνο πάνω από 10 εκατομμύρια φιάλες. Η πορεία μας τα τελευταία χρόνια είναι ανοδική, καθώς κινούμαστε πάνω σε δύο άξονες, να προσφέρουμε δηλαδή νέες προτάσεις για νεανικότερα κοινά, αλλά και πιο Premium. Το Μεταξά εδώ και πάρα πολλά χρόνια κατέχει την πρώτη θέση στο παγκόσμιο duty free, όπου περιλαμβάνεται και το duty free της Ελλάδας. Νο1 αγορά από τις εγχώριες είναι η Ελλάδα φυσικά, και έπονται η Γερμανία, η Τσεχία, η Αυστρία και η Ρωσία. Σε αυτές τις αγορές το «ΜΕΤΑΧΑ» είναι ανάμεσα στα τρία πρώτα εισαγόμενα ποτά, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και το Νο1» εξηγεί η κα. Κωνσταντινίδου.  

Ποιος πίνει «ΜΕΤΑΧΑ» «Όλοι. Ενδεικτικά υπολογίζεται το 60% των ανδρών και το 40% των γυναικών. Το ποσοστό είναι μεγάλο (κυρίως για τις γυναίκες), αλλά οφείλεται στην απαλότητα της γεύσης του, που το κάνει προσβάσιμο σε όλους. Για ένα μεγάλο διάστημα μότο του Μεταξά ήταν «το ποτό της παρέας». Αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς μέσα στην παρέα υπάρχουν άνδρες γυναίκες, με διαφορετικές προτιμήσεις, και το ποτό θα πρέπει να έιναι αποδεκτό από όλους. Και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του Μεταξά» σημειώνει η κα. Κωνσταντινίδου και μας κάνει να αναρωτιώμαστε για τη δημοφιλία του στις κηδείες. «Είναι ακριβώς αυτό που ανέφερα. Ένα ποτό κοινά αποδεκτό από όλους, το οποίο συνοδεύει όλες τις φάσεις της ζωής. Στην Τσεχία, εδώ και έναν χρόνο περίπου προωθούμε ένα νέο τρόπο επικοινωνίας, που βασίζεται στο «home party». Με άλλα λόγια, 8 στους 10 ανθρώπους που θα δοκιμάσουν «ΜΕΤΑΧΑ» θα τους αρέσει, σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει επανειλημμένως πάνω σε αυτό. Η Τσεχία, για παράδειγμα έχει πιο νεανικό κοινό συγκριτικά με την χώρα μας, και στο πλαίσιο αυτό, προωθούμε την καμπάνια του «home party». Εκεί, ακριβώς επειδή οι χώροι είναι περιορισμένοι για γιορτές, ο Οίκος Μεταξά παραχωρεί κοντέινερ ειδικά διαμορφωμένο για πάρτι.

Στην αγορά έργων τέχνης τα ρεκόρ υπάρχουν για να ανατρέπονται. Μόλις έντεκα λεπτά χρειάστηκαν για να πουληθεί ο πίνακας του Πικάσο «Οι Γυναίκες του Αλγερίου» (εκδοχή 0) στην τιμή των 179, 3 εκατ. δολαρίων και να γίνει έτσι ο πιο ακριβοπληρωμένος πίνακας που πωλείται σε δημοπρασία. 

Παράλληλα, το γλυπτό του Αλμπέρτο Τζακομέτι «Ο Άνδρας που δείχνει» έγινε το ακριβότερο έργο γλυπτικής που πωλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία (141,28 εκατ. δολάρια σε τρία λεπτά).

Ωστόσο, «Οι Γυναίκες του Αλγερίου» δεν αποτελούν τον ακριβότερο πίνακα. Βρίσκονται μόλις στην τέταρτη θέση, με άλλους τρεις να έχουν αλλάξει χέρια σε ιδιωτικές πωλήσεις για πολλά περισσότερα εκατομμύρια.

Ποια είναι τα ακριβότερα έργα τέχνης;

• «Πότε θα παντρευτείς;» του Πολ Γκωγκέν

  

Ένας πίνακας του Γκωγκέν που δείχνει δύο κορίτσια στην Αϊτή πωλήθηκε τον Φεβρουάριο έναντι 300 εκατομμυρίων ρεκόρ, ποσό που τον φέρνει στην πρώτη θέση της λίστας με τα πιο ακριβοπληρωμένα έργα τέχνης. Ο πίνακας Nafea Faa Ipoipo (Πότε θα παντρευτείς;), έργο του 1892 ανήκε σε ελβετό συλλέκτη και πουλήθηκε στο Κατάρ.

«Οι χαρτοπαίκτες» του Πολ Σεζάν

Στο Κατάρ ανήκει και ο δεύτερος πιο ακριβοπληρωμένος πίνακας, ένα έργο του Πολ Σεζάν που είχε αγοραστεί έναντι 259 εκατομμυρίων δολαρίων το 2011 (σημερινή αξία 274 εκατ. ευρώ).

• «Νο 6 (Βιολετί, Πράσινο και Κόκκινο)» του Μαρκ Ρόθκο

  

Ο ρώσος δισεκατομμυριούχος Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ πλήρωσε 186 εκατομμύρια δολάρια, ποσό ρεκόρ για έργο αμερικανού καλλιτέχνη. Ωστόσο, τώρα έχει ξεσπάσει μία νομική διαμάχη, με τον ρώσο να κατηγορεί τον Ιβ Μπουβιέ, τον έμπορο τέχνης ότι τον εξαπάτησε για την τιμή του πίνακα.

• «Οι Γυναίκες του Αλγερίου» εκδοχή 0 του Πάμπλο Πικάσο

Ο Πάμπλο Πικάσο είχε ξεκινήσει τη σειρά των Γυναικών του Αλγερίου, με βάση τον Ντελακρουά, προς τιμήν του Ματίς αμέσως μετά το θάνατό του. Έφτιαξε συνολικά 15 πίνακες (από το Α μέχρι το Ο), εκ των οποίων η εκδοχή Ο θεωρείται η κορυφαία. Ο πίνακας πωλήθηκε έναντι 179,3 εκατ. δολαρίων.

• «Το όνειρο» του Πάμπλο Πικάσο

Άλλη μία ιδιωτική αγοραπωλησία, με αγοραστή έναν ισχυρό άνδρα της Γουόλ Στριτ: τον Στίβεν Κόεν. Ο πίνακας πωλήθηκε το 2013 έναντι 155 εκατ. δολαρίων, αφού επισκευάστηκε. Κι αυτό γιατί ο ιδιοκτήτης του πίνακα, Στιβ Γουίν, ιδιοκτήτης καζίνο, έσκισε κατά λάθος με τον αγκώνα του τον πίνακα, εξαιτίας της κακής όρασής του.

• «Τρεις μελέτες του Λούσιαν Φρόιντ» του Φράνσις Μπέικον

  

To τρίπτυχο του Φράνσις Μπέικον «Τρεις μελέτες του Λούσιαν Φρόιντ» πουλήθηκε τον Νοέμβριο του 2013 σε δημοπρασία από τον οίκο Christie's στην τιμή των 142, 4 εκατ. δολαρίων (106 εκατ. ευρώ).

• «Νο 5» του Τζάκσον Πόλοκ

Έναντι 140 εκατομμυρίων δολαρίων πουλήθηκε μυστικά ο πίνακας του Τζάκσον Πόλοκ (τον ζωγράφισε το 1948). Τον πίνακα πούλησε ο Ντέιβιντ Γκέφεν, συνιδρυτής του στούντιο του Χόλιγουντ Dreamworks. Αν και αρχικά θεωρήθηκε ότι τον πίνακα αγόρασε ο Ντέιβιντ Μαρτίνεζ, μεξικανός επιχειρηματίας, ο ίδιος αργότερα το διέψευσε. 

• «Το ποτρέτο της Αντέλ Μπλοχ - Μπάουερ» του Γκούσταβ Κλιμτ

Στην τιμή - ρεκόρ των 135 εκατ. δολαρίων πωλήθηκε σε ιδιωτική δημοπρασία ο πίνακας του Κλιμτ με το πορτρέτο της Αντελ Μπλόχ-Μπάουερ. Οι ναζί είχαν αφαιρέσει τον πίνακα από τους νόμιμους κατόχους του και πρόσφατα η αυστριακή κυβέρνηση τον είχε επιστρέψει σε αυτούς.

• «Γυναίκα ΙΙΙ» του Βίλεμ ντε Κούνινγκ

Άλλο ένα έργο που πωλήθηκε το 2006 από τον Ντέιβιντ Γκέφεν και αγοράστηκε από τον Στίβεν Κοέν για περίπου 137,5 εκατομμύρια δολάρια. Το έργο ήταν τμήμα της συλλογής του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Τεχεράνης και «εξαφανίστηκε» από κοινή θέα μετά το 1979, όταν επιβλήθηκαν αυστηροί κανόνες για τις εικόνες γυναικών.

• «Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνχ

Η περίφημη «Κραυγή» του Νορβηγού ζωγράφου Έντβαρντ Μουνχ πωλήθηκε το 2012 σε δημοπρασία έναντι 119,92 εκατομμυρίων δολαρίων. Το έργο του Nορβηγού ζωγράφου, δημιουργήθηκε το 1895 και απεικονίζει μία σχεδόν αφηρημένη ανδρική φιγούρα με το στόμα ανοιχτό και τα χέρια να ακουμπάνε τα αφτιά, μπροστά στο σκοτεινό ουρανό του Όσλο. Υποδηλώνει μία απελπισμένη ανθρώπινη μορφή.