Τον σφιχτό εναγκαλισμό κομμάτων και πολιτικών με μέσα μαζικής ενημέρωσης που οδήγησε την πολιτική να λειτουργεί ως «θεραπαινίδα των καναλιών», κατήγγειλε κατά τη συζήτηση για την ΕΡΤ ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης, προαναγγέλλοντας τομές που θα βάλουν τέλος στο καθεστώς ασυδοσίας στον χώρο των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων.

Είναι πάρα πολλά τα ζητήματα για τα οποία θα πρέπει να γίνει μια τομή, είπε ο υπουργός Εσωτερικών και αναφέρθηκε στο ασυμβίβαστο των ιδιοκτητών.

«Η Ελληνική Δημοκρατία μετά τη μεγάλη σύγκρουση που έγινε για τον βασικό μέτοχο, τι συμπέρασμα βγάζει; Τώρα σε συνθήκες κρίσης; Είναι θέμα ανοιχτό που δεν μπορεί μένει να κάτω από το τραπέζι», είπε ο κ. Βούτσης και υπογράμμισε ότι θέμα συζήτησης πρέπει να είναι και «το τραστ των μεγάλων ιδιοκτητών-καναλαρχών που έχουν συγκροτήσει την Digea».

Είναι ένα κλασσικό ασυμβίβαστο -πρόκειται περί απίστευτου σκανδάλου, επέμεινε ο υπουργός Εσωτερικών, και αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν ο πάροχος των ψηφιακών συχνοτήτων να αποτελείται από τους πέντε παρόχους προγράμματος που παίρνουν εντολή, τη δικαιοδοσία και το φάσμα από τον εαυτό τους. «Σας το είπαμε μία, δύο, όλα τα προηγούμενα χρόνια και κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε. Είναι διαπλοκή πατεντάτη; Ή όχι;», είπε ο υπουργός.

Ταυτόχρονα κατήγγειλε παρεμβάσεις της πολιτικής τάξης προκειμένου να ακυρώσει αποφάσεις του ΕΣΡ στο οποίο δεν παρεσχέθησαν μέσα και σειρά νομοθετικών διατάξεων για να μην πληρώνουν τα κανάλια αυτά που έπρεπε.

Μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι για την σημερινό τοπίο στα ΜΜΕ δεν ευθύνονται οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών καναλιών αλλά οι προηγούμενες κυβερνήσεις που δώσανε και με νομοθετικές ρυθμίσεις δείγματα γραφής προς τους καναλάρχες.

«Δεν τα βάζω ούτε με τον κ. Ψυχάρη, τον κ. Μπόμπολα, τον κ. Βαρδινογιάννη ή τον ιδιοκτήτη του Alpha για το ότι η πολιτική έγινε όμηρος των μεγαλοκαναλαρχών και των μεγάλων καναλιών ιδιαίτερα μέσα στη κρίση. Αυτοί οι άνθρωποι είναι επιχειρηματίες, τα έχουμε βάλει μαζί τους ως προς το μέτρο που τους αναλογεί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Βούτσης και πρόσθεσε: «εδώ όμως είναι η ευθύνη, εδώ και 15 χρόνια είχα σοκαριστεί όταν ήμουν εκπρόσωπος Τύπου του τότε Συνασπισμού που πήγαινα στα κανάλια και έβλεπα τους πολιτικούς να τους πιάνουν το μαγουλάκι και όχι μόνο. Και να τους μιλάνε σα να είναι άνθρωποι που υποχρεωνόντουσαν, που είχαν κάνει χάρες, τους μιλάγανε με άνεση, δείχνοντας ότι βρίσκονται σε θέση συνεργασίας ή και υποτέλειας».

Λαμόγια στο χακί του Διονύση Ελευθεράτου

Ένας δικτάτορας διαμένει στη βίλα του Ωνάση με την «ευγενική χορηγία» ... της ΔΕΗ. Ένα «ιερό» Ταμείο αφήνει εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμών να «αναληφθούν εις τους ουρανούς», ή μάλλον να παραληφθούν από «εθνοσωτήρες» κολλητούς. Μια αμερικανική εταιρεία καμαρώνει επειδή εισπράττει άφθονα χρήματα του ελληνικού κράτους, χωρίς να κάνει απολύτως τίποτε. Ελληνικές τράπεζες χρηματοδοτούν την «κατασκευή» τρακτέρ στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτά εισάγονται από την Αυστρία! Μαύρα κρέατα κατακλύζουν για δυο - και πλέον- χρόνια την αγορά. Τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα τετραπλασιάζονται, τα βιομηχανικά κέρδη πολλαπλασιάζονται, η φορολογία των πλοιοκτητών σχεδόν εκμηδενίζεται. Η «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», γράφει, όντως, ιστορία...

Την οικονομική, εισοδηματική και κοινωνική πολιτική της χούντας, από την «επίπλαστη ευημερία» του 1967-71 έως την πλήρη απομυθοποίηση του 1973-74, εξετάζει ο Διονύσης Ελευθεράτος στο νέο του βιβλίο. Σε αυτό «παρελαύνουν», όχι μόνο εύγλωττα στατιστικά στοιχεία, αλλά και σκάνδαλα όλων των ειδών, ιλιγγιώδη «θαλασσοδάνεια», κερδισμένοι και χαμένοι, «τζάκια» και «καμένοι». Συμβάσεις που κάνουν τη λέξη «χαριστική» να ηχεί ανεπαρκέστατη. Nομοθετήματα και εξαγγελίες που θαρρείς πως αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης της εργασιακής «τάξης πραγμάτων» την οποία γνώρισε - δεκαετίες αργότερα- η Ελλάδα των Μνημονίων.

«Παρελαύνουν», επίσης, λόγια και γραπτά των ίδιων των κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος. Βιτριολικές επιστολές προς τον Γ. Παπαδόπουλο, «αλληλομαχαιρώματα» και καταγγελίες, εκθέσεις της ΚΥΠ που «φακέλωνε» τους πρωταγωνιστές του ατελείωτου γλεντιού των «δανεικών κι αγύριστων» - τόσο τους δότες, όσο και τους παραλήπτες. Κι ακόμη, διενέξεις των οικονομικών «εγκεφάλων» της δικτατορίας, για το τι έφταιξε που θρυμματίστηκε το πολυδιαφημισμένο - από τους ίδιους- «θαύμα», προτού καν καταφθάσει στην Ελλάδα το μεγάλο ωστικό κύμα της διεθνούς κρίσης του 1973.

Μια έρευνα με έντονο άρωμα εποχής και συγκρίσεις των «αμέσως πριν» με τα «αμέσως μετά», μια διεισδυτική ματιά στα οικονομικά της δικτατορίας, με τρόπο που λαμβάνει υπόψη τις «συντεταγμένες» της σύγχρονης εποχής, αλλά και πολλούς από τους «πάγιους» ακροδεξιούς μύθους για την περίοδο εκείνη.

Σχόλια για το βιβλίο του Γιώργου Δελαστίκ

(...)Ενα εξαιρετικό βιβλίο του συναδέλφου Διονύση Ελευθεράτου, που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες («Λαμόγια στο χακί», εκδόσεις Τόπος) αποδομεί πλήρως τον μύθο που έχει δημιουργηθεί λόγω των δεκαετιών που έχουν παρέλθει από τη χούντα ότι δήθεν οι πραξικοπηματίες άσκησαν τουλάχιστον χρηστή διοίκηση στα οικονομικά! «Η οικονομία του 1974 ήταν κούκλα» διατεινόταν σε τηλεοπτική εκπομπή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης, τον Οκτώβριο του 2011, αποκαλύπτει ο συγγραφέας. Τόσο... «κούκλα» ήταν η οικονομία το 1974, ώστε ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» της 3ης Ιανουαρίου 1974 έγραφε πανικόβλητος: «Η Ελλάς ετέθη επικεφαλής με... 23,2% (!) από πλευράς ανόδου του τιμαρίθμου μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ... Η αύξηση προήλθε κυρίως εκ της ανόδου των τιμών διατροφής κατά 31%»! Ούτε να φάει δεν είχε ο κοσμάκης καθώς η χούντα διήνυε τους τελευταίους μήνες πριν καταρρεύσει.

Ο εξέχων ηθικός ψυχισμός του αντιδημάρχου Χρ. Καλού, δεν άντεξε τον ρόλο του προέδρου σε μια τόσο συστημική επιτροπή όπως η διαρκής επιτροπή ελέγχου των οικονομικών του Δήμου Κηφισιάς και κατέρρευσε

Σε αυτή την κατάσταση ακινησίας παραμένει το τελευταίο 24ωρο ο Χρήστος Καλός

Ο Χρήστος Καλός, που παλιότερα είχε σοκάρει το Δημοτικό Συμβούλιο όταν σαν νέος «άφθαρτος-καθαρός-τίμιος», έδινε την μάχη του για μια ηθική διχείρηση, αναγκάστηκε χάρη σε ένα ύπουλο παιχνίδι της τύχης να προεδρεύσει σε μια κρίσιμη συνεδρίαση της επιτροπής Οικονομικών του Δήμου.

Όμως τα προβλήματα για τον «τίμιο και ηθικό» δημοτικό σύμβουλο, δεν σταμάτησαν εκεί: Γιατί ως πρόεδρος και εκπρόσωπος της νέας ηθικής διοίκησης, όχι μόνο έπρεπε να υπερασπιστεί τις πράξεις «απαλλοτρίωσης» χρημάτων που βρέθηκαν να κάνουν φτερά από το ταμείο του Δήμου και να καταλήγουν στις τσέπες του Βασίλη Βάρσου, αλλά να βοηθήσει ώστε αυτή να περάσει με τη διαδικασία του «κατεπείγοντος». Ούτε στους χειρότερούς του εφιάλτες, δηλαδή.

Και σα να μην έφτανε αυτό, ο Χρήστος Καλός, δέχθηκε επαναστατικό bullying τόσο από τον Νίκο Χιωτάκη (ο οποίος τον εγκαλούσε επι τις διαδικασίας – άκου διαδικασία για έναν τίμιο-ηθικό δημοτικό ταγό!) όσο και από την Μαρία Σαλματάνη.

Ως δηλωμένος τίμιος και ηθικός δημοτικός σύμβουλος, ήταν υποχρεωμένος να ζητάει από τους παρευρισκόμενους «ησυχία» και «τάξη» νιώθοντας κάθε φορά που το φώναζε ένα οδυνηρό «τσίμπημα», καθώς έβλεπε τον εαυτό του να προδίδει όλο και περισσότερο τα πιστεύω του.

Μάλιστα, η εύθραυστη ψυχική του ισορροπία επιδεινώθηκε από το γεγονός ότι υποχρεώθηκε να φορέσει σακάκι με γραβάτα τύπου Μίκυ Μάους, (κανόνικό, όχι τύπου μπλέιζερ), πράγμα που όπως φαίνεται ήταν και το τελειωτικό χτύπημα.

Σύμφωνα με τους θεράποντες γιατρούς, ο Χρήστος Καλός, θα επιστρέψει βρεθεί σύντομα στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου, μόλις σταματήσει να χτυπάει τον εαυτό του, να χαϊδεύει διαρκώς την κουβέρτα του (την οποία αποκαλεί «τάπιασα») και να την αποκαλεί «καλή του καβάτζα» (πιθανότατα γιατί του θυμίζει τις τόσες απαλλοτριώσεις)

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Ο Hulk σίγουρα δεν είναι ένα συνηθισμένο σκυλί. Ο λόγος για το τεράστιο μέγεθός του που τρομάζει όποιον βρεθεί στο διάβα του! Ζυγίζοντας ήδη 79 περίπου κιλά, και συνεχίζει να μεγαλώνει- ο σκύλος αυτός είναι ο φόβος και ο τρόμος των περαστικών. Η ιδιοκτήτριά του μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όταν είναι μαζί του, αφού δεν την πλησιάζει κανείς, όπως παραδέχεται η ίδια, σε ακτίνα χιλιομέτρου.

Ωστόσο ο Hulk μπορεί να είναι τεράστιος αλλά ως γνωστόν το μέγεθος δεν είναι που μετράει πάντα, αφού είναι γλυκός, τρυφερός, κοινωνικός, ήσυχος, καθόλου άγριος και παιχνιδιάρης. «Θέλει να ασχολείσαι συνέχεια μαζί του, να του δίνεις σημασία, να πηγαίνει βόλτες στο πάρκο, να παίζει και βέβαια να τρώει!», λέει η ιδιοκτήτριά του Marlon Grannon.